Mam dwóch synów i trochę boję się przyszłości...

[kraateczka]

...czy to normalne?

Kocham ich nad życie i uważam, że to naprawdę super chłopaki. zdrowe,
uśmiechnięte, z humorem

Ale...
no właśnie, ale...

Czasem, po przeczytaniu tu i ówdzie, albo usłyszeniu, że córka dla matki to
prawdziwa podpora, nachodzą mnie właśnie pytania - jak to będzie jak chłopcy
dorosną. Matka z córką zawsze poplotkuje, porozmawia o babskich sprawach, a z
synem? - już raczej to wszystko odpada. Kiedyś, kiedy byłam w ciąży z drugim
synem jedna znajoma skrzywiła się na wieść, ze oczekujemy właśnie drugiego
chłopczyka i stwierdziła - oj ty to będziesz miała ciężko jak w przyszłości
np.zachorujesz, bo w takiej sytuacji jednak córka była by bardziej pomocna i
mniej byś się krępowała... itd.
Właściwie naturalną reakcją każdego było już z góry jakby pocieszanie mnie, że
trzecia będzie córka! A ja przecież nie potrzebowałam pocieszenia, bo
szczęśliwa byłam, że oczekujemy drugiego dziecka, o czym właśnie miałam
wrażenie,że ludzie zapomnieli. Nie rozumiałam czemu tak reagowali.

Ale czas mijał i w pewnym momencie, przypominając sobie pewne rozmowy, ku
swojemu zaskoczeniu złapałam się na tym, że chyba tęsknię za posiadaniem córki
(ale nie jest to już teraz takie proste, niestety).

I nawet (za co może, albo nawet za cały ten wątek zostanę okrzyczana) czasami
to zazdroszczę znajomym, które mają córki, choć nie jestem typem zazdrośnika.
I jakaś iskierka smuteczku, właśnie czasami mi się pojawia.
Smutku, albo tęsknoty za czymś czego w sumie nie mam.

Choć przecież tak naprawdę mam tak wiele. Wiem

[marzeka1]

Też mam 2 synów (więcej dzieci nie planuję), chciałam mieć córkę, bardzo, wyszło
inaczej- trudno. Jakoś nie przekonuje mnie to gadanie, jaką to córka ma być
podporą w starości, a syn- to panicz,który wyfrunie. Dzieci- niezależnie od
płci, chowamy dla świata, nie dla przysłowiowej "szklanki wody u łoża śmierci".
Poza tym, mając 2 synów, bardzo pilnuję, by nie było w domu podziału na zadania
kobiece i męskie- chłopcy: sprzątają, wynoszą śmieci, biorą się za gotowanie,
potrafią obsłużyć pralkę, muszą sami dbać o porządek. Nie mam zamiaru być
mamuśką, która synków we wszystkim wyręczy (a znam takie przypadki).

[kostruszka]

W rodzinie mojego m. to raczej on niż jego siostra jest "podporą" rodziców - ta
nie pofatygowała sie nawet do szpitala jak jej mama chorowała na raka,
generalnie ma rodziców w doopie (tygodniami potrafi sie nie odzywać), mimo że
jeszcze z nimi mieszka, wiec nie trzeba generalizować.
Ja mam chłopca i dziewczynkę i staram się nie mysleć w ten sposób.

[an_ni]

i slusznie ze sie martwisz, 2 synowe bedziesz miala na karku,
poczytaj emamuski to zobaczysz jak nienawidza tesciowych, zreszta ja
tez miloscia do swojej nie palam

[kali_pso]

he,he..po lekturze forum ja też sie boję a potencjalnie będę miała
tylko jednąp

[marzeka1]

Na karku to miałaby synowe, gdyby nierozważnie z nimi zamieszkała.
Po lekturze forum wiem jedno:
- wspólne mieszkanie- broń, Boże!
- opieka- niania, żłobek, przedszkole, nie ja.
- rady- gdy poproszą.
- ogólnie- nie wtrącać się, nie pomagać, dać dorosnąć.
Ogólnie- syn wybierze, syn będzie żył. Od kontaktów od czasu do czasu nikt nie
umarł.

[paolka_82]

Od kontaktów od czasu do czasu nikt nie
> umarł.
He he, dla ciebie to będzie od czasu do czasu a dla synowej ZDECYDOWANIE ZA
CZĘSTO!

[utrzymanka]

A ja lubie swoja tesciowa, jakos sie tak dotarlysmy przez pierwsze
lata, ze jest naprawde OK i jej wizyty nawet mi przyjemnosc potrafia
sprawic .
Ale fakt - na co dzien mieszkamy dosc daleko od siebie , moze
dlatego.

[utrzymanka]

Moja tesciowka ma dwoch synow i wierz mi, ze maja super kontakt i
nawet plotkuja, moze nie na typowe babskie tematy , ale zawsze

A co do opieki nad chorym : zalezy od czlowieka a nie od plci.
Luz zatem.

[paolka_82]

Moja tesciowa tez ma dwóch synów i ma tez córkę. Jednak jak przychodzi do pomocy
to nagle ma jednego syna- mojego męża. Ale on zawsze miał z mamą dobry kontakt i
poplotkowac z nia tez lubi.A w domu pomagał więcej niż siostra.
Jeśli wychowasz synów nie na kaleki zyciowe co to nic zrobić nie potrafia bo
wszystko robi mamusia, to nie masz się co obawiać o przyszłość. Jesli to
wrazliwi chłopcy, to w potrzebie nie zostawia matki.

[echtom]

Olej gadanie - inna szkoła głosi, że córki się trudniej wychowuje, więc w sumie masz farta

[paolka_82]

A jest jeszcze takie powiedzenie, że jak ma się syna -to sie pilnuje jednego, a
jak ma sie córkę- to trzeba pilnować całej wsi...

[echtom]

A jak się ma trzy córki?

[kali_pso]

To od razu dać sobie spokój z pilnowaniemp

[triss_merigold6]

A jakie to są "babskie sprawy"?
Chciałam córkę, mam syna, jeśli zdecyduję się na drugie dziecko to
płeć jest mi teraz doskonale obojętna. Nie mam zamiaru wychowywać
dziecka/dzieci na podporę rodziców, nie lubię tego kodu kulturowego.

[robin2510]

z tą pomocą na stare lata masz rację, synowa i syn ci tyłka nie podetrze, córka
tak. W ostatnich 3 latach w mojej rodzinie trochę pogrzebów się sypnęło, jak
trzeba było 'oporządzać" chorego to tylko córki tym się zajmowały. Z tego powodu
mój mąż strasznie chciał pierwszą córkę, mamy dwie ja za to wolałam zawsze
samych chłopaków, jednak z obserwacji wychodzi że miał rację. Najlepiej mieć i
syna i córkę

[triss_merigold6]

W przypadku choroby całkowicie uniemożliwiającej w miarę samodzielne
funkcjonowanie (paraliż po wylewie, Alzheimer etc.) życzę sobie żeby
mnie humanitarnie uśpiono. Zupełnie serio. Widziałam ludzie w
stanie "średnio kojarzące warzywo" i nie chciałabym tego stanu
doświadczać. Ani doświadczać owym stanem innych, zwłaszcza bliskich.

[lisbeth25]

robin2510 napisała:
> z tą pomocą na stare lata masz rację, synowa i syn ci tyłka nie
podetrze, córka
> tak.
To zależy od wychowania. W rodzinie, gdzie kobiety są wychowywane do
bycia służącymi, a faceci nie mają żadnych obowiązków tak właśnie
jest.
tak. W ostatnich 3 latach w mojej rodzinie trochę pogrzebów się
sypnęło, jak
> trzeba było 'oporządzać" chorego to tylko córki tym się zajmowały.
Z tego powod
> u
> mój mąż strasznie chciał pierwszą córkę, mamy dwie
Ty serio piszesz?

lisbeth

[robin2510]

jak najbardziej. U mnie w rodzinie nie ma czegoś takiego, że kobiety służa
mężczyznom jak to raczyłaś określić, jest wręcz przeciwnie, widocznie musi być
tak u ciebie jeśli tak pomyślałaś. Ostatnio z mojej jak i męża rodziny zmarli
dziadkowie babcie, ciotka (49 lat!). Osoby te chorowały na raka, na koniec
-prócz mojego dziadka , którego nie zdążyliśmy zabrać-wszyscy zmarli w domu
wśród bliskich. Jak nie miałaś okazji zajmować się chorym na raka, który umiera
od kilku tyg , nosi pampersy, jest po operacjach, ma stomie i jest zacewnikowany
(np. mój dziadek)to nie masz pojęcia ile pracy - często z niezbyt przyjemnej dla
zmysłów należy wykonac przy takim chorym. Jakoś naturalna koleją bylo to ze moja
mama (córka) z babcią zajmowały się dziadkiem i zmieniały mu pampersy , myły go
itp. a nie robił to mój wuja (syn). Tak samo zauwazyłam ze było w rodzinie męża
i znajomych.
Piszesz o wychowaniu , ale jakoś jak żyję 30 lat i z różnymi sytuacjami się
spotkałam nigdy syn nie zajmował sie np. chorą matką, zawsze to córki robiły, i
nie wiem co w tym takiego dziwnego.

ps. babcia mojego męża teoretycznie powinna już nie zyć od kilku lat, lekarze sa
zdziwieni że jeszcze jest na tym świecie , sami powiedzieli ze to zasługa
opieki mojej teściowej, która się swoją matka zajmuje...

[kawka74]

zawsze to córki robiły, i
> nie wiem co w tym takiego dziwnego.

I to jest właśnie straszne.

[umasumak]

Naprawdę chcieliście córek, żeby miał was kto oporządzać na starość?

Quidquid latine dictum sit, altum videtur

umasumak

[robin2510]

płci nie da się zaplanować

[premeda]

To trzeba tak wychowywać syna, żeby jednak ten tyłek podcierał,
wiem, że można, bo tak mój nieteść wyjechał i opiekował się swoją
chorą na alzheimera matką. Jest jeszcze koleżnaka mojej matki, która
jeździ i opiekuje się swoją teściową, bo córki i synowie własną
matkę mają gdzieś.

[maminka.best]

ja też mam dwóch synów i do głowy by mi nie przyszło martwić się takimi
sprawami, jak np. opieka nade mną w chorobie, wierzę w to, że tak ich wychowamy,
że będą sami wiedzieli, jak należy się zachować, to nie zależy od płci
po drugie jak już ktoś wyżej napisał-dzieci wychowujemy dla świata nie dla siebie
po trzecie-uważam, że na linii matka-córka bardzo często występują konflikty i
brak porozumienia

[meres8]

Doskonale cię rozumiem bo mam podobne odczucia. Też mam dwóch synów i nie
planuje więcej dzieci ale w głębi serca jest mi smutno że nie mam córki.
Wyobrażam sobie jak to pewnie fajnie jest mieć i córkę i syna. Wstyd przyznać
ale zazdroszczę tym którzy tak mają. No cóż nie można mieć w życiu wszystkiego
co się chce. I tak naprawdę płeć dziecka zwłaszcza kolejnego ma znaczenie.

[miacasa]

Kraateczko, ciesz się z synów i nie smuć się, zauważ, że będzie im w życiu
łatwiej wesprzeć się na ramieniu brata w trudnych momentach. Mam dwie córki, też
się z mężem zastanawiamy jak by to było mieć syna ale widzimy jak silna (choć
bardzo burzliwa) więź tworzy się między nimi. Mąż ma braci, ja siostry i teraz
gdy zostaliśmy bez rodziców bardzo cenimy sobie wsparcie ze strony rodzeństwa
tej samej płci. A wracając do chorób i starości to synowie mojej teściowej
pielęgnowali ją w domu w terminalnym stadium raka.

[prigi]

mogę mnozyć przykłądy jak to synowie mają świetny kontakt z matkami,
ale ne chce mi się sytukać w kalwiaturę a poza tym, chyba fasolka
szparoagowa ma już dosć gotowania , napiszę wiec krótko: nie masz
czym sie martwić, ważny jest człowiek a nie płeć, jaką reprezentuje.
zdrówka życzę

[marzeka1]

A po masakrycznych doświadczeniach 2 koleżanek z dorastającymi córkami (jedna na
złość rodzicom zaszła w ciążę z żulem), cieszę się,że mam swoich chłopaków.

[triss_merigold6]

Teraz mi się wydaje, że chłopcy są łatwiejsi w obsłudze i łatwiejsi
do ustawienia, ukierunkowania. Zawsze można pchnąć małolata w sport
i pozwolić na fizyczne rozładowanie energii. Poza tym reakcje i
schematy zachowań dorosłych mężczyzn są często dość podobne do tych
u przedszkolaków, praktykę z tyloma chłopami mam, że sobie chyba
poradzę.P

[lelabey]

zgadzam sie na calej linii ino musze postudiowac,co lubia przedszkolaki

[echtom]

Z moich masakrycznych doświadczeń z dorastającymi córkami można by forumową telenowelę dokumentalną złożyć Ale i tak je kocham

[dagbe]

Też mam dwóch synów. Zawsze chciałam mieć syna pierworodnego Płeć drugiego
była mi obojętna, ze wskazaniem jednak na chłopca.
Z dziećmi mam dobry kontakt. Młodszy to jeszcze dzieciak, ale starszy nastolatek
jest świetnym kompanem. Mamy mnóstwo wspólnych tematów, lubimy tę sama muzykę,
czytamy te same książki. Czasem też plotkujemy Myślę, że z córka mimo
wszystko byłby jakiś element rywalizacji. Jeśli w przyszłości zachoruję, wierzę
że znajdzie się osoba, która mi pomoże - może mąż, może siostra, może syn, może
zupełnie obcy człowiek...
Jak na razie nie widzę kandydatki na synową, bo lubię wszystkie koleżanki mojego
syna Faktycznie po lekturze tego forum można popaść we frustrację... Ja swoją
teściową szanuje, podziwiam i kocham. Liczę na dobre kontakty z synową.
Przypomniało mi się powiedzenie "Trawa jest zawsze bardziej zielona po drugiej
stronie płotu". Ja uważam, ze po mojej stronie jest wystarczająco zielona.

Ale mąż wzdycha za córeczką... Szczególnie po obejrzeniu filmu "Joe Black".

Pozdrawiam,
Dagmara

[syriana]

tysiąc procent prostsze wydaje mi się wychowanie szczęśliwego, społecznie
spełnionego faceta niż kobiety

a mity o babskich plotach?
no proszę Cię, zejdź na ziemię i bądź fajną matką dla takich dzieci jakie masz i
nie żyj mrzonkami o macicznej więzi między babami, która rodzi się sama z niczego

[cofoko]

Jestem świeżo po wizycie matki i wierz mi nie chciałabyś mieć takiej córki jaką
ja jestem,nikt nie chciałby,ale w końcu sama mnie na taką wychowała.

[18_lipcowa1]

ciesze sie ze bede miala corke, bo do chlopcow nie mam jakos
podejscia
ale w zyciu nie pomyslalam ,zeby cieszyc sie z corki bo bedzie mi
podpora i pomoca na starosc- nie po to sobie dziecko robilam

[utrzymanka]

No wlasnie- jesli posiadanie na starosc prywatnej pielegniarki i opiekunki
spolecznej za friko jest Wasza motywacja na posiadanie dzieci , to ja wysiadam.

[18_lipcowa1]

''jakaś iskierka smuteczku, właśnie czasami mi się pojawia.
Smutku, albo tęsknoty za czymś czego w sumie nie mam. ''




strasznie lubie ludzi ktorzy nie potrafia sie cieszyc tym co maja i
wieczna zagladaja co ma sasiad w ogrodku,,,no strasznie,,,,

[lelabey]

komplikujesz jak zwykle.wyluzuj

[lelabey]

ja mam synow.nie wyobrazam sobie zeby mi podcierali dupe na starosc-NIGDY.od
tego sa odpowiednie instytucje.corce tez bym nie pozwolila.nie widze roznicy.

[utrzymanka]

100% racji.
Miedzy " zostawieniem jak psa na ulicy" a " podcieraniem duy " sa jeszcze
cywilizowane rozwiazania. Model dzieci opiekujacyh sie osobiscie i fizycznie
rodzicami sprawdzal sie w rodzinach wielopokoleniowych, gdzie 3 generacje
mieszkaly w jednym domu.
Teraz i corka i syn rzadko maja warunki i mozliwosci opiekowania sie rodzicami
na starosc i lataniem ze szklanka wody co 2 godz.

[kawka74]

> dorosną. Matka z córką zawsze poplotkuje, porozmawia o babskich sprawach

Ale to córka jest, a nie koleżanka.

oj ty to będziesz miała ciężko jak w przyszłości
> np.zachorujesz, bo w takiej sytuacji jednak córka była by bardziej pomocna i
> mniej byś się krępowała... itd.

Jeśli dobrze wychowasz synów, to Ci pomogą.

To straszne, że synom z góry daje się luz, ale córka, jak głosi mądrość ludowa, jest dla matki.
Kiedy my się wreszcie od tego uwolnimy?

[magiczna.panna]

ja od zawsze wiem, że pragnę mieć córeczkę/córeczki. ale nie z tego
powodu, o którym wspomina autorka wątku.
po 1 - jeśli chodzi o dzieci, mam lepszy kontakt z dziewczynkami
po 2 - fajnie będzie mieć taką maleńką księżniczkę w domu
po 3 - córka to zawsze córka, ta sama płeć, łatwiej się porozumieć
po 4 - to córeczce będę mogla zaplatać włosy, ubierać ją w różowe
ciuszki (to tak pół żartem, pół serio)
potrafilabym w nieskończoność wymieniać powody

nie mam jeszcze dzieci, ale gdybym byla w ciąży, to z
niecierpliwością czekalabym na usg, które by wykazalo, że to ONA -
moja wymarzona córeczka, wyśniona dziewczynka

mam w rodzinie ciocię, która ma 2 synów. zawsze z mężem marzyli o
dziewczynce. dzis oboje zbliżają się do 50.-tki, mają prawie
doroslych synów i z żalem przyznali, że nie zdecydowali sie na 3
dziecko, a nuz bylaby to dziewczynka ..
z tzw. babskimi sprawami ciocia zwraca się do mnie , a wujek z
tęsknotą patrzy na małe dzieci płci żeńskiej

[trendsetterka]

A ja myślę, że w sumie coś tym jest. Zawsze córka zwraca się ku
matce, po urodzienu swojego dziecka. Na ogół córka zawsze jest
bliżej rodziny.
A odnośnie opieki w chorobie czy starości - nie rozumiem tego
wzbraniania się, tego "wychowuję dzieci dla śwaita, a na starość
będę miała pielęgniarkę". Swoim matkom też w chorobie wynajmujecie
pielęgniarkę i się nie interesujecie jej stanem? Czy nie lepiej
mieć przy sobie ukochane dziecko, które opiekuje się z nami z
miłością i czułością, tak jak zostało wychowane? Dla mnie to
naturalna kolej rzeczy, odwieczny rytm, tak po prostu po ludzku być
powinno.
Kiedy moja mama była w szpitalu, opiekowałam się nią, chodziłam z
nią pod prysznic, gdy była słaba, myłam, syn chyba naturalnie mniej
sprawadza się w takich czynnościach.
A babskie pogaduchy, zaczynając od gadania o okresach, ciążach,
porodach, menopauzie, chorobach, przez zakupy, ciuchy,skończywszy na
dzieciach, uczuciach to wcale nie mit. Z mężczyzną rozmawia się
inaczej - tak już jest.

[kawka74]

Czy nie lepiej
> mieć przy sobie ukochane dziecko, które opiekuje się z nami z
> miłością i czułością, tak jak zostało wychowane?

Ale ono musi tego chcieć. Musi uznać, że to jest właściwa linia.
To nie zależy od płci, tylko od wychowania i relacji rodzic-dziecko.

syn chyba naturalnie mniej
> sprawadza się w takich czynnościach.

Czyli synowi z założenia można odpuścić, bo jest facetem?

[echtom]

> Ale ono musi tego chcieć. Musi uznać, że to jest właściwa linia.
> To nie zależy od płci, tylko od wychowania i relacji rodzic-dziecko.

No tak, jeśli ów pożądany stan został osiągnięty tresurą i szantażem emocjonalnym, to trochę przykre.

trendsetterka i właśnie o to mi chodziło...

[robin2510]

nic dodać nic ująć

[utrzymanka]

dziwny ten wujek jakis

[asica74]

Krateczka, mysle ze dalas sie poniesc jakims stereitypom: ja z moja
mama mam fatalna relacje.
Wszystko zalezy od wychowania. Jezeli wychowasz sobie synow tak, ze
beda wiedzieli, ze maja w tobie oparcie, zyczliwosc to odplaca ci
czyms podobnym. Jezeli bedziesz ich traktowac jak go...no to tak
samo beda cie traktowac jak beda dorosli.

[amilos]

myślę, że nie tylko wychowania, ale tez charakteru samej dziewczynki. Ja mam
siostrę 2 lata młodszą, i brata 5 lat młodszego, mama wychowywała nas tak samo,
a bliskie relacje ma ze mną i bratem, pogadamy o babskich sprawach, facetach,
ciuchach, zresztą zawsze umiałyśmy się porozumieć, z bratem rozmawia o jego
sprawach, natomiast moja siostra jest mało "uczuciowa", szkoda jej czasu na
gadanie o babskich głupotach (jak określa nasze pogaduszki, czasem zwierzenia).
Ma poprawne stosunki z mama, tzn. nie kłócą się za często, ale nigdy nie
opowiada o sobie, swoich uczuciach, wiem, że mama jest otwarta na takie rozmowy,
ale nie nalega, widać siostra ma taki charakter.
Ciesz się, że masz synków, że są zdrowi, dobrze rosną a nie doszukuj się tego,
ze ktoś ma lepiej, nie wynajduj na siłę problemów. Taki ktoś zawsze będzie..

[bez27]

nie martwiłabym się z tego powodu, bo szkoda czasu, ciesz się, że
masz zdrowe dzieci, bo to jest najważniejsze

nigdzie nie jest powiedziane, że matka z córką świetnie się
rozumieją, plotkują, kumplują (?), a córka opiekuje się super starą
matką;

synowie też to potrafią

może zweryfikuję kiedyś swoje myślenie, ale teraz myślę , że nie
chciałabym i nie pozwoliłabym, aby syn czy synowa , jeśli będzie
podcierali mi tyłek i zmieniali pieluchy; na razie sobie tego nie
wyobrażam; generalnie boję się chorej fizycznie starości lub
choroby, polegania w łóżku , i nie potrafię odpowiedzieć na pytanie
co wtedy robić? ale chyba najmniej bym chciała żeby dziecko
zajmowało się mną wtedy....

mam syna małego jeszcze, i chyba najbardziej to boję się.. synowej

[agni71]

jakaś iskierka smuteczku, właśnie czasami mi się pojawia.
> Smutku, albo tęsknoty za czymś czego w sumie nie mam.

Trochę rozumiem ten smuteczek. Ja z kolei mam trzy córeczki.
Pierwsze dziecko - wyczekane, wystarane, bardzo chciałam, żeby bylo
dziewczynką (nie wiedomo było, czy będziemy miec wiecej dzieci).
Drugie - tez w sumie wolałam dziewczynkę. Przy trzecim pojawiła sie
tęsknota za innym wyzwaniem pt. wychowywanie chlopca. Urodziła sie
trzecia dziewczynka - jest cudowna, ale taki maleńki smuteczek
gdzies tam pozostał, ze już tego wychowywania chłopca nie
doświadczę...
Pocieszam się, ze mam malutkiego chrześniaka - co prawda nie
widujemy sie często, ale mam nadzieję na nawiązanie z nim więzi
i "wyżycie" sie w ten sposób

[falka32]

Przy trzecim pojawiła sie
> tęsknota za innym wyzwaniem pt. wychowywanie chlopca. Urodziła sie
> trzecia dziewczynka - jest cudowna, ale taki maleńki smuteczek
> gdzies tam pozostał, ze już tego wychowywania chłopca nie
> doświadczę...

O, to to! Ja mam trzech synów, przy każdej ciąży marzyłam o dziewczynce. Na
początku dlatego, że sądziłam, że "nie czuję' chłopców, wychowałam się w domu
kobiet. Przy następnych ciążach, kiedy okazało się, że chłopaki nie takie
straszne i nie takie trudne - dlatego, że chciałam właśnie doświadczyć także
wychowywania przyszłej kobiety. Ale musiałam sobie powiedzieć "do trzech razy
sztuka" i zamknąć warsztat, bo nie mam już miejsca, kasy i energii na więcej
dzieci. I owszem, cieszę się tym, co mam, wychowuję aż trzech zupełnie różnych
ludzi - i jednocześnie żałuję tego, czego nie mam - to chyba bardzo ludzkie jest
i nie wiem, co w tym złego? Nie trzeba koniecznie na siłę udawać, że by się nie
chciało, gdyby było dane.

[afrikana]

Poczytajcie:

media.wp.pl/kat,1022939,wid,9740835,wiadomosc.html?P%5Bpage%5D=2

Ja mam i córeczkę i synka, więc będę żyła tak w sam raz
Ale tak na serio, to rozumiem Twj punkt widzenia.

No to ja Cie pociesze

[gacusia1]

Jestem corka ta wyrodna,paskudna,okrutna i co tam jeszcze. Smialam
zostawic rodzicow samych w PL,przez co oczywiscie sie rozchorowali,
i wyjechac do Kanady.Nie maja ode mnie zadnej pomocy ani wsparcia.
Dodam tylko,ze mam brata,ktory jest och i ach i pod niebiosa
wychwalany,bo jest...po prostu jest...a mieszka w USA... Tak wiec
oczkiem w glowie pozostal on a ja to ta czarna owca.
No i na marginesie-oczekiwanie od dzieci,ze beda sie Toba na starosc
zajmowac to juz conajmniej przesada-moje zdanie oczywiscie! Ja nie
rodzilam moich dzieci po to by miec darmowa opieke na starosc.

[owocowe78]

nie gniewaj sie ale po przeczytaniu posta mam wrazenie ze nie chodzi ci o corke
ale opiekunke na starosc. Ja mam corke i syna i jeszcze nigdy mi do glowy nie
przyszlo ze fajnie ze mam corke bo bede miala kogos w razie choroby.
wydaje mi sie ze wszystko zalezy od wychowania i kontaktu z dzieckiem.
Przeciez ludzie maja corki ktore uciekaja z domu i pewnie na taka liczyc nie moga.
Jak wychowasz chlopakow na dobrych ludzi to na starosc i w razie choroby
(odpukac) zrobia wszystko zeby ci bylo dobrze.

pozdrawiam

[moofka]

moja tesciowa ma dwoch synow i wcale zle sie nie ma
fakt, jest dobra matka, synowa i babcia
nie narzuca sie, nie madrzy i nie rzadzi
na pomoc synow zawsze moze liczyc
ma we mnie przyjaciolke do babskich spraw i nowinek kosmetycznych
a wnuki ja kochaja
raczej jej samotna starosc nie grozi

fakt, ze po wychowaniu dwoch synow marzyla o wnuczce
no ale poki co
u nas tez dwoch chlopcow

[echtom]

Mam starszą znajomą, która zawsze marzyła o dziewczynce, a ma 4 synów i 4 wnuków

[18_lipcowa1]

moofka napisała:

> moja tesciowa ma dwoch synow i wcale zle sie nie ma
> fakt, jest dobra matka, synowa i babcia
> nie narzuca sie, nie madrzy i nie rzadzi



O wlasnie przypomnialas mi o mojej tesciowej, ktora tez ma dwoch
synow. Ostatnie o co jej chodzi to uwaga i poswiecenie sie jej przez
doroslych synow. I tez jej samotna starosc nie grozi. Nie rzadzi,
nie narzuca sie i wszyscy sie do niej garna sami.

[echtom]

> i wszyscy sie do niej garna sami.

Bo "jakość" starości to w dużej mierze kwestia osobowości samej starszej osoby. Było o tym w zakończeniu artykułu z WO "Kiedy potwór znika":

"Starsze osoby, które są w kontakcie ze swoimi emocjami, które rozumieją swoje życie, przyciągają innych. Drzwi się u nich nie zamykają. Nie są samotne, do takich ludzi lgną też młodzi."

I tylko żal, że tak niewielu ludzi do tej życiowej mądrości dochodzi, że większość wybiera egocentryzm i egzekwowanie wychowawczego "długu"

[kali_pso]

Znam rodziny gdzie jest troje dzieci a rodzicami na stare lata
opiekuje się córka- wcale nie tak najbliżej mieszkająca, wcale nie
mająca az tak wiele wolnego czasu, wcale nie najbardziej zasobną
mająca kieszeń. I zawsze pojawia się pytanie- czy ona tak sama z
siebie czy to kod kulturowy wdrukowany jej przez rodziców,
rodzeństwo płci męskiej czy otoczeniep

Mam syna i pewnie tak zostanie. Siłą rzeczy więc on będzie musiał(
mam nadzieję, że raczej będzie chciał się mną poopiekowac na stare
lata. Ja na razie jego zainteresowania to i moje zaintersowania,
więc mamy o czym pogadac. A to, że nie będę z nim dzielic radości
wyboru odpowiedniego wyboru szminki? Cóż, przeżyję to jakośp Sa
inne tematy do rozmów, może dzieki niemu i obserwacji męskiego
gatunku od embrionu wreszcie jakoś ich rozumiem?p

[zazuzina]

ja akurat mam dwie córki więc teoretycznie nie powinnam się martwić
ale akurat mam w tym temacie takie samo zdanie jak np. echtom, że to
czy będizemy mieli oparcie w dzieciach to nie jest kwestia płci ale
nas samych i naszego charakteru, moi teściowie mają np. dwóch synów i
córkę i jako że przez całe zycie mieli dzieci w dupie to teraz te
dzieci też ich mają w dupie i co z tego że mają córkę jak ta jest od
wielu lat za granicą i ma ich gdzieś a znam też rodzinę gdzie jest i
syn i córka ale to syn opiekuje się rodzicami mimo że to córka mieszka
bliżej rodziców więc na to chyba raczej nie zasada.

[kraateczka]

Przeczytałam wszystkie wypowiedzi bardzo dokładnie i jedno co najbardziej mi
utkwiło w głowie to fakt, że sam/e pozwalamy chłopcom być jakby na drugim planie.
Tzn. jeśli jest córka i syn to rzeczywiście dziwnie jakoś na córkę spada większa
odpowiedzialność za bliskich (nie mowie, ze wszędzie tak jest, ale w większości
tak).
I ja to wszystko w sumie jakby zaczęłam dostrzegać po tym jak sama urodziłam
dwóch chłopców a znajomi i nieznajomi widząc dwóch chłopaków życzyli mi trzeciej
córeczki. A ja tego nie potrzebowałam. Złościło mnie nawet to, że ludzie tak
potrafią reagować. Któraś z Was napisała, że nie chodzi mi o córkę, a o
opiekunkę na starość. Absolutnie nie. W 100% nie. Nigdy właśnie tak nie
myślałam. Na starości w żadnym wypadku nie chciałabym żeby to córka, której nie
mam czy synowie, w ogóle żeby moje dzieci musiały się mną opiekować. Nigdy
planując i myśląc o posiadaniu dzieci nie szufladkowałam ich co, które i jak ma
robić. Wręcz cofając się pamięcią do czasów dzieciństwa i zabaw w dom, zawsze
mówiłam, że mam synków.
Nie czułam też nigdy tego podziału dziewczynki są lepsze, a chłopcy są gorsi.
Dopiero zaczęłam się zastanawiać i właściwie po to założyłam ten wątek, ponieważ
nie mogłam zrozumieć wszystkich naokoło dlaczego życzą mi córki jak ja jestem
szczęśliwa, bo będę miała dziecko, drugiego synka, zdrowego, który teraz cudnie
się uśmiecha i jest niesamowicie pogodnym dzieckiem
Stąd mój wątek.
I w większości potwierdziłyście to co zawsze było dla mnie wartością
najważniejszą - najważniejsze w życiu jest to jakim jest się człowiekiem i teraz
mogę dodać, że nie zależnie od tego czy jest się kobietą czy mężczyzną.
I w sumie daleko szukać nie muszę, bo mój mąż ma siostrę, która od kilku lat
jest za granicą, a my z mężem siedzimy w Polsce i jego mama ma większy kontakt z
nim/z nami niż córką. A jako teściowa też zaprzecza wszelkim stereotypom, bo
nigdy się nie wtrącała, jak potrzebuje to potrafi poprosić, ale się nie narzuca,
od czasu do czasu zaprosi na obiad i jak do tej pory mogę powiedzieć, że jest
świetną kobietą.

Swoich chłopaków mam nadzieję wychować na dobrych ludzi.
I mam nadzieję, że mi się uda

Pozdrawiam

[luxure]

czasami
> to zazdroszczę znajomym, które mają córki, choć nie jestem typem zazdrośnika.
> I jakaś iskierka smuteczku, właśnie czasami mi się pojawia.

Rozumiem Cie. Syn to syn. Syn to radość dla ojca. Kocham swojego synka bardzo
ale zawsze marzyłam o córce.
Niedawno urodziłam córcię i jestem szczęśliwa.
Jeśli nie jest za późno, każ chłopu brać się do roboty i tyle w tym temacie

[lola211]

Zawsze chcialam miec córke , po to miedzy innymi, by miec w niej
przyjaciolke.O starosci nie mysle, wiec i nie martwie sie na zapas,
kto bedzie sie mna opiekowal.
Z tego co obserwuje, to faktycznie, na starosc to wlasnie córki sa
bardziej pomocne.W mojej rodzinie tez - moja matka ma mnie i 2 synow-
na mnie z tego co widze liczyc moze najbardziej.

[mamongabrysi]

A moja teściowa twierdzi że z synów to dopiero ma się pociechę. A mnie ten tekst
wkurza - nie lubię takiego "programowania". mam córkę, synka i teraz będzie
drugi synek.