Co robić :-( ???????

[smerfetka10]

Cześć Dziewczyny!!!!!!!

Nie wiem od czego tu zacząć.
Moze od tego , że czuje sie podle, źle, jest mi smutno i co chwile chce mi
się płakać!
Niektóre z was może mnie znaja , pamietają – niektóre nie.
Jestem samotna mamą 19 mies chłopca
Obecnie mieszkam katem u mamy a raczej juz niedługo u mojej siostry bo to na
nia zapisany ma być dom, tak zadecydował moja babcia w momencie gdy moaj
siostra bedzi chciał wziąc ślub to dom staje sie jej własnością.
Moi rodzice rozstali sie kilka lat temu ( po kilkunastu latach męczrni) i
mój tata mieszka w innym domku .W czasie ciaży i trochę po mieszkałam razem
z moim tatą , jednak było to nie do wytrzymania: ciagłe uwagi, kłótnie,
wypominanie co źle zrobiłam w zyciu jaka to jestem zła.
Nie powiem były też i dobre chwile.... ..ale żadko Świadomośc tego jaki
był kiedyś dla mnie co raz bardziej odpychała mnie od niego .
Po jakimś czasie moja mama zgodziła sie i zabrała nas do siebie!
Jednak nie wszystkim to sie podobało!
Wczoraj okazało sie ze ja i mały jesteśmy wielka przeszkodą do szczęścia
mojej siostry!!!!!!
Dom w którym mieszkamy to domek jednorodzinny .
Na parterze zamieszka moja mama z babcią a młodzi mieliby piętro, oddzielne
wejscie... jednym słowem oddzielne zycie! Ja zamieszkałabym z moja mamą|!
Wczoraj dowiedziałm sie ze niestety dopóki ja tu mieszkam to Oni nie tkną
palcem a nawet są w stanie sie przeprowadzic do Poznania, a moja mama sama
nie jest w stanie utrzymac tak wielkiego domu!
Nie chciałabym , żeby moja mama była na ścieżce wojennej z przyszłym szwagrem
i siostra przezemnie! Choc wiem , zę ona bardzo chciałby mieszkac z nami a my
z nią .
Nie wiem co mam zrobić
Z ojcem boje sie zamieszkać: próbowałm juz kilka razy ale zawsze z wielkim
płaczem i rozszarpanymi nerwami wracałam do mamy!
Któs moze sobie pomysleć że jestem uczpiona mamusiego fartuszka, że boje sie
samodzielności .
Nie wręcz przeciwnie: boje sie że psychicznie nie dam rady mieszkając z moim
tatą!
Myslałam juz o Domu Samotnej Matki który jest niedaleko mojej
miejscowości ............
Nie wiem co mam zrobić dla świetego spokoju innych powinnam zamieszkac z moim
tata ale co zemną . Całe zycie mam sie męczyć?Ja juz teraz jestem zmeczona
życiem.
Najpierw nieudane życie z ojcem mojego syna a teraz???
Najbardziej boli mnie to jak postąpiła moja siostra!
Doskonale wie jaki jest nasz ojciec jednak mimo to postawiła mi takie
ultimatum!


Basia

[konkubinka]

oo tak , z rodziną najlepiej wychodzi sie na zdjeciach , wiem cos o tym.
Łatwo jest radzić , ale chyba nie wytrzymałabym tego układu z siostrą.A co na
to mama?Nie ma nic swojego?Nie mozecie wykombinowac razem jakiegos lokum?Czy
rodzice nie sa w stanie pomoc ci jakkolwiek zaczac samodzielne zycie?
Widzisz u mnie sytuacja jest taka , ze rodzice po rozwodzie ustalili ze polowa
mieszkania nalezaca do ojca bedzie kiedys moja.Teraz moja mam nie widzi szansy
poczucia sie dobrze gdzie indziej jak w tym ICH mieszkaniu.Lecz do
odpowiedzialnosci za mnie sie poczuwa i najpierw dokladala mi do wynajmu
mieszkania a teraz w zasadzie co miesiac cos dorzuca.Czy Twoi rodzice mieli cos
wspolnego?No w koncu maja dwojke dzieci i kazdemu z tej dwojki cos sie
nalezy.Zwlaszcza ze ty masz dziecko , ich wnuka.
Jezeli dom samotnej matki zadowalalby ci to sprobuj , z tego co wiem jednak nie
jest latwe dostac w takowym miejsce i szybko opiek spoleczna dobierze sie do
twojej rodziny i zacznie uswiadamiac im jakie maja wobec Ciebie obowiazki.

[andzelina1]

Bardzo Ci współczuję,że w tak trudnej sytuacji nie masz wsparcia u
najbliższych.Na Twoim miejscu zrobiłabym tak,że porozmawiała z wszystkimi
zainteresowanymi naraz.Wtedy sprawa jest jasna i nie tak łatwo wypiąć się na
osobę w trudnej sytuacji.Uważam,chociaż to trudne,nie możesz się poddawać i
musisz walczyć o swoje.Masz także prawo do tego domu tak jak i twoja
siostra.Byłam w bardzo podobnej sytacji,że moi rodzice podjeli decyzje,że dają
książeczkę mieszkaniową mojemu bratu,ponieważ żeni się.Czułam się bardzo
skrzywdzona,ale głupio milczałam,a później byłam sama zła na siebie,że nic nie
zrobiłam.Uwierz,że Tobie też się coś należy i nie poddawaj się.Nie wstydz się
upominać o swoje,bo to oni powinni się wstydzić,że tak nie równo was
traktują.Powodzenia.Trzymam za Ciebie kciuki

[serengetti]

Witaj, Basieńko, szczerze współczuję sytuacji rodzinnej, zastanawia mnie tylko
jedno. Domek oficjalnie należy do babci, która jeszcze żyje, prawda? I co, nie
dziwi Twojej babci to, że Twoja siostra jest taką skrajną egoistką i chce
wyrzucić na bruk siostrę z małym dzieckiem? Postanowienie zawsze można zmienić,
przecież skoro ona jest tak ustawiona "antyrodzinnie", to nie wiadomo, czy po
przepisaniu domu na nią nie wyrzuci na bruk także mamy z babcią - na to nie ma
100% pewności. Może porozmawiaj z babcią, żeby zmieniła swoje postanowienie i
zapisała siostrze tylko połowę domku, a drugą zostawiła sobie - wtedy to ona
będzie decydowała, czy Ty z Twoim dzieciątkiem możesz tam mieszkać, czy nie. A
po jej śmierci niech ta połowa przejdzie na Twoją mamę albo na Ciebie - wtedy
wszystko będzie w porządku, a może z czasem Twoje stosunki z siostrą jakoś się
unormują. A i Ty poczujesz się nie jak intruz, tylko jak pełnoprawna mieszkanka.
Trzymam za Ciebie kciuki i pozdrawiam cieplutko
Kasia

[konkubinka]

Ja zrozumialam ze babcia nie zyje, a dom ma sie stac wlasnoscia siostry po jej
slubie.To ze smerfetka w nim mieszka ma stanowic "przeszkode do szczescia
siostry".Jezeli babcia zyje to rzeczywiscie porozmawiaj z nia.

[serengetti]

W głównym poście było tak napisane:

"Dom w którym mieszkamy to domek jednorodzinny .
Na parterze zamieszka moja mama z babcią a młodzi mieliby piętro, oddzielne
wejscie... jednym słowem oddzielne zycie!"

Dlatego ja zrozumiałam, że babcia żyje. A skoro żyje, to można wszystko
jeszcze "odkręcić" - tylko trzeba z nią szczerze porozmawiać. Chyba że babcia
jest bardzo uparta i tak sobie wymyśliła i już. Wtedy umarł w butach. Ale - jak
dla mnie - to bardzo niesprawiedliwe postawienie sprawy - jedna siostra
wszystko, druga nic. Więc myślę, że da się to z babcią załatwić.
K.

[konkubinka]

przeoczylam , sorry.Masz racje

[smerfetka10]

Cześc!

Przepraszam , ze dopiero teraz odpisuje , ale nie mam stałego dostepu!
Tak Babcia zyje i to jej decyzja , zeby moja siostra dostała dom, ale ja mam
otrzymac mieszkanie po moim tacie.
Problem w tym , ze ja aktualnie nie moge zamieszkac z tatą ( nie wytrzymałabym
tego psychicznie )i przez ostatnie kilka lat siostra " żywiła " mnie nadzieje
że nie mam sie o co martwić i jesli mama będzie miała wymówiony poarter to ja
moge sobie z nia zamieszkac a teraz....
Boli mnie to strasznie bo Ona doskonale wie jaki jest nmasz tata!
Juz wczoraj zdązył mnie wyzwac bez powodu
Jednak moja mama wczoraj stanowczo powiedziła, ze dopóki On żyje to ja będe
mieszkał z nia i nie ma odwołania a jesli im sie nie podoba to juz ich problem.
Przeciez ja będe mieszkała w oddzielnym mieszkaniu, bede miała odrębne zycie
tak jak Oni!
Boli mnie to , że nie moge na nia liczyć ..........

[mikawi]

ja niestety tego NIE ROZUMIEM!!! tez mam siostrę i wiem że zawsze zrobię dla
niej wszystko jeśli tylko bedzie potrzebowala pomocy. Nie rozumiem jak można
robić jakieś problemy w tym przypadku, toż to DOM a nie malutkie mieszkanko!
trzymaj się, dobrze że masz oparcie w mamie, bo stosunek twojej siostry jest
dla mnie niepojety....

[serengetti]

Oj, rzeczywiście, nieprzyjemna sytuacja. Ale wiesz co? Masz powody do radości -
Twoja mama ujęła się za Tobą, a jestem pewna, że z jej zdaniem Twoja siostra
się liczy, więc dach nad głową dla Ciebie i Twojego synka zawsze będzie. Nie
przejmuj się siostrą - jest rozpieszczoną egoistką, może to narzeczeństwo i
zbliżający się ślub tak na nią wpływa? Zastanów się, skąd wzięła się jej
niechęć do Ciebie - może szczera rozmowa coś wyjaśni? Tak czy siak Twoja
sytuacja nie jest beznadziejna, więc głowa do góry, weź się w garść i
uśmiechnij - zobaczysz, nadejdą lepsze dla Ciebie czasy. Pozdrawiam serdecznie
Kasia

[smerfetka10]

Cześć!
Uff, odetchnełam z ulgą!
Mamuska to najukochańszą osoba na świecie!
Nie wiem jak mogłam nawet przez chwile pomyslec , ze i Ona jest przeciwko mnie,
az mi wsytd za moje mysli. To przeciez Ona pierwsz wyciągneł do mnie rekę po
nieudanym związku z ojcem dzieckai teraz po raz kolejny pokazała mi , zę to na
nia mogę liczyć.
Wczoraj po raz kolejny powiedziała siostrze czy to sie jej podoba czy nie, to
ja bede miszkała z mama!
Jednak boli mnie to jak poostąpiła siostra
Te jej ciągłe uwagi ,np. ze nie moge kupic sobie nowego kompletu poościeli,
ale je naprawde nie mam pienięzków, a póki co to moja mam nie ma nic przeciwko
temu , a nawet cieszy sie ,zę moze mi pomóc !
Zaskakujące jest to , ze Ona nigdy taka nie była, dopiero od jakiegoś czasu
zmieniła sie nie do pozninia!
Ach, ale najwazniejsze jest to ,zę mam gdzie mieszkać!

pozdrawiam

[serengetti]

Smerfetko, zastanawiam się, czy na Twoją siostrę nie ma zbyt wielkiego wpływu
przyszły mąż. Jakie są Twoje z nim relacje? Może on zapałał do Ciebie jakąś
antypatią i nastawia siostrę przeciwko Tobie? Jestem pewna, że jest jakaś
konkretna przyczyna jej nagłej niechęci do Ciebie i może być ona tutaj.
Zastanówcie się obie z mamą, skąd się to bierze - może pomoże szczera, rodzinna
rozmowa?
Pozdrawiam serdecznie
Kasia

[farfalla2]

Smerfetko!

Odwagi! Wiem, ze może być ciężko i czasem trudno jest znieść upokorzenie -
chyba najtrudniej to zadawane przez rodzinę...ale wyjścia nie ma chyba tylko z
grobu. Poza tym sprobuj bez żalu spojrzec dookoła, a jestem przekonana, ze
dostrzezesz wielu chętnych do pomocy ludzi. Ponieważ świetnie znam taką
sytuacje, jak Twoja...dlatego mocno trzymam kciuki za Ciebie.