Moja matka mną manipuluje...

[anulka210]

Zdałam sobie z tego sprawe własnie dziś..Wpływa na to co robię, wtrąca sie w
wychowanie syna, usiłuje mnie utwierdzić w przekonaniu ze wszystko robię zle,
ze jestem złą matką bo np. wrocilam z malym do domu po 20 !!! Kłóci sie o
każdą błachą rzecz i niepozwala mi rozwinąć skrzydeł ani decydować o swoim
życiu i wychowywać syna tak jak chce. Nie wspomne juz o tym ze krytykuje
mojego obecnego partnera nawet mi powiedziala ze ja juz w takiej sytuacji nie
powinnam mieć męza ani wiecej dzieci..A mam dopiero 24 latka I męża jeszcze
nie mialam... A co najgorsze widze ze sie jej poddaje.. niewiem chyba niemam
juz sily walczyć..albo wierze w to co mi mówi...zresztą kazda moja próba
walki o swoje prawa kwitowana jest haslem ze jestem bezczelna a powinnam być
jej wdzieczna ze pomogła mi jak sie rozstalam z exem i opiekowała sie przez 2
lata moim dzieckiem... I ze jak nie bede jej sluchac to sobie zniszcze zycie
do końca i syn mnie kiedyś zostawi i odejdzie do swojego ojca... To jest
takie wjezdzanie na psyche...czuje ze jej zdanie jest dla mnie tak ważne ze
nie potrafie z tego wyjsc...Pomóżcie mi Pogadajcie ze mną Prosze Juz jeden
związek sie przez nią rozpadl bo ciągle sie wtrącała krytykowała teraz powoli
rozsypuje sie drugi...z kimś kto pokochał mnie i synka..

[anetina]

mam to samo w domu
jestem wdzięczna oczywiście za pomoc w wychowaniu dziecka
ale taka gadanina jest wredna
w takich momentach udaję, że nie słucham
albo mówię, że to moja sprawa i wychodzę do innego pokoju
czasami to skutkuje

[scania81]

ale na dłuższą metę jest nie do zniesienia, prawda?
ja tak nie miałam, ale znam kilka takich przypadków...
pomaga jedynie separacja...
bo każda babcia kocha wnuki i swe dzieci ale jesli widzi ich raz na tydzień to
kocha ich intensywniej niz kiedy musi z nimi przebywać na co dzień...

oczywiście sa wyjatki, ale to tylko dla potwierdzeia reguły i nie dotyczy
tylko -babcie-wnuki, ale w ogóle kontaktów międzyludzkich...

[pumaxl]

Wydaje mi się , że Twoja mama ma tylko obawy by nie skończyło się tak jak
poprzednio , ale Ty masz prawo do szczęścia i do tego by być kiedyś z kimś kto
kocha Ciebie i dziecko .Nie wiem czy mieszkasz z mamą , czy też osobno .Ale nie
pozwól by to zniszczyła , porozmawiaj z nią spokojnie i wytłumacz jej całą
sytuację . wierzę ,że uda Ci się stworzyć szczęśliwą rodzinę ,ja jestem w
podobnej sytuacji ,mieszkam znów z rodzicami ale moja rodzina chce bym kiedyś
miała normalny dom i bym była szczęśliwa ze swoim nowym partnerem . Moja mama
mówi ,że nikt nie jest wieczny i chce bym miała kogoś zwłaszcza gdy jej już nie
będzie. Pozdrawiam

[andzelina1]

ja mam tak z ojcem.pracuje co drugi dzień i siedzi z moim dzieckiem.jestem od
tej pomocy uzależniona.dobija mnie to ze lekcewazy moje prośby dotyczące
wychowania mojej corki.przytakuje i robi swoje albo agresywnie mnie atakuje że
źle robie.mam go dosyc.chcialabym sie odciac ale nie moge.wyprowadzilam sie ale
to niewiele dało bo ciagle sie widujemy.

[lakie]

no to ja mam to samo. Niby juz konkretnie mi nie wytyka co robię żle ale umie dać do zrozumienia, ogólnie traktuje mnie jakbym miała lat 15 i nie potrafila sie zaopiekowac własnym dzieckiem, jedyną właściwą opieką nad dzieckiem jest jej opieka w sumie mieszkam z córeczką u rodziców dopiero 3 miesiace (wczesniej też pomieszkiwałam jak miałam problemy z meżem), a jak nie mieszkałam u nich to i tak mieli wgląd w moje życie bo mieszkaliśmy u mojej babci w domku jednorodzinnym gdzie moi rodzice byli gośćmi codziennie. Wiadomo jak jest dziś z własnym mieszkaniem a raczej jego brakiem
Dochodzę do wniosku ze moje nieporozumienia i kłótnie z mężem w co najmniej 50% były przez taką własnie sytuację. Wiem ze rodzice jedni czy drudzy potrafią nawet nie za bardzo sobie zdajac sprawę rozwalić zwiazek. Nie wiem co Ci poradzić bo sama sobie powinnam nadal dac jakąś dobrą radę. Ale pozdrawiam Sorry, sama sie wygadałam zamiast pomóc

Asia ma już... lilypie.com/baby2/040726/1/4/0/+1

[anulka210]

Lakie a może spróbuj naprawić swój związek - szkoda go zniszczyć przez
rodziców..Ja doszłam do takiego wniosku za późno i żałuje, dopiero teraz widze
ze dopóki będe psychicznie uzalezniona od matki to każdy mój związek bedzie sie
rozpadał...Teraz wiem że jednak w życiu trzeba patrzeć TYLKO na siebie i swoją
rodzinkę...A juz nie na rodziców. Wiem to choćby po tym że niekiedy gdy właśnie
bardzo potrzebowałam pomocy matki to była w stanie mi powiedzieć że dla niej
najważniejszy jest mąż czyli mój ojciec i włąśnie idzie z nim na działke a ja
mam sobie sama radzić skoro nie umiałam stworzyć też sobie takiej rodziny jaką
ma ona...

[lakie]

Wiesz, ja już o tym tu nie pisałam ale... za najdalej 2 tygodnie własnie sie wynoszę od rodziców bo się dogadałam z mężem, jakos bedziemy próbować żyć razem, właśnie jestem w trakcie wynajmowania mieszkania, powiedziałam ze nie bedzie żadnego mieszkania z jakąkolwiek rodziną bo tak się jednak nie da, mimo ze mieszkaliśmy u babci to i tak rodzice byli tu non stop, teraz nie będą mogli tak robić Ale dziękiz a radę

Asia ma już... lilypie.com/baby2/040726/1/4/0/+1

[anulka210]

ciesze sie wiesz)) Przynajmniej Ty nie pozwól sobą manipulować i walcz o
swoje o to co kochasz i o to co jest dla Ciebie najważniejsze. Życzę Ci z
całego serca wszystkiego naj naj - Tobie i Wam Polecam ten temat
f.kafeteria.pl/temat.php?id_p=2206032&start=0 Warto czytać książki -
pozwalają wiele zrozumieć...Pozdrawiam cieplutko i trzymam kciukasy za Was!!!

[lakie]

Na prawdę dzięki Zrobię wszystko żeby było dobrze, mam nadzieję ze mąż też. Wierzę że jak już znaleźliśmy lokum z dala od rodziców to połowa problemów się rozwiąże

Asia ma już... lilypie.com/baby2/040726/1/4/0/+1

[stjopka]

prawie wszystkie matki sa takie same... brak mi słów - one myslą że robia
dobrze- ja sie wyprowadziłam i wszytko się zmieniło - tylko że wyprowadziłam
się dość daleko- bo by przychodziła i mnie nekała-niewidziałam się z nia już
ponad 5 miesięcy i wcale mi nie jest teskno... a zniszczyć zycie to ona dopiero
Ci może...

[pusi06]

..i ja znam ten ból....
...wiecie pamiętam jak kiedy ś jhako 20 pojechałam do pracy do innego miasta,
odżyłam i błędów nie popełniałam, a do domu nie tęskniłam, dziwne, ale prawdziwe.
Matki są dobre o ile się z nimi nie mieszka jak się dojżeje, bo my zawsze
będziemy dziećmi które trzeba pouczyć podszkolić...., zwłaszcza kobietkę

[anulka210]

A ja z moją mieszkam...(( i tak szybko tego nie zmienie..jestem zależna od
niej...Czy ktoś wie jak sobie psychicznie moge z tym poradzić? Jak uniezależnić
sie od jej "gadki" psychicznie? Bo wyląduję w wariatkowie zaniedługo...

[kini_m]

Dziewczyny, napiszę swoje wnioski od strony faceta któremu teściowa rozbiła
rodzinę.
1. Najważniejsze spostrzeżenie: W jaki sposób rozmawiasz o takim toksycznym
rodzicu z partnerem?
Nie najważniejszy jest ten toksyczny rodzic, ale Twój sposób wyrażania o nim.
Musisz z partnerem mówić obszernie o tym co Cię irytuje, wścieka, dusi w tej
sytuacji. Nie może być tak że dajesz partnerowi to do zrozumienia jedynie
poprzez wyraz zasmucenia lub skąpą informację że mama/tata Cię znowu
potraktowała poniżająco. A resztę partner ma domyśleć się sam i odpowiednio
wiedzieć jak Cię wesprezeć. Jeśli Cię to dołuje to trzeba o tym mówić otwarcie,
wywalić to z siebie przy partnerze. Jeśli partner ma Ci pomóc, ma być dla
Ciebie wsparciem (a powinien) to musi dokładnie i głośno wiedzieć co Cię
wścieka.
Inaczej będzie to Ciebie dusiło cały czas. Będą narastały stałe napięcia,
będziesz czuła się pomiędzy pomiędzy młotem a kowadłem. Czyli pomiędzy
partnerem (który z czasem, będzie jak to w życiu, stawiał jakieś nowe
oczekiwania partnerskie) a pomiędzy rodzicem (któremu z trudem się
przeciwstawiasz). Oczekiwania tych dwojga stron będą nieraz w konflikcie ze
sobą, a Ty jesli GŁOSNO i WYRAŹNIE nie będziesz mówiła o tym konflikcie (zwł
partnerowi) - to będzie ta kropla która będzie Ciebie drążyła, i żadna osoba
tego na dłuższą metę nie wytrzyma, aż w końcu w jakiś sposób tego dłużej nie
wytrzymasz i związek pęknie.
Tutaj prosty test: ile tej Twojej wykrzyczanej przez Ciebie informacji z tego
konfliktu dociera do Twojego partnera a ile do Twojego rodzica/ów?
Ten komu bardziej sie wykrzykujesz z tym czujesz się bardziej związana, do tego
czujesz większe oczekiwania, od tego oczekujesz większego zrozumienia. (Ja
uważam że w tym miejscu winien byc patrtner. Może dziwnie to zabrzmi ale jeśli
któraś tak uważa to: NIE MOŻNA W TEN SPOSÓB OSZCZĘDZAĆ PARTNERA.) [Moje
doświadczenie - oczywiście domysliwałem się tyle ile tylko umiałem ze skapych
sygnałów, ale po kilku latach już nie mogąc się dalej domysliwać sam
wychodziłem cały struty rano do pracy po takim "cichym ranku" i to wnosiło dużo
niepewności między nas.]
2. Po drugie: Czy w ogóle informujesz partnera o konfliktach w rodzinie? O
każdym spięciu, a zwłaszcza na temat Twojego związku i wtrącania się rodzica w
Twoją wizję Twojej rodziny, Waszych wspólnych problemów?
Jeśli partner ma Ci pomagać (a powinien, bo na dłuższą metę sama nie dasz rady)
to musi on mieć bieżącą informację o tym co się dzieje problemowego ze strony
takiego rodzica.
Trochę tu się powtarzam, ale to są dwie kwestie: pierwsze - w jaki sposób
wyrażasz (czy głośno i wyraźnie, a nawet wykrzykujesz problem); drugie - czy w
ogóle informujesz partnera na bieżąco o problemach.
[Ja dopiero po rozstaniu dowiedziałem się że teściowa cały czas sączyła jad za
moimi plecami do mojej pani, oznajmiła to słowami: "A ona zawsze ciebie
broniła" - tylko że ja nawet nie wiedziałem przed jakimi zarzutami, gdzie,
kiedy, oczywiście musiało byc wtedy gdy mnie nie było w pobliżu. A ja nawet nie
wiedziałem że exia jest stawiana między młotem a kowadłem - koniec końców nie
wytrzymała.]
3. Po trzecie - skutki: Niestety u części nas gdzieś w podświadomym modelu
rodziny utrwalają się te wypaczone schematy z którymi dziś na codzień obcujemy
we własnej rodzinie. To trudne do przyjęcia, ale część z nas za niedługi czas
zacznie powielać niemal dokładnie to samo co dziś krytykuje u swoich własnych
rodziców. Same dziewczyny mi tu na forum uświadomiły - "Zanim weźniesz sobie
żone poznaj jej matkę."
[U mnie teściowa notorycznie teściowi zarzuca że jest agresywny, mimo że to ona
jest "heterą" nakręcającą wszystkie konflikty, a on jest pantoflarzem. Dziś
exia w pozwach o ustalenie kontaktów z córką zarzuca mi podobnie stosowanie
przemocy, choć nie podaje żadnego przykładu. Jedynie w celu obrony musiałem
podać konkretne przykłady stosowania przez nią przemocy psychicznej, fizycznej,
ekonomicznej.]
Jak tego uniknąć? To zagadka.
Moja propozycja aby ten zły wzorzec wypchnąć poza siebie, aby tych
rodziców "wywalić ze swej głowy": Każdy z nas jest buntownikiem, ale
najważniejsze ABY TA BUNTOWNICZOŚĆ WYSZŁA NA ZEWNĄTRZ, a nie buntować się tylko
we własnym umyśle. Zostawić problemy rodzica za Twoimi plecami, nawet jeśli
dzielisz wspólne mieszkanie. Odwrócić się, odseparować się od emocjonalnych
konfliktów wobec rodziców, od dzicięcego szacunku wobec nich (np. nie dawać się
wciągać w bezpłodne kłótnie bez końca, jeśli coś takiego widać to
powiedzieć: "cześć - dalej kłóćcie się beze mnie") - takie odsunięcie się od
konfliktu to też szacunek, dla siebie, a poprzez siebie dla nich. I odciąć sie
od rodzinnych urodzin, zjazdów, w którym Twój partner zaczyna być tylko
dodatkiem do towarzystwa [czułem sie w takich sytuacjach jak zwierzę w zoo,
chciało mi się wyć - choć exia była w siódmym niebie].
4. Po czwarte: Ty ich nie zmienisz i nigdy nie zadowolisz, i to nie jest Twoją
rolą. Ty masz uszczęśliwiać siebie, ewentulnie osobę z którą się zwiążesz. (Na
tej samej zasadzie nie winniśmy uszczęśliwiać dziecka a jedynie pomagać mu
poszukiwać jego własnego szczęścia.) Oni mają prawo mieć swoje zdanie i Ty
winnaś je szanować, a jednocześnie mieć swoje własne zdanie (np."Kochana
mamusiu, masz całkowitą rację że Macius powinien dziś założyć rękawiczki, ale
to jest Twoja racja i zachowaj ją dla siebie.")
Wybaczcie jeśli za krytycznie podszedłem do osoby z mego zycia - ale chciałem
zauważyć jak ja widzę odcięcie od takich toksycznych rodziców, aby później to
się nie odbiło na związku z facetem, a takze szacunku do siebie.

Do kini_m

[anulka210]

Wiesz doszłam do wniosku ze jesli chodzi o moje relacja z partnerem to juz sie
cos zepsuło. Przez to jej ciągłe krytykowanie partnera zmienił sie także i mój
stosunek do niego. Wspaniałe uczucia które miedzy nami bylo przez 5 miesiecy
zmieniły sie z mojej strony. Teraz stałam sie ostrożniejsza i oglądająca każde
jego zachowanie pod lupą. Wkurzam sie o małe rzeczy- pewnie dla innych były by
nieistotne.Wiem że to jest chore co robie ( bo niszcze swój związek z kimś
kogo kochałam) ale jakoś nie potrafie przestać(( I nasz związek powoli
gaśnie. Jest na bieżąco gaszony przez moją matke a teraz niestety też przeze
mnie. Boję sie - bo matka wmawia mi ze bedzie źle że on mnie zostawi, że jest
za młody itd...a pozatym dlatego ze swoje przeszlam i jestem teraz ostrożna.
Przeraża mnie to wszystko. Mam tyle swoich obaw a mama mi jeszcze ich dodaje...

[lakie]

Ech, moja mama chyba uważa ze te 3 miesiace kiedy z nimi mieszkalam (jeszcze mieszkam) to najlepsze i najspokojniejsze dla mnie miesiace. Przez chwilę się chyba nie zastanowiła że ja mogę się czuć nie tak dobrze. Jak jej to wygarnęłam ostatnio przy okazji to się rozryczała i powiedziała ze nie wiedziala ze mi z nimi tak źle, no paranoja, ja nie mówiłam że źle tylko że nie jest to wizja mojego szczęścia takie mieszkanie z córką i rodzicami, no ale od kiedy się okazało ze mąż jednak wraca a ja się wyprowadzam z jej ukochaną wnuczką to ona juz rozumie wszystko po swojemu. A tak przy okazji to w niedziele będe miała klucze do mieszkanka Przepraszam ze się tak cieszę, bo Tobie nie jest wesoło ale nie dam rady sie nie cieszyć Pozdrawiam.

Asia ma już... lilypie.com/baby2/040726/1/4/0/+1
Asia wygląda tak... bi.gazeta.pl/o/a/forum/227/8/227891.jpg

[iizaa]

Ja dołączę do grona zmanipulowanych. I choc mieszkam sama od ponad dwóch lat
nic to nie zmienia. Żle wychowuje dziecko, źle układam swoje życie, kurcze nie
wiem czy cokolwiek robię dobrze. Oczywiście każda uwaga jest "w imię miłości do
mnie". I ja w to nie wątpię - to na pewno jest miłość, bo to w końcu mama. Ale
to nie jest zdrowa miłość. Nadopiekuńczość i obrzydliwa potrzeba wiecznej
kontroli mojego życia. Moja mama do tej pory wie gdzie idę (jeśli już idę) , z
kim itp. To jest straszne, bo każda z nas jest dorosłą kobietą, ma własne
dzieci i życie a jaednak czuje się jak przedszkolak.
Do jednej z przedmówczyń: rozmowa NIC NIE DAJE. Prośbą, grośbą, spokojnie, z
krzykiem, z płaczem, z tekstem "mamo ale to moje życie". Zupełnie nic. Wtedy
się okazuje, że jesteś wyrodną córką, niewdzięczną, bo ona dla ciebie
wszystko , a ty podła tak sie zachowujesz. Pada groźba zerwania wszelkich
kontaktów itp. I wszysko jest ok, jeśli jest się samowystarczalnym finansowo,
mieszkaniowo i opiekuńczo (przedszkole tudzież niania). Ale oczywiście tak nie
jest, bo każda z nas zalezna od matki w jakiś sposób jest. I lezymy. Uszy po
sobie, z gulą w gardle przepraszasz, choć nie czujesz się winna i w środku cię
aż szarpie.Ale nie ma wyboru.
Ja staram się z tego uwolnić i już się nie przejmować. Cięzko, bo taka
sytuacja "uzaleznia", ale powoli jakoś idzie. Pozadrawiam.

[asiouek]

Ja znalazłam na to sposóbOd ponad roku moja matka nie wtrąca się w moje
życie, mimo że mieszkamy razem i częściowo mnie utrzymuje. To że ktoś chce
manipulować waszym życiem - tego niestety nie można zmienić, ale można nauczyć
SIEBIE reagować na takie sytuacje w odpowiedni sposób. Bardzo to wymagające i
praco chłonne ale jest do przeskoczenia)

[anulka210]

Asiouek prosze powiedz mi jak mam, jak powinnam na to reagować...PLIS
Na przykład wtedy gdy ona bierze telefon dzwoni do babci, albo ciotki i zaczyna
mnie obgadywać, mnie , mojego partnera, moja opiekę nad dzieckiem, po prostu
wszystko... I to nie przebierając w słowach... Nawet mnie powyzywa...A później
ubierze sie i idzie na wieczorną msze do kościoła i krytykuje mnie znowu że ja
nie ide...

[anulka210]

Wiesz to tak jakbym słyszała siebie- nawet tak dobrze sama nie potrafiłabym
lepiej tego ując... Powiedz mi jak sobie z tym radzisz?? Bo ja już nie umiem...
Mam najgorsze myśli, niechce mi sie juz życ...I nie mam możliwości uniezależnic
sie od niej, przynajmniej narazie Becze po nocach, kłóce sie z nią, tłumacze
i NIC(((( Chwilami nienawidze jej, później przychodzą chwile gdy jest ok -
rozmawiam z nią, opowiadam o swoich problemach, zwierzam sie, radze jej, az po
2 dniach jest powtórka, wypominanie i wykorzystuje wszystko co we wczesniejszej
rozmowie sie dowiedziala odemnie przeciwko mnie. Po tym co dzieje sie z moim
obecnym związkiem, z partnerem z którym sie od pół roku spotykam mam 100%
pewności ze związek z ojcem mojego synka rozpadł sie w 98% przez nią... I teraz
bardzo tego żałuje - tego że tak łatwo pozwoliłam sie zmanipulować...(((

[virtual_moth]

anulka210 napisała:
Chwilami nienawidze jej, później przychodzą chwile gdy jest ok -
> rozmawiam z nią, opowiadam o swoich problemach, zwierzam sie, radze jej, az
po
> 2 dniach jest powtórka, wypominanie i wykorzystuje wszystko co we
wczesniejszej
>
> rozmowie sie dowiedziala odemnie przeciwko mnie.


Chyba sama sobie częsciowo odpowiedziałaś. Pierwsza zasada - NIE ZWIERZAĆ SIĘ!
Toksyczna matka Cię pięknie wysłucha, ale przy pierwszej lepszej okazji
wykorzysta to przeciwko Tobie.
Gdy już się nauczysz nie zwierzac to z całą pewnością matka zacznie Cię
bombardować pytaniami "a co tam u Ciebie" i to bardzo czesto. Będzie Cię
nakłaniać do zwierzeń, bo tego potrzebuje. Wiedza o Tobie to właśnie glówne
narzędzie manipulacji...
Milcz, olewaj, puszczaj mimo uszu, nie reaguj.

Pzdr

[anulka210]

MASZ RACJE juz dawno mialam tak zrobić...(łudziłam sie że to jest jednak jej
miłosc.) Tylko mi sie to nie miesci w glowie ze matka może być tak podła dla
własnego dziecka i tylko po to żeby jej było wygodnie- i żeby mieć wnuka przy
sobie potrafi spieprzyć mu rodzine...(( Skąd sie to bierze?? Skąd sie biorą
te toksyczne matki??? Czy ktoś może czytał książkę "Toksyczni Rodzice"?? Bo ja
jeszcze nie...

[lakie]

Zaczełam regularnie zaglądac do tego wątku moja mała strasznie lata wiec nie mam za dużo czasu na pisanie i czytanie, przeczytałam teraz tylko tą ostatnią wypowiedż. Moja mam wręcz kwitła jak siedziałam u niej z córeczką, miała mnie na oku a wnusie przy sobie i dla niej to byla pełnia szczęścia, nikt "obcy" w postaci mojego meża nigdy jej nie był potrzebny, tylko nie dochodzi do niej że mi jest potrzebny!!! Jeszcze 5 dni i sie wyprowadzam Pozdrawiam

Asia ma już... lilypie.com/baby2/040726/1/4/0/+1
Asia wygląda tak... bi.gazeta.pl/o/a/forum/227/8/227891.jpg

odpisałam ci na priva:)) n/t

[asiouek]

[leeya]

Manipulacja... echhhh...
Matki maja to do siebie, ze chca jak najlepiej dla swoich dzieci. My takze
przeciez tego, nieprawdaz? Wiem, wiem, na pewno teraz powiecie, "ze ja nigdy
bym...". Tak na prawde Wasze Mamy robia to z "dobrego serca", "proby
uchronienia", pokazuja Wam swoja modrosc zyciowa, zebyscie wiecej bledow nie
popelnialy. Tylko caly myk jest w tym, ze MY MUSIMY popelniac swoje bledy..
Ponosic swoje porazki, kleski i podnosic sie z nich. Ale nasze Mamy.. Nie chca
tego przyjac do wiadomosci. Czasem chca, ale i tak daja "zlote recepty". I nie
ma tu do rzeczy czy pomagaja nam czy nie, czy jestesmy uzaleznione od nich czy
one od nas. Bo widzicie, ja mam sytuacje, gdzie to moi rodzice sa uzaleznieni
odemnie, bo ja zajmuje sie moja mlodsza siostra, jestem zupelnie niezalezna
finansowo i mieszkaniowo, a jednak wciaz slysze "dobre rady". Nie wtraca sie do
mojego zycia bezposrednio, bo jest za daleko, jednak 2500km robi swoje.Ale
telefony co jakis czas podnoszace mi cisnienie sa. A ze jestem
niskocisnieniowcem, to jeszcze, jeszcze Jaka mam recepte na Mamusie? Hmmm...
nie mam Tyle tylko, ze wyraznie zaznaczylam swoje terytorium, gdzie mimo
checi nie ma Mama wstepu. Bo jej po prostu nie dopuszczam...

Leeya

[becia46]

Z matkami to tak bywa. Ale trzeba być grzecznie, ale stanowczo niezależną. Pozdrawiam.

[anulka210]

dzieki za wszystkie slowa i rady. Wreszcie zauwazylam w czym tkwi problem..I
bede starala sie coś z tym zrobic..bo juz najwyzszy czas - moj synek ma juz
prawie 3 latka i juz niedlugo to co sie tu dzieje bedzie wplywalo tez na jego
psychike i wychowanie..Jesli juz to sie na nim nie odbija... POZDRAWIAM Dam Wam
znać jak sie cos poprawi...

[anulka210]

W Sylwestra zareczylismy się)) Chce sie z Wami tym podzielić.. Jestem
szcześliwa)Chociaz w moich relacjach z mamą wcale nie jest lepiej...Krytykuje
wszystko... Ale ja mam nadzieje ze jej wizje tym razem sie nie sprawdzą...bo
naprawde kocham.. Juz za tydzien zamieszkamy razem)Prosze trzymajcie kciuki...

[venusek7]

ja mam w domu to samo juz tego nie wytrzymuje
Próbuję sie uodpornić ale mi to nie wychodzi, tymbardziej ze widze jak na to
wszystko reaguje mój synek. nie mam gdzie się wyprowadzić mam już dość i
chyba niedługo zwariuję

[anulka210]

Poprawiło sie jesli chodzi o zwierzanie sie itp. Juz nic jej nie mówie ale ona
dalej wykorzystuje to co juz wie. A jeśli chodzi o mojego synka to w tej chwili
nie potrzebuje jej pomocy bo nie pracuje a jak szukam pracy to maly jest w
przedszkolu. Jewdnak wtrąca sie bezustannie co maly ma jesc, o której mam isc
na spacer, kiedy ma isc spać itd. I jak tego uniknąć jak mieszka sie pod jednym
dachem??(((( Jak sie wyprowadzić jak nie ma sie pracy i jak utrzymać siebie
dziecko i mieszkanie mając np 1000zl???? (taki mi oferują potencjalni
pracodawcy) Czy ktoś wie jak sobie z tym poradzić??? Czy ja jestem niezaradna??

[pusi06]

/
...ja za to bardzo przeżywam, to, że ona ciągle ma do mnie opretensje, bo nawet
ją wkurza to, że talerze nie zmyte, tylko jak zmyć, skoro ciągle ktoś donosi,
Nie jest dobrze, że codziennie odkurzam mieszkanie, zmywam podłogi, łazienke i
ubikację, myję , czyszczę codzxiennie....żle, a jak nie zrobię, to slyszę
czemu....
Co zrobuimy i tak bedzie żle, wiecie ja zapisałam ją i siebie do psychologa,
ale mi sie dostało pieklo, jakoś ze 2 tyg. mi nieżle dokuczała, do dziś
dokucza, zresztą ja obrywam ochrzan za braci, za to jak oni coś pobrudzą, ...
Często słysze to się wyprowadż, rany ...jak, skoro nie mam pracy, alimęty to
ok. 200 zł na 2 córeczki, a ja i dzieci chorujemy, a to kosztuje, ale ona nie
rozumie, twierdzi, że zmyślam, że tyle na laki nie wydam, ba, ja już sobie
leków nie kupuję.
Zle, że nie kupuję sobie ciuchów, wypomina mi, bo zadko coś z ubrań kupię, bo i
za co, ale staram się, żeby po mnie nie bylo widać, że mam klopoty finansowe,
bo ludzie ...
Nie pracuję, i klopot,
Rodzina wpadła w dlugi, do tego ślub brata, nowe kłopoty finansowe, zwaliły się
na nich same kłopoty finansowe,
Często mi docina...pewnie to znacie...np. słyszę, za mialas takiego fajnego
chlopaka, zobacz, a to , że zobacz jak mogłaś wybrać, a to że zobacz, koleżanka
ma to i tamto , tamtej teście pomagają, ma męża,....itp...a choć prosze
przestań, po co się powtarzasz, będziemy sie tylko klócić, to i tak swoje,
ciągłe docinki, ale ona niby nioc takiego nie mówi
Wiecie co ja akurat mam taki charakter, że matki słowa mnie dobijają, jak
rodzinka mi nagada, bo są przeciwkio mnie, zawsze trzymaja stronę ludzi,innych,
to ja ryczę i to dosłownie i nie mam siły wstać, nic dziwnego, że mam już 34 r.
może 36, jestem chudsza, bo jak życie w stresie może nie dobić.

A mój mąż, już nie długo dzwoni i matka mówi, że on ma rację, skoro na moją
propozycję , że dzieci owszem zobaczy, ale nie u mnie w domu, bo on mi zresztą
obiecanego domu nbie chciał stworzyć, , ze możemy iść do restauracji, zresztą
sam kiedyś twierdzil, że tak powinni robić tatusiowie, , to on na to, ze mu się
nie opłaca przyjeżdzać, i w takim razie nie chce dziecka widzieć, że nie ma
sensu, bo po co dziecku mącić w głowie, że to z mojej winy dziiecko ojca mieć
nie będzie, bo ja odbieram dziecko

Powiedzcie, czy to normalne, że matka trzyma jego strone i jak mi dokopała...
Czy mówię dobrze, bo boję się z nim spotykać, czy dobrze zaproponowałasm,
spotkanie w lokalu...teści mam niecałe 100 km od mojej miejscowości, maja nawet
maluszka, i jego bracia też w takiej miejscowości

Czy ja będę winna, matka chce mi wmówić, że ja,

A jak zwykle to ja winna

Super!

[pusi06]

sorry pozaliłam się trochę, wybaczcie, musiałam jakoś odreagować, bo dostaję
fioła

[anulka210]

Dziewczyny wynajęłam mieszkanie... i po świętach wyprowadzamy sie)) Tylko
boję sie czy sobie poradze...Jestem na zasiłku i kiepsko z moimi finansami. Ale
mamy obok siebie kogos kto nas kocha i mi pomoże...(ehhh a tak bardzo nie
chcialam juz byc zalezna od faceta...) Ale chyba lepiej zyc biednie ale bez
poczucia WINY I z poczuciem własnej WARTOŚCI...Jezuuu strasznie sie boje tego
odciecia od matki. Wiem ze jak sie wyprowadze to odwróci sie odemnie...A
niejestem pewna czy bez niej sobie poradze- ehhh i znowu te moje zanizone
poczucie wartości bierze góre. Co Wy o tym wszystkim myślicie?? Dobrze robię??
Prosze trzymajcie za mnie kciuki -bardzo bardzo prosze...potrzebuje wsparcia
cały czas...

[kini_m]

Trzymamy kciuki. Oczywiście że dobrze robisz, bo to jest prawidłowe gdy w swoim
życiu w miejsce rodzica wstawiasz partnera. No w końcu kiedys trzeba wyfrunąć,
nawet jesli inne okoliczności to jakoś opóźniają.
A nie chcieć być zależną... któż by nie chciał? Ale nie na niezależności tylko
życie polega. Od partnera możesz byc zależna (np. finansowo) ale mimo to mieć
mozliwość samostanowienia. Przy rodzicu raczej tak nie da rady.
pozdrawiam

[lakie]

trzymam kciuki, ja się wyprowadziłam już ponad miesiac temu i jakoś powoli
wszystko się uklada, tylko wiadomo ze finansowo trudniej, z rodzicami było w
tej kwestii łatwiej. Pozdrówka i trzymaj się.

Asia ma już... lilypie.com/baby2/040726/1/4/0/+1
Asia wygląda tak... bi.gazeta.pl/o/a/forum/227/8/227891.jpg

[edzieckokarenina]

anulka210 napisała:

> Dziewczyny wynajęłam mieszkanie... i po świętach wyprowadzamy sie)) Tylko
> boję sie czy sobie poradze...Jestem na zasiłku i kiepsko z moimi finansami.
Ale
>
> mamy obok siebie kogos kto nas kocha i mi pomoże...(ehhh a tak bardzo nie
> chcialam juz byc zalezna od faceta...) Ale chyba lepiej zyc biednie ale bez
> poczucia WINY I z poczuciem własnej WARTOŚCI...Jezuuu strasznie sie boje tego
> odciecia od matki. Wiem ze jak sie wyprowadze to odwróci sie odemnie...A
> niejestem pewna czy bez niej sobie poradze- ehhh i znowu te moje zanizone
> poczucie wartości bierze góre. Co Wy o tym wszystkim myślicie?? Dobrze
robię??
> Prosze trzymajcie za mnie kciuki -bardzo bardzo prosze...potrzebuje wsparcia
> cały czas...
>
***
bardzo dobrze robisz)
podziwiam i trzymam kciuki żeby Ci się powiodło.
To normalne że się boisz-w końcu to duża zmiana i jakby nie było
odpowiedzialność.
Ale będzie dobrze-zobaczysz.
Pozdrawiam

[jutta]

A moze Wasze matki chca Was poprostu ochronic przed nastepnym nieudanym
zwiazkiem ? Moze boja sie, ze za rok / dwa znow do pojawicie sie na progu domu
juz z nie jednym a z dojka, trojka dzieci, porzucone przez obecnego /
nastepnego partnera ?

Jesli chcecie rozwinac skrzydla to poprostu wyprowadzcie sie z domu i nie
zwalajcie wszystkiego na brak kasy, bo ktora z Was zapytala sie swojej Matki
czy bedzie w stanie utrzymac dodatkowe 2 - 3 osoby kiedy zwalilyscie sie im na
glowe ? Ktora ma zasilek, alimenty lub pensje i pokrywa rachunki za dom w
ktorym mieszka z dzieckiem, na rowni z Matka / Rodzicami ? Ktora, mieszkajac u
Rodzicow, utrzymuje sie sama ? Doslownie sama ?
Zapytajcie sie same siebie, czy chcialybyscie być w skorze Waszych matek. One
wychowały Was i chciałyby choc troche odpoczac na starosc. Wnuki owszem ! Mozna
bawic, zajmowac sie nimi kiedy corka / syn studiuje, pracuje, chce gdzies
wyjsc. Ale ktora zapytala Matki / Ojca, czy oni NAPRAWDE chcą byc z Waszym
dzieckiem 24 h na dobe ? ktora zapytala sie, czy Rodzice nie chcieliby choc
chwili spokoju ?
Zanim zaczniecie krytykowac swoje Matki, ktorym siedzicie na karku i w kieszeni
przeanalizujcie swoje zachowanie. Moze odbieracie ich slowa jako prawde o sobie
tylko same przed tym nie potraficie sie przyznac, bo latwiej powiedziec ze
Matka sie czepia, niz ze ma racje.

Usmiechnijcie sie czasem do swoich Matek i powiedzcie im, że jesteście
wdzięczne za opiekę nad Wami i Waszymi dziećmi. Przutylcie czasem swoje Matki.

[exelsior]

jutta napisała:
> A moze Wasze matki chca Was poprostu ochronic przed nastepnym nieudanym
> zwiazkiem ?

Nie, no Jutta bez takiej naiwności.
Moja tesciowa zaczęła mnie niecierpieć gdy exia chciała za mną wyjechac na
wakację na Ukrainę (ścislej - to jechalismy we czwórkę, w wakacje konczyła 18
l.) Powiedziała "Nie" i basta. Oczywiście i tak wyjechaliśmy. Gdzies w tamtym
miejscu należy datowac początki naszego problemu o którym dzis wszyscy mogą
czytać na forum. Bo w podłożu całego problemu jest właśnie teściowa:
dopinguje do walki, nie ułatwia exi poszukania porozumienia, kompromisu, stale
stoi za jej plecami, a dawniej zakochana pani dziś odzwierciedla dokładnie
ówczesny stosunek teściowej do mnie.
No i byłem pierwszym chłopakiem mojej exi. Więc gdzie wtedy, te ileś lat temu
awersji teściowej do mnie mogła być mowa o chronieniu przed kolejnymi
porażkami??

exelsior = kini_m oczywiście b/txt

[kini_m]

[anulka210]

W Sylwestra zareczylismy się)) Chce sie z Wami tym podzielić.. Jestem
szcześliwa)Chociaz w moich relacjach z mamą wcale nie jest lepiej...Ciągle
krytykuje wszystko... Ale ja mam nadzieje ze jej wizje tym razem sie nie
sprawdzą...bo
naprawde kocham.. Juz za tydzien zamieszkamy razem)Prosze trzymajcie kciuki...

[kini_m]

Trzymam kciuki, Anulka.
Od siebie chciałbym dodać co dodatkowo wyczytuję w Twoich słowach:
Dużą część swojego związku zapewne opierasz na potrzebie wyrwania się od matki.
Ale taki motyw nie może zbyt długo trwać - Twój wybranek nie może zastąpić Ci
ciepła którego zabrakło w rodzinie, nie nadrobi Ci czułości której zabrakło w
Twoim własnym domu. Żaden partner nie podoła takiej roli w dłuższym czasie.
Związek z nim to całkiem inna jakość - musicie uczyć się przebrnąć przez Wasze
własne problemy. Niedostatki od rodziców to zbyt słaby wspólny mianownik do
stworzenia wspólnego związku - a to między wierszami Twoich słów odczytuję.
Przechodźcie razem przez Wasze wspólne problemy, a zbudujecie piękna rodzinę.
Eh, zajechałem nieco kaznodzieją, ale mam nadzieję że wybaczysz...

[anulka210]

Mieszkamy juz razem 3 tydzień i jest bardzo dobrze. Kazdy dzien jest inny, jest
ciekawy i nadal tesknimy za sobą. A bałam sie ze tak nie bedzie... Jestem
szczesliwa i wierze ze tak pozostanie. Będe dbac o moją rodzinkę aby tym razem
wszystkim bylo dobrze... Buziaki!! Pozdrawiam Was!!!

[kini_m]

Fajnie, extra że Wam się udaje.
Ale było tak nadal, to sugeruję każdy pojawiający sie problem czym prędzej
rozstrzygać z poszanowaniem oczekiwań oby stron. Nie pozwólcie aby Licho samo
się zakradło po cichu w Wasz związek.
Pozdrawiam

[ann17]

Witaj, trzymam kciuki żeby Ci się udało. Ale namawiam - utrzymaj dobre relacje
z Mamą. Jeżeli noga Ci się powinie, to pierwsze co zrobisz- pójdziesz do Niej
po pomoc. Tak jak wiele z nas na tym forum. Taka jest kolej rzeczy. Naprawdę
nie warto dla faceta tracić Matkę.
To co nazywasz manipulacją, i to co wiele forumowiczek opisalo - to nieudane
próby ułożenia relacji matki z dorosłą córką, gdy jeszcze dziecko w tle. To
jest trudna sytuacja nie tylko dla nas, ale również dla naszych matek. i nie
wszystkie potrafią się zachować tak jak byśmy tego oczekiwały. też przez to
przeszłam - musiałam przez jakiś czas po rozstaniu zamieszkać z rodzicami. i to
były trudne czasy, więc Cię rozumiem. wtedy nie nazywałam tego "manipulacją"
lecz "toksycznym związkiem". brzmi równie źle. ale po kilku latach - patrzę na
to z większym dystansem, i cieszę się że relacji z Mamą nie popsułam.

[anulka210]

Moje relacje z mamą są teraz super wręcz idealne) Nawet zapomnialam juz o
tym co sie dzialo te pare miesiecy temu. Mogę liczyc na jej pomoc i zupelnie
inaczej mi sie z nią rozmawia. Odwiedzam mame tez bardzo czesto bo mieszkam 2
km od niej. Z Adim uklada sie tez bardzo dobrze. Świetnie sie dogadujemy i
rozumiemy. Moj synek tez zaadaptowal sie w nowym mieszkanku i nowej sytuacji.
Ogolnie jest swietnie i moge powiedziec ze jestem szczesliwa Warto bylo
zrobic ten krok (wyprowadzka) bo wszystko dzieki temu sie unormowalo. Dzieki za
rady dziewczyny To dzieki Wam!! Sama nie podjęłabym tak trudnej i
odpowiedzialnej decyzji. DZIĘKI!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!1