poniedziałkowy dół....

[pepsi80]

dopadł mnie..kolejne L4(grypa), synek też chory, napadowe myśli o tym co było
co być mogło czego być nie powinno..koszmarnie...łzy się cisną a nawet nie mam
gdzie płakać(mieszkanie z rodzicami -kolejny element którego nie jestem w
stanie przeskoczyć), żal, lęk, bezradność....i ciągłe pytanie-dlaczego?

[kilowisni]

ano własnie.dlaczego>no nic, trzymaj sie kobieto - po latach chudych tłuste
przyłażą )))wiem ,ze to gadanie tylko no ale co wiecej mozna...buzka!gocha

[mamaice]

Nie martw sie przezyjesz ,ja przez ostatnie dni walcze z zapaleniem spojowek
masakra ale jakos sie nie poddaje na cha.. przez zycie !!!

wtorkowy też....

[monaxa]

Witam.
pepsi może Cię to pocieszy ale nie tylko tym masz doła, mnie taki dół dopada 7
razy w tygodniu i juz chyba przyzwyczaiłam sie do takiego stanu. Pewnie cię nie
pocieszyłam tym co napisałam, ale podejrzewam, że 80 % Samodzielnych miewa takie
stany.
Dla mnie najgorsza tez jest ta bezsilność, niby chciałabym coś zmienić, ale nie
wiem jak, brak mi samozaparcia i kolo się zamyka.
Najgorsza chyba jest ta samotność, brak mozliwości codziennego podzelenia sie
swoimi rozterkami z druga osobą i nie mam tu na myśli mężczyzny.
Moje dziecko mówi, że jestem jego mamą, przyjacielem i fumflem (czyt. kumplem)
chociaż to....
Pozdrawiam i trzymaj się cieplutko!!!!

[pepsi80]

oj masz rację monaxa....bezsilność jest dobijająca...nie mogę się za siebie
wziąść, miałam bujne plany, że jakieś solarium, jakiś kosmetyk, jakieś kino...no
i jest..jakaś grypa..i tyle z tego!!
gg4975740

[asca25]

Ja idę na opiekę nad małą 3 raz w tym miesiącu Wypierniczą mnie z pracy w
końcu. Dół total. Sił brak, kasy brak. Na solkę wybieram sie od ponad roku...
Trzymaj się

[ybarra70]

Witam!Nie jestescie w tym wszystkim same ja myslałam,ze te doły mam juz za soba
a jednak pomyliłam sie.Mieszkam z rodzicami i na to jak narazie nie mam wpływu
sa juz na emeryturze i od rana do wieczora siedza w domu zupełny brak
zainteresowań,miedzy nami nie ma konfliktow choc sie zdarzaja ale codzienna
konfrontacja z nimi strasznie mnie meczy.Poznałam meżczyzne On u siebie ja u
siebie niby planujemy byc razem ale nie mamy narazie perspektyw na wspólne
mieszkanie i tu łapie kolejnego dola.

[amelia95]

Do ybarra.
Wiesz co prawda nie mam córki tylko syna ale oszczędzałam aby kiedy dorośnie
nie musiał mieszkać z rodzicami. Mam nadzieję, że synowa okaże się fajną
dziewczyną ale mieszkać z młodymi nie mam zamiaru. Zapewne nie udałoby mi się
nie wtrącać oczywiście wszystko dla "najlepiej pojętej szczęśliwości". Kupię im
dom albo mieszkanie i niech żyją jak mają chęć ja swoich przyzwyczajeń nie mam
zamiaru zmieniać. Czy jestem egoistką? No może troszkę. Młodym pomogę ale
etatową babcią nie zostanę jestem aktywna zawodowo i nikt nie może ode mnie
oczekiwać codziennego niańczenia wnuków od czasu do czasu tak i to z wielką
radością. Tak samo postapiłabym wobec samotnej mamy gdyby była moją córką.
pozdrawiam amelia

do Amelia 95

[ybarra70]

To dobrze,ze tak to widzisz rodzice nigdy nie powinni mieszkać z dziecmi bo
wtedy jeszcze bardziej oddalaja sie od siebie chociaz nie wiem jakby sie
kochali i starali.Ja mam juz duze dzieci 12i6 lat takze moi rodzice nie musza
ich nianczyc raczej radzą sobie same z moja pomoca ma sie rozumiec,ale na
mieszkanie osobne nie mam niestety wpływu. Pozdrawiam

do ybarra

[amelia95]

Rozumiem,że na samodzielne mieszkanie nie masz wpływu i mogę tylko z serca ci
życzyć aby było lepiej a życie pisze różne scenariusze i Tobie życzę tego
baardzo optymistycznego. W życiu już trochę widziałam i różnie to bywa. Byłam
świadkiem jak nadopiekuńcze babcie poczyniły wielkie szody i wnukom i dorosłym
samotnym matkom traktując oboje wnuka i córkę jak dwoje dzieci. Widziałam jak
pomagająca matka robiła to tak aby córka nie miała szans uwolnić się od
poczucia winy a babcia zamiast radosnej wdzięczności otrzymywała wdzięczność
podszytą poczuciem winy. Spotkałam też wspaniale zgrane rodziny gdzie
rzeczywiście córka nie zrealizowała zaplanowanego dla niej scenariusza ale mimo
to wszystko się ułożyło i tylko pozazdrościć im tego wspaniałego zgrania.
Kobitki podzieliły się tak jakoś naturalnie obowiązkami wiele rzeczy miały dużo
szybciej bo we dwie i w sobotę w domu był błysk ciasto pachniało a rodzice albo
w ogrodzie spędzali czas miło z wnuczką a jej mama wyszła aby mieć troszkę
czasu dla siebie albo wszyscy byli razem i zawsze było tak miło do nich
zaglądnąć. Wnuczka wyrosła na piękną i mądrą dziewczynę. Studiuje medycynę i na
peno bedzie fajnym czlowiekiem. To wychowanie w rodzinie bez jadu, nienawiści,
agresji zaowocowało w naturalny sposób.
Ybarra takie życzenia dla Ciebie i Twoich pociech.

Redo amelia95

[ybarra70]

Bardzo dziekuje ale wolałabym ulozyć sobie życie sama a do rodziców przychodzic
w odwiedziny chociaz nie wiem jak byloby sielsko anielsko.Mam juz swoje lata i
wole decydowac sama za siebie i za moje dzieci a rodzice moga ewentualnie
słuzyc nam pomocą taka kolej rzeczy powinna byc chociaz niektorym to nie
wychodzi.Dziękuje troche podparłaś mnie na duchu Pozdrawiam

[kati_ffc]

no tak dol jest, wrocil i nie odpuszcza. ale dobrze wiemy ze kiedy tylko pojawi
sie wiosna bedzie inaczej.teraz szaro, dzieci choruja, znajomych nieraz brak,
nie chce sie wyjsc, nadzieja bleknie, nie widac sensu. chce sie podjac prace by
sie usamodzielnic i cos robic ale to nie takie proste.
mnie zaczela dobijac ta codziennosc, ten schemat; wstac, przewinac dzien , spac.
syn co chwile choruje wiec wiekszosc zimy przesiedzielismy w domu. dzien za
dniem, tydzien za tygodniem, w koncu miesiac za miesiacem.w tym wszystkim nawet
nie moge znalezc sil i motywacji na malowanie obrazow, zrobienie czegos dla
siebie. szukam pracy ale nic nie moge znalezc, dyspozycyjnosc,dyspozycyjnosc, i
jeszcze raz dyspozycyjnosc. maly niby chodzi do zlobka aale ciezko znalezc cos
do 15:00 16:00; poza tym co chwile choruje i z kazdej pracy by mnie wypiep..li.
kolo sie zamyka, zaleznosc i rutyna.
ale wiem ze to minie jeszcze bedzie cudownie, musi.
pamietam zeszle lato, bylo super..schizy z ex mialalm dawno za soba, maly juz
chodzil, nawet biegal. ja skonczylam szkole, robilam prawko(zdalam!).
cale dnie spedzalam z synem na polu, jesli nie piaskownica to wypady na miasto
(znajomi)i poza miasto. wybywalismy na cale dnie, nieraz gdy wracalam on juz
spal w wozku. pakowalam tylko pare pieluch, cos na zmiane, cos na przegryzke,
pare groszy do kieszeni i czulam sie wolna i szczesliwa bo pieklo mialam juz za
soba a przed soba wielka przestrzen. ale gdy na niebie nie widac przestrzeni w
moim sercu tez jej nie ma i tu od pogody nawet jest zaleznosc..
zycze nam zebysmy znalazly sily na dzialanie, nadzieje na przyszlosc.
jestesmy mocne bo juz przeszlysmy wiele.
czekam na lato, bo juz nawet fakt ze ponad dwa lata zyje w celibacie mnie tak
nie frustruje jak ta pogoda.
pozdrawiam