Strach

[2222-2e]

Hej! ja jestem na początku drogi, dopiero miesiąc sama, po rozwodzie
z orzeczeniem o winie.Teraz jest ok , dzieci - dwójka syn 16 lat
córa 8 , praca wypełniają mi cały świat. na razie zachłysnełam się
wolnością, chcę wyremontować mieszkanie- po mojemu( wcześniej eks
bombardował wszystkie moje plany), gdzieś pojechać - nigdzie nie
byłam odkąd wyszłam za mąż .Trwałam 16 lat u boku eksa, był moim
pierwszym facetem, nigdy nie miałam nikogo innego.Na razie jestem
szczęśliwa, spokój , cisza, zero strachu że przyjdzie pijany, że
zrobi awanturę, że będzie bił, ale zaczynam się łapać na tym
szczególnie wieczorami , że czuję się samotna.Siedzę przed kompem,
łażę bez sensu po internecie, i boję się że już tak zostanie.Nie
potrafię się przełamać żeby gdzieś wyjść, wypadłam z obiegu jak to
się mówi.16 lat żyłam jakby w zupełnej izolacj, eks był strasznie
zazdrosnym, nie mogłam nawet rozmawiać z obcymi facetami żeby nie
być posądzoną o zdradę.Znajomi i koleżanki już dawno się odsuneli,
nie umiem zawierać nowych znajomości.Wyszłam za mąż bardzo młodo
miałam 17 lat, teraz mam 34 i czuję się jakbym w przyspieszonym
tępie przeżyła już całe moje życie, choć nie potrafię sobie nic
konkretnego przypomnieć z tych 16 lat.Boję się że to już koniec, że
już nic dobrego mnie nie spotka, zostanie mi tylko wychowanie
dzieci, a gdy one pójdą w świat zostanę sama.Może jest tu dziewczyna
taka jak ja? o może pomożecie mi? coś podpowiecie?Ewa

[anetina]

jesteś jeszcze młodziutka
wyjdź sobie na poczatek do parku
a może jakiś chociaz jednodniowy wyjazd?
to wszystko ci pomoże samotnie spojrzeć na życie
masz jeszcze czas wszystko nadrobić
czego życzę i pozdrawiam

[gosik422]

Witam!Nie martw sie na zapas!Ciesz sie,ze masz spokoj psychiczny,masz przeciez
plany i realizuj je,nie mysl o tym co bedzie za pare lat jak dzieci pojda z
domu.Ja jestem ponad 10 lat po rozwodzie,dopiero od niedawna jestem na
swoim(wczesniej mieszkalam z 2 dzieci u rodzicow),urzadzilam mieszkanie po
swojemu,mam stala prace(wczesniej to roznie bywalo),a przede wszystkim budze sie
i zasypiam szczesliwa.Jestem caly czas sama i nie brakuje mi tej "drugiej
polowki",na spacerki wychodze z siostra,czasami z moimi nastolatkami i jest
ok.Powodzenia zycze pa

[guderianka]

Gratuluję odwagi i podjęcia decyzji mimo tak długiego związku! Teraz
nie martw sie tym co bedzie, lecz ciesz sie tym co masz. Wieczory
samotne nie są złymi wieczorami gdy następują po tak ciężkich
chwilach z bliskim czlowiekiem. Pomału wszystko się ułozy, gdy
dojrzejesz na dobre do "wyjścia"-po prostu to zrobisz. Pamietam do
dziś gdy umówiłam sie z koleżankami w pubie po prawie 2 latach nie
wychodzenia "do ludzi"- i stalam jak dzik przed lokalem bojąc sie
wejść do środka. Irracjonalne głupie obawy. Wiec wyobrazam sobie co
musisz czuc ty-matka 2 dzieci, kobieta pracujaca, od niedawna
samodzielna..ale zobaczysz...bedzie dobrze

[jenny_curran]

Grunt to wyjść gdzieś. Tylko z kim, jesli się nei ma zbyt wielu
kompanów, prawda? Cóż, musisz jakoś zorganizować wychodzenie z domu.
Głowa do góry.

[2222-2e]

Dziękuję ))))) Widzę że można na was liczyć.Mam nadzieję że będę
potrafiła jeszcze naprawdę żyć bez strachu , że poukładam swoje
puzle, a na końcu może znajdzie się ten jeden ostatni , pasujący do
nas kawałek.Ja już nie mam złudzeń, nie wierzę w miłość, wiem że
najważniejsze jest poczucie bezpieczeństwa , oparcie jakie można
znajść w drugiej osobie.teraz jak radzicie, będę realizować się po
mojemu.mam nadzieję że przyjmiecie mnie do swojego grona?Ewa

[ladybird1111]

Witaj. Tez jestem tu od niedawna. Od dość dawna natomiast jestem
samodzielną mamą. Mam 32 lata, moja córka 8. Od roku mieszkamy same,
przedtem u moich rodziców. Na początku samodzielnej drogi jest
trudno, ale trzeba cieszyć się spokojem, możliwością życia według
swoich zasad i potrzeb. Po niszczącym związku należy
odbyć "psychiczną kwarantannę", pobyć ze sobą, wsłuchać się w swoje
potrzeby, przygotować się na to, co nowe, by móc to przyjąć i
docenić. Ja jestem wciąz sama już trzy lata po rozstaniu z ex.
Samotnośc boli, ale myślę ,że jeszcze nie jestem gotowa na nowy
związek. Muszę przepracować traumatyczne przeżycia, rozliczyć się z
przeszłością sama przed sobą. Ktoś tam na górze wie, kiedy to
nastąpi, kiedy będę gotowa, by zacząć coś na nowo z powodzeniem,
wierzę w to i taką mam nadzieję."Po nocy przychodzi dzień, a po
burzy spokój", jak mówią słowa piosenki. Tak właśnie jest w życiu,
które jest ciągłą zmianą. Pozdrawiam i życzę powodzenia))))

[baby111]

witaj

napisałaś, że masz nadzieje poukładać swoje puzzle. proponuję kup sobie puzzle z
jakimś optymistycznym rysunkiem i powoli układaj. może to głupie, ale mi pomaga
to się wyciszyć, pomyśleć i daje ogromną satysfakcję.

pozdrawiam serdecznie i życzę tylko słonecznych dni i dużo siły
i.

[2222-2e]

Dzięki dziewczyny! powokutku , pomalutku udaje mi się ))) 25 idę
na spotkanie swojej starej klasy z podstawówki, to nic że nie bardzo
mam się czym pochwalić, w końcu mam 2 fantastycznych
dzieciaków .Pomysł z układaniem puzli jest super ))) zakupiła i
zaczełam , jak skończę przykleję i powieszszę w świerzo
wyremontowanym pokoju, bedę miała ekstra pamiątkę)))Ewa

[piarg0000]

masz list w skrzynce meilowej