i co zrobic?..

[mamaestery]

znowu moj"maz" na wyrazna moja prosbe spakowal sie i wyszedl.na moja prosbe
po jego dluuugiej tyradzie przeplatanej przeklenstwami na moj temat,mowieniem
jaka denna jestem kobieta,matka,zona,domyslaami ze pewnie niedlugo zaczne bic
nasze dziecko bo moja matka mnie tez bila..patrzeniem mi prosto w oczy i
mowienie"nienawidze ciebie..nie znosze patrzec na twoja morde.."itd.szkoda
pisac
no wiec czuje sie pusta ,taka zmrozona w srodku,ja naprawde nie wiem co
zrobic..wiem ze duzo w tym mojej winy,nie jestem normalna kobieta,mam
problemy,jednakze sama ich nie rozwiaze a on poprostu nie chce brac w tym
udzialu..poprostu sie wyniosl..
najgorsze ze to jest jak dejavu,to sie powtarza cyklicznie,jeszcze rok temu
pisalam o szarpaninach miedzy nami..o wyzwiskach,braku szacunku..ja szybko
zapominalam,boje sie byc sama,nie umie zyc sama,on to wykorzystuje,i wraca
ale za moment jest jeszcze gorzej,pozwala sobie na wiecej..
naprawde nie wiem co zrobic!
dziecko jest najwazniejsze,ja sie wychowywalam bez ojca,calkowicie nie mialam
z nim kontaktu i tak jest do dzisiaj,nie potrafie jednak udzwignac tego
wszystkiego,wysiada mi organizm,mam straszne bole karku,glowy,nie potrafie
jesc bez odczuwania mdlosci
na zdrowy rozsadek powinnam ratowac siebie ,ale wiecie co ?..kiedy zostane
sama nie bede szczesliwa..nie mam przyjaciol,jestem ciezko osoba w
obcowaniu,bardzo nieufna,skomplikowana..
nie chodzi mi o to zeby ktos inny mnie pokochal,ale ja juz nie chce zeby
znowu ktos mi ublizal,traktowal jak szmate,nie chce widziec ze ktos mnie nie
nawidzi..
nie wiem co mam zrobic...prosze poradzccie cos..
ja nie jestem silna,nie moge liczyc na niczyja pomoc..
a moze jednak zamknac sie i cieszyc sie z tego co mam?????

[chalsia]

Najpierw postaraj się pomóc sobie samej. NAPRAWDĘ sugerowałabym psychoterapię.
Uwierz mi, to pomaga.

Pozdrawiam,
Chalsia

[e.beata]

Popieram chalsię.
Zrób to jak najszybciej.

[mamaestery]

czy moglybyscie mi wytlumaczyc dlaczego tak sadzicie?..rozwincie troszke wasze
sugestie..bardzo zle sie poczulam czytajac co o tym myslicie tzn "zwroc sie do
psychologa"..
pisalam wam szczerze co czuje,czy moglybyscie rozwinac dlaczego tak uwazacie?
czy naprawde z normalnym czlowiekiem nie jestem w stanie juz o tym rozmawiac?..

[mercedess1]

wiem co czujesz. wiem jak to jest byc wyzywana i ponizana i nie moc z tym nic
zrobic. tylko ze taki los sprawil mi ojciec.ale w takim razie moge napisac, ze
w identycznej sytuacji jak ty, byla moja matka. napisze ci na jej przykladzie,
co mozesz zrobic. mozesz zadzwonic do niebieskiej linii, tylko, ze oniNIGDY nie
odbiora twojego telefonu. mozesz isc do psychologa, tam za 100 zl posluchasz
sobie relaksujacej muzyczki ale za 15 minut ta muzyczka sie konczy a problemy
wracaja. mozesz wezwac policje ale oni nie ingeruja w sprawy rodzinne, dopuki
twoj maz nie zabije ciebie lub twojego dziecka. i w koncu mozesz wniesc sprawe
do sadu za znecanie sie psychiczne nad rodzina a proces bedzie trwal 8 lat po
srednio 2 sprawy miesiecznie na ktorych musisz byc, zeby w koncu zostac
obciazona kosztami tego procesu. to tyle jesli chodzi o pomoc od innych. jesli
chodzi o ciebie to mozesz trwac w tym zwiazku, zeby po dwudziestu latach dojsc
do wniosku, ze zmarnowalas sobie zycie i swojamu dziecku rowniez, bo czlowiek
wychowany w takiej rodzinie nigdy nie pozbedzie sie uczucia ciaglej nienawisci
do sprawcy takiego losu i zalu do ciebie, ze nic z tym nie zrobilas (ja w glebi
duszy mam taki zal do swojej matki, choc tego nie okazuje).mozesz rowniez
zaryzykowac i odejsc dajac sobie i swojemu dziecku szanse na namiastke
normalnosci. to ostatnie jest niestety najciezsze do dokonania ale MOZLIWE.
mozesz isc do rodziny lub do domu samotnej matki albo dac ogloszenie w gazecie,
ze szukasz kata za opieke nad kims lub pomoc w domu. twoj los moze sie
odmienic. musisz tylko cos zrobic. ja wiem, ze tkwic w tym jest najwygodniej,
moja matka tez tak tkwila. i wyprodukowala dwoje ludzi, mnie i moja siostre,
niezdolnych do normalnego funkcjonowania w spoleczenstwie, wpadajacych ze
skrajnosci w skrajnosc, wlazocych wszytkim w dupe za odrobine czulosci i
zrozumienia. tylko, ze nikt nie chce takim jak my tych uczuc okazac. wybor
nalezy do ciebie. to twoja chwila prawdy.

[mag_p]

Dziewczyny Ci to pisza z zyczliwosci ..
Wlasnie dlatego ze napisalas szczerze . Widac z Twoich wypowiedzidzi , ze
zwiazek byl nieudany, ze wplyna zle , na Cibie, Twoje poczucie wartosci, Twoj
siwta.
Nie masz przyjacol , to znajdziesz ich..
Ja jak konczylo sie moje malzenstwo - tez nie mialam przyjacol - albo mi tak
sie zdawalo..
Bo jak odcielam sie od niego - nagle okazalo sie, ze to nie swiad odcinal sie
ode mnie , tylko ja od siwata!
Musisz zrozumiec, ze czlowiek tkwiac w zwiazku , ktory go niszczy, zabija jego
poczucie wartosci itd.. odwraca sie od ludzie.
Czasem czlowiek jest juz tak zmeczony zwiazkiem , ze staje sie agresywny itd..
dla otoczenia.
Z twojeo maila widac , ze zylas w stresie . Ludzie sa wtedy wybuchowi...

Czemu do terapeuty - nie dlatego , ze jestes nienormalan , ale dlatego , zeby
ktos Ci pomog spojrzec inaczej na to wszystko na Ciebie sama. Pomog poukladac
wartosci i swiat...
Bo szczesliwiw jestesm nie bedac z kims , alboe bedac szczesliwi sami z sobo.
Tak naprawde bedziesz szczesliwa i bez meaz ktory cie nie szanuje. Tylko musisz
zaczac rzzumiec , sznowac i kochac sama siebnie..
W tobie jest szczescie ...

Czlowiek z najwiekszymi trudami swojego zycia jest sam - i nie wazne ile ludzi
jest wtedy dokola niego. Bo bol, radosci , zal , roczarowanie przezywa sam i
niekt nie jest w stanie tego za niego przezyc.
Mozna tylko cieszyc sie , ze radoscia mozna sie podzielic..
I ze jest ktos , kto ofiarowuje Ci codzienie swoj usmiech - dziecko.

Dlatego idz do terapeuty .

Niech On pomoze Ci przejsc to wszystko.

Niejedna z Nas korzysta z ich uslusg . I nie trzeba byc do tego wariatem. Wrecz
przeciwnie. Trzeba czuc , ze cos jest zle i chceesz to zmienic .

Pozdrawiam
Mag
PS. Uwierz , ze mozna Ciebie lubic i kochac

[chalsia]

Mag już napisała za nas, dlaczego polecamy terapię. PSYCHOTERAPIĘ. A to jest
dla normalnych, takich jak Ty, ja czy Mag, ale ROZPOZNAJĄCYCH, że mamy jakies
problemy i CHCĄCYCH coś z tym zrobić.

Dlaczego od razu poleciłam terapię?
Ponieważ z każdego słowa Twojego postu bije brak wiary w siebie, brak szacunku
do siebie, strach, niskie poczucie własnej wartości. Wystarczy. A w takiej
sytuacji przyjacielskie pogaduszki czy wyżalanie na forum czy z przyjaciółką
nie wystarczą by Ci pomóc. Tu potrzebny jest terapeuta.
Tym bardziej, że nie chodzi tylko o Ciebie, ale również o Twoje dziecko. Jeśli
masz wewnętrzne opory przed terapią, to pomyśl o dziecku - co wyniesie z domu,
jaką matkę zapamięta, ile bedzie w dziecku żalu, że matka nic nie zrobiła. Nie
ma chyba dla dziecka nic gorszego (no nie mówię o smierci) niż matka na codzień
bez poczucia własnej wartości, nieszczęśliwa i zaszczuta.

Ja sama korzystam z psychoterapii i mogę powiedzieć, że pomaga - pomaga
zrozumieć siebie, innych, a to jest podstawą by pomóc sobie.

Pozdrawiam Cię serdecznie,
Chalsia

[mamaestery]

bardzo dziekuje za to wszystko co napisalyscie
to bardzo wazne ze mozna gdzies sie wyzalic,komus o tym opowiedziec,ale to co
dzieje sie u mnie w domu jest chyba konsekwencja wlasnie tego o czym pisze
chalsia..badzo dziekuje tobie szczegolnie!
swego czasu chodzilam to psychologa ale musialam zrezygnowac ze wzgledu na kase
jaka bral..baaaardzo duzo..
w tej chwili jestem w trakcie szukania panstwowego lekarza..bardzo licze ze to
cos odmieni
jeszcze raz dziekuje

[netha]

Jak wyszedł to zadbaj o to żeby niedy już nie wrócił. Nie masz wiary w siebie
i siły bo to On obdarł Cię z tego. Poradzisz sobie zobaczysz, nie pozwalaj
więcej aby ktoś tak bardzo Cię ranił bo na takie traktowanie nikt nie
zasłużył. W skrucie to kawał chama wykreśl Go ze swojego życia a zobaczysz
znajdzie się ktoś kto przywróci wiarę siły ...zapewniam. Trzymam za Ciebie
kciuki i gdybym potrafiła się modlić zrobiłabym to...Pozdrawiam serdecznie ...
I nie słuchaj tego co mówi z was dwojga to z nim jest coś nie tak...