Mężowie Wam pomagają?????

[edithf]

Mamy 13,5 miesięcznego synka. Oboje pracujemy. Po pracy mąż ma czas na
wszystko: telewizor, komputer a przede wszystkim na "okupację" tapczanu w
pozycji leżącej.Marzę, aby czasem sam bez proszenia 5-10 razy, przyniósł wodę
do kąpania dziecka, odkurzył, zrobił mi herbatę, gdy jestem zmęczona po
kolejnej nocy z pobudkami (nadal karmię piersią). Śni mi się już po nocach
jego słowo "zaaaaraaaaz", gdy proszę o coś.
A jak jest u Was? Czy może przesadzam?

[mama_kotula]

Podobno istnieją tacy, co się do dziecka w nocy budzą, przyniosą, ululają...
Ale o takich tylko na forum i w czasopismach czytałam, w realu nie znam
żadnego )) nawet ci najnormalniejsi, co w dzień dzieckiem się zajmą bez
problemu, nocą nie obudzą się nawet na wystrzał armatni.

[nokola]

A mój mąż właśnie taki jest......przyniesie,nakarmi,ulula.Przez pól roku od
urodzenia Julki pomagał bardzo dużo-oczko w głowie tatusia.Terz ja wróciłam do
pracy,mąż pracuje tylko na nocną zmianę i wygląda to tak że on przychodzi rano
o 9,00 ja wychodzę o 9,30.Do mojego powrotu do 17,00 zajmuje się małą.jak
wracam on idzie odsypiać nockę i o 23,00 wychodzi do pracy.Był to nasz
świadomy,przemyślany wybór.Póki co radzimy my sobie ( mąż w szczególnści).Mogę
śmiało stwierdzić że mój mąż naprawdę potrafi i chce opiekować się
małą.POzdrawiam.

[naranykota]

Oj są, są i w realu. Mój mąż właśnie wstaje w nocy do dziecka, podaje do
karmienia i często ulula. Chyba, że ma więcej pracy niż zwykle to staram się go
wyręczać w nocnych akcjach. Teraz na przykład staramy się nauczyć Marysię spać
w łóżeczku i zajmuje się tym W. Moja rola, (bo ja wiem czy lepsza?;-( ) polega
na wysłuchiwaniu płaczu Marysi po kolejnych odłożeniach do łóżeczka.

[almamag]

to ja chyba miałam szczęście w nocy do małej pierwszy raz wstałam jak miała pół
roku wcześniej mi mąż ją do cyca przynosił i w nocy przewijał, a teraz też się
zająć umie tylko musze mu powiedziec co dokładnie ma zrobić

[hanulaw]

Powiem tak , mam męża na medal .Od samego początku wstaje do małej, przynosi do
karmienia(Hania ma już 10 miesięcy),gdy mała zapłacze w nocy,idzie ją
uspokoić.Ja wstaję tylko wtedy,gdy mąż nie daje rady.Pomaga mi jak może, nawet w
nocy ją przebiera, a rano o 7.00 wstaje do pracy, a my śpimy smacznie.Jest boski
i szma się dziwię, że takiego znalazłam.Więcej Wam nie napiszę, bo mi nie
uwierzycie.On naprawdę istnieje.

[mamahaneczki]

A ja powiem tak :
Moja córka tez ma 10 miesięcy
Mój mąż też wstaje bez problemu
Jak była maleńka a ja po cc przynosił i lulał wspaniale.
dziś jak sie przebudzi on ja kołysze i głaszcze po główce.
Tez wychodzi o 7mej a my z Hania spimy.
Opisałaś moje zycie
Pozdrawiam

[mika_p]

Przy dziecku - homeopatycznie. Ze dwa razy w tygodniu zabiera Małą na spacer, w
dzien posiedzi z nia kilkanascie minut, w nocy z raz, jesli mu ją przyniose
(gdy musze skoczyć do łazienki).
Ale za to robi zakupy, sprząta (jeśli jestem z Małą na spacerze), zmywa, robi
niektóre kolacje, czasami włącza pralkę, sporadycznie wiesza pranie, nie domaga
sie obiadów codziennie.
Nie karmi Małej, poi tylko jak mu dam dziecko w ramiona i flaszkę w dłoń, nie
kąpie, bo już spi. Uważa opieke nad dzieckiem za zbyt cięzką pracę, by mu ją
powierzyć częściej niz raz na miesiąc i gdzies iść w cholerę.
Jestem na urlopie wychowawczym.

[malgra]

pomaga,zdaża się nawet dość często,że bez proszenia o pomoc, tak sam z
siebie.Dziś np: wrócilam ze szkoly a tu podloga umyta. Mile to bardzo.I do
dziecka w nocy wstaje. Kochany ten mój mąż.

[figrut]

Noooo, po powrocie ze szpitala z starszym synem, wchodzac do mieszkania wlazlam
w rozlewajacy sie po podlodze lukier [cieknacy czajnik + paczka z cukrem na tej
samej tacy], na szafce - garnek z pracujacym kompotem agrestowym [letnie upaly].
Na lawie w pokoju kubki po przedporodowej jeszcze kawie + dodatkowe kubki po
zaproszonym przez tatusia kumplu, pety wylazace z popielniczki pod lawe itd.
itd. . Mieszkanie w trakcie przerabiania ze strychu, wiec bez wody, bez scieku.
W baniaczku 5 litrow wody, a ja micha + naczynia, wiadro + sciera i lzy jak
grochy. Przy drugim [po awanturze] mialo byc wysprzatane do polysku, fakt,
naswinione bardziej niz przed porodowka nie bylo, ba - nawet naczynia laskawie
do zlewu powastawial [lepsze czasy - wode, zlew i kibel juz mialam - pelen
wypas]. Tu juz sie tak nie zalamalam. Mlodszego do wozka, starszego za reke - i
na spacer - odreagowac.
Idac na badania w ciazy z mlodszym, starszego [wtedy 1,5 roczku]
zostawilam pod opieka taty. Nie bylo mnie 25 minut, przed wyjsciem upominam
tatusia kilkanascie razy "...nie zasnij ! zwlecz sie z tego wyra, bo jak wyjde
to zasniesz...". Po powrocie zastaje mlodego siedzacego z golym tylkiem na
terakocie, w kawie wysypanej z puszki i krojacego wlasne gowienko obtoczone w
owej kawie niczym klopsik w bulce tartej. Mlody gowienko akurat porcjowal
wielkim, spiczastym nozem do zadan specjalnych [do krojenia miesa]. Ech, nie
bede juz pisac bo powiesc mogla bym stworzyc...

[kira_koslin]

masz cierpliwosc jednym slowem

[achmielka]

świetnie napisane........może jednak napoiszesz te powieśc?
pozdrawiam Mama Maciejki i Agatki

[kira_koslin]

moj to luzak ogromny jest czesto-esto bardzo zmeczony...choc zdarza wstanie w
nocy z obłedem w oczach przebiera mlodego, poi, karmi przyniesie wanienkę z
wodą, sprzata, gotuje....zawsze jak mu powiem. Jakos trudno mu zalapać samemu z
siebie choć nie,jestem niesprawiedliwa, zmywa naczynia sam i wynosi
smiecie bez przypominania.

[kanga_roo]

Jak ja wam zazdroszczę męża, który posprząta i ugotuje, a także wypierze. Mój
nie, żeby nie potrafił, czy nie chciał, tylko, nazwijmy to, ma znacznie wiekszą
bezwładność jeśli chodzi o prace domowe. Zanim się za coś zabierze, to ja już
pięć razy zdążę to zrobić, chociaż sprzątania nie cierpię. Że o zajmowaniu się
dzieckiem nie wspomnę, wszystko owszem, zrobi, ale w swoim tempie. A ja
niecierpliwa jestem, więc najczęściej biorę się za wszystko sama. Możecie mnie
ochrzanić, że własnego męża demoralizuję zamiast cieeeeeeerpliwieeeeee
poooooczeeeekać!!!

[nikita251]

Czasem sobie myśle,że faceci ograniczają się tylko do zmajstrowania bobasa.Mam
7 miesieczną córcie i tak prawde mówiąc moge szczerze powiedzieć ,że wiem że
mam dziecko w przeciwieństwie do mojego męża.Wychodzi rano wraca wieczorem. Jak
się nie wyśpi (bo np.mała płakała nocy) rano jest nie do zniesienia. Zrzędzi
strasznie jak to on się nie wyspał. A co ja mam powiedzieć! Cały dzień sama z
dzieckiem i te nocne wędrówki.Rano odechciewa mi sie wszystkiego a nie wspomne
o wieczorze kiedy normalnie padam a ty mężusiowi zbiera się na amory i o niego
tez trzeba zadbać.Dziecka mi nie przewinie bo zawsze coś mu nie pasuje.Posiedzi
z małą jak ona jest zadowolona i grzeczna.O wyjściach chociaż w niedziele na
wspólny spacer moge zapomnieć chyba,że go z tapczanika wołami zaciągne.
Prawde mówiąc nie tak to sobie wyobrażałam.Mam już dość ciągłego proszenia się
o cokolwiek bo bym najzwyczajniej w świecie się nie doczekała.Chodze jak
nakręcona, by ze wszystkim zdążyć a chwil dla siebie mam niewiele.
Jak już słysze otwierające się drzwi i od progu co jest na obiad i jak mnie
strasznie głowa boli musze się położyć to aż mnie ciarki przechodzą.
Tapczan,pilot to jego przyjaciele. Później ma pretensje ,że mała woli być ze
mną a nie z nim, że uśmiecha i wygłupia się tylko ze mną. Koszmarne są te
wieczne wywody.Mówie mu ,że wystarczy jak pobedzie z małą dłużej to się zmieni
a on mi na to,że przecież poświęca jej każdą chwile ( a to dobre 30 min
dziennie to rzeczywiście chwila).Teraz jest na etapie wspominania o drugim
dziecku.Ja sama przez cały dzień i dwójka malutkich dzieciaczków-plan ma dobry.

pozdrawiam!

[oda100]

moj wstaje w nocy do synka czesciej niz ja (a jest tego kiklanascie razy), ale
to dlatego ze calymi dniami pracuje i dbam o jego kontakt z dzieckiem. Czasem
prosze o bawienie sie z malym o 5 nad ranem, bo ja nie mam sily. W weekendy
stara sie nim zajmowac, jakis spacer, odkurza.
Ja karmie, chodze na zakupy, gotuje, piore, prasuje, ale nie pracuje.
Oszczedzam meza, bo przynosi pieniadze do domu, ale uwazam ze mezczyzna i tak w
zyciu sobie nie zaszkodzi i nie przezywa stresu takiego jak matka zwiazanego z
macierzynstwem. Moj maz potrafi zasnac w ciagu minuty bez wzgledu na warunki,
nie przeszkadza mu placz dziecka, na ogol nie slyszy jak maly budzi sie i musze
go szturchac i tlumaczyc mu, ze mamy syna i trzeba wstac dac mu smoczka....
Pomaga, wiec nie narzekam, ale czasami wydaje mi sie ze moj chlop zyje w innym
swiecie. Aha i nieraz jak ma dosyc usypiania dziecka, mowi mi ze jest zbyt
zdenerwowany i zapewne przenosi zle emocje na synka - to znak ze ja mam go
zastapic

[gika_gkc]

nasz tatko w nocy raczej nie wstaje - choc jak Maly byl malusienki i czesto go
w nocy karmilam to sie zdarzalo, ale za to duzo pomaga nam w dzien - mamy pewne
rytulay ktorych sie trzymamy i w ktorych kazdy ma swoje obowiazki, czasem
wsciekam sie za balagan ktory robia jak zostaja sami i roztargnienie z jakim
tatko wykonuje pewne czynnosic ale suma sumarum nie jest tak zle - zdarzylo sie
ze musialam jechac na 2 dniowa delegacje i 11 miesiacznym wowczas Niuniem
zajmowal sie tata - jak sam przyznal byl to bardzo meczace i stresujace ale z
drugiej strony byl z siebie dumny jak wstawal do niego w nocy i czul ze maly
jest od niego zalezny a on moze sam zaspokoic jego potrzeby i jak to okreslil
poczul specyficzna wiez

[kina1]

Czytam Wasze posty i nie mogę uwierzyć w niektóre z nich. Dla mnie sprawą
oczywistą jest to, że zajmujemy się dzieckiem obydwoje i domem również. Nasz
Synek ma 6 miesięcy, obydwoje z mężem pracujemy. Mój mąż przewija małego, kąpie
(często sam, bo ja w tym czasie biorę prysznic), bawi się z Adriankiem i robi
przy nim wszystko to co ja, no oprócz karmienia piersią. Tak samo w domu -
sprząta, pierze, robi kanapki do pracy itp. Pewnie pomyślicie, że jest jakiś
dziwny lub mało męski. ale nie mój mąż jest prawdziwym mężczyzną pod każdym
względem. Potrafi naprawić samochód, pralkę, jest złotą rączką a oprócz tego
dba o swoją rodzinę i dom. I nigdy nie było między nami jakiegoś podziału
obowiązków, to wszystko jest naturalne i oczywiste. nie rozumiem jak może
ojciec nie zajmowac się własnym dzieckiem?! Przecież jest tak samo jego jak i
matki. w takim razie po co w ogóle faceci chcą mieć dzieci? czy tylko ja mam
normalną, kochającą się rodzinę? myślałam, że jest XXI wiek i równouprawnienie
to temat przeszły. pozdrawiam

[kubusiowa78]

Też nie mogę uwierzyć w to,co niektóre z was muszą przeżywać. Jak to mozliwe,że
ojciec bez specjalnego proszenia nie zajmuje się własnym dzieckiem , horror po
prostu.Podziwiam te mamy i żony,które znoszą takich leniuchów.Z tonu niektórych
postów przebija już taka gorycz,jakby to pisały staruszki u kresu smutnego
życia.Dziewczyny nie dajcie się zgorzknieniu tylko dlatego,że jakaś mamusia nie
umiala wychować syna na prawdziwego, okazującego uczucia mężczyznę!
pozdrawiam

Wszystkie Kubusie to fajne chłopaki!

Mój największy skarb

[saskiaplus1]

No właśnie. Niby czemu mąż miałby mi pomagać? W końcu to nasz wspólny dom i
wspólne dziecko, więc pomagamy sobie nawzajem. Staramy się tak dzielić
obowiązki, żeby nikt nie był przeciążony. Teraz, kiedy on pracuje a ja nie,
więcej robię w domu, ale kiedy pracowałam, dzieliliśmy się obowiązkami inaczej.
Każde z nas ma więc swoje zadania i jakoś to działa, a żadne z nas nie jest
wykończone czy zirytowane faktem, że to drugie się obija.

Moj nie pomaga

[kicia031]

Moj niemaz mi nie pomaga – bo my oboje mamy obowiązki w domu i zwiazane z
dziecmi, a nie tylko ja. Kiedy jest w domu ( ma niestety taka prace ze bywa ze
nie ma go i tydzień) pracuje na rowni ze mna, zwłaszcza jeśli chodzi o
obowiązki biezace, np. wracamy ze spaceru, ja karmie Groszkowca zupka, on robi
obiad dla reszty rodziny, potem zajmuje się Groszkowcem, a ja zmywam itp. Od
początku przewijanie należało do jego zadan – zaczal już w szpitalu (mielismy
jednoosobowy pokoj i byliśmy razem praktycznie caly dzien), podczas gdy moim
zadanim było karmienie. Także w nocy, kiedy Groszkowiec się skupkal podczas
karmienia to tata wsawal i przewijal. Teraz w nocy zazwyczaj nie przewijamy,
wiec często tylko ja się budze i zatykam Groszkowa koncowka mleczna, ale widze,
ze jestem za to doceniana, bo często rano mnie caluje i mowi ze jestem bardzo
dzielna i oferuje się, ze wstanie i zajmie się maluchem żebym mogla troche
pospac.
Troche ciezko jest natomiast z zadaniami niestandardowymi, typu powieszenie
wieszka w lazience – czekam już 2 rok )). No i ciezko jest jak go nie ma,
wtedy wszystko spada na mnie, ale jak wraca to mi to wszystko rekompensuje. I
za to go kocham.

[maretina]

ja tez zaliczam sie do mam, ktorym ojcowie nie pomagja. moj maz tak samo jak ja
mieszka w mieszkaniu, brudzi talerze, ubrania, tak samo jak jest glodny, oboje
jestesmy rodzicami. zatem nie traktuje jego zaangazowania jako pomocy czy daru
z niebios. to normalna sprawa.

[bea-ta]

...jak czytam, że nie jestem osamotniona Generalnie okupowanie tapczana,
czytanie gazet i nie wstawanie wogóle w nocy, a jak trzeba sie chwile zając to
mąz włacza 20m Tv i teletubisie i juz sie zająłZmienił pampersa może 3 razy
przez 20m, czasem wyjdzie na spacer jak wygonie, a tak dziecko jest moje i nie
ma to znaczenia, że pracuje. Najlepszy był urlop z wtedy rocznym dzieckiem- ja z
maluchem ząbkującycm i przez to załatwiającycm się co chwile, bieganie z
pampersami, mycie tyłka, karmienie itp., a mój małzonek jak wolny strzelec,
wyspał sie, poogladał Tv, poopalał na slońcu, odpoczął w przeciwieństwie do mnie
zmeczonej i upoconejA naleze do zaradnych osób i nie lubie sie uzalać. No coz....
Osobiście znam jednego osobnika męskiego zajmującego się intensywnie synem,
ba...nawet po obcięciu paznokci piłuje je synowi, zeby nie robiły sie zadziory
itd.- szok totalny. Ech...gdzie Ci mężczyźni....Pozdrawiam, Beata

[magdewka]

Moj pomaga we wszystkim, i nigdy nie slysze ze jest zmeczony czy cos.Za miesiac
wracam do pracy wiec bedzie jeszcze ciezej,ale i tak damy sobie rade.Ostatnio
bylam ak zmeczona ze spakowalam sie i pojechalam (za namowa meza) do siosry, a
on zostal z mala sam przez 4 dni i radzil sobie swietnie....u nas jest podzial
obowiazkow, oczywiscie ze ja robie wiecej, bo jestem z nia caly czas, ale jak
wraca z pacy to nie do pomyslenia byloby lezenie na tapczanie, od razu bierze
mala i zabbawa zaczyna sie na calego....przewija ja, kapie, karmi, tuli....itp
na rowni ze mna, a potem jak zasypia to ....siada znowu do pracy...moze mnie
jest prosto mowic, bo mam cudownego meza, ale chcyba nie znioslabym braku
pomocy, bo co to za zwiazek, malzenstwo jak sie sobie nie pomaga...nie mozna
sie wesprzec...na pewno staralabym sie cos zrobic.Mam najcudowniejszego meza na
swiecie....

[paskowka1973]

Czytając wasze posty czuję się nieco lepiej. Bo znam jednego męża mojej
koleżanki, który robi dokłanie wszystko i przy dziecku i w domu i w ogóle na
rękach ją nosi. Więc mój przy nim wydaje się bardzo nieaktakcyjny. Ale w
porównaniu z meżami opisanymi powyżej, zaczyna być niemal idealny. Odkąd
jesteśmy małżeństwem (3 lata) ani razu nie odkurzałam i nie myłam podłogi - to
robota męża ( co najmniej 2 razy w tygodniu), to samo dotyczy mycia łazienki. I
robi to bez gadania, sam z siebie. Inne rzeczy sporadycznie, ale gotuje zupy,
bo to jego danie firmowe. A przy dziecku też pomaga, przygotowuje kapiel,
sprząta po niej, nastawi pralkę, pobawi małego. Jeszcze nie przewija, bo młody
ma 2,5 miesiąca i tatuś boi sie go "uszkodzić". Ale zostaje z nim sam na 1-2h,
a mamuśka do kosmetyczki, albo na spacerek.
Dziewczyny nie dajcie się, nie mjejcie wyrzutów sumienia, że oni pracują, bo my
tez pracujemy w domu, nie wiem czy nie ciężej niz oni.
Małgosia

[annakg]

U nas trochę podobnie- z tym, że synek ma 8m, ale i tak kiedyś mąż powiedział, że według niego na razie to Młody jest bardziej ode mnie zalezny więc co on może zrobić?! Więc mu wytłumaczyłam co i jak- i czasem jest cudownie sam z siebie się Małym zajmuje, wykąpie go, nakarmi kaszką, ale czasem to już mnie strzela jak nic nie robi a ja latam jak głupia (bo dodatkowo pranie, sprzątanie, gotowanie) i jeszcze ma pretensje, że w domu brudno (to w kłotni mi ostatnio wypomniał)- ale przez większość czasu jest jednak bardzo pomocny- a już na pewno wstawał przez peirwszy miesiąc kiedy Młodego trzeba byo w nocy nie tylko karmić ale i przewijać- teraz wstaję tylko ja on na szczęście nie wyleguje się na kanapie tylko pracuje (bo oprócz etatu ma swoją własną firmę) więc czasem to nawet głupio mi go o coś poprosić- ale w sytuajci gdy np. ja tez pracowałam to nie ma problemu- dzielimy się obowiązkami (bo też oprócz pracy na etat mam dodatkowe zajęcia). Więc nie mogę aż tak bardzo narzekać

[annakg]

zapomniałam o najważniejszej dla mnie rzeczy- w weekendy wstaje rano i zajmuje się Młodym, żeby mogła się wyspać mimo tego, że sam codziennie wstaje o 5.30 a ja ok. 7.30- i za to jestem mu naprwdę wdzięczna!!!

[pati775]

z kazdego postu mogalbym wyciagnac dwa zdania i uloazyc opowiesc o moim mezu
jak ja was doskonale rozumiem dziewczyny !!!

edithf jesli chodzi o cytuje "Śni mi się już po nocach jego
słowo "zaaaaraaaaz", gdy proszę o coś." To mamy to samo jak slysze "zaaaraaaz"
to dostaje spazmow polaczonych z konwulsjami i wpadam w szal )))

jest jednak druga strona medalu (na szczescie)
nigdy nie myje okien,
nie odkurzam,
nie wynosze smieci,
nie myje lazienki,
choc troche go sobie wychowalam ufff

ps. jeszcze jedno od dwoch lat mamy psa (wiadomo kto sie nim zajmuje) nie dawno
patrze a moj maz bierze ksiazke o Labradorach i zaczyna ja czytac patrze na
niego oslupiala i mowie "Kochnaie nie uwazasz ze troche za pozno na edukacje o
wlasnym psie ktorego mamy juz dwa lata?" w sumie sie z tego smialam ale jak po
chwili refleksji przelozylam to na zainteresowanie naszym synkiem to mi wesolo
przestalo byc i pytam sie go kiedy go najdzie taka wena tworcza na syna nie
koniecznie w teorii a on mi na to ze teraz to synek jest jakby bardziej moj, bo
on go przeciez nie nakarmi (karmie piersia) jakby zajmowanie sie dzieckiem
sprowadzalo sie tylko do karmienia ... a potem - mowi on - to zobaczysz mama my
z synkiem bedziemy pilke kopac, na spacery chodzic i szalec jak tata z synkiem -
czyli mniej wiecej za rok - dodalam ja !!!



edithf

> Mamy 13,5 miesięcznego synka. Oboje pracujemy. Po pracy mąż ma czas na
> wszystko: telewizor, komputer a przede wszystkim na "okupację" tapczanu w
> pozycji leżącej.Marzę, aby czasem sam bez proszenia 5-10 razy, przyniósł wodę
> do kąpania dziecka, odkurzył, zrobił mi herbatę, gdy jestem zmęczona po
> kolejnej nocy z pobudkami (nadal karmię piersią). Śni mi się już po nocach
> jego słowo "zaaaaraaaaz", gdy proszę o coś.
> A jak jest u Was? Czy może przesadzam?

[faq]

po pierwsze jakie 'pomagaja'? dorosli wspolpracuja, wspolnie dzialaja, tworza
team.. tylko warunki takiego dzialania ustala sie na poczatku, potem dopracowuje
szczegoly w zaleznosci od zmiany okolicznosci
po drugie, nie wierze, ze nagle sie facetowi przestawilo i stal sie odporny na
potrzeby zony.. dalas sie zrobic i tyle, teraz zmieniac uklad trudno..
po trzecie jesli az taki padalec to przestan prosic a zacznij wymagac, ustal od
nowa reguly wspolnego zycia z dzieckiem.
Zdefiniuj obowiazki i je egzekwuj skoro trafil Ci sie (sama sobie wybralas
?!)nie mezczyzna a dzieciak. I przestan marzyc o nierealnych sprawach - sam bez
proszenia.. widocznie potrzebuje kierowniczki a Ty gdzies na poczatku drogi sie
wcielilas w taka role, ze teraz trudno i wadzi.. no coz.. on tez moze sie
dziwowac, ze ma sie czegos domyslac. Ustal na poczatek o 20.00 wanienka ma byc
pelna wody o odpowiedniej temperaturze, odkurzac ma w czwartki i wtorki
bezwzgledu czy brudno czy nie.
u nas narazie sprawdza sie dobre ustalenie warunkow brzegowych na samym
poczatku, dziecie niewiele zmienilo. oczywiscie sa spory i przepychanki, ale nie
ma klimatu, ze ktos orze a drugi sie opier... ja wyluzowuje, nie biegam, nie
poprawiam, jak sie tatus corka zajmuje to jego sprawa, jesli potrzebna bedzie
pomoc to powie, nie domyslamy sie co jest potrzebne tylko jasno komunikujemy
czego trzeba. domyslanie jest zarezerwowane na niespodzianki, prezenciki, mile
gesty. a proza zycia proza, czyli jak potrzebuje sie poczuc zadbana i
dopieszczona, to tez mowie zawsze cos wymysli fajnego.
trzymam kciuki, nigdy nie ma sytuacji calkiem nierozwiazywalnej
pozdrawiam

[moniak51]

A u nas jest tak że to chociaż ja nie pracuję tylko opiekuję się naszym 3,5
m-cznym synkiem to tak sobie teraz myślę że mój mąż robi więcj w domu tzn.
sprząta, pierze, obsługuje zmywarkę i opiekuje się po powrocie z pracy dzieckiem
moje zadanie to gotowanie i opieka w dzień nad dzieckiem a w noc wstaje ja ale
jak tylko poproszę to mąż też wstanie utuli lub poda mi małego do karmienia. I
chyba wynika że to ja nie jestem idealna muszę się poprawić.
Monika

[kruszt]

mamy 4,5mies synka.przez pierwsze dwa miesiace moj maz siedzial razem z nami w
domu.robil wszystko,no moze oprocz gotowaniamielismy problemy z ssaniem
piersi,maz wtedy wstawal w nocy i karmil z butli,odciagal mi nawet pokarm z
piersi,bo mialam je tak obolale,ze sama nie mogla sie ich dotknac.teraz jak
pracuje,to zawsze spieszy sie,zeby zdazyc na mycie.w nocy domaga sie
budzenia,zeby syna przewinac.rano wyrywa sie sam do przewijania,zabawiania
dziecka...moj maz,to prawdziwy skarb,chociaz nie nauczyl sie jeszcze
gotowac.pzdr

Nie pomaga- razem zajmujemy się naszym dzieckiem

[wenus.z.willendorfu]

[wroclawianka3]

jeden wniosek z tego twój mąz jest poprostu leniwy , każdy pracuje i jest
zmęczony
mój mąż pomaga mi we wszystkim , kapie dziecko , bawi się z nim godzinami ,
chodzi na spacerki ( mój mały ma 13,5 miesiąca) przebiera kupki i nie tylko , w
nocy bierze go abym mogła się wyspać , wszsytko robimy razem jedynie czego nie
robi to nie gotuje, nie myje garów bo nie lubi ale za to pomaga w sprzataniu ,
jak jest jakiś mój program to bierze małego jak jego film to ja biorę i bawię
się z nim , jak mi się kończy cierpliwość biezre go maż jak mężowi się kończy
to biorę go ja , nie rozumiem jak można leżeć do góry brzuchem i mieć wszystko
w dupie , weź się za niego bo będziesz miała coraz gorzej
pozdrawiam
mama małego rozrabiaka

[elmoska]

trzeba sobie meza wychowac.nie oczywiscie zartuje.to zalezy od charakteru
faceta moj np.pomaga mi we wszystkim prasowanie, sprzatanie, gotowanie ,zajmuje
sie nasza corka.i wcale nie jest takim chodzacym idealem bo tez casami przegina
z komputerem czy spaniem do godz.11 ale i tak go mocno kocham

[kruszt]

mamy 4,5mies synka.przez pierwsze dwa miesiace moj maz siedzial razem z nami w
domu.robil wszystko,no moze oprocz gotowaniamielismy problemy z ssaniem
piersi,maz wtedy wstawal w nocy i karmil z butli,odciagal mi nawet pokarm z
piersi,bo mialam je tak obolale,ze sama nie mogla sie ich dotknac.teraz jak
pracuje,to zawsze spieszy sie,zeby zdazyc na mycie.w nocy domaga sie
budzenia,zeby syna przewinac.rano wyrywa sie sam do przewijania,zabawiania
dziecka...moj maz,to prawdziwy skarb,chociaz nie nauczyl sie jeszcze
gotowac.pzdr

[mamusiakubusia2005]

Mój lubi zajmować się Kubą jak ma wolne, natomiast w nocy muszę go(męża) sama
obudzić, żeby do niego poszedł. Jak muszę w nocy iść do małego to idę sama, bo
działam w półśnie i czasami to nawet nie pomyślę, że mogłabym męża obudzić.
Jak mąż ma dzień wolny to ja z reguły mam wolne od Kuby.
Takie zasady stosujemy od początku tylko nie każdy facet się na to zgodzi. Mój
jest ugodowy...na szczęście.

[blueluna]

Coz - kiedys czytalam w jakiejs "babskiej" (?) gazetce taka wkladke dla panow -
przyszlych ojcow, ktorych partnerki sa w ciazy.
Poza wieloma kretynskimi poradami byla jedna ktore mi sie niezle w pamiec
wbila - cwicz kondycje, bo jak po porodzie Twoja kobieta bedzie padala juz na
twarz ze zmeczenia (cytat) to bedziesz musial ja czasem wyreczyc a wtedy dobra
kondycja Ci sie przyda.
No normalnie - nie wiadomo smiac sie czy plakac.

A co do mezow - ja mam cudownego
I pomaga bardzo duzo, i prosic sie nie trzeba, i moglabym go karmic miesiac
kanapkami ktore sam by sobie robil - i tez by pewnie nawet slowa nie powiedzial.
W nocy nie wstaje zazwyczaj (teraz wstaje bo mam reke w gipsie i trudno mi
nasza "kruszyne" wyciagac z lozeczka) - ale to dla mnie zaden problem bo
lozeczko jest kolo naszego lozka, po prostu siegam i juz mam dzidzie kolo
siebie

Do edithf i figrut Autor: busia5

[zona_mi]

Dziewczyny, ja w kwestii mężów. Tak się składa, że mój też baaaardzo mało
udziela się w domu i tak na prawdę to czasem jestem bliska załamania, bo
podczas gdy ja padam na pysk on spokojnie siedzi przy komputerku. Ciężko jest
mi go wychowywać, bo zawsze odpowiada, że on nie przypuszczał, że będzie miał
dziecko (które zresztą szczerze i szalenie kocha) i zawsze zapowiadał, że to
ja będę musiała unieść ciężar związany z wychowaniem dziecka (prawda, mówił
tak, ale myślałam, że uda mi się go wychować - nie udało się). W moim
przypadku to - i tu na pewno Ameryki nie odkryję - zadziałał układ
historyczny. Teściowa (zresztą jest całkiem ok) całe życie absolutnie we
wszystkim wyręczała swoich synów, dochodziło do tego że jak mój prawie 30
letni mąż jechał w delegację służbową to ona osobiście go pakowała. Ale nie
chcę zwalać wszystkiego na teściową, pomyślałam sobie że może będzie nam
raźniej, wspólnie stworzyć jakiś "program naprawczy", żeby choć trochę
sytuację zmienić na plus. Może zaczniemy od stworzenia listy obowiązków, którą
przedstawimy naszym mężom z sugestią, żeby wybrali no...powiedzmy 1/3 z nich i
ustalimy jakiś grafik? Macie jakieś pomysły?
Pozdrawiam i trzymajcie się!
Basia

busia5, ...............Autor: figrut

[zona_mi]

Mysle ze jest nas duzo wiecej, tylko nie kazda z nas ma odwage przed innymi
mamami, tymi ktore maja normalnych albo wspanialych mezow przyznac sie do tego w
jakie g.... sie wpakowaly. Wiele z nas dosyc sie juz nasluchalo pouczen typu
"meza trzeba sobie wychowac", "widzialy galy co braly", "same sobie na to
pozwolilas, to teraz nie narzekaj" itd. .Mysle ze dobrze bylo by stworzyc nowe
podforum "partnerki leni i egoistow", bo z tym tematem na niemowlakach mozemy
niedlugo byc wyrzucone. Nie chce sie czepiac moderatorek, bo temat rzeczywiscie
nie na to forum, a staram sie trzymac zasad. Nie wiem jak sie tworzy nowe
podforum, bo internet to dla mnie jeszcze czesciowo czarna magia. Pozdrawiam.

[zona_mi]

ja tez komputerowo jestem nie najmocniejsza..., ale czy nie mozemy na tym forum
choc przez chwile podyskutowac w swoim wąskim gronie?
Dwa, ja mysle, ze wiekszość dziewczyn, kóra ma mężów/parterów bardziej
wspierających dostała już takich "w spadku" po teściowej, czy poprzedniej
partnerce. Ciekawa jestem czy są wsród nas takie, które ciężką, syzyfową pracą
doprowadziły do poprawy sytuacji wychodząc od przysłowiowego "zera". Jeśli tak,
to jak??? Faktycznie, kurcze, temat rzeka - może ktoś podpowie jak założyć
podforum?

[stefka74]

Sytuacja wyglada tak ze ja jestem na urlopie a moj mezczyzna pracuje. Otóż moj
facet nie zajmuje sie obecnie nasza 4 miesieczna corka nawet statystyczne 8
minut dziennie. Usłyszałam tez od niego nie raz i nie dwa razy jaka to ja
jestem beznadziejna bo: obiady nie zawsze sa na 16, ogolnie to on głoduje i
zaden facet by nie wytrzymal na takim wikcie (dodam ze nie bylo dnia zeby
czegos nie dostal na obiad), dom jest zaniedbany (wg mnie wyglada calkiem
standardowo tzn. nie jest to muzeum ale tez do brudu mu daleko), ja NIC w domu
nie robie, nic nie potrafie zrobic a kiedys nawet zostalam nazwana p...
nierobem, itp itd. Robil mi tez wyrzuty ze on musial w soboty odkurzac - a wg
niego ja to powinnam robic.
On nie wstaje w nocy do Małej, nie przewija jej wcale, na spacerze byl chyba 3
razy w zyciu, kapiele ktore mialy byc jego zadaniem przesypia na kanapie z
mina - ale jestem wykonczony, w weekendy spi conajmniej do 11 a czasami i
dłuzej, pierwsze kroki po wejsciu do domu kieruje na fotel przed komputerem,
czasami w przelocie zagada cos do dziecka ale nie trwa to najczesciej dluzej
niz 5 minut. Kiedy przyszlam dzis do niego do pokoju z corka powiedzial zebym
nie wchodzila i nieprzeszkadzala mu!!!
Jak czytam niektore posty az łza sie w oku kresi

[stefka74]

Dodam ze moj facet zawodowo pracuje solidnie, robi czasami zakupy, ale nie
uwazam ze tak powinno to wszystko wygladac....
Jestem przez to coraz bardziej zgorzkniala i smutna.

link Autor: lucerka

[zona_mi]

forum.gazeta.pl/forum/0,46482.html
jestem rowniez zainteresowana

[magda9945]

zona-mi ja myślę,że to świetny pomysł,byle się trochę więcej chętnych zebrało.
Ja mojego męża kocham,ale mam go w spadku po jego babci(ale w odróżnieniu od
ciebie wcale jej nie lubię)Dużo udało mi się zmienić,ale w kwestii wychowania
naszych dzieci to leżę totalnie.Nie mam już siły z nim walczyć o to,żebym mogła
coś zrobić bez dziecka na rękach.pamiętam jak raz wyszedł z synkiem (jak był
mały ma już6 lat)na spacer to teściowa się śmiała,że mam zapisać tę datę bo to
się nie prędko powtórzy.Niestety miała rację.
Mam kilka pomysłów,ale nie wiem do końca jak je zrealizować.