jak się "ogarnąć" po porodzie? :(

[mizi_mizi]

proszę Was, pomóżcie, bo już nie wiem co mam zrobić

Dwa tygodnie temu urodziłam ślicznego synka. Wszystko było dobrze do
momentu wyjścia ze szpitala. Teraz zupełnie nie mogę się pozbierać -
płaczę bez powodu, nic mi się nie chce robić, praktycznie nic nie
jem. Jestem przerażona na myśl, że w sumie wypadałoby zrobić w domu
coś więcej oprócz karmienia, przewijania i spania. Nie wyobrażam
sobie jak można to wszystko pogodzić. Syn mnie wykańcza mimo tego,
że jest bardzo grzeczny. To mnie wpędza w poczucie winy, w
rezultacie wybucham płaczem i tak w kółko.

Może wiecie jak można sobie poradzić z tym stanem? Nie chcę martwić
ani męża ani rodziców, a bywa i tak, że przy nich nie mogę się
powstrzymać. Macie jakiś pomysł?

[embeel]

pomartwić męża i rodziców. Po to są aby pomóc.

[zagolska]

po pierwsze:
tylko ty i synek jestescie najwaznejsi. sprzatanie gotowanie prasowanie moze
poczekac. jesli masz kogos w rodzinie a najlepiej meza, popros wyraznie o pomoc.
powiedz jak sie czujesz i ze przez kilka tyg musisz sie ogarnac a oni musi Ci
pomoc. maz moze jesc fast foody albo u mamy lub tesciowej przez chwile, nic mu
sie nie stanie.
Ja mialam cesarke i nie mam nikogo oprocz meza. przez pierwsze tyg nie robilam
nic oprocz spedzania czasu z dzieckiem, poznawania go i spania.
maz sie sam soba zajmowal i wcale mu to nie przeszkadzalo.
po drugie:
musisz sie wyspac
DZIECKO SPI TY SPISZ I KONIEC KROPKA
niewyspana, zmeczona nie masz sily powoduje to tez brak apetytu oraz kiepski
humor co rowniez przyczynia sie do zalamania i placzu wiec kolko sie zamyka.
musisz duzo odpoczywac.
po trzecie:
daj sobie czas. niektore mamy od razu sie odnajduja w nowej roli inne potrzebuja
czasu 2, 3, 4 tygodnie, moze nawet wiecej.
mozesz porozmawiac z polozna ktora udzieli ci rad.
glowa do gory, ja w panice potrafilam dzwonic co drugi dzien do szpitala z
pytaniami .
powodzenia i obiecuje to minie i bedziesz patrzyla na to zupelnie innym okiem.

[mizi_mizi]

Mąż na szczęscie sam sie sobą zajmuje. Nie mam się co skarżyć. Ale
nic nie poradzę na to, że z domu wychodzi o 7 i wraca o 20. Przez
cały dzień jestem sama i w sumie nic nie musiałabym robić. Martwię
się tylko tym, że nie chce mi się ani dziecka wykąpać wieczorem, ani
wyjść z nim na spacer.

Rodzice odpadają. Mama zajmuje się ojcem po udarze - nie mam
sumienia prosić jej o pomoc.

Nie wiem...mam nadzieję, że to przejdzie. Jak na razie jest
tragicznie.

[ek1981]

Jakbym czytala o sobie
Meza masz po to, zeby Ci pomagal. Jesli mozesz liczyc na pomoc
innych to skorzytaj z niej. U mnie byla mama przez pierwsze 2 tyg.
Mimio to bylo mi ciezko. Jak doszlam do siebie po cc, jak tylko maz
wracal z pracy wymykalam sie na spacer.
Teraz jest juz dobrze. Mala ma 12 tygodni i zycie z takim maluchem
wyglada zupelni inaczej.

Moja rada Opoczywaj, czytaj ksiazki, ogladaj telewizje i nie boj
sie prosic kogos o pomoc. Wychodz z domu jak najczesciej

[reteczu]

Dojrzejesz do wszystkiego.
Potrzebujesz pomocy, wsparcia. Nie odrzucaj pomocy, jeśli ktoś Ci ją
oferuje.Baby blues zapewne Cię dopadł. To pewnie Twoje pierwsze
dziecko? Powrót do rzeczywistości po urodzeniu pierwszego dziecka
zmienia świat kobiecie o 180 stopni. Przeszłam to samo: ja, taka
silna kobieta, zarządzająca pokaźną grupą pracowników sądziłam, że
nic mnie nie złamie, a po urodzeniu pierwszej córki beczałam jak
mazgaj i nie umiałam się zorganizować.
Z następnym dzieckiem jest inaczej. Teraz czekam na trzecie i wiem,
że nie będę miała wyjścia - będę musiała się ogarnąć, bo dwie pary
mocno nieletnich oczu będą skierowane w moją stronę.

[monisiab26]

Witam.
Ten "stan" jest chyba normalny Ja też to "przechodziłam". Potrafiłam przez cały dzień płakać. I też nic nie jadłam. Mąż brał Małego a ja miałam 1,5 - 2 godz. (bo tyle wytrzymywał bez cyca), żeby sobie pospać. Sprzątanie odstawiłam. Męża prosiłam o odkurzanie. Po 6tyg. poszłam na wosk, do fryzjera, Niuśka zostawiłam z mężem. Samopoczucie wróciło. Teraz mój synek ma pól roku i nie wyobrażam sobie życia bez niego. Nauczyliśmy się siebie. Życie się unormowało. Chodzimy na zakupy, gotujemy obiadki, mamy czas posprzątać, poprzytulać się i pobawić Życzymy wytrwałości!!!

[asienka95]

Na początku b. często tak to właśnie wygląda, niestety...
Myślę, że może być to łagodna forma depresji poporodowej.
Kobieta jest wyczerpana porodem, powinna/chce odpocząć, a najczęściej nie ma
możliwości...Koniecznie poproś kogoś o pomoc. W imię czego masz zmagać się z tym
sama..

[super-mikunia]

Urodziłam syna pod koniec października (też był najpiękniejszy na
całym oddziale ). Pamiętam, że starałam się rano wstać i -o banał-
jak najszybciej wyskoczyć z piżamy, ładnie się ubrać (dla samej
siebie, dla swojego dobrego samopoczucia) i szybo sprzątnąć
spanie Żeby nie kusiło, żebym nie ocknęła się w samo południe w
piżamie Młody w tym czasie dlugo spał, a ja duzo czytałam o
rozwoju dzieci itp. Zawsze w samo południe wychodziłam z nim na
spacer głównie po to, żeby wyjść i odpocząć od tych ścian (napradę
zmobilizuj się do tego, powinno Cię to odprężyć ). No a później
obiad, sprzątnie itp.
I wieczór i mąż w domu

[leneczkaz]

Ja też jak wariatka malowałam się każdego dnia. Dzielnie taszczyłam wózek tydz.
po cesarce i potem biegiem wracałam bo tak mroziło ;p

Miałam za to baby bluesa takiego że szkoda słów. Ale to tylko 3-4 dni...

[kamelia04.08.2007]

mizi_mizi napisała:

> Jestem przerażona na myśl, że w sumie wypadałoby zrobić w domu
> coś więcej oprócz karmienia, przewijania i spania.


bardzo cie przepraszam, ale oprócz nakarmienia włsną piersia,
przewiniecia i spania, to ty nic nie musisz robic. Jestes w końcu w
połogu i musisz wypocząć, a dziecko potrzebuje kontaktu fizyczego z
tobą.

Do zajmowania sie reszta jest mąż. W tamtym czasie to tylko mój mąż
gotował, mieszkanie sie przeleciało tyle-o-ile i nawet nie zawsze,
pranie wwaliło do pralki i git.

A co do ogarniecia sie, to na razie wystarczy, że sie umyjesz i
uczeszesz. Reszta w swoim czasie.

[habibeti]

to hormony, niedlugo poczujesz sie lepiej.

[magda_272]

Witaj, To przejdzie. Ale póki co, dziewczyny mają rację. Poproś kogoś o pomoc,
może mąż niech weźmie kilka dni wolnego z pracy? Sprzątanie olej, gotowanie,
prasowanie , wszystko może poczekać. Śpij z dzidziusiem , postaraj się jednak
wyjsc chociaz na chwilkę z domu, odetchniesz powietrzem, na pewno poczujesz się
lepiej. A na super wygląd to jeszcze przyjdzie czas - dopiero 2 tyg. temu
urodziłaś !!! Głowa do góry! Będzie dobrze! Trzymam kciuki!

[embeel]

ja też trzymam kciuki. Koniecznie odpocznij i nie myśl o domowych obowiązkach -
Ty i maluch jesteście teraz najważniejsi. A mężowi może uda się wziąć choć kilka
dni wolnego, albo sprowadź teściową, jeśli dobrze się wam układa albo jakąś inną
dobrą ciotkę. Co do męża, to też mam taki sam model - 7-20 - ale i tak mi pomaga
ile może i ładnie zajmuje się Emmą w weekendy. Powodzenia. Przejdzie, początki
są trudne, ale musisz odpocząć.

[m_laczynska]

Olej na razie inne rzeczy. Wypadałoby to nie jest jeszcze jakiś super ważny
argument. Ja przez pierwsze 3 miesiące nie gotowałam, nie sprzątałam (choć też
miałam wrażenie, że to źle - teraz się zastanawiam czemu jeszcze bardziej
wszystkiego nie zlałam) , aha i też sporo beczałam.
Zorganizuj sobie czas tylko dla siebie. Dziecko na min 20-30 min do taty, babci
- i zajmij się wtedy sobą. To super ważne.
A z czasem najpewniej ureguluje się wam plan dnia. Dzieć będzie spał o
przewidywalnych porach tak, że będziesz mogła różne rzeczy sobie zaplanować.
I wydaje mi się, że to poczucie, że młody Cię wykańcza to nic niezwykłego.
Pewnie tak jest. Własne dzieci też potrafią nas złościć, wkurzać itp. (choć są
aniołkami). I mamy prawo mieć tego dość.
Rodziłam dokładnie półtora roku temu i też nie wspominam za dobrze tego
pierwszego okresu. Chciałam być za "dzielna" i "samodzielna" a teraz wiem, że
różne rzeczy można olać (te z gatunku "powinnam mieć czystą podłogę") i też
bardziej zadbać o siebie. A teraz mam naprawdę super fajnego 1,5 roczniaka i
życie jest o wiele prostsze. Powodzenia.

[mika_p]

Jesteś w połogu. To okres specjalny w życiu kobiety i nalezy ci się specjalne
traktowanie. Dokonałaś wielkiego czynu, urodziłaś dziecko, dałaś początek nowemu
życiu. Zamiast spocząc na laurach / legnąć na piedestale, karmisz, przewijasz,
jestes czujna 24 godziny na dobę, 7 dni w tygodniu, urlop nie jest przewidziany.
Należy ci się pomoc i wsparcie.
Jesteś Boginią Matką Dawczynią Życia - boginie nie przejmują się tym, co wypada,
tylko żądają określonych czynów.

Jesteś w połogu. Układasz sobie życie od nowa. Nigdy już nie będzie tak, jak 2
tygodnie temu, teraz jesteś całym światem małego czlowieka, który ma olbrzymie
wymagania. I masz obowiązek wobec siebie mówic całej rodzinie o tym, że jest ci
ciężko, że nieustanna czujność jest trudna, że dziecko absorbuje twój czas i
uwagę. Masz obowiązek zadbać o siebie i żądać pomocy, bo jak zaczniesz zarywać
swój odpoczynek/sen, to ryzykujesz zrobieniem krzywdy dziecku.

A ogólnie, to nie jesteś pierwsza, która to przezywa. Poczytaj tutaj:
forum.gazeta.pl/forum/w,572,31156185,,Pierwsze_dziecko_zmienia_wszystko_.html?v=2
Wątek się nie archiwizuje, chociaż ma prawie 4 lata, tyle ile ma moje drugie
dziecko. A ksiażka została wznowiona jakiś czas temu

[mamamama29]

podpisuje sie pod wsyzstkim co juz napisane+ dokladnie to samo
pryeyzwalam jesycye 4,5 miesiaca temu, wiec wiem co czujesz, ja
mialam depresje, a nie baby blues. trwala jakies 4 miesiace...jest
juz dobrze, ale dziwi mnie, ze nie ma zadnych instytucji, ktore
wspieralyby mlode mamy, nie ma gdzie sie zwrocic o prawdziwa
pomoc...dobrze, ze jest forum.

[tu_mama]

dziewczyny mają racje, olej inne rzeczy bo zaczną się kłopoty np. z
karmieniem, stres źle wpływa na laktacje
ja starałam się szybciutko wrócić do "normalności", gotowałam
(osobno dla męża i dla siebie), sprzątałam... efekt był taki, że
byłam zła jak z czymś nie zdążyłam, jak mała spała krócej niż
zwykle, jak nie zdążyłam się umalować. stresowałam męża i dziecko.
mąż absolutnie nie wymagał ode mnie niczego, to ja sama się
nakrecałam
i... z pokarmem było coraz gorzej, ja byłam mega zestresowana, i co
najgorsze: czuje, że przegapiłam właściwie pierwsze 3 m-ce życia
córci. byłam taka przerażona i zabiegana pomimo, że się starałam!
spacerowałam co dzień, jeśli tylko nie było śnieżycy i huraganu

przy następnym dziecku będe lezeć i karmić przez pierwsze 3
miesiące
p.s. jeśłi możesz to wyjedź gdzieć - może masz siostre która ma duży
dom/mieszkanie? a teściowie? ja w 3 m-cu pojechałam na 2 tyg do mamy
a potem na 2 tyg do teściowej. żeby nie siedzieć cały dzień sama w
domu. zawsze było z kim kawe wypić i pogadać. mąż mnie
troche "wywiózł" ale dobrze zrobił. w domu bym oszalała sama.

p.s. i mój mąz miał 3 tyg urlopu jak wróciłam do domu ze szpitala.
gotował i sprzątał.

[maniana10]

Może Cię nie rozumiem-pszepraszam,ale mam wrażenie,że musisz się kobieto ogarnąc. Ja po ciężkim porodzie, od wyjścia ze sz
pitala miałam męża 3 dni. Potem sama z córką-przeszłam okrone koli, przy których ani farmokologia(sprowadzony sab simplex np.,ani domowe sposoby jak np. suszarka nie działały) Też czasem płakałam-przyznaję.Ale za chwilę musiałam wziąśc się w garśc,bo kto jak nie ja.Dziś Lena ma 6 m-cy.Wróciłam do pracy i czuję się świetnie.Zawsze też dbałam o siebie-makijaż itd.Zrzuciłam 20 nadprogramowych ciążowych kilogramów Radzę Ci zadbaj o swoje samopoczucie, a i dzidzi będzie lepiej.Życzę wytrwałości.

[maniana10]

sorry za - Przepraszam i te literówki

[figrut]

> Może Cię nie rozumiem-pszepraszam,ale mam wrażenie,że musisz się kobieto ogarną
> c. Ja po ciężkim porodzie, od wyjścia ze sz
> pitala miałam męża 3 dni. Potem sama z córką-przeszłam okrone koli, przy któryc
Ja natomiast dziewczynę rozumiem doskonale, choć jako posiadaczka trójki dzieci
powinnam napisać "biadolisz, a masz tylko jedno dziecko do ogarnięcia".
W takim stanie byłam po urodzeniu pierwszego i drugiego dziecka. Gdybym drugie
urodziła "z biegu", czyli rok, dwa lata później, byłoby ze mną chyba tak, jak
przy trzecim, czyli logistyka doskonale opanowana, bo jeszcze nie zdążyłam z
wprawy wyjść. Jednak drugie dziecko urodziłam po 12 latach i miałam powtórkę z
rozrywki, czyli niczym nieuzasadniony płacz, ja w opłakanym stanie nie radząca
sobie z niczym. To zupełna norma po porodzie (a już tym bardziej po pierwszym
porodzie) i choć trafiają się wyjątki, które z takim stanem same łatwo sobie
radzą, to jest to właśnie WYJĄTEK.

[ania_kr]

Ja miałam męża przez 2 tyg. później byłam jeszcze tak nieporadna, że zaprosiłam
teściową do siebie na tydzień do pomocy. Po tym czasie było troszkę lepiej, ale
i tak mąż musiał nam gotować, mimo że wracał późno z pracy, powiesić pranie itp.
żebym gdy go nie ma miała tylko dziecko na głowie i wszystko gotowe. Zadbaj o
odpowiednią dietę i śpij ile się da to i humor ci się poprawi. Też dużo
płakałam, było ciężko i myślałam, że nigdy nie przyjdzie czas kiedy będę miała
dobry humor. Na szczęście poprawiło mi się po mcu, a już całkiem dobrze było po
6 tyg. Widocznie nie bez powodu mówi się że połóg trwa 6 tyg.

[memphis90]

1. wpisać w wyszukiwarkę "pierwsze dziecko zmienia wszystko" i
przeczytać uważnie
2. przestać się zamartwiać brakiem obiadu czy nieumytą podłogą
3. leżeć, karmić, dochodzić pomału do sienie- jestes w połogu, masz
prawo nie robić kompletnie nic w domu
4. nie martw się, taki nastrój po porodzie zdarza się i jest to
kompletnie normalne. Ja tez tak miałam w drugim tygodniu po
porodzie- totalna załamka i "depresja" czyli baby- blues. Z reguły
przechodzi samo, kiedy unormują się hormony, czasem trwa to dłużej-
wtedy porozmawiaj o problemie z lekarzem rodzinnym lub polożną. Na
pewno coś poradzą, nie zbagatelizują problemu, nie wyśmieją.

[florin22]

Ja się do teraz nie umiem zorganizować a mały skończył 4 m-ce. Nie no
żartuje. Sprzątam raz w tygodniu raz na 2 dni puszcze zmywarkę raz na trzy
dni robię trzy prania: małego, jasne i ciemne nie prasuje większych ilości
tylko pojedyncze sztuki, gotuje jak mi się chce a nie często mi się chce 3
miesiące mi zajęło wyperswadowanie samej sobie wyrzutów sumienia z powodu wyżej
wymienionych a nie wykonywanych częściej rzeczy. Mam trzy rady olej system, dwa
tygodnie po porodzie masz prawo być zmęczona i rozdrażniona. Nie przejmuj się
tak ze nie posprzątane czy nie ugotowane. Śpij w tym samym czasie co twoje
dziecko, jeżeli to możliwe zostaw męża samego z dzieckiem choćby na godzinkę i
idź gdzieś gdzie się oderwiesz na chwile od domu i dziecka np. do kosmetyczki,
fryzjera, sklepu na spacerze jak maleństwo zaśnie przysiądź na ławce i poczytaj
coś dla siebie a nie o dziecku. Pamiętaj że twoje dziecko będzie szczęśliwe
mając zadowolona mamę.

[ch.robaczek]

czesc, u mnie było podobnie. baby blues dopadł mnie zaraz po
powrocie ze szpitala. płakałam bez powodu i miałam wyrzuty sumienia
ze nic nie robię a ciagle jestem zmęczona. nieocenione jest wsparcie
ze strony rodziny. mąż był ze mną 2 tygodnie w domu, gotował, robił
zakupy, wstawał w nocy podac dzidzię z łóżeczka bo ja po cc ledwo
sie ruszałam. najważniejsze to sie wyspać, wtedy wstaje sie z nowymi
siłami. mój dzidziuś ma 3 miesiace a ja do tej pory ucinam sobie
drzemke z nim przynajmniej raz dziennie i codziennie spacer. A
zmywanie albo pranie czasem czekaja do nastepnego dnia i nie widze w
tym nic złego. jestem sama z dzidzia bo maz całymi dniami w pracy a
rodzice daleko ale kazdy dzien z synkiem jest cudowny.
Rada dla Ciebie: odpocznij, nabierz sił i ciesz sie dzieckiem,
wszystko inne jest nieważne. Pozdrawiam.

[ma_niusia]

O, ja miałam podobnie. Synek ma już 2 miesiace i jest ok Po ciezkim porodzie
skonczonym cesarka tez po kilku dniach zostalam sama w domu. Tatko pomagal jak
mol a ja ryczalam cale dnie a do tego jeszcze mialam straszne problemy z
karmieniem (maly nie chcial cyca i czulam sie wyrodna matka). WYjdz z domu! Mi
pomoglo. Jeden samotny spacer, seans w kinie czy wyprawa do ciucholandu po
ciuchy w ktore sie zmieszcze a nie ciazowe. Pomoglo!

Mizi, odezwij sie

[martekle]

i jak kochana jest lepiej?
tez tak mialam ze plakalam z byle powodu i na mysl o innych obowiazakch domowych
robilo mi sie nie dobrze
potem mi przeszlo i jakos doszlam do siebie,
ale martwi mnie ze nie chce ci sie z dzieckiem wyjsc na spacer itp
ja sie rwalam na dwor zeby nie siedziec w domu
i nawet jak padam na pysk to kapie malego
jesli to chwilowe i zacznie ci mijac, to ok
jesli sie nasila to gorzej
dlatego odzywaj sie do nas i pisz co u ciebie
to forum naprawde pomaga