potajemne spotkania z ciocią

[kolgosia]

Witam
Mam pewien w sumie mały ale wkurzający problem. Otóż mój mąż ma młodszą
siostrę, która jest wyjątkowo dziwaczną osobą. Siostra bardzo nie lubi mojego
męża, mnie jeszcze bardziej, ale nasze dziecko (4 lata) kocha. W marcu brała
kościelny ślub i nas nie zaprosiła. To już przesądziło o wszystkim, nie
chcemy jej z mężem znać i koniec. Ale moja "kochana: teściowa z córeczką
nadal pragną, by synek miał kontakt z ciocią. I tylko kiedy zostawiam synka u
teściowej (czasem po prostu muszę, a ona nie pracuje) to ona też jest
zapraszana na spotkania. Kupuje mu zabawki, bierze na spacery. A mnie jak się
dowiaduje o tym szlak bierze. Bo to coś nie tak, prawda? Skoro ciocia nie
kocha nas, to synka też nie. To nie zabawka. Narazie to on jest pocieszny i
milutki, ale czuje ze za kilka lat, jak dorośnie to go potraktuje tak jak
mnie i męża. Bardzo mnie denerwuje takie zachowanie teściowej i
całej "papierowej" cioci. Ale kiedy teściowej o tym powiedziałąm, usłyszałam,
że ona do swojego domu ma prawo zapraszać kogo chce i kiedy chce. I w tym m a
rację. Ale ona dobrze wie o co mi chodzi. Staram się jak najmniej zostawiac
go u nich, żeby ograniczyć takie sytuacje. Ale wczoraj musiałam, zaprosiłam
teściową do nas. Myslałam że tak będzie lepiej. Byłam bardzo zdziwiona, jak
wieczorem usłyszałam opowieść synka, jak to był z babcią u cioci. Myślałam że
zmyśla, ale ze szczegółami opowiedział mi jak to jechał z dziadkiem
samochodem na drugi koniec miasta. No i nawet bez fotelika , bo ja zabrałam w
aucie, a nic nie wiedziałam , że będą gdzieś jeździźć. To już był szczyt.
Została z nim w domu, bo jest przeziębiony i nie mógł iść do przedszkola, to
jeszcze go ciągała bez fotela do córeczki.
Npiszcie, czy to ja jestem nienormalna? Bo już sama nie wiem. Mąż nie bardzo
mnie rozumie, mówi że jestem przewrażliwiona. Ale mnie jeszcze bardziej to
wkurza.

[jagusia7]

Kolgosiu, dobrze rozumiem co czujesz. Obiektywnie powinnaś się cieszyć, że mały
ma kontakt z ciocią, ale subiektywnie masz swoje uczucia i jeśli nie macie ze
sobą dobrych stosunków, rozumiem, że Cię trafia w tej sytuacji.

Ja mam bardzo podobną(może to Cię pocieszy, żeś nie sama)

Siostra mojego męża (starsza) ogólnie uchodzi za osobę...niezupełnie
zrównoważoną emocjonalnie. Humory zmieniają jej się jak w kalejdoskopie. Na
początku starałam się z nią zaprzyjaźnić, a przynajmniej żyć dobrze. Ale
niestety, zaczęła tępić mnie zaraz po ślubie(chyba głównie za to, że byłam w
ciąży i nie była już tak na pierwszym planie). W tej chwili sytuacja jest taka,
że nie odzywa się do mnie, kiedy pojadę do teściowej, kiedy siadam do stołu,
zabiera talerz i wychodzi, w święta odmówiła podzielenia się ze mną opłatkiem
(na Wielkanoc nie pojechałam). Moich rodziców obraziła, o mojej mamie wyraża
się z pogardą "ta pani"(a przecież mogłaby "mama Agnieszki"). Mojego męża od
czasu do czasu też zdarza się obrazić, tyle, że on jest wychowany w ten sposób,
że jej wszystko wolno i za jakiś czas zapomina i rozmawia z nią jak dawniej
(czyli o niczym). Zresztą teściowa sama chwali się "Ewa ma taki charakter, że
jeszcze nigdy nikogo nie przeprosiła". I to jest niestety prawda(choć dla mnie
to straszne). Była kiedyś taka sytuacja, że pokłócili się z moim mężem i
rzuciła się na niego i zaczęła go dusić Brzmi to nieprawdopodobnie, ale tak
było. Sprawę oczywiście zatuszowała teściowa. Wiele razy słyszałam, że mnie
nienawidzi...Aha, męża siostra ma prawie 30 lat, nie 13...
I niestety mój synek też się z nią widywał, kiedy jeździł do teściowej. Już nie
jeździ, więc ten kontakt jest na szczęście ograniczony, chociaż długo
dochodziłam do tej decyzji(nie była łatwa ze względu na teściową). Szwagierka
też niby go kocha, chociaż jeszcze dwa lata temu nienawidziła go(jej słowa),
chce kupować mu prezenty. A mi się coś w środku robi, bo nie podoba mi się
sytuacja, w której ona otwarcie mnie nie toleruje(męża ledwo), a z nim się
spotyka jako kochana ciocia...Nie zgadzam się na to! Jeśli chce widywać synka,
niech najpierw wyjaśni i unormuje stosunki ze mną(próbowałam, ale nie chciała).
Chociaż kontakty mają ograniczone, niedawno zaprosiliśmy teściową do nas, a ona
przywiozła szwagierkę ze sobą(mimo, że się zarzekała jakiś czas wcześniej, że
jej noga nie postanie w naszym domu). Byłam wściekła, ale z domu jej przecież
nie wyrzucę...
Było też przez jakiś czas tak, że męża siostra woziła dziecko w samochodzie
(świeżo po zrobieniu prawa jazdy, co samo w sobie budziło mój sprzeciw, bo
jeździła tragicznie), bez fotelika, bywało, że i po 100 km(mimo, że fotelik
zawsze był w domu). Dowiedziałam sie o tym po fakcie od synka, zrobiłam awanturę
(bo prośby i tłumaczenia powtarzane po tysiąckroć nie skutkowały) i zwyczajnie
tego zabroniłam. Powiedziałam, że jeśli jeszcze raz się dowiem, że dziecko
jechało bez fotelika, to nigdy już nie zostawię go u teściowej. Pomogło,
zresztą szwagierce samochód znudził się po roku i go sprzedała(na tyle
najdłużej wystarczają jej decyzje).

Ufff...rozpisałam się strasznie
Podsumowując: o fotelik nawet powinnaś się awanturować, to jest bezpieczeństwo
dziecka, tak stanowią przepisy i nie podlega to dyskusji.
I ogólnie masz prawo(według mnie) nie zgadzać się na widywanie się synka z
ciocią, chyba że będzie łaskawa wyjaśnić sytuację i zmienić wasze stosunki.
Jeszcze gdyby to była babcia, to można by rozważać, że dziecku jest potrzebny
kontakt z nią, że lepiej nawet swój żal schować do kieszeni dla dobra dziecka,
ale... to jest tylko ciocia. Tylko, czyli nie macie wobec niej takich
obowiązków. Jeśli jej zależy na Waszym dziecku, to niech też da coś od siebie,
nagnie się trochę i spróbuje być dla Was miła. I uważam, że spokojnie, bez
nerwów możesz to teściowej wytłumaczyć. Jak nie zrozumie(moja nie rozumie), to
tzreba się zastanowić nad ograniczeniem kontaktów z ciocią(niestety poprzez
teściową). Może wtedy teściowa zatęski za synkiem i zechce coś zmienić(na
przykład wpłynąć na córkę).

Mam nadzieję, że nie zanudziłam Cię za bardzo, bo wylałam to, co we mnie siedzi
od dawna...
Pozdrawiam Cię serdecznie i namawiam do postawienia na swoim, bo się wykończysz
nerwowo

[kolgosia]

Widzę ze mamy podobne szwagierki. Moja to typowa rodzinna gwiazdeczka, pupilek
teściowej. Mnie traktorała jak śmiecia zanim wzięliśmy ślub. A jak byłam w
ciąży to zachowywała się zupełnie tak jak Twoja. Nie odzywała się, i nie
podzieliła się ze mną opłatkiem (z bylekim nie bedzie się dzielić - jej słowa).
W sumie podczas mojej ciąży nie odezwała się ani razu do mnie i traktowała mnie
jak powietrze. Nawet w 9 miesiącu dostarzała mi ciekawych emocji, zabierając
ode mnie swojego psa, bym go nie głaskała, bo bylekto nie bedzie go głaskał. I
w sumie teściowa zero reakcji, jakby dawała jej przyzwolenie na to. Urodził się
synek, miał 2 miesiące i szwagierce nagle się przypomniało że jest ciocią. Z
teściową przywlokły się razem do nas. Ta młoda cipa weszła do mojego domu nie
odzywając się słowem i od razu do dziecka. A ja musiałam akurat wyjść z domu,
po to poprosiłam teściową o przyjazd. Klęłam całą drogę, że ta idiotka została
z moim dzieckiem. Nie miałam czasu robić awantury, bo sprawa była pilna i
ważna. Miesiąc później "ciocia" zachciała zobaczyć mojego wtedy 3 mies. synka.
Zadzwoniła i zapytała, czy może przyjechać do Piotrusia. Ja zapytalam czy tylko
do P. Ona że tak, bo w koncu jest jego ciocią i ma prawo. Ja się wskurzyłam i
powiedziałam, że najpierw to jest siostrą mojego męża i moją bratową, a Piotrus
w koncu jest naszym dzieciem a nie jej lalką. Miałam na jakiś czas spokój.
Potem byly chrzciny i oczywiście wybór matki chrzestnej. Ja postawiłam na swoim
że ona w życiu nie będzie matką, choć nie mieliśmy na miejscu nikogo innego.
Sprowadziliśmy moją kuzynkę z drugiego końca Polski, ale się strasznie z tego
cieszę. Jaka była pretensja teściowej i córeczki. Przecież ona powinna być.
Mnóstwo takich historii moglabym przytaczac. Ale ostatnia z tym jej ślubem to
już był szczyt wszystkiego. No nic. Teraz sama jest w ciąży. Ja nie miałabym
takiego tupetu żeby kontaktowac się z jej dzieckiem. Trudno nie to nie. Czasem
mi tylko szkoda ze tak jest. Moglibysmy byc rodzina, spotkać się czasem
normalnie. Ale nie z taką chorą osobą.

[vinca]

Ta młoda cipa weszła do mojego domu

Booże, żal mi tej Twojej szwagierki że z tak prymitywną osobą ożenił się jej
brat. I jeśli takie masz o niej mniemanie to wcale nie dziwię się jej że nie
szuka z tobą kontaktu.

a Piotrus
>
> w koncu jest naszym dzieciem a nie jej lalką.

Chciałaś powiedzieć jest naszą lalką. Tak go traktujesz - jak zabawkę i swoją
własność.

Moglibysmy byc rodzina, spotkać się czasem
> normalnie. Ale nie z taką chorą osobą.

Moim zdaniem to ty jesteś chora. I do tego prosta. Ponieważ jesteś przekonana
że to z nia coś jest nie tak, pewnie nie weźmiesz do siebie rady ze powinnaś
pójść do psychologa.

[mmmd]

Dziewczyny! Nie dajcie tak sie rozstawiac po katach!!!
Po pierwsze - to TWOJE dziecko i TY decydujesz z kim, kiedy i gdzie moze sie
widywac i to bez wzgledu na stopien pokrewienstwa; po drugie - a co w tym
wszystki TATUSIOWIE(?)-to przeciez ICH matki, ICH siostry, ICH dzieci i ICH
zony, ktore musza borykac sie z ta cala dalece nieprzyjemna sytuacja.
W ogole nie moze byc mowy o 'dzikim' przewozeniu dziecka - tu nie powinno byc
zadnego odstepstwa - to przeciez bezpieczenstwo TWOJEGO dziecka. To nie MOZE
byc punktem rodzinnych przepychanek; to jest kategoryczne NIE, jezeli nawet
efektem mialby byc zupelny brak kontaktu. Lepiej to, niz.....
A czy zamiana babci na platna opiekunke nie przynioslaby jakiegos rozwiazania
(o ile oczywiscie pozwalaja na to domowe fundusze)?

[kolgosia]

W sumie to niezly pomysl z ta opiekunką. Ale czy ja znajde osobę, która tylko
sporadycznie zajmie się dzieckiem? Bo maly chodzi do przedszkola, po poludniu
ja przewaznie jestem w domu. Tylko czasem mam cos nadzwyczajnego (jakies
zebranie w pracy np.) i potrzebuję pomocy. Może kogoś poszukam. Ale wtedy się
Tesciowa wscieknie. Ona ma wolne, a ja obcą osobę zatrudniam. Ale wisi mi to,
mam dość tego jej krętactwa.

[jagusia7]

To wtedy powiesz wprost , dlaczego taką decyzję podjęłaś: że nic nie masz
przeciwko niej, ale na kontakty dziecka ze szwagierką się nie zgadzasz. I
koniec. To Twoja decyzja. A jak się obrazi, to trudno.
A opiekunkę znajdziesz, najlepiej właśnie panią na emeryturze, ma czas, a nie
zależy jej tak bardzo na stałym dochodzie. Ja tak zrobiłam.
Pozdrawiam
P.S. Jeszcze jedno: mimo, że mamy dzieci, jesteśmy też ludźmi (ale
zdanie...) i mamy prawo nie lubić kogoś, jeśli źle nas traktuje.

[oldbay]

Na pewno znajdziesz "sporadyczną" opiekunkę. Myslę, że to dobry pomysł. Może
wtedy babcia przejrzy na oczy. A za jazdę dziecka bez fotelika zrobiłabym
taaaką awanturę że ho ho. Bez przesady, ty jako matka masz prawo decydować kto
i kiedy kontaktuje się z twoim dzieckiem
-
Oldbay

[vinca]

A ja uważam że po prostu nie lubisz siostry męża (chociaż nie napisałaś żadnego
konkretnego powodu dlaczego - sorry, ale niezaproszenie na ślub nie jest dla
mnie powodem do uznania tejże osoby za nienormalną i stanowiącą zagrożenie dla
Twojego synka). Wygląda na to że przenosisz swoje antypatie do innych ludzi na
synka a to nie jest ani madre ani dobre. Twierdzisz że skoro "Skoro ciocia nie
> kocha nas, to synka też nie. " A co to za bzdura w ogóle?! To nie ona a Ty
traktujesz dziecko jak zabawkę i powiem Ci jeszcze jedno; dzieci nie są głupie,
i mały jak podrośnie będzie pamiętał Twoje złe nastawianie go do ciotki. Nie
zyskasz w jego oczach dzięki temu szacunku na pewno. Wiem co mówię bo moja
matka też próbowała mnie buntować przeciwko siostrze mojego taty. I choć bardzo
próbowała nie udało jej się to, bo ja tą moja ciotkę bardzo lubię i już.
Piszesz ze czujesz że ona potraktuje małego jak was gdy tylko podróśnie. A skad
ty to mozesz wiedzieć? Pewnie chciałabyś by tak było, ale tak być wcale nie
musi, i nie widze powodu dla którego tak miałoby się stać. Nawet gdyby - daj
sie małemu samemu o tym przekonać, traktuj go jak odrębnego człowieka a nie jak
kawałek siebie. Dla ciebie to tylko siostra meża ale dla małego to ciotka, i
jakby nie było bliska rodzina.
I nie traktuj tego małego jak swojej własności.

[kolgosia]

Wiesz co? To że jej nie lubie to prawda. Możesz więcej przeczytać sobie na
emamie w prosto z mostu. Opisałam dlaczego nie lubię siostry męża. Mam pewien
uraz. Jest to osoba która nie ma żadnych hamulców kiedy czegoś chce. Mój synek
nigdy za nią nie przepadał, mimo że go nie buntowałam. Jezeli ona nie utrzymuje
kontaktów z nami, to raczej z nim też nie powinna. Ciocia to wcale nie jest
taka bliska znowu osoba i myslę, że moje dziecko nie straci wiele jeśli nie
pozna lepiej tej osoby. A tak na marginesie, to ja ją próbowałam polubić przez
7 lat. Ale jakoś się broniła przed tym rekami i nogami , bo to osoba która
nikogo nie lubi nawet samej siebie.

[vinca]

Możesz więcej przeczytać sobie na
> emamie w prosto z mostu.

OK, jak będę miałą chwilę to zajrzę.

Mam pewien
> uraz. Jest to osoba która nie ma żadnych hamulców kiedy czegoś chce.

Ja też bardzo nie lubię siostry mojego męczyzny. Nie odwiedzam jej, unikam,
wolę nie rozmawiać na jej temat. Mojemu meczyźnie bardzo to przeszkadza, ale
ja -tak jak ty swojej szwagierki - polubić po prostu nie potrafię. ALE nie
zabraniam mu się z nia widywać, i jak będziemy mieć dziecko, dziecku też
zabraniać nie będę. Nie wolno mieszać dzieci w sprawy dorosłych. Ani w ich
konflikty.

Mój synek
>
> nigdy za nią nie przepadał, mimo że go nie buntowałam.

Ile twój synek ma lat? Skąd wiesz że jej nie lubi? Powiedział ci to?

Ciocia to wcale nie jest
> taka bliska znowu osoba i myslę, że moje dziecko nie straci wiele jeśli nie
> pozna lepiej tej osoby.

Moim zdaniem to jednak bliska rodzina, a poza tym przecież nie dasz rady całe
życie chować dziecka przed ciotką. Czy to wspólne uroczystości rodzinne, czy
przypadkowe (lub nie) spotkania u babci, + wiele innych okazji. Jeśli ciotka
nie stanowi zagrożenia dla dziecka to moze pozostaw sprawy swojemu biegowi?
Niech dziecko zdecyduje czy chce widywać sie z ciotką czy nie. Dlaczego nie
moze tak być?

[kachwi1]

czy możesz podać link do forum emama? jakoś nie mogę znaleźć... dzięki.

[kolgosia]

Dzięki za epitety!!! Wiem , jestem prymitywna i tyle. Trudno taka się urodziłam
i tyle, nic na to nie poradzę. Nie wszyscy są tacy mądrzy i szlachetni jak Ty.
Z psychologiem rozmawiałam i jest tego samego zdania co ja. Może to Ty powinnaś
pojść, co? Zacznij się zastanawiać co do kogo mówisz, bo żle trafiłaś.

[vinca]

> Dzięki za epitety!!!
Ok, troche mnie poniosło. Ale strasznie nie lubię obrzucania kogoś wyzwiskami,
nawet jeśli BARDZo tego kogoś nie lubię.

Nie wszyscy są tacy mądrzy i szlachetni jak Ty.

Hm, nigdy nie pomyślałam o sobie ze jestem szlachetna. Mądra? W niektórych
kwestiach mniej w innych bardziej.

> Z psychologiem rozmawiałam i jest tego samego zdania co ja.

Jeśli rzeczywiście rozmawiałaś z psychologiem to w porządku. Ale nie uwierzę że
powtórzył za tobą że to głupia cipa...

Może to Ty powinnaś
>
> pojść, co?

A dlaczego?

Zacznij się zastanawiać co do kogo mówisz, bo żle trafiłaś.

Ależ mi jest zupełnie bez różnicy kto jest po drugiej stronie, i nie zamierzam
się nad tym zastanawiać. Po prostu wypowiedziałam sie co sądzę na dany temat.

[kolgosia]

No ze to głupia cipa, to nie powiedział. To juz moje nerwy. Moze tez
niepotrzebnie tak ją określiłam. Ale nie mam wyrzutów.

[lola211]

Ja jestem własnie taka ciocia, ktora została całkowicie odsunieta od
bratanka.Sytuacja była dosc skomplikowana, brat z bratowa rozstali sie, gdy ona
była w 6 mies. ciazy, wlasciwie to wystawili mu walizki za drzwi(mieszkali u
jej rodziców).Ja i ona własciwie sie nie znałysmy, ale gdy urodzilo sie
dziecko, 3 mies. po urodzeniu mojej córy, pojechałam do niej, oferowałam pomoc,
itd.Grzecznie mi podziekowano i tyle, zero kontaktu.Spróbowałam jeszcze 2 razy-
zadzwoniłam oferujac pójsce z dzieckiem na wspólny spacer, moja mama tak samo,
zawsze była jakas wymówka.Dlatego zrezygnowałam, po co sie narzucac.Uwazam, ze
konflikt z mezem była bratowa przeniosła na mnie i moja mame, pozbawiajac
swojego syna pozytywów plynacych z kontaktów z ciocia i babcia(moja mama
mieszka 2 ulice od niej)oraz kuzynka, czyli moja córka.Uwazam, ze postapila
egoistycznie i głupio, nie moze miec wobec mnie zadnych zarzutów, bo po prostu
nie ma powodów.
Niedawno przypadkowo spotkalysmy sie, rozmowa jakby nigdy nic, chłopczyk bardzo
fajny, miło by bylo sie z nim spotykac, ale z jej strony nie padła zadna
propozycja, z mojej tez nie, majac na wzgledzie wczesniejsze doswiadczenia.
Ciekawa jestem, czym ona by argumentowała swoje postepowanie?

-
--------------------------------------------------
Chcesz schudnąc, zdrowo sie odżywiać, zajrzyj tu:

iportal.nano.pl/montignac/forum/list.php?f=3
iportal.nano.pl/montignac/forum/list.php?f=3

[magosiak]

Czesc
Widze, że jesteś po tej drugiej stronie. Wiesz, zdaje mi się jednak że jesteś
inna niż moja bratowa. Z Twojego postu wynika, że chcąc spotkać się z dzieckiem
rozmawiasz z jego mamą. A moja bratowa po prostu się do mnie nie odzywa ani do
mojego męża. A za naszymi plecami, kiedy tylko nadarzy się okazja kontaktuje
się z synkiem. Nie miałabym nic przeciwko jej kontaktom. Uważam że to ważne dla
dziecka. ALe nie tak jak ona to robi. Przecież nawet mój synek zauważył, że
ciocia z nami nie rozmawia. Bo to ona wiecznie ma fochy. My nieraz wyciągaliśmy
do niej rękę i darowaliśmy jej wybryki,. Ale chyba niezaproszenie na ślub
kościelny bez większego powodu to jest przykre. Ona teraz jest w ciąży. I
gdybym ja np teraz rościła prawa wobec jej dziecka to by było śmieszne. Ciocią
sie nie jest tylko na papierze.

[lola211]

Prawde mówiac mi nie bardzo zalezy na kontaktach z była bratowa, bo jestesmy, z
tego co zauwazyłam z innej bajki, ale z kolei trudno byloby sie spotykac z jej
dzieckiem, jednoczesnie jej unikajac.Jednak nie ma miedzy nami otwartego
konfliktu, i to jest ta róznica.
Szczerze mówiac jestem przeciwna przenoszeniu naszych niecheci na dziecko, to
Wy macie z nia problem, a nie Wasz syn, nie widze nic złego w tym, ze ona
korzysta z okazji i spotyka sie z bratankiem, chyba ze szkalowała by Was w
jego obecnosci.Nie wiem, o jakich prawach wobec dziecka piszesz, kontaktowanie
sie z nim nie jest roszczeniem praw do dziecka.
Twoja sytuacja jest analogiczna do banalnej sytuacji konfliktu synowej z
tesciowa- sa matki, ktore zabraniaja kontaktu z babcia własnym dzieciom, bo
maja pretensje do matki meza, według mnie mało madre postepowanie, chyba ze
babcia jest toksyczna i źle na dziecko wpływa.
Zakaz kontaktu z dzieckiem wg mnie uzasadnialby tylko zły wplyw danej osoby na
dziecko, a nie nasze sympatie i antypatie.

Ja sama bedac juz dorosła osoba, ale ciagle dzieckiem swoich rodziców, byłam
stawiana przez matke w glupiej sytuacji- mój ojciec mial 2 zone, wspaniala
kobiete, ktora bardzo lubilam.A moja matka kierowana jakas ambicja próbowała
wymusic na mnie brak kontaktów z "macocha", bo one sie nie lubia.A co mnie za
przeproszeniem interesuja ich animozje?
--------------------------------------------------
Chcesz schudnąc, zdrowo sie odżywiać, zajrzyj tu:

iportal.nano.pl/montignac/forum/list.php?f=3
iportal.nano.pl/montignac/forum/list.php?f=3

[grzalka]

Nie wiem, czy dobrze jest, zeby dziecko spotykalo sie z kims, kto nie szanuje
jego matki (a o tym swiadczy chyba niepodzielenie sie oplatkiem, swoja droga
szok dla mnie). Piotrus jest jeszcze maly, ale rozumiem, ze spotyka sie z
ciocia bez mamy- ja bym na to nie pozwolila. Bo nie wiesz co mowi o tobie
ciocia. Jak chce sie spotykac z Piotrusiem, to w obecnosci rodzicow, albo
wcale. Aha, calkowicie teoretyzuje, bo nigdy nie bylam w takiej sytuacji.