dziecko dostaje wszystko o co poprosi

[amb25]

Mój mąż dajec dziecku wszystko o co go maluch poprosi (28 miesięcy). Spełnia
wszystkie jego zachcianki, chyba, że ja jestem w pobliżu i się nie zgodzę
(np. na kupno drugiego traktora na pedały czy samochodu na akumulator). Jak
dzicko chce, żeby tatuś wstał to tatuś wstaje itp., jak dziecko chce bić
tatusia to go bije, jak dziecko czegoś od tatusia nie dostaje to wrzeszczy, a
tatuś wtedy zmienia zdanie i robi co dziecko chce. Takich przykładów można
pdoać tysiące.
Jak go (tatusia) przekonać że to jest źle dla dziecka, bo brakuje mi
rzeczowych argumentów, mam tylko intuicyjne. Jeśli macie jakies konkretne
argumenty przciw spełnianiu wszystkich zachcianek dziecka to napiszcie.
Dziękuję

[a.g9910]

U mnie jest tak samo,czyli tatuś wszystko!! daje,kupuje,wstaje,itd..
mam pretensje bo go rozpieszcza,i jak idzie z nim np,na spacer to wydusi od
niego ostatni grosz na bzdurę,a jak nie da to robi cyrk.
Kiedy idzie ze mną,to wie że tak nie będzie,bo ja liczę się z kasa,i na bzdury
staram się nie wydawać.
Jak się zapomni na spacerze,to szybko przywołuję go do porządku i jest spokój.
Ciężko z tym walczyć,ale trzeba bo w przeciwnym razie za parę lat nie dasmy
sobie z nimi wogóle rady.
Mój syn ma prawie 4 latka.

[anek.anek]

Poszukaj jakiejś dobrej książki, którą mąż mógłby przeczytać.
Robi to pewnie z miłości do malucha, ale musi wiedzieć, że dziecko POTRZEBUJE
jasno określonych granic. Dla własnego poczucia bezpieczeństwa i prawidłowego
rozwoju emocjnalnego, oraz w celu przygotowania do życia w społeczeństwie.

Małe pytanko

[mallard]

Własnie, małe pytanko: Jakie szanowny małżonek miał "układy" jako dziecko w
domu rodzinnym? Bo może on bezkrytycznie chce "wynagrodzić" swojemu dziecku
własne dzieciństwo? To się zdarza. Ciekawe też, jakich używa argumentów
przeciwko Tobie w tej kwestii? Przyczyna moze też być taka, że jest osobą z
natury uległą i woli spełnić zachciankę dziecka, nie chcąc walczyć z jego
uporem? Jest to oczywista krzywda dla dziecka, bo powstaje w nim przekonanie,
że zawsze wszystko mu się należy, co tylko zechce, a w życiu nie zawsze tak
bywa i zderzenie z rzeczywistością może być bolesne...

[mallard]

Niechcąc, -chyba tak się pisze Sorry!

[zona_mi]

Pierwsza wersja była poprawna

[mallard]

Racja! Rety, to chyba wtórny analfabetyzm! Albo przegrzanie mózgu!
Pozdrawiam.

[rocha_mama]

Tak dla żartu. Może Ty miej też takie fantastyczne zachcianki?
W jednym znanym mi wypadku poskutkowało drugie dziecko.

[kuka9]

no ja mam to samo tylko że to tesciowa ją tak rozpieszcza. Mała jest noszona,
dostaje co chce itd. Jak nie pozwalam jej na coś to ryk, rzucaniem wszystkim co
ma pod ręką. Młoda ma 15 miesięcy i niestety nie wiem co robić - bo teściowa
twierdzi, że wymyślamy, a ona nie może patrzeć jak ona płacze więc jej
daje/pozwala.
koszmar!!! i co robić??

[pacynka27]

Polecam książkę "Jak mówić dziecku NIE" wyd. Prószyński i S-ka, autora nie pamiętam.
Argumenty w dyskusji z Twoim mężem:
1.Dziecku, które ma władzę nad rodzicem brak jest poczucia bezpieczeństwa (kto mnie obroni w razie potrzeby, za kim się schowam, skoro mój tatuś jest słabszy odemnie? - kołacze się w główce dzieciaczka)
2.Dziecku, któremu rodzic zawsze ulega czuje się niekochane (tata spełnia moje zachcianki, bo chce mnieć świety spokój, zbywa mnie)
3.Dziecko, które ma wszystko, nie docenia tego co ma, nie szanuje tego- czy można kochac tak samo 26 lalek barbie? [tyle naliczyłam ostatnio u dziewczynki z rodziny mojego męża]
4.Dziecko, które dostaje wszystko, nie ma o czym marzyć.
5.Dziecko przyjmuje postawę komsumpcyjną- jemu należy się wszystko i to jego potrzeby są najważniejsze, z czasem często zaczyna szantażować rodziców np. że skoczy z okna jak nie dostanie nowej sukienki [to przykład z mojej dalszej rodziny]
6.Takie dziecko z czasem zaczyna pomiatać rodzicami...
7...a gdy oni (rodzice)się w końcu przebudzą (gdy dzieciątko ma ze 20latek) i odmówią dalszego usługiwania, ukochany synek, albo córeczka zrywają wszelki kontakt i odchodza w siną dal i oczywiście każdemu opowiadaja jakich mają okrutnych i złych starych.
pozdrawiam

[johana2]

Dokładnie tak jak napisałaś! U mnie tak jest!. Syn mojego męża z 1 małżeństwa
(obecnie 21 lat) właśnie tak był wychowywany i teraz swojego starego ma głęboko
gdzieś! Zgłasza się tylko wtedy gdy jest potrzebna pomoc, a gdy jej nie dostaje
(np gdy nas po prostu nie stać na tą pomoc) to śmiertelnie się obraża!
Oczywiście nie pamięta o zadnych imieninach czy urodzinach ojca czy brata (już
nie mówię o mnie) a na święta potrafi się spóźnić 2 godziny i przyjść w brudnej
bluzie robiąc łaskę że wogóle przyszedł. Z przerażeniem patrzę że mój mąż nie
wysnuł z tego żadnych wniosków i zachowuje się do naszego wspólnego synka (4
lata) tak jak opisała to amb25. Niestety mały przebywa z nim dużo więcej niż ze
mną. Efekty już są: ojca nie słucha, nie szanuje, powtarza że go nie lubi,
karze mu wychodzić. Prezenty które mu się nie podobają wyrrzuca do kosza!
Wczoraj powzieliśmy decyzję, że absolutnie żadnych zabawek do odwołania. Mam
nadzieję że trochę poskutkuje. Ale jak oduczyć małżonka od służalczej postawy
wobec kolejnego dziecka?