Nerwy 1,5 roczniaka

[rosie.rosie]

Witam, mam z Kamilka proble i nie za bardzo wiem jak go ugryzc.

Otoz, Kamilka ma juz 1,5 roku i ostatnio coraz czesciej sie zlosci. Pewnie to
nic dziwnego, bo dorosli tez to robia, prawda?
Jest tu u niej efektem tego ze np. nie dostanie tego czym chcialaby sie
pobawic, albo gdy probuje ja przewinac, albo z calkiem blachych moim zdaniem
powodow jak np. sytuacja w ktorej nie udaje jej sie czegos szybko zrobic itp.
Denerwuja ja nawet okruszki na stole lub jesli wypadnie jej cos z talerzyka.
Macha wowczas raczka i ze zloscia probuje to usunac.

Czy to jest juz bunt dwulatka?

Jak reagowac na takie zachowanie? Ignorowac, odwracac uwage, czy tez cos
innego?

Jakie sa Wasze doswiadczenia w tym temacie?

[nangaparbat3]

rosie.rosie napisała:

Ja bym rozmawiała.

Zła jesteś? wsciekła jesteś, bo ci nie dałam dzbanuszka? Nie dam ci go, bo jest
szklany, mógłby sie stłuc i pokaleczyć ci paluszki (cmok w paluszka). A teraz
pobawmy sie klockami....

[baranca]

moja ma dokładnie to samo.
metoda NA ZAGADYWANIE to jedyna działająca, i to tez nie zawsze.
wszelka szarpanina daje efekt odwrotny
pozdr

[rosie.rosie]

baranca napisała:
> moja ma dokładnie to samo.
> metoda NA ZAGADYWANIE to jedyna działająca, i to tez nie zawsze.
> wszelka szarpanina daje efekt odwrotny
> pozdr

Taak, o tym tez myslalam i probowalam.
Ale na dluzsza mete, zwariowac mozna, dziecka niczego w ten sposob nie nauczymy
itd.


Dzieki za odpowiedzi.

Pewnie zlotego srodka nie ma, ale moze ktos jeszcze dorzuci jakis pomysl.

[rosie.rosie]

nangaparbat3 napisała:
> Ja bym rozmawiała.
>
> Zła jesteś? wsciekła jesteś, bo ci nie dałam dzbanuszka? Nie dam ci go, bo
jest
>
> szklany, mógłby sie stłuc i pokaleczyć ci paluszki (cmok w paluszka). A teraz
> pobawmy sie klockami....
>
>
Hm, takie mowienie powoduje jeszcze wieksze nakrecanie sie dziecka.
Czasem mysle ze najlepiej jest ja zostawic sama, ale z drugiej strony uwazam ze
to niehumanitarne..

[triss_merigold6]

Weź poczytaj sobie jakąś książkę na temat rozwoju emocjonalnego dzieci,
zdolności poznawczych i reakcji. Spock jest b. dobry.
Złości się, bo chęci nie idą w parze z możliwościami. To nie jest żaden bunt,
przekora czy złośliwość. Ignoruj, zagaduj i rób swoje tj. jak masz przewinąć to
przewijaj zamiast bez sensu gadać dziecku "uspokój się".
Czego, przepraszam chcesz ją nauczyć?

[zuzasza]

A mój niespełna 1,5roczny synek denerwuje się znacznie bardziej "widowiskowo" -
krzyki (wrzaski), rzucanie się, odpychanie wszystkiego. Dzieje sie tak za
każdym razem, gdy jest inaczej niż on chce (np. okruszki leżą nie tam gdzie by
chciał...), że o zabranianiu czegokolwiek nie wspomne. Gdy do tego jest
zmęczony, nie pomaga nic - potrafi krzyczeć pół godziny. Także wtedy, gdy nie
zwracamy na niego uwagi. Jest twardy... Poradzicie coś?

[ewkam1]

Wlasnie szukalam na tym forum czegos o nerwowym poltoraroczniaku... Moj synek
wrzeszczy, piszczy, denerwuje sie jak czegos nie dostanie... Tez nie bardzo
wiem jak powinnam reagowac.

[klebek0]

Moja córcia tez miała wariactwa takie małe,rzucała zabawkami,padała na pupe na
wrzaskiem i kręciła sie w kółko,najpierw jej tlumaczyłam,że nie wolno tak sie
szybko denerwować i pokazywałm,że wszystko mozna zrobić wolniej,ale nic to nie
dawało więc raz,drugi odwróciłam sie i poszłam do drugiego pokoju i po chwili
przybiegała juz z uśmiechem na buźce i sie tuliła.

[zuzasza]

u nas wychodzenie i olewanie nic nie daje i nie mam innych pomysłów na własne
reakcje. Do tego dochodzą problemy ze spaniem tzn bardzo mała (od urodzenia)
potrzeba snu - budzi sie ok.7.00 i gdy w ciągu dnia śpi dłużej niż godzinę nie
zaśnie wieczorem co najmniej do 22.00. I nie mamy czasu na nic... Macie pomysły
co robić?

[klebek0]

A ile czasu wytrzymasz jak Ci wrzeszczy i nie chce spać,ale z zegarkiem w
reku,a nie na wyczucie?

[klebek0]

A próbowałaś dawac jej przed snem herbatke z melisą?

[zuzasza]

Ostatnio (w wigilię) wytrzymalam ok.40min. wrzasku. Ponieważ nie byliśmy sami w
domu (budził młodszego kuzyna) musiałam go w końcu uspokoić i po raz drugi
dałam mu cyca (to skutkuje, ale jest nieprzyjemne,gdy wczesnij już wyssał co
jego...). Herbatki z melisą nie próbowałam. Zasadniczo gdy tak nie chce zasnąć
to siedzi z nim mój mąż (lub tylko tam zagląda), bo to na ogół krócej trwa
(ok.20 min) gdyż od niego nic nie chce. W tą wigilię też on przy nim siedział,
ale Mały był wyjątkowo zacięty.

[cocosek1]

mój 2 latek też taki nerwus jak twój. U nas tylko przeczekanie działa, ale też
trzeba mieć stalowe nerwy... Jak się zapędzi w te swoje złości to leży na ziemi
wali nogami rękami, drze się i wyrywa jak ktoś chce go przytulić. Najlepiej
zostawić zeby sie wywrzeszczał tylko nie zawsze można, zwłaszcza gdy to się
dzieje w miejscu publicznym. A ostatnio sąsiadka mnie pytała co ten mój syn tak
częśto płacze... jeszcze mnie do opieki zakapuje, hehe.

[karolcia86]

Nie przzejmuj się. Mój 1,5 roczny synek walił głową w ścianę, rzucał się na
podłogę, darł w niebogłosy. Koszmar. Ale to trzeba przetrzymać. Tarez ma ponad
2 lata i jest naprawdę fajny.

[rosie.rosie]

Czy nieprzejmowanie sie i ewentualne ignorowanie zachowan dziecka to jedyne
wyjscie??

Czy mozliwe byloby nauczenie go jak sobie radzic w takich sytuacjach? Czy to
moze jeszcze za wczesnie?

[alisja75]

A ja mam taki sam problem ale z prawie roczną córeczką.Jest okrutnym
złośnikiem,potrafi z siadu na podłodze uderzyć głową w podłogę i potem
oczywiście się rozbecvzec na maxa bo już jest niezły powód i czerwony ślad na
czole. W łożeczku rzuca się na prawo i lewo skacze i uderza w szczebelki co ja
oczywiście boli.Aż boję się pomyśleć co bedzie dalej jak Ona ma dopiero 11,5
miesiąca.Aha i jeszcze czasem lubi pouderzać po twarzy jak jest trzymana na
rękach.Lekko ale widze wtedy w jej oczach taką złosliwość. Oczywiście mówię
nunu itd ale Ona dalej swoje i jeszcze się śmieje. Jak wczoraj wieczorem tak mi
robiła przy kładzeniu do spania to się w końcu zdenerwowałam , położyłam bez
ceregieli do łóżeczka, nakryłam, dałam smoka i wyszłam no i potem dostała
histerii łacznie z zanoszeniem się.Poszedł mój mąż ale nie dał rady musiałam
iść ja i wtedy juz była kochana, wtuliła się moją szyję i wyciszyła się. Ale
skąd się biora takie ataki złości? Skąd w takim małym człowieczku tyle złości?
Ja się boję że Ona sobie kiedyś krzywdę zrobi przez takie uderzanie głową np w
panele.

[rosie.rosie]

U nas tez byl problem z biciem czolem w podloge, mniej wiecej w tym samym
wieku. Zaczelismy ignorowac te wybryki. Aby dziecko nie zrobilo sobie krzywdy
bylo kladzione w bezpieczne miejsce np. na miekkim lozku lub podkladalismy
poduszke. To za rada wielu osob tak postapilam i podzialalo jak w przypadku
wiekszosci dzieci. Kiedy nie maja publiki to szybko z tym koncza.

Tak mnie teraz zastanawia czy ignorowanie wszelkich tego typu zachowan to
sposob na wszystko.
Teraz gdy Kamilka budzi sie juz w zlym humorze, wierci sie w lozeczku, wali
rekami o szczebelki i wymachuje nogami na wszystkie strony w akompanjamencie
dosc denerwujacych odglosow, mysle sobie ze chyba to w tym przypadku nie jest
sposob, bo jak na razie u nas nie dziala Stad moj watek na ten temat.

[tupelo]

Rosie, ja też nie jestem za ignorowaniem. Jedyne, co można zrobić w tej chwili,
to być przy dziecku, spokojnie przemawiać, ale nie pokazywać swoich nerwów,
wahań, złości. Chyba że próbować odwracać uwagę czymś innym... Co do uczenia
czegokolwiek podczas buntu - dziecko uczy się wyrażać siebie, to jego droga do
niezalezności, ten bunt mu jest potrzebny, trzeba go zaakceptować, w taki
sposób wyraża swoje emocje, bo nie potrafi sobie z nimi radzić. W tym okresie
osiąga pewien stopień dojrzałości emocjonalnej a jedyą radą rodzica na to jest
konsekwencja. Jesli trzeba, powiedz nie. Ustal granice, nawet jeśli się będzie
złościć, to normalne, robisz coś wbrew jej woli. Ale ona tych granic
potrzebuje, jak już zrozumie, że one są ustalane przez rodziców, a nie że jej
wszystko wolno, to poczuje się bezpiecznie i bunt złagodnieje.
Tyle moje teorie. Z praktyką przyjdzie mi się niedługo zmierzyć...

[agnesa27]

Czasami nalezy odwrocic uwage, czasami sie nie da i wtedy tłumaczy i tłumaczyc
jak nie poskutkuje zostawic niech sie wypłacze.Dziecko nie poptrafi jeszcze
mowic i nie powie nam co je zdenerwowalo, nie potrafi panowac nad swoimi
emocjami .Pozwolmy sie dzieciom wypłakac jak tego potrzebuja potem je przytulmy
o powiedzmy ,ze je bardzo kochamy bez wzgledu na ich zachowanie

[sziwar]

Ja przed końcem roku miałam taką akcję w autobusie: synek (19 miesięcy)
najpierw nudził się w wózku, po 10 minutach zabawy kartami (podawanie i
odbieranie) znudzil się i postanowił wyjść z wózka. Wyjęłam go więc i usiadłam
z nim, jednak po kolejnych 5 minutach synek mój postanowił pochodzić sobie po
autobusie. Na to już nie mogłam sie zgodzić, no i zaczął się krzyk i lament.
Żadne moje przemowy do niego nie skutkowały, ani nic. Najgorsze było oczywiśćie
to, że ludzie się gapili, a kiedy wreszcie mogłam wysiąść z tego cholernego
autobusu usłyszalam od jednej pani: a co z pani za matka, tak dziecko katować i
coś tam w tym stylu, nie umie pani z dzieckiem postępować, a tyle jest teraz
zabawek w sklepach itd. No i mimo że przecież go nie katowałam, ani mi to
przyszło do głowy, czułam się potem okropnie. Za to maluch po wyjściu z
autobusu zaraz się uspokoił i wszystko z jego strony było ok. Niestety takie
rzeczy nam się od około miesiąc zdarzają. W domu to w miarę proste, można
dziecko zostawić, żeby ochłonęło, ale jak postępować w miejscu publicznym??? uff

[agnesa27]

Nie zwracac uwagi na głupie gadki ludzi, a malca nie wyjmowac z wozka, chyba ze
ktos laskawie ustapi wam miejsca (dosc trudne).Niech lamentuje, trudno co
poradzic ?? a ludzie niech sobie mysla co chca.