moje dziecko mnie nie slucha

[tres_chic]

witam serdecznie! mam byc moze banalny ale niezwykle irytujacy problem. otoz
moja 1,5 roczna coreczka kompletnie mnie nie slucha. obojetnie czy prosze ja o
to by podeszla do mnie gdy oddala sie zbyt daleko podczas spacery, czy gdy
wyciaga brudne sztucce ze zmywarki gdy ja wkladam naczynia, czy kiedy mowie
jej ze nie moze stac blisko telewizowa.... gdy podnosze glos, aby jakos
silniej zaakcentowac to co do niej mowie zamyka uszy rekoma i odwraca sie ode
mnie. malo tego smieje sie gdy sprawia mi bol... szczypie mnie bije glowa itp
i podczas wykonywania tych czynnosci sie poprostu smieje. do centrum
handlowego juz w ogole nie mozna z nia pojsc bo wyrywa sie ucieka krzyczy i
kladzie sie na ziemi... to akurat widze czesto ale... co zrobic zeby poprostu
mnie sluchala? z gory dziekuje za pomoc. jestem juz zalamana....

[aneta-264]

A jak Ty na to wszystko reagujesz?

[tres_chic]

juz sama nie wiem co mam robic... tlumaczylam jej cichutko, podnosilam glos,
dalam klaspa.... nic na nia nie dziala... kompletnie nic.

[mama303]

tres_chic napisała:

> witam serdecznie! mam byc moze banalny ale niezwykle irytujacy
problem. otoz
> moja 1,5 roczna coreczka kompletnie mnie nie slucha. obojetnie czy
prosze ja o
> to by podeszla do mnie gdy oddala sie zbyt daleko podczas spacery,
czy gdy
> wyciaga brudne sztucce ze zmywarki gdy ja wkladam naczynia, czy
kiedy mowie
> jej ze nie moze stac blisko telewizowa....

Musisz "dopilnować" aby zrobiła to, o co prosisz np gdy się oddala
to weź za ręke i przyciągnij mówiąc stanowczo "mama prosi abyś
przyszła blisko" jak stoi blisko telewizora to weź za rękę odprowadź
dalej i powiedz stanowczo "mama prosi abys stała dalej od telewizora"
Powtarzaj do skutku.

[tres_chic]

bardzo bym chciala zeby mnie posluchala. bralam ja za reke podczas spaceru...
wyrywa sie i kladzie na ziemi i zaczyna plakac. ciagle ucieka w ta sama strone
mimo iz ja zabieram za raczke i mowie zeby sie nie oddalala albo poprostu szla
ze mna.... nie slucha.

[aneta-264]

Ja na takie zachowanie gdy dziecko kładzie się na ziemi wogóle bym
nie reagowała.Postała,poczekała aż przejdzie.Mam nadzieję że ty nie
spełniasz wszystkich jej zachcianek,bo takie napady płaczu jak
dziecku cos nie pasuje to takie wymuszanie"Im bardziej będę
płakał,tym mama szybciej ulegnie".

mam identycznie

[mamamamba]

..moj Maly ma toczka w toczke zachowania takie.
bardzo latwo jest nie-zareagowac na kladzenie sie na ziemi ,Anito. tak robie.
ale jesli maly za miejsce pokladania sie wybierze ulice, to po moim braku
reakcji (bo nie robie nic), zrywa sie i leci prosto na ulice. o wlasnie, to tez
jest dobre- tlumacze mu, milion razy "to sa samochody, niebezpieczne, jak
wejdziesz pod nie to zostanie z ciebie mokra plama". na nic. gdy wyjdziemy na
dwor nie ma opcji, musi wleciec na ulice. jak go zlapie to wije sie i wyje.
ciagle tak jest.

[jola_ep]

> tlumacze mu, milion razy "to sa samochody, niebezpieczne, jak
> wejdziesz pod nie to zostanie z ciebie mokra plama".

Jak mój synek miał ok. 1,5 roku, to na wszelki wypadek spacerowałam wyłącznie po parkach, placach zabaw i w innych miejscach oddalonych od widoku ulicy i jeżdżących samochodów - przyciągały małego jak magnes
Tłumaczenie? Tłumaczyłam i owszem. Jak miał prawie 4 lata w końcu się z nim dogadałam. I co? Okazało się, że on doskonale wie, że samochody są niebezpieczne, ale jego zdaniem on jest od nich szybszy I jak tu wytłumaczyć to irracjnalne przekonanie o własnej mocy? Po prostu się nie da.

Z córką nie miałam podobnych problemów.

Pozdrawiam
Jola

[mamamamba]

[tres_chic]

zapomnialam jeszcze dodac ze dzis 15 razy mowilam jej ze nie wolno wyciagac nozy
ze zmywarki, ona patrzy mi w oczy i robi dokladnie to samo przez caly czas kiedy
wkladalam naczynia. najgorsze jest ze ona to wszystko rozumie...

[mama303]

tres_chic napisała:

> najgorsze jest ze ona to wszystko rozumie...

Oj szczerze watpię, tylko sprawia wrażenie że rozumie

[tres_chic]

mam taka nadzieje. ale.... skoro rodzice mowia do swoich 1,5 rocznych dzieci ze
czegos nie wolno i one tego nie robia.. dlaczego moja robi?

[aneta-264]

Nie jestem pewna czy ona rozumie o co ci chodzi,że nie wolno to nie
wolno.Może podczas wkładania naczyń,gdy Ci przeszkadza to ją weź i
odnieś do pokoju i powiedz POBAW SIĘ.Może ciągłe NIE WOLNO to dla
niej zabawa.Gdy wr óci zrób to jeszcze raz i niestety rób to do
skutku.Może za dużo tych słów NIE WOLNO.Podczas oglądania telewizji
też ją od niego odsuń.A na spacerze nie trzymasz jej za rękę?Może
twój ton jest mało stanowczy.

[mamamamba]

bzdura bzdura bzdura. moj ton np. jest bardzo stanowczy, ale wszystko na nic
jest. NIE chodzi za reke, zadna sila go nie naklonie, przemocy nie uzywam.

[myelegans]

> bzdura bzdura bzdura. moj ton np. jest bardzo stanowczy, ale
wszystko na nic
> jest. NIE chodzi za reke, zadna sila go nie naklonie, przemocy nie
uzywam.

Moje dziecko zaczelo chodzic za reke dopiero teraz 3.5lat. Na
spacery wozilam w wozku do parku, albo na lake, albo do rezerwatu i
tam mogl chodzic gdzie ON chcial.

myelegans

[mamamamba]

kamien z serca mi spadl
pewno,ze tak. uwazam,ze sa dzieci, ktore chodza wczesniej za reke (takie typy)a
inne nie. koniec i szluss! buzi

[per-vers]

Wiesz co? Czytajac to, co napisalas, przed oczami stanal mi
obraz mojej wlasnej rodzinki

Moja mala ma 3 latka, NIEZWYKLE silny charakter, bardzo silne
poczucie tego, co chce, i to nie jest tylko efekt wieku, bo tak bylo
ZAWSZE. I zachowywala sie dokladnie tak samo, jak Twoja coreczka.
Ba, czasami zachowuje sie tak nadal, ale tylko... przy tacie!

Z mojego punktu widzenia (ale chyba jest to tez punkt obiektywny,
jesli brac pod uwage skutecznosc) tata jest wobec niej zbyt
delikatny, lagodny... Wyglada to w ten sposob, ze jesli trzeba juz
wyjsc z placu zabaw, ubrac sie przed wyjsciem do przedszkola lub
cokolwiek innego, to tata... prosi... mowi i tlumaczy... a dziecko
robi, co chce... Konczy sie to tym, ze w koncu maz wola mnie "na
pomoc" albo sama ruszam do dzialania, gdy widze totalny brak
efektu... Tak, jak ktos napisal wczesniej: musisz sprawiac, by
faktycznie robila to, o co prosisz. Nie moze sie oddalac i koniec,
nie moze wyjmowac nozy i już. To Ty ustalasz zasady i musisz nauczyć
ją ich przestrzegać... Nie odbierzesz jej jakiegoś głębokiego
poczucia podmiotowości czy wolności, jeśli zabronisz jej bawić się
nożami! Ona jest dzieckiem i naturalną koleją rzeczy jest, że w
racjonalnych sprawach musi się słuchać rodzica... Powtarzać "chodź
tutaj" możesz sobie do woli godzinami... I nic dziwnego, że nie
przjdzie Jeśli nie przyjdzie po 1 czy 2 nawolywaniach, to idziesz
i bierzesz ją sama, w naszej rozinnej spoufalonej terminologii
nazywa się to "za wszarz", ale oczywiście za rękę I przygotuj się
na to, że egzekwowanie potrwa jeszcze kilkanaście lat, skąd indziej
wzięłyby się słynne "ile razy mam powtarzać?!" i "czy ty rozumiesz,
co ja do ciebie mówię?" albo "uczę się i uczę, a ty nic!"

per-vers

[mamamamba]

nie zgodze sie z Toba. jesli nie widze efektu, egzekwuje zachowanie sama (tzn.
przychodze, jak nie idzie do mnie.itp,itd),ale CO Z TEGO. codziennie dziesiec
razy dziennie sytuacja jest wypisz-wymaluj IDENTYCZNA. jego zachowanie ani ciut
sie nie zmienia. tak jest m.in.ze zmiana pieluchy-odkad zaczal obracac sie na
bok, potem raczkowac,a w koncu chodzi ucieka ile wlezie,wrzeszcy chociaz wie,ze
i tak go przewine no i chyba nie jest milo chodzic z kupa?
..tak wiec godze sie z usmiechem ze stanem rzeczy i czekam az podrosnie za
porada kolezanek forumowych

[myelegans]

Jak mowisz 15 raz to dla niej to jak brzeczenie muchy. Otwieraj
zmywarke jak spi

[lila1974]

Za dużo od niej wymagasz - wymagasz, by byłą GRZECZNA i POSŁUSZNA -
dzieci nie są grzeczne i posłuszne z natury, one są żadne wiedzy,
nowych doświadczeń, chcą się o wszystkim przekonać same itd. Ona nie
jest niegrzeczna ona jest JAK NAJBARDZIEJ NORMALNA.

I przypominam Ci, że ma TYLKO 1,5 roku.

Dzieci grzeczne z natury to jest ewenement.

Oczywiście, nie namawiać Cię tutaj do zaprzestania uczenia jej co
jest dobre a co złe, ale do innego spojrzenia na Twoją córcię. Być
może kiedyś będziesz miała drugie dziecko, wóczas się przekonasz, ze
te wymagania, które dziś masz do swojego malucha są mocno na wyrost.
Będziesz wówczas porównywała swoją np. trzy-cztero latkę do tego 1,5
rocznego nowego malucha i zastanawiałą się "jak mogłam być tak
surowa, przecież to jest jeszcze zupełne maleństwo".

Po drugie - dzieci NIE PAMIĘTAJĄ przestróg rodziców.
Czytałam na ten temat artykuł z psychologii rozwoju - możesz 10 razy
powtarzać maluchowi, że wyciągając nóż ze zmywarki może się
skaleczyć, ale on o tym zapomni do następnego razu - zapomni w
tempie błyskawicy. Gdyby się skaleczyl zapamiętałby dużo szybciej,
jednak żadna matka przecież na to nie pozwoli.


My rodzice jesteśmy przeświadczeni, że dobrze wychowujemy swoje
dzieci - niestety podstawowy błąd jaki popełniamy - nie potrafimy
umiejętnie rozmawiać z dzieckiem i nie potrafimy umiejętnie go
słuchać.

Proszę - kup sobie jakąś fajną książkę z zakresu psychologii rozwoju
dziecka, byś mogła się z niej dowiedzieć, czy rzecz która Cię martwi
lub wkurza na jakimś etapie zycia Twojego dziecka jest czymś w jego
wieku normalnym (przeważnie tak własnie jest).

Nawiąż kontakt z mamami dzieci w podobnym wieku najlepiej takimi,
które mają nie tylko tego malucha ale i nieco starsz edziecko, a
wóczas dowiesz się, z enie jesteś sama ze swoim niepokojem - inne
mamy również przeżywają podobne Twoim rozterki.

Po trzecie kup sobie książkę "Jak mówić aby dzieci na słuchaly, jak
słuchać aby dzieci do nas mówiły" - to nie jest sucha teoria, to
jest zapis warsztató jakie prowadzą autorki z rodzicami dzieci w
różnym wieku. Przyznam, ze moja "biblia" od jakiegoś czasu.

Głowa do góry - jest dobrze, będzie jeszcze lepiej - tylko zamiast
się martwić to się ciesz, chociaż czasami to radość przez łzy

pisze się po prostu, a nie ,,poprostu''

[tinka198000]

[aneta-264]

Porady z ortografii to chyba nie tutaj,pomyliło Ci się.

[metis1]

Ja ostatnio wlasnie robie sobie rachunek sumienia i zastanawiam
sie, dlaczego moj syn jest bardziej posluszny, gdy prosi go o cos
tata, a mnie troche lekcewazy... Doszlam do wniosku, ze wina lezy po
mojej stronie - nie egzekwuje stanowczo wykonania prosby Maly
wie, ze moja prosba jest mniej warta niz taty i mozna jej nie
spelnic. Warto wiec "pomoc" mu w jej realizacji, nawet kosztem kilku
wylanych lez. My juz nad tym pracujemy...

[lila1974]

Oczywiście, że dziecku potrzebne są granice, ustalenia,
konsekwencja, ale nie ŻELAZNA - a może słucha taty dlatego, że tata
słucha jego?

metis1

[mamamamba]

a nasz ani taty ani mamy

[miczurina]

Czy mogłabyś podać autora książki "Jak mówić..."
Dzięki

[lila1974]

Adele Faber, Elaine Mazlish
Książka wygląda tak:
www.gwp.pl/product/520.html

[mamamamba]

oczywiscie lilu masz racje. mam podobnego malego jak autorka, ale niektorzy
chyba mysla, ze cos nie tak czynimy w zwiazku z wychowaniem dzieci.. WIEM,ze sa
dzieci, ktore nie maja takiego glodu doznan, co moj maly, wiec zachowuja sie
duzo grzeczniej (patrz->chodza za reke). ale..tak naprawde cieszy mnie to,ze on
jest wlasnie taki.

[marghe_72]

Zdecydowanie za dużo wymagasz od półtorarocznego malucha.
Noże po prostu schowaj..
Tłumacz, ale nie spodziewaj sie natychmiastowej reakcji

Klapsy przemilczę..