1 raz na kolonii

[kalosze2]

Chciałam zapytać, co o tym sądzicie. Otóż wysłałam 9-latka na kolonię,
pierwszy raz. Nie do końca był pewien, czy chce, miał pewne obawy jak to
zwykle bywa. zanim go wsadziłam w autokar, dałam mu instrukcje typu: majtki,
skarpety co dzień zmieniaj, brudy chowaj do worka, myj zęby, ręczniki
rozwieszaj, żeby wyschły, itp. Oprócz tego jeszcze: słuchaj opiekunów, dbaj o
swoje bezpieczeństwo i innych, nie przejmuj się tym, jak ci coś zginie lub
zniszczy- trudno się mówi, jak ci komórka wpadnie do rzeki, nie skacz za nią,
jak ktoś ci będzie chciał coś odebrać i zagrozi ci- oddaj, nie ryzykuj, to
tylko rzeczy nabyte. nie podskakuj starszym chłopakom, baw się zgodnie z
dziećmi, nie wchodź w konflikty...etc.
Przyjaciółka moja wysłuchała mojej relacji z okrągłymi oczami i powiedziała
mi, że to straszenie, niepotrzebnie stwarzanie poczucia zagrożenia. Miała
rację? Sądziłam, że lepiej poruszyć na spokojnie takie sprawy, żeby syn w
nieoczekiwanych momentach miał jakąś pomoc, podpowiedź. Dziś mam wyrzuty
sumienia, że zachowałam się jak moja matka, która całe dzieciństwo ostrzegała
mnie: nie idź do wody, bo się utopisz.

[joa66]

Bez przesady...może faktycznie nie wyszło najlepiej, ale nie sądzę,
żeby to zaważyło na jego życiu Moim zdaniem jedyny problem to jest
to, że hurtowo usiłowałaś mu wszystko przypomnieć , nauczyć. Tak
naprawdę cała ta wiedza (poza słuchaniem wychowawcy) powinna byc
przekazywana (i pewnie jest) na co dzień, w zwykłych rozmowach,
zachowaniach , itp . Ale rozumiem, że przed piewrszą kolonią
chciałas mu powiedzieć "wszystko" Mam nadzieję, że syn nie jest
jakos specjalnie wystraszony

[monkastonka]

Pocieszę cię, że mam dopiero 5-latka, ale też zachowuję się jak moja
matka taka kwoka pewnie na dobre mu to nie wyjdzie, ale nie mogę się
powstrzymać

[gopio1]

Eeee, bardzo ładnie wszystko synkowi naświetliłaś
Ja jak swoje dzieci gdzieś wypuszczam w świat (narazie tylko po rodzinie), to
też trochę ględzę (w końcu od tego są rodzice). Moja złota zasada, którą próbuję
wpoić dzieciom - rób zawsze tak, żebyś nie musiał niczego żałować. A na koniec
zawsze mówię najważniejsze - baw się dobrze!

[lila1974]

Che che che ... u mnie identycznie, jak u Twojej kolezanki - oczy
wyszły z orbit

W życiu nie nakręcałabym tak dzieciaka. Powiedziałabym "kochanie,
jestem pewna, że się bedziesz świetnie bawił i poznasz fajnych
kolegów. Masz telefon, więc jak będziesz czuł potrzebę to zadzwoń."

[kalosze2]

No więc właśnie. Zastanawiam się, idąc tym tropem, po kiego grzyba zatem
wszelkie rozmowy z dzieckiem, ostrzegające przed różnego rodzaju sytuacjami,
mogącymi mieć kiepski finał, a jest ich w bród: jedzenie nieznanych rzeczy,
bawienie się z obcymi dziećmi, rozmowa z obcymi panami, częstowanie się od
obcych, głaskanie nieznanych psów, dotykanie zdechłych ptaków, wchodzenie do
nieznanej wody, wychylanie się przez okno, jedzenie z ziemi, pokazanie języka
starszemu koledze...- lista jest tak długa, jak bogata nasza wyobraźnia.
Dziecko, obawiam się, nie ma takiej wyobraźni i pewnych rzeczy po prostu nie
przewidzi. Więc może, by go nie stresować i nie czynić jego dziecięco- naiwnego
świata nagle niebezpiecznym i nieprzyjaznym, pozwolić mu na własne
doświadczenia? Głaszcze psa śmietnikowego? W porządku. Jak go ugryzie, to będzie
miał nauczkę. (pies oczywiście dziecko, nie odwrotnie)

[lila1974]

To o czym piszesz rozkłada się w czasie. Nie pakujesz tego dziecku
do głowy na jeden raz. A nawet i w tych tematach sa rodzice, którzy
ewidentnie przeginają przekazując dziecku prawie wyłącznie czarne
scenariusze, upominając na każdym kroku tego nie rób, tamto jest
złe, brudne, niebezpieczne itp. itd.

Widuję czasami takich rodziców i dziadków w akcji i aż mi się serce
ściska na myśl, jaką porcją lęków i pesymizmu karmią swoje dzieci.

Prawie wszystko, z tego, co wymienione jest w wątku pierwszym 9
latek z reguły już wie, jaki jest sens przestrzegania go na odchodne
i wbijania mu tym samym do głowy, ż eta kolonia to jakies wyjątkowo
niebezpieczne miejsce musi być.

[kalosze2]

Młody komórkę ma od miesiąca. Przyszło mi do głowy, że może traktować ją jakoś
szczególnie, więc powiedziałam mu tak normalnie: to tylko rzecz, jak ci gdzieś
spadnie, nie skacz za nią. Wcześniej po prostu nie miałam okazji mu tego
wytłumaczyć, bo trzymał ją w domu. I sytuacja, gdyby ktoś chciał mu ją siłą
odebrać...Do licha, wolę, żeby wiedział, co jest wtedy najważniejsze i nie
kombinował! Reszta, typu nie podskakuj starszym, bądź zgodny i słuchaj opiekunów
nie była chyba najcięższym kalibrem, co?...Ja nie przesadzam z ostrzeżeniami,
ale jeśli sytuacja tego wymaga, ostrzegam. Kolonia jest szczególną sytuacją.
Byłam przekonana, że takie słowa sprawią, że młody poczuje się bezpieczniej i
będzie wiedział, na czym stoi.

[joa66]

No własnie...jak on się z tym poczuł, nie my czy koleżanka z pracy,
ale właśnie on?

[lila1974]

Pewnie potakiwał i mówił coś w stylu "oj, mamo, przecież wiem"

[lila1974]

Nie twierdzę, że należysz do gatunku, który ja nazywam "trzesidupy",
acz twój pierwszy post mi zalatywał

Pozostaje mi mieć nadzieję, że potrafisz dac swemu synowi wiatr w
żagle i wiarę we własny rozum

Ale język :)))

[czekola]

Trzęsidupy??? Czy to zgodne z netykietą????

[bi_scotti]

Najwiecej uczysz przykladem, nie slowem. Naprawde. Jezeli na codzien
myjesz zeby, rozwieszasz mokre reczniki i nie zbierasz w parku
zdechlych ptakow jest BARDZO DUZA szansa, ze Twoj syn bedzie sie
wlasnie tak zachowywal, wedlug wzrocow jakie ma zakodowane
mimowlolnie swiadkujac Twoim poczynaniom. Slowa najczesciej wpadaja
jednym, wypadaja drugim uchem ale to, co dzieciak widzi na codzien
zostaje. Troche pogledzic czasem mozna ale warto miec swiadomosc, ze
wplyw na wychowanie ma to znikomy a w kazdym razie bez porownania
mniejszy niz akcja. Poza tym wlasciwie wszystkie dzieci zachowuja
sie najczesciej duzo rozwazniej i rozsadniej niz by dorosli mogli je
o to podejrzewac gdy sa postawione w sytuacjach, w ktorych tak
wlasnie rozwaznie i rozsadnie musza sie zachowywac. Chociaz glupstwa
popelnia kazdy niezaleznie od wieku ale taka to juz ludzka natura
Napisz Mu jakis fajny list bez slowa przestrog, nakazow, zalecen i
nakazow procz jednego "baw sie, synku, jak najlepiej!"

[verdana]

No tak - czyli przez całą kolonie dziecko bedzie się zastanawiało,
czy starsi nie napadna, czy opiekun się nie pogniewa, będzie między
mlotem a kowadlem w zielona noc, gdy opiekuni każą spać, starsi
rozrabiać, a on nie będzie wiedział co robić.
Skoro sadzisz, ze na koloniach jest tak niebezpiecznie, starsi
terroryzuja mlodszych, skoki do wody po komorke zdarzaja się
nagminnie - to jak moglas wyslac dziecko w tak niebezpieczne miejsce?
Zapomnuialas dodac, co ma zrobic w czasie pożaru. ja raz - gdy
dziecko miało oddzialny pokój z siostra, a my w drugim koncu
korytarza, pouczylam dziecko na wypadek pożaru w ich pokoju. Traumę
ma do dziś.

[joa66]

Nie sądzę, że dziecko będzie miało traumę Mało prawdopodobne..

Wieksze niebezpieczeństwo, że jeśli będzie miało nadmiar takich
pogadanek, po prosto przestanie nas słuchać..

Poza tym, naprawdę myslę, że prawie z wszystkimi sytuacjami
wymienionymi przez autorkę , 9 letni chłopiec jakoś już się zetknął
(niekoniecznie bezpośrednio)

[verdana]

No, moj mial wiele lat. Powiedziałam mu, ze jak wybuchnie pozar, to
ma nie ratować rzeczy, tylko siostre - wskazalam balkon, na ktory ma
wyjść. Bardzo racjonalnie, a moj 7-latek tak się wtedy nastraszył,
ze do dzis boi sie pożaru. A ma lat 24.

[kalosze2]

Jesteście okropne Dobra, może przesadziłam, że powiedziałam mu to wszystko za
jednym zamachem, zwłaszcza to, co już dobrze wiedział. A swoją drogą zastanawiam
się, czy rzeczywiście w hipotetycznych sytuacjach zachowałby się tak, jak trzeba?...

[lila1974]

Większość z nas nie wie, jak zachowałaby się w obliczu
niebezpieczeństwa, mimo, że teorię zna na pamięć.

Tak przestrzeganie jest potrzebne, byle z nim nie przesadzić.
Pamiętam, że gdy szłąm na operację jako 8 latka, mama przestrzegała
mnie, bym nie piła i nie jadła niczego po przebudzeniu. Taka
przestroga miała sens, bowiem nigdy wcześniej nie stałam w obliczu
takiego przejścia jak operacja. Było ono nowe nie tylko dla mnie
osobiście, ale również nie miałam z tym do czynienia z opowieści
innych, więc w ciagu tych 8 lat życia nigdy nie usłyszałam od
nikogo, że to jest niebezpieczne.

Skutek przestrogi był taki, że z chwilą, gdy mogłam już coś
wyszeptać, poprosiłam inne dzieci "namoczcie mi usta". posłuchałam
mamy

[joa66]

To co się przydarzyło Twojemu synowi to chyba jednak bardzo rzadka
sytuacja. Moim zdaniem nie zrobiłaś niczego strasznego,a reakcji nie
mogłaś przewidzieć..poza tym w każdym pensjonacie czy hotelu jest (a
przynajmniej powinna być) intrukcja dot, postępowania w razie
pożaru, najczęsciej wisi na ścianie lub drzwiach. Zresztą w
przedszkolach i szkołach też. I nawet maluch interesuje się
często "obrazkiem" ma ścianie. Można mu co prawda wmawiać, że to
reprodukcja wczesnego dzieła znanego hiszpańskiego malarza, tylko po
co?

ps. zakładam, że nie snułaś jakiś mrocznych wizji , tylko rzeczowo
powiedziałaś co należy robić itp.

[joa66]

kalosze2-może trochę przesadziłaś, ale to także Twoja "pierwsza
kolonia "...syna ..Pamietam kiedy mój syn miał 8 lat i pierwszy
raz wyjeżdżał na zieloną szkołę bardzo się cieszyłam, że przeczytał
już Robinsona Cruzoe i w razie czego (czego?) może da sobie radę

Ja tylko nie bardzo wierzę w pogadanki na "okoliczność" , bo cały
czas, dzien po dniu, przekazujemy wiedzę życiową. Co nie znaczy, że
zawsze potrafię sie powstrzymać

[...]

[mama303]

Wiadomość została usunięta ze względu na złamanie prawa lub regulaminu.

I tyle

[kalosze2]

No, to mi się dostało. Nie sądziłam, że to taka zbrodnia...Cóż, pewnie mi się
słusznie należało. W każdym razie wdzięcznam za słowa krytyki, zwłaszcza za to
"sp... całej radości" dziecku.

[lila1974]

Cudzym brakiem ogłady się nie przejmuj.
Wbrew twojemu krakaniu i naszym połajankom twój syn jest zadowolony
i w miarę rozsądny, więc rilaks

Gadałaś już z nim?

[kalosze2]

Dzięki, gadałam. Wbrew mojemu napiętnowanemu tu czarnowidztwu dowiedziałam się
co następuje: większość dzieciaków chodzi z komórkami i w związku z tym rozbojów
nie ma. Opieka bardzo dobra i nie ma fizycznej możliwości upuszczenia
czegokolwiek w przepaść lub do rzeki. Największym problemem okazało się jedzenie
(na śniadanie zupa mleczna fu), pogoda (siedzimy i czekamy, aż przestanie padać)
oraz gaszenie światła (prosiłem, żeby zapalili w korytarzu, ale nie chcieli, to
płakałem) Ale z tym to już musi sobie sam poradzić.

[liberata]

Dziecko jednym uchem wpuści, a drugim wypuści.

[mama303]

kalosze2 napisała:

> W każdym razie wdzięcznam za słowa krytyki, zwłaszcza za to
> "sp... całej radości" dziecku.

Nie ma za co i dzięki, bo mnie wykasowali.

???

[czekola]

Widzę, że radzicie sobie beze mnie ))

[kole-kole2]

nie przesadzałabym myslę, że mimo Twoich rad przeżyje. lepiej chuchać na zimne

[kokosza77]

I to szczególnie jeśli na koloniach dzieją się takie rzeczy:
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=567&w=82178332&a=82195556
To jest jakaś masakra i wydaje mi się to coraz częstsze.

[crescent]

Właśnie - i tak na pewno połowy nie zapamiętał. Tak jak mój 12-latek ostatnio A co mu w głowie zostało, to czasem umiejętnie wykorzystał.
Ja tam nie pamiętam, czy i co mama mi mówiła, kiedy jeździłam na kolonie )
kalosze2, jesteś prawdziwą, dbającą i kochającą mamą. Nie daj się "zaszczuć" na forum. Tacy luzaccy rodzice, którzy nie informują, by "nie przestraszyć", robią chyba więcej zła niż ci, co ostrzegają. A czasy mamy podłe. Lepiej może się bać i asekurować niż leźć w niebezpieczeństwo.

[kalosze2]

Dzięki, Crescent. Właśnie chodzi o te nasze czasy!
Nie żałuję, że poruszyłam te sprawy. Kilka lat temu dziecko sąsiadki, dziś
licealista, przeżyło coś takiego pod własną szkołą, na uczęszczanej trasie,
tyle, że zarośniętej krzaczorami (nota bene syn chodzi do tej samej szkoły)
Kilku gnojków wpadło na genialny pomysł, żeby straszyć młodsze dzieci i wyciągać
od nich forsę. Trwało to tygodnie!...
I jeszcze coś. Oprócz tego, że myślę o dziecku i jego bezpieczeństwie, również
myślę o sobie. Nazwijcie mnie egoistką, ale nigdy bym sobie nie wybaczyła, gdyby
młody dostał po zębach, bo myślał, że komórkę czy inny badziew trzeba ratować za
wszelką cenę.

[mama303]

kalosze2 napisała:

> Nazwijcie mnie egoistką, ale nigdy bym sobie nie wybaczyła, gdyb
> y
> młody dostał po zębach, bo myślał, że komórkę czy inny badziew
trzeba ratować z
> a
> wszelką cenę.

Kobito zawsze może mu sie stac cos takiego czego nie przewidzisz i o
czym mu nie opowiedziałaś w swojej litanii. O komórce i innych
zagrożeniach trzeba rozmawiać z dzieckiem wcześniej a tuz przed
wyjazdem dzieciaka ucałować i zyczyc dobrej zabawy.

[panistrusia]

Przepraszam za offtop, ale...
Czy nie powinno być 'pierwszy raz na koloniach', 'wysłałam dziecko na kolonie'?

[cameltravel]

moj 11 latek tez jest na obozie - 3 dzien ... i własnie czytając to -
uświadomiłam sobie że nie zapakowałam mu RECZNIKÓW !!!
nagadałam sie dużo - ale raczej tak co by nie pomyslal, ze mu zgreduje i nie
kumam...

ale żeby ręcznikow dziecku nie zapakować !!
no szok
i co teraz wyslac mu kurierem ?? wracac ma w następną niedziele - co radzicie ?
Ewa

[turzyca]

Bede zdziwiona, jesli nie ma juz jednego recznika pozyczonego od Krzysia i
drugiego od Macka. Ale jak Cie ma gryzc to zadzwon do wychowawcy i spytaj sie,
co masz zrobic. W razie czego latwiej chyba w obecnych czasach, zeby wychowawca
kupil recznik, a Ty mu kase zwrocisz.

[alika77]

Ja jezdzilam na kolonie i obozy odkad skonczylam 4 lata i odkad
pamietam mama kazdego roku powtarzala mi te sama litanie
Najbardziej zapamietalam rozwieszanie tych recznikow zeby wyschly i
chowanie brudnych rzeczy do worka Nie wiem, na ile to jej
gadanie mi sie przydalo i czy zrobilam z tego jakis uzytek, a i
czasy byly inne i zagrozen mniej, ale traumy zadnej z powodu tego
gadania nie mialam i jakos nie przypominam sobie, zeby mnie to
gadanie wystraszylo czy zniechecilo do wyjazdow i zawsze dobrze sie
tam bawilam. Nie da sie uchronic dziecka przed wszystkim, ale
dlaczego nie probowac uchronic przed tym, przed czym sie da? Mam na
mysli powazne sytuacje typu wlasnie oddaj cos jak ktos chce ci
zabrac, to tylko rzecz - a moze jak mama tego nie powie to dziecko
pomysli "o rany, ta komorka tyle kosztowala, mama bedzie zla jak ja
zgubie/ktos mi zabierze etc.". Wiec lepiej powiedziec, bez
straszenia, w normalny sposob, tak samo jak sie uczy dzieci
patrzenia czy samochody nie jada jak maja przejsc przez ulice. Moja
mala jeszcze za mala na wyjazdy, ale jak dorosnie do tego to na
pewno tez jej pogledze

[joa66]

Ale czy trzeba czekać na wyjazd, żeby "uczyć" dziecko, że komórka to
tylko rzecz, że zdrowie jest ważniejsze niż przedmioty? I to
niekoniecznie mówiąc bezpośrednio do niego, ale np.do partnera czy
koleżanki?

Albo uczyć dzeicko codziennie zmieniać bieliznę?

I tak dalej i tak dalej...

[kalosze2]

Alika, właśnie o to mi chodziło. Zresztą syn nie wydawał mi się przestraszony
moimi słowami, przyjął je normalnie, miał myślący wyraz twarzy, nie wdawał się w
dyskusję (wiadomo: nudy), tylko powiedział "aha". Stąd moje zdumienie i
niezrozumienie reakcji przyjaciółki, o której pisałam w 1 poście.
Jednak fakt, że większość forumowiczek jest odmiennego zdania, skłonił mnie do
pewnych przemyśleń i to w szerszym zakresie, i chyba o to chodzi

Spokojnie

[agatka_s]

Wiekszosc dzieci i tak tego wszystkiego nie slucha.

Dzieci maja taka zdolnosc ze zazwyczaj potrafia sie wylaczyc i
puscic mimo uszu te wszystkie "Pamietaj, jakby...."

No i cale szczescie bo inaczej to by sie ani dobrze nie bawily, ani
nie nauczyly zycia.