jestem przerazona zachowaniem dobrej kolezanki

[lilka69]

prosze powiedziec czy mam prawo do negatywnej oceny kolezanki, ktora bardzo
lubie i w zasadzie jest moja przyjaciolka.

obie mamy synow-troche ponad 3 latkow. obaj zywi, ruchliwi. ja bylam na
urlopie wych.do prawie 3 lat,ona do 1,5 roku i potem jej sym poszedl do
zlobka.nie zgadzamy sie w zasadniczym podejsciu do wychowania dzieci ale to
nie przeszkadza nam pokojowo wspolzyc.
czego dotyczy problem.
moja przyjacioka BARDZO groznym i glosno krzyczy na swojego syna-bardzo zwraca
uwage na jego samodzielnosc_ mycie rak, ubieranie, rozbieranie, sprzatanie.
czepia sie go strasznie. mam takie zdanie choc JA SAMA jestem bardzo
zasadnicza i konsekwentna wobec mojego ale to przeciez male dziecko i nie
robot. ona uwaza, ze Z CHLOPCEM TRZEBA POSTEPOWAC SUROWIEJ NIZ Z DZIEWCZYNKA.
zamiast cos wytlumaczyc straszy obcymu lydzmi, ktorzy po niego przyjda jak nie
bedzie cicho i grzeczny. uwaza, ze dzieci i ryby glosu nie maja.
a na dodatek musze przyzanc, ze w kwestii zdrowia i jakichs problemow( ciezko
znosil pobyt w zlobku)byla naprawde dobra, troskliwa mama. nigdy nawet nie
przez moment nie marudzila, ze musi pol nocy nie spac a potem isc do pracy bo
synek byl chory. takze ogolnie jest ok. tylko te krzyki, traktowanie dziecka
jak robota i przekonanie, ze dzieci i ryby glosu nie maja. jak jestem u nich
mam wrazenie, ze to jakas patologia i mam ochote zwiac.
rozmawialam z kolezanka. uwaza, ze jesli ja bede postepowac lagodniej z moim
bede miala problemy wych. bo chlopaka trzeba ostro traktowac. naprawde dodam,
ze u mnie w domu jest zelazna dyscyplina ale... z dzieckiem rozmawiam,
tlumacze i wychowuje jak czlowieka z roznymi humorami a nie jak robota.

[meaby]

nie sądzę, żebyś miała jakikolwiek wpływ na metody wychowawcze Twojej koleżanki
spróbuj dopatrzeć się pozytywów sytuacji
bo innego wyboru wg. mnie nie masz

dziecko wychowywane takim sposobem
na pewno nauczy się, że w życiu łatwo nie jest
przypuszczam, że jeśli będzie w miarę silne
lepiej niż Twoje poradzi sobie w życiu

wychowuję dzieci podobnie jak Ty
tez drażnią mnie metody innych
ale zaciskam zęby jeśli dzieciom nie dzieje się krzywda
i szanuje metody innych

dobrze, że w ogóle wychowuje...
mogła podrzuc komuś innemu

[verdana]

Dzieci wychowywane przez surowych i nadmiernie wymagających rodzicow
nie radza sobie w zyciu lepiej - przeciwnie. Wcale nie sa
odporniejsze na stresy, tylko przekonane, ze sa niewiele warte i nic
nie robia dobrze.
No i nie uwazam wcale, aby dziecku kolezanki nie działa się krzywda -
krzywda to nie tylko zaniedbanie, bicie, alree także podobne metody
wychowawcze. Jesli wszyscy znajomuuznaja, ze najlepiej nie reagowac,
to dziecko ma przechlapane.
No, a "dobrze, ze wychowuje" to juz kompletne nieporozumienie.
dzięki temu można powiedziec, ze matka skatowanego dziecka tez jest
dobra, bo moga przeciez zabić.

[meaby]

z posta nie wynikało, przynajmniej dla mnie,
że sytuacja jest marginalnie beznadziejna
sądzę, że tamta mama jest po prostu bardziej wymagająca niż norma
nie było napisane, że dzieci są nonstop zastraszane,
nie było napisane że ktoś wciąż i non stop neguje ich zachowanie
słowami typu: zamknij się, ty mi tu q... nie zawracaj głowy

rozumiesz?
wiem o czym piszesz verdana i rozumiem
ale mam sąsiadkę która być może podobnie wychowuje dziecko
obserwuję tą dziewczynkę
jak na razie nie widzę w jej zachowaniu czegoś co mogłoby mnie zaniepokoić
a też na krzywdę nie tylko fizyczną jestem uczulona

nie sądzę, żeby był sposób "na taką mamę"
co można zrobić? kobieta ma swoje poglądy i zasady
niech ktoś poda sprawdzone rozwiązanie na
zmianę poglądów innych ludzi
ja wymiękam w niektórych sytuacjach
choć mrożą krew w żyłach
np.
idzie śliczna mama ze śliczną dziewczynką
mała je loda
mama na cały głos: q...a dopiero wyprałam płaszczyk! coś ty zgłupiała juz do
reszty żeby ręce w niego wycierać..!

takie sa realia..
co mam zrobić?
powiedzieć:
- proszę Pani tak nie powinno się mówić do dziecka
??
jestem przekonana na 100%, że taka kobieta naskoczy na mnie i zbluzga i mnie
a sytuacja dziecka niewiele się zmieni

[verdana]

Miedzy sasiadką (sprawa beznadziejna, niczego nie zmienisz), a
bardzo bliska przyjaciółka jest spora różnica. Uwagi osob nieznanych
lub slabo znanych tylko denerwują i tyle. Tych najbliższych
denerwują, owszem, ale jesli dochodza często i z róznych stron
czasem daja takze do myślenia. Nie nalezy wiec rezygnować, gdy
wydaje nam się, ze ktos popełnia karygodny błąd wychowawczy. Bo -
IMO - stajemy się współwinne.
Nie jest prawdą, ze nikt pod zadnym wpływem nie zmienia poglądów.
Wiele osób koryguje i poglady i metody wychowawcze, między innymi
widzac negatywne reakcje innych ludzi.

[lilka69]

otoz to. sytuacja wcale nie jest beznadziejna. w ich domu nikt NIE przeklina!
NIE wrzeszczy pol dnia bez powodu. jak jest powod wg niej to szybko tym, swoim
strasznym krzykiem zalatwi sprawe, postraszy( ale jak!) i niby po sprawie.

ale mam wrazenie, ze ten synek strasznie sie boi- nie jej ale tych
wyimaginowanych strachow. to okropne jak patrze dlatego mam czasem ochote zwiac...

jak sie odezwe w tej sprawie lub podobnej( bo jestem z tych bardzo asertywnych)
to mi przyjaciolka mowi- z chlopakiem trezb ostro. ale ona juz ma taki model
rodziny wpojony. jak kolejna bedzie dziewczynka to przypuszczam, ze nie bedzie
az tak surowa ale...za to da jej popalic pracami domowymi.( od ktorych przeciez
nie jest chlopak)

[cas_sie]

To co robi twoja koleżanka prawdopodobnie jest łamaniem osobowosci dziecka.
Dzieci czasem chętnie wykonują polecenia a czasem się buntują ale zwykle gdy się
je poprosi i po wykonaniu pochwali to same sie garną do samodzielnosci, (ale tez
nie zawsze bo to przeciez dzieci).Traktownie dziecka jak robota jest według mnie
wogóle nie dopuszczalne a mówienie ,że z chłopcami tak trzeba to kompletna
bzdura!Może twoja kolezanka wyniosła takie wzorce z rodziny? dzicko musi miec
trochę wolnosci i troche miejsca na eksperymenty zeby sie mogło dobre rozwijac.
Moze zaproponuj jej warsztaty dla rodziców dotyczace wychowania (i sama pójdz
tak dla zachęty)- czasem coś takiego organizuja żłobki.

[lilka69]

to przyklad osoby o wyjatkowo silnym charakterze. skonczyla bardzo dobre studia,
pracuje, rodzice za bardzo jej nie pomagali. jest pogodzona z losem kobiety jako
trudniejszym od mezczyzny. nigdy sie nie zali, nie narzeka.zawsze do przodu
bo...inni moga miec gorzej.

ja jestem przykladem- co tu duzo mowic- podejscia do zycia takiego aby za bardzo
sie nie zmeczyc jak nie musze. na dodatek zale sie. dlatego podziwiam ja jako
osobe ale jako mame potepiam prawie.

[asia.sthm]

Podstaw jej delikatnie ksiazke: jak mowic zeby dzieci sluchaly.. itd

www.gandalf.com.pl/b/jak-mowic-zeby-dzieci-nas-sluchaly-jak/
Powodzenia.

[meaby]

pomysł dobry
ale przypuszczam, że dzieci ją słuchają....niestety
ona nie ma problemu

a może kurcze spróbuj, no nie wiem
powiedzieć jej że jak słyszysz ten ton to sama się boisz?
możesz też pobajerować
że znasz dziecko które po takim traktowaniu zamknęło się w sobie
i przechodziło traumę strachu
albo miało kłopoty w szkole
bo przyzwyczaiło się do krzyku a nauczyciele i generalnie ludzie nie krzyczą do
siebie?

[lilka69]

masz racje aby powiedziec, ze sama sie jej tych krzykow i bardzo realistycznego
straszenia boje. zreszta juz wam pisalam, ze mam ochote zwiac...

i to prawda- dziecko moze sie zamknac w sobie.

ja-zeby nie bylo- swieta nie jestem. owszem- krzycze. rzadko ale krzycze. ale
nigdy niczym nie strasze.

[agazuchwa]

a jak ten chłopczyk? jaki on jest? jaki wpływ ma na niego takie
wychowanie?

[lilka69]

mam wrazenie, ze normalne, wesole dziecko szybko zapominajace o tych chwilach
grozy. widzimy sie raz na tydzien przez ok 3 godz. zawsze jest taka akcja.
wiedze, ze NA RAZIE nie odbija sie to na jej synu.

jak jest tez moje dziecko w tym samym wieku to nie rozumie o co chodzi ale boi
straszliwie i siedzi na kolanach u mnie.

zla tez jestem z tego powodu bo potem musze swojemu synowi tlumaczyc czemu
ciocia straszy i sie zlosci.

jednoczesnie nie moge oczerniac do konca przyjaciolki- jej zachowanie ewoluowalo
wraz z zachowaniem jej syna. generalnie jest troskliwa mama nigdy nie
narzekajaca i bardzo pogodna. moze zatem dziecko ma taki obraz mamy i jak czasem
go te akcje zburza to i tak sie nic nie stanie.

[anet81]

kurcze, no ale mówisz, że jesteś asertywna. To czemu nie pogadasz ze swoją
przyjaciółką? ja bym pogadała na Twoim miejscu. Powiedz, ze jesteś bardzo
zaniepokojona, że nie zgadzasz się z jej opinią, że tak trzeba traktować
chłopców - bo tak nie wolno nikogo traktować! że uważasz, że krzywdzi dziecko,
żeby coś o tym poczytała (skoro to inteligentna babka) np "wychowanie bez
porażek" Gordona, albo inne pozycje - jest tego teraz dużo.
No nie wiem, ja bym tego tak nie zostawiła. nie umiałabym się przyjaźnić z
osobą, która tak traktuje własne dziecko - a trzeba pamiętać że im dziecko
starsze, tym więcej problemów, więc i ona coraz więcej będzie krzyczeć...

[kasiak37]

bzdura totalna z tym surowszym wychowywaniem chlopcow.A tak przyszlosciowo Ci
powiem ze duzo wieksze problemy w wieku dojrzewania sa z dziewczynami niz z
chlopcami.I wiem co mowie bo mam syna lat prawie 21 i 19-letnia corke wiec
porownanie mam.

[lilka69]

przeciez pisalam, ze ROZMAWIALAM.

no ale to taka osoba, ze wie lepiej.

zycie nie jest czarno- biale. zazwyczaj ludzie nie sa nieskazitelni lub tylko
zli. zazwyczaj podkreslam.

[agazuchwa]

no ale skoro rozmawiałas nic to nie daje, a chłopczyk jest wesołym
dzieckiem, to nie obraź się ale moze odpuść na razie bo co możesz
zrobić??? a może pogadaj np z jej mamą, siostrą czy kims takim co on
o tym sądzi

[agazuchwa]

bo przeczytałam jeszcze raz podstawowego posta..to poza tym, ze
straszy go obcymi ludźmi to wiesz osrty podniesiony glos to bardzo
subiektywne odczucie i że czasem na niego "huknie" rózne są
temperamenty i matek i dzieci, mówię ci odpuść

[semi-dolce]

Prawo do negatywnej oceny masz zawsze, ale to nie znaczy, że ktokolwiek sie
twoja ocena przejmnie.

Prawda jest taka, że to nie twój cyrk, nie twoje małpy.

Jednak moim zdaniem koleżanka postepuje głupio. Ty jednak niewiele zrobić
możesz. Kup jej kilka dobrych książek - daj i się nie wtrącaj, nie pytaj - może
przeczyta i przemyśli.

Możesz także zapisac się na jakies warsztaty o wychowaniu czy psychologii
dziecka i zaprosic ja, zabrać ze sobą - oczywiście nie mów, że to dlatego, że
ona postępuje źle, tylko że ty chcesz sie czegos dowiedzieć, a ona jest twoja
koleżanka, dzieci w tym samym wieku, więc byłoby ci miło, gdybyście poszły razem.

[mamasynka-to-ja]

mam bardzo podobna sytuacje.
moja koleżanka jest surowa mama i juz było miedzy nami kiepsko z tego powodu.
ona z kolei uwaza ze ja pobłażam za bardzo.
mozesz ja podejsc. powiedz ze nie chcesz zeby robiła takie sceny przy was bo
twoje dziecko sie boi i nie rozumie sytuacji.

[lilka69]

trafials. i masz racje szczegolnie w oststnim zdaniu.

dziewczyny sugerujace warsztaty/zajecia yez ja maja. i ksiazka na
imieniny wkritce tez sie pzryda o takiej tematyce, dzieki.

[fogito]

Niezależnie od surowości jedno jest pewne - NIE WOLNO DZIECI NICZYM
STRASZYĆ! Ani panem, który zabierze ani czymkolwiek innym. Za
straszenie dorosłego przewidziane sa kary w kodeksie karnym. A
dziecko to w końcu też człowiek.
I skoro ona taka wykształcona, to powinna wiedzieć, że starszenie
dziecka, to najgorsze co może zrobić. Mnie się flaki przewracaja jak
słyszę takie teksty od rodziców - 'bo pan cię zabierze, albo
policjant przyjdzie'. Toż to totalne bzdury, które wykształconym
osobom nie powinny się zdarzać. Właściwie nikomu nie powinny się
zdarzać.
Ja bym na pewno tego nie zostawiła i przy następnej akcji
zareagowała równie ostro jak ona. W końcu chyba nie jest taka
delikatna, skoro wrzeszczy na swoje dziecko.
Ja na dziecko nie krzyczę i jest posłuszne. I to tez chłopak -
chociaż to kompletnie nie ma żadnego znaczenia.

[verdana]

Ja do dziś nie moge sobie darować, że nie opieprzylam przyjaciółki
za jej odnoszenie się do syna.
Syn ma dziś wyrok w zawieszeniu - i trudno się dziwić.