Qltowa botwinka

[borys-krakow]

Dania kultowe, zaczerpnięte z literatury i sztuk wszelakich.

Świąteczna zapiekanka z wody i mąki, podawana przez panią Poszepszyńską z
serialu Zembatego.

[Gość: pretty_]

Danie to nie jest, ale... cukierki słodowe (chyba dobrze? słodowe?), którymi
zajadały się dzieci z Bullerbyn, przez całe dzieciństwo spędzały mi sen z
powiek!
Pozdrawiam!

[arwena]

wielkie zarcie?
sens zycia wg monty pythona?
dla ludzi z mocnymi nerwami

klub pickwicka i grog - wciaz mam na niego ochote (jeszcze nigdy nie udalo mi
sie zalapac;))

dzem dziadka jacka;)))))

(suchy chleb dla konia???

[kajzerka]

Jak gotować spaghetti dla wielu wielu mężczyzn sposobiacych się do wojny rodzin mafijnych.

Opis w Ojcu Chrzestnym. Tylko kto młodemu Corleone to tłumaczył?????

[kajzerka]

Jest pewien opis zarcia, który stał sie dla mnie qltowy. Oceńce sami. U Zoli bohaterami jednej ze
scen rozgrywającej się w paryskich Halach są ... sery. A opis przytaczam nie tyle w wersji samego
Zoli, lecz w przeróbce Mieczysława Grydzewskiego, redaktora slynnych Wiadomości:

"Trzy kumoszki plotkują, a plotkom ich towarzyszy śmierdzenie serów ujęte jako epopeja, fresk i
symfonia. Im bardziej plotkują tym bardziej sery śmierdzą, prześcigajac się wzajemnie w
śmierdzeniu.
Już sam opis serów jest arcydziełem: olbrzymi cantal jakby rozwalony uderzeniami siekiery, gruyere
podobny do koła które odpadło od prymitywnego wozu, holenderski niby odcięta głowa umazana w
zaschłej krwi, trzy bries pełne melancholii zagasłych księżyców, jeden z nich rozlał się w jezioro białej
śmietany; port-salut przywodzacy na pamięć dysk olimpijski; romantour odziany w srebrzysty papier,
jak nugat zabłąkany w obcy mu świat, roquefort pod szklanym kloszem o twarzy tłustej i
marmurkowej... tutaj zaczynały się smrody: mont d'or wydawał zapach słodkawy; troyes dorzucał
stęchła woń piwniczną.... livarot dyszał siarką olivet owinięty w liście orzechowe dymił jak ścierwo w
polu przykryte gałęźmi.

W gorące popołudnie sery miękły, rozłaziły się, powierzchnia ich zarysowywała się , zabarwiała na
miedziano i zielono , pękała, pęknięcia przypominały źle zagojone rany.......podmuch powietrza
przedziurawił livarot i przez dziurę wypełzły robaki, gerome anise tak potwornie zanieczyszczał
powietrze, że muchy padały nieżywe.

Słońce świeciło coraz mocniej i coraz mocniej śmierdziały sery. W pewnej chwili do głosu doszedł
marolles ziejąc jak stary nieprzewietrzany barłóg. Potem kierunek wiatru się odwrócił i słychać było
przede wszystkim rzężenie limbourga. Z kolei zdusił go camembert zadziwiając mocą swego
złowonnego tchnienia. Wśród tej jędrnej frazy snuł się wątły motyw wiejskiego fletu-parmezanu i
ckliwe pobrzękiwanie tamburyna - brie. W symfonii na moment wybił się znowu livarot zahuczał
gerome anise a po fermencie rozdźwięczała się kakofonia zatrutych oddechów, głuche
pochrapywanie cantala i chestera niczym rozlewny śpiew basetli od którego odcinały się staccata
oparów płynących od neufchatela, troyes i mont-d'or'a. Potem zapachy pomieszały się jedne zwalały
na drugie, wyziewy port-salut, limbourga, gerome'a marollesa, livarota pont-d'eveque'a zagęszczały
się, by eksplodować w jeden wielki smród.......

[borys-krakow]

Hal już nie ma (tych przy Cmentarzu Niewiniątek przynajmniej, pamiętałby je
może Klin...) ale fakt, że paryskie sklepy z serami (wyłącznie serami)
faktycznie wbijają w ziemię.
Narzeczona ówczesna odmówiła wejścia do środka, ja długo i namiętnie oglądałem
półki od których zawartości dostawałem zawrotu głowy. Od wielości wyboru, cen,
zapachu...

[kajzerka]

Utkwila mi w pamieci scena, bodajze z Perly w koronie???? jak dzieci kradna ojcu górnikowi z talerza
kerminadle - chyba tak to sie nazywalo. To zdaje sie �mielony� ale moze sie mylę.

[hiro]

kajzerka napisał(a):

> Utkwila mi w pamieci scena, bodajze z Perly w koronie???? jak dzieci kradna ojc
> u górnikowi z talerza
> kerminadle - chyba tak to sie nazywalo. To zdaje sie �mielony� ale moze sie myl
> ę.
perła w koronie-albo jakś tak:-))))))))))

[borys-krakow]

Przepis ludowy na świnię
(Jacek Kleyff, Salon Niezależnych)


Bierze się żywą świnię,
Karmi gęstym pomyjem
Od czego zwierzę tyje

Teraz, zanim się spasie,
Można przy wolnym czasie
Ze smakiem przyglądać się

Jeśli już świnia waży mniej więcej kilogramów sto
Trzeba zastrzelić ją z karabinu
Teraz na pewno czekanie już zakończy się

Bierze się (póki umarła)
Spuszcza się krew świni z gardła
Żeby śmierć do niej dotarła

Teraz, gdy nic nie uczyni,
Można też ciało od świni
Natrzeć by lepiej skruszało

Jeśli powisi w sieni
I się nie zazieleni
W zależności od wielkości wnętrzności
Można do świni wpuscić zająca, jeśli się zmieści

Teraz wypchane zwierzę
Zaraz nad ogień się bierze
Służba na stół talerze

Ogień świnie rozmiękcza
Zwierzę jakby się zmniejsza
Goście zajmują miejsca

Bierze się jeszcze stawia na świni barana z cukru
Trzeba ozdobić go zieleniną
By wyglądało że baran na świni się pasie

Teraz w usta od świni trzeba zamieścić jabłko, jak się nie zmieści to jajko
Można dać też w uszy świni chorągwie

I jeszcze z tuby
Daje się napis gruby
Wkoło barana majonezem:
"O dalszy rozwój i postęp módl się za nami"

Teraz wystarczy tylko świnię dobrze pokrajać
No i zajadać, zajadać...

Należy też pamiętać,
Że dobry kawał świni wzmaga trawienie człowieka
Z zeżartej świni zostają
Jak goście sie postarają
Tylko baran i chorągwie dwie

Do pomyj wrzuca się je dla świni nowej!

1979