przekonać męża?

[joannah31]

Dziewczyny, chłopaki, proszę o radę.
Nie wiem jakich argumentów użyć w rozmowie z mężem na temat adopcji.
G. jest fantastycznym człowiekiem i cudownym mężem, ale w naszym
otoczeniu nikt nie adoptował dzieciaczka.Na dokładkę moja szwagierka
opowiada o jakiś przeklętych genach, które spowoduję, że maluch
dorośnie i nas zamorduje.
Jedno swoje, drugie adoptowane. Ja jestem gotowa. Przemyślałam
wszystkie za i przeciw. Nie będę naciskac na G.
Ale jak zacząć rozmowę?
Proszę, powiedzcie jak było u was?
ps. Nie interesuje mnie adopcja ze wskazaniem, myślę o dzieciaczku
trochę starszym (ok.4-5 lat?)

[kawka74]

Po prostu rzuć temat: "myślałam o adopcji, co ty o tym myślisz?' z
zastrzeżeniem, że nie oczekujesz natychmiastowej odpowiedzi. A potem zobaczysz,
jak sytuacja się rozwinie. Z argumentami poczekaj, bo w pewnym sensie jest to
forma nacisku, którego chcesz uniknąć. Niech najpierw małżonek oswoi się z myślą
o adopcji w ogóle, z tym, że ta forma rodzicielstwa może w ogóle wejść do gry.
Mnie przekonanie się do adopcji zajęło kilka lat. Mój mąż nie mówił absolutnie
nic, ale ja z tych, co na argumenty i przekonywania reagują oślim uporem. Sama
to przetrawiłam i sama zaczęłam rozmowę.

[lollypop]

Ja wspomnialam jeszcze przed slubem ze swoje tak ale rowniez kiedys
adoptowane. Przyszly maz zareagowal malo entuzjastycznie,
powiedzial ze on 'tego nie czuje'. Tematu nie poruszalam przez
nastepne 9 lat, w tym czasie mielismy dwoje biologicznych dzieci.
Pewnego dnia maz zaczal sam rozmowe. Ja zbaranialam ale szybko
podchwycilam temat i teraz przygotowujemy sie do adopcji dwojki .

[evee1]

Ja niestety mialam mniej szczescia. O ile kiedys maz nie byl przeciwko samej
idei adopcji, to jak juz zaczelam o adopcji rozmawiac bardziej konkretnie, to
maz jednak sie zaparl i chyba raczej nic z tego nie bedzie. Watpie czy kiedys mu
sie odwidzi, tym bardziej, ze my mamy juz dwojke biologicznych dzieci.

[jelvet]

mam dwoje biologicznych dzieci
staramy sie kolejne jestesmy po nieudanym IVF
juz wczesniej mówiłam o adopcji póki to nie dotyczyło nas
bezposrednio mąż był za potem nagle był na nierozmawiałam do pewnego
czasu potem odpusciłam choc nie pogodziła sie z jego stanowiskiem
i nagle pare dni temu sam zaproponował ze pójdziemy do osrodka
przetrawił ma sporo obaw dalej ale chce spróbowac a dla mnie to
najpekniejszygwiazdkowy prezent
takze nie naciskaj wspominaj od czasu do czasu ot tak bez zalu bez
pretensji pozwól mu sie z tym oswoic wiekszosc facetów otrzebuje na
to po prostu wiecej czasu niz my

[evee1]

jelvet napisała:
> takze nie naciskaj wspominaj od czasu do czasu ot tak bez zalu bez
> pretensji pozwól mu sie z tym oswoic wiekszosc facetów otrzebuje
na
> to po prostu wiecej czasu niz my
Moj nie ma obaw i nie bardzo musi sie oswajac. On uwaza (podobnie
zreszta jak ja), ze jak sie ma motywacje i jak sie tego chce, to
zadne przeszkody nie sa straszne. Tyle, ze on nie chce. Glownie z
lenistwa .