sama w ciąży - pomóżcie...

[sammamamma]

dziewczyny, jest mi już strasznie ciężko. prawie ósmy miesiąc, z tatą dziecka po tym, jak się zachował, nawet nie chcę rozmawiać. nie spodziewałam się, że będzie aż tak. czasem nie bardzo wiem, jak sobie radzić. praca - jest, znajomi są, ale mają swoje problemy i płakać im w rękaw nie będę.

przyjaciółki też są, ale ja już się nawet boję dzwonić do kogoś i ryczeć, jak bardzo czuję się przerażona tym wszystkim. poza tym nie czuję się za dobrze, a dziewczyny mówią mi np: "weź się w garść", albo "musisz gdzieś wychodzić". a ja po prostu jestem już mocno osłabiona, senna - nie mam siły.

tylko właściwie moja mama mnie wpiera.

w ciąży jest kilka moich koleżanek, wszystkie z mężami. zazdroszczę im, czasem opadają już ze mnie siły - kompletnie.

[sueellen]

Ojej, bardzo Ci współczuję.
Wcale musisz brać się w garść. Jeśli masz ochotę płakac, to płacz. Wcale nie
musisz udawac, że się trzymasz jeśli jest wręcz odwrotnie. Masz prawo rozczulać
się nad sobą. Pamiętaj tylko o jednym: to co napisałaś w tytule prawdą nie jest,
bo sama wcale nie jesteś. Cały czas ktoś jest z Tobą, a raczej w Tobie. Ten ktoś
się tam wierci i kręci, słucha co mówisz, daje Ci kopniaki kiedy położysz się
nie na tym boku co trzeba i jest mu niewygodnie.

[mama.rozy]

to dobrze,że masz chociaż mamę,ot zawsze ktoś przy tobie...jeśli masz siły wejdź
na forum-samodzielna mama,tam też sa dziewczyny po przejściach,może znajdziesz
coś dla siebie.jeśli jesteś z okolic Warszawy to może kiedyś będziesz chciała
się spotkać?możesz też do mnie pisać na priva.mam troje dzieci,męża,trochę już w
życiu przeszłam.pozdrawiam serdecznie,dorota

[wrzosowa11]

Może mnie przeklniesz, ale zapytam: Czy jestes pewna, że z tatą
dziecka wszystko skończone? Czy on też nie chce z Tobą gadać i nie
obchodzisz go ani Ty ani Wasze dziecko? Zazdroscisz koleżankom,
które mają mężów, a skąd wiesz ile razy one plakaly przez tych
mężów, ile razy mężowie zachowali się paskudnie? Zdziwilabys sie ile
tak zwanych wspanialych, szczęśliwych malżenstw przeżywa pieklo.

[sammamamma]

no tak. raz jeden schowałam dumę do kieszeni i zadzwoniłam do taty dziecka i żałuję. nie chodziło mi o to, żebyśmy ze sobą byli, tylko żeby mnie jakoś wsparł. to nie ma sensu kompletnie.

zdaję sobie sprawę, że wiele pozornie szczęśliwych małżeństw przeżywa koszmar. ja już nawet nie myślę o szczęściu, byle tego przerażenia przed przyszłością nie czuć: co z nami będzie, jak sobie poradzę, na jakiego człowieka wyrośnie mój synek, skoro ja nie potrafiłam zadbać o to, by miał normalnego ojca? przecież to był mój wybór - chociaż wpadka. wpadka bardzo szczęśliwa, bo bardzo chciałam mieć dziecko - ale gdyby mi przeszło przez myśl, że zajdę z tym facetem, to uciekałabym na koniec świata. teoretycznie NIE BYŁO MOŻLIWOŚCI, żebym zaszła w ciążę. no i proszę.

biję się w piersi, ale co? mam powiedzieć, że żałuję? to by oznaczało, że żałuję, że na świecie pojawi się moje dziecko. nie, tego nie żałuję.

dzięki, dziewczyny za pocieszenie.
wiem, wiem, nie jestem "sama", bo w brzuszku mam dzidzię. mamy "siebie".
ale to jest za mało.

[ognista998]

ja myślę, że lepszy dla dziecka brak ojca niż zły ojciec, który je krzywdzi,
albo nie jest w stanie zapewnić jego potrzeb ani utrzymać go...będziesz na pewno
dobrą mamą i dasz mu miłości za dwoje....a nic jeszcze w życiu nie jest
przesądzone, może znajdziesz sobie kogoś kto pokocha ciebie i twojego synka i
zaopiekuje się wami

[kobieta1985]

Ja am koleżankę, którą facet zostawił zaraz po tym jak dowiedział sie że jest w ciąży, nigdy się póżniej dzieckiem nie interesował o kasie nie wspomnę, nie mineło kilka msc poznała innego-odpowiedzialnego faceta, który zaopiekował się nią i dzieckiem, teraz mają drugie wspólne i są bardzo szczęśliwi, może i ciebie takie szczęśliwe zakończenie cZeka, życze Tobie tego.

[enid84]

hm mysle, ze jak pojawi sie ten mały człowiek obok ciebie, bedzie ci łatwiej. Na
samym koncu ciazy pewnie ogolnie jest ci ciezko, nawet z pracami domowymi...
ajny byloby miec kogos. Ale lepiej byc samemu, niz cierpiec w toksycznym zwiazku.
Mały na pewno jest wart wszystkiego, bedziecie w dwojke, juz nigdy nie bedziesz
sama! A on jak bedzie duzy zrozumie, ze zrobilas dla niego co moglas, ze dalas
mu zycie i siebie...
Bedzie dobrze! trzymaj sie, a chwile zalamania, zwatpienia, zalu zdarzaja sie
kazdemu... nie zadreczaj sie tym

[lilith76]

Ciekawe, czy te od "weź się w garść" same by były takie mądre w identycznej
sytuacji Jakoś nigdy nie usłyszałam takiego tekstu od kobiety, która przeżyła
epizod samotnego rodzicielstwa.
Ja od początku ciążę przechodzę sama, ale tata dziecka się poczuwa i pomaga. A i
tak mam za sobą okresy silnego stresu, płaczu, załamania, przerażenia. Teraz
jestem otrzaskana i przygotowuję się na nadejście dziecka, inne problemy
wywaliłam z głowy.
To bardzo ważne, że masz oparcie w mamie.
Trzymaj się.

[sammamamma]

dziękuję Wam za słowa pocieszenia. bardzo czasem jest ciężko, a tak marzyła mi się szczęśliwa pełna rodzina. tak sobie myślę, że może nie wszystko stracone, że może jeszcze mój synek będzie miał fajnego tatę - niekoniecznie biologicznego.

dzięki, dziewczyny.

[syswia]

Nie placz tylko przygotuj sie na to co bedzie po porodzie. Bo
pierwsze dni po porodzie to istny sajgon. Gdyby nie moj maz i
tesciowie to bylabym teraz w ciezkiej depresji. Przygotuj wyprawke,
przygotuj swoj pokoj (radzilabym Ci po prostu spac z dzieckiem - to
o wiele latwiejsze niz wstawanie w nocy), przygotuj zamrazarke
wyporcjowanych dan obiadowych i kolacyjnych, zaopatrz dobrze
spizarke i produkty latwe do przygotowania, nie zapomnij o papierze
toaletowym i innych mydlach, proszkach itd. Nie bedziesz miala czasu
ani na zakupy ani na gotowanie. Popros mame, zeby sie do Ciebie
wprowadzila na tydzien dwa albo zeby codziennie do Ciebie
przyjezdzala chociaz na kilka godzin. Uwierz mi - bedziesz
potrzebowala jej pomocy i doswiadczenia jak nigdy dotad. I przenigdy
nie daj sobie wmowic, ze z jakiegokolwiek powodu jestes gorsza mama
(bzdety typu karmienie butelka, bycie samotna mama czy odparzona
pupa dziecka). Nie boj sie prosic innych o pomoc (typu zrobienie
zakupow albo odwiezienie do lekarza, najwyzej Ci odmowia - wielka mi
rzecz.
Trzymaj sie.

[zabulin]

Będzie miał. Chociaż teraz ci ciężko i trudno ci w to uwierzyć -
życie przed wami.
Wiesz co, mam kolezankę, ktora rozwiodła się osiem m-cy po ślubie,
inna została wdową 11 miesięcy po ślubie- z półrocznym dzieckiem.
Los jest jak chorągiewka- dzis lepiej maja jedni, jutro drudzy.

A dziecko daje ogromne siły.

Kiedy mój syn miał 9 miesięcy straciłam bardzo bliską osobę, taka
naprawdę bliską. Mam męża, rodzinę, ale to moje dziecko dawało mi
takiego "kopa" do życia


Zobaczysz jak się urodzi ósmy cud swiata. Twojego swiata.

A ojca dziecka- jeśli tak się zachowuje, nie żałuj. Lepiej go
trzymaj z daleka od siebie.

Trzymam za was kciuki i ciesz się, że masz wspierającą Mamę.
Dziś mija dokładnie rok od śmierci mojej Mamy

[zbrzezina]

Wiem co czujesz... Zaczynam 4ty miesiąc i nie mam wsparcia w tych, w których powinnam. Ciągle mnie zawodzi mama a o "tatusiu" nie wspomnę. Jest drugi dzień Świąt Bożego Narodzenia a ja siedzę sama i mam obok milczący telefon. Też jestem przerażona, a jak już słyszę, że "BĘDZIE CI CIĘŻKO" to mam ochotę zabić. Nie potrzebuję teraz takich słów... Na szczęście są też tacy wokół mnie którzy ciągną mnie za uszy do góry i mam nadzieję, ze jak urodzi się Maleństwo - nie zawiodą. Przepłakałam dwa miesiące i niemalże prosiłam się żebyśmy spróbowali podejść do sytuacji odpowiedzialnie, ale dla "tatusia" odpowiedzialność za dziecko kończy się na płaceniu pieniędzy. Dopiero teraz zauważyłam jaki z niego egoista. Walczyłam, ale bez skutecznie. Teraz odpuściłam i jestem spokojniejsza... Niestety jest mi cholernie smutno i przykro, ze takie wydarzenie w życiu przechodzę sama Ale cieszę się, że będę miała teraz dla kogo żyć... Ja jestem kompletnie sama... Dziś wszyscy zajęci są swoimi rodzinami... nawet moja mama ma ważniejsze towarzystwo ode mnie i inne zajęcie (ale to już inna historia). W dodatku mogę liczyć tylko na siebie... Trzymaj się ciepło i wiem, że to nie wiele da, ale pamiętaj, że Ty nie jedyna przeżywasz taki koszmar...
Pozdrawiam

[diana.1987]

słoneczko, uszy do góry ja tez jestem w podobnej sytuacji...jesli
chcesz to odezwij sie do mnie na gg 7584475, chce Ci jakoś pomoc bo
wiem przez co przechodzisz...

[zebra12]

Wiem, że każdy inaczej znosi takie sytuacje. Mnie się zawsze
wydawalo, że jestem osobą słabą. Ale w Twojej sytuacji nie widzę
powodu do az takiego zmartwienia. Masz mamę, która Cię wspiera! Moja
mama dzwoniła do mnie CODZIENNIE, żebym ciążę usunęła, a potem,
żebym małą oddała do adopcji. Myślisz, że ja pokochała jakoś? Do
dziś mi to wypomina. I widzisz, ja mam 3 dzieci i wychowuję je SAMA.
I nie mam wsparcia. Gdyby moja mama mnie wspierała, to dostałabym
skrzydeł. To jest naprawdę wiele. Bardzo wiele. Czego Ci trzeba
więcej i po co? Żeby mieć kolejne problemy? Samej jest naprawdę o
wiele spokojniej. A z jednym dzieckiem to sobie poradzisz
śpiewająco. Wierz mi, że gdy mam jedno dziecko przy sobie, to nie
czuję, że mam dzieci. Ja się rozwiodłam z mężem zaraz po urodzeniu
najmłodszej córki. Ale już dłużej nie mieszkalismy razem. Teraz
cieszę się, że mam spokój. nie muszę znosić jego zachcianek,
pomysłów, ustępować, dogadywać się itp. Jestem sama sobie panią
I to jest dla mnie tak cenne, że nie myślę się z nikim wiązać. Jeśli
czujesz, że Twój nastrój jest całkiem kiepski, to udaj się do
lekarza, bo to prędzej depresja (po porodzie może być silniejsza).
Nie masz powodów do takiego załamania. Coś więc musi byc nie teges.

[robin2510]

piszesz że masz: przyjaciółki, znajome, pracujesz a wiec tam pewno też są
koleżanki, a wreszcie masz mamę , więc nie jesteś sama

[doral2]

hmmm... a co sprawiło, że właśnie TEGO pana wybrałaś na ojca swojego dziecka??
czy wcześniej nie było żadnych symptomów, że facet się nie nadaje??
czy oboje chcieliście tego dziecka, czy tylko ty?

masz oparcie w mamie, tego się trzymaj.
przestań rozpamiętywać tego pędzla, co zostawił nasienie w twoim łonie. bo to
nic nie da.

[limes1]

Wiesz, mam 23-letniego chrzestnego syna. Jego biologiczny ojciec dał jego matce,
a mojej kuzynce, pieniądze na skrobankę i uznał, że skoro sprawy nie
"załatwiła", to on tu jest niepotrzebny. A dziewczyna była z zapyziałej wsi,
gdzie lepszy był ślub z brzuchem pod brodą, niż status panny z dzieckiem. A dziś
co? Rodzina model 2+2, chłopaki dorosłe i wyrosłe, sympatyczne, kuzynka
szczęśliwa w małżeństwie, pierwszy syn adoptowany - żyć nie umierać. Domyślam
się, jak bardzo ci ciężko i jak cierpisz na brak wsparcia czy z powodu braku
możliwości zwykłego przytulenia się. Jak to mówią? Co nas nie zabije, to nas
wzmocni. Trzymam kciuki za ciebie i maleństwo. Mogę tylko napisać słowa
wsparcia, bo pomóc nie potrafię.
pozdrawiam.

Limes1

[dragica]

limes1 napisała:
Rodzina model 2+2, chłopaki dorosłe i wyrosłe, sympatyczne, kuzynka
> szczęśliwa w małżeństwie, pierwszy syn adoptowany - żyć nie umierać.

Adoptowany w sensie-oddala dziecko do adopcji i potem urodzila dwojke,czy
adoptowane przez meza dziecko panienskie?

[limes1]

Mąż adoptował panieńskie

[dragica]

Dzieki za odpowiedz

[amama78]

ja Ciebie bardzo rozumiem...
Mnie też ojciec dziecka zostawił w 14 tygodniu ciąży. Z dnia na dzień
niespodziewanie zostałam sama i to tydzień przed świętami. "Chciałem, ale już
nie chcę" usłyszałam. Jak powiedział "Tak bywa, pomyłka. Wracam do
wcześniejszego życia, bo jestem panem swojego losu". To ciągle brzmi w mojej
głowie.
Też wypłakałam oczy. Co jakiś czas się odzywa sprawdzić "czy żyję", ale nic do
niego nie dociera, bo to niby on jest na zakręcie. A ja? Tak mnie oszukał...
Nie wiem co będzie dalej, ale przyznaje się - jestem jeszcze na etapie, że mam
nadzieję...
Logując się na tym forum nie wiedziałam, że jest nas tak wiele.

[hanus28]

ZOBACZYSZ ŻE JAK URODZISZ TO ZAPOMNISZ O TYM CO TU PISAŁAŚ! DZIDZIUŚ ZAWŁADNIE
CAŁYM TWOIM ŻYCIEM! A JEŚLI CHODZI O BRAK WSPARCIA ZE STRONY TATUSIA DZIECKA, TO
CZASEM I W MAŁŻEŃSTWIE GO NIE MA...ZRESZTĄ KAZDA KOBIETA W CIĄZY PRZECHODZI
CHWILĘ WĄTPLIWOŚCI I ZAŁAMANIA,I MYŚLĘ ŻE TY WŁAŚNIE JESTEŚ NA TYM ETAPIE. NIE
ZADRĘCZAJ SIĘ,ZOBACZYSZ JESZCZE ZAŚWIECI DLA CIEBIE SŁONECZKO. TRZYMAJ SIĘ
CIEPLUTKO.