kupno psa w 6 m-cu

[cenia5]

Za dwa miesiące planuję kupić małego szczeniaczka. Będę wtedy w 6-ym m-cu.
Czy myślicie, że to będzie bezpieczne? Czy będę narażona na zarażenie
toksoplazmozą? Czy to dotyczy tylko kotów?

[agato]

Bardziej niż zarażeniem się czymkolwiek od psa powinnaś się martwić jak sobie
poradzisz - przecież taki mały piesek wymaga opieki, trzeba po nim przez jakiś
czas sprzątać i to wymaga schylania sie itd. Też myślałam o wzięciu psa, ale
pomyślałam, że poczekam aż dziecko będzie miało z pół roku, bo zajmowanie się
dwoma maluchami o tak odmiennych potrzebach może być ponad moje siły.
Co do chorób - psy najczęściej zarażają się od ludzi, odwrotnie nie zdarza się
to prawie wcale. A na toksoplazmozę będziesz mogła pieska przebadać np. przy
okazji pierwszego szczepienia.

[cenia5]

Pieskiem ma się mąż zająć. Poza tym piesek ma być na zewnątrz w ogrodzie a nie
w domu, wiec mam nadzieje, ze w nocy mnie nie bedzie budzil
Dzięki za rady.

[burza4]

Ceniu - weź pod uwagę jeszcze jedno - pies biegający luzem w ogrodzie to nie
tylko problem kupek. Psi mocz ma to do siebie, że jest żrący. Jeśli pies
upodoba sobie jakieś drzewko, krzaczek do obsikiwania, to to drzewko po prostu
uschnie (dotyczy tych sadzonych), podobnie z trawą. Mój mąż miał psa, który
zdechł ze starości, a jeszcze 2 lata później trawa nie rosła w jego ulubionym
miejscu (mimo dosiewania na nowo i nawożenia) i pośrodku trawinka była żółta
plama wysuszonej trawy. No i jeszcze niektóre psy mają tendencje do kopania -
najchętniej w rabatkach...

Chyba, że planujesz mieć psa w budzie na łańcuchu i duży ogród

[cenia5]

napisalam pies jako gatunek ale tak naprawde bede miala suczke bo wiem o
destruktywnym dzialaniu pieskow na ogrod

[cenia5]

ale przepraszam, to teraz nie chcesz miec psa?
O trzymaniu na lancuchu w moim przypadku nie ma mowy

[burza4]

Nie chcę, bo nie dam się nabrać, że zajmie się nim moje dziecko albo mąż. Mój
mąż jest psiarz i to dosłownie (suczka nie wchodzi w grę, bo cieczki i ciąże
urojone). Naturalnie mąż uważa, że nie ma najmniejszego problemu; tylko że on
przez ostatnie wiele lat miał psa który ledwo nogami powłóczył ze starości i
nie wymagał żadnych nakładów (psina dożyła sędziwego wieku lat 16-tu). Jak go
zostawił w jednym miejscu, to po 6 godzinach leżał w tym samym... A
szczeniak??? pana nie ma w domu całymi dniami, a ja dziękuję za dodatkowe
rozrywki. Lubię spać do 12 w weekendy, nie znoszę spacerów (a trzeba byłoby iść
gdzieś za ogrodzenie, zima czy deszcz brrr), do domu wracam zazwyczaj
wieczorem, więc psina siedziałaby sama (a jak wtedy włączyć alarm? mamy otwartą
przestrzeń i tak naprawdę żadnego pomieszczenia, w którym można byłoby
szczeniaka zamknąć na tyle godzin bez obawy, że zrobi demolkę wyposażenia). U
nas opcja z psem na zewnątrz nie wchodzi w rachubę, a w domu - cóż - nie znoszę
zapachu sierści. No a przede wszystkim - od wiosny do późnej jesieni zazwyczaj
większość weekendów spędzamy poza domem, spektakularnie ruszając w nieznane, w
zimie 5 razy narty, o dłuższych wyjazdach na wakacje, święta itp w ogóle nie
wspomnę. I gdzie tu pies???

[fenka]

Ja zamierzam wziac psa, jak bede w II polowie ciazy - po pierwsze bede czesciej
bywac w domu, po drugie chce "ulozyc" nowego czlonka rodziny tak, abysmy sie
poznali i przyzwyczaili do siebie zanim dziecina pojawi sie w domu. Tyle, ze w
moim przypadku to raczej nie bedzie szczeniak - przygarniemy najnieszczesliwsza
bide ze schroniska, nad ktora nikt inny by sie nie zdecydowal. Choc baaardzo
lubie labradory...
Toksoplazmoza nie dotyczy psow. Co do kotow, to tez jest to raczej
wyolbrzymione - bardziej prawdopodobne jest zarazenie sie poprzez spozywana
zywnosc i kontakt z ziemia, np. podczas przesadzania kwiatow. Dlatego zawsze,
gdy np. przyrzadzasz surowe mieso czy kopiesz dolki - miej rekawiczki pod
reka
Mam kota od prawie 7 lat (co prawda "niewychodzacego") - a wg ostatnich badan
wyszlo, ze toxo nigdy nie przechodzilam.

[agni71]

No coz, ja bym sie jednak wstrzymala z kupnem psa i to z powodow nie
zdrowotnych, a praktycznych. Ja mam suke juz odchowana, a od kiedy urodzila sie
coreczka, pies zdecydowanie zszedl na dalszy plan - nie mam po prostu czasu sie
nim zajmowac i nie mam na to cierpliwosci. Jesli nie planujecie wyprowadzac psa
na spacery poza ogrod, to musicie liczyc sie z tym, ze w ogrodku bedzie pelno
kup. Jak dziecko zacznie raczkowac i chodzic to bedzie duzy problem.
A juz szczeniak naprawde wymaga poswiecenia mu duzo czasu, chocby dla
prawidlowego rozwoju psychicznego - nie powinien np. byc sam w ogrodku zcalymi
dniami, bo musi sie socjalizowac z ludzmi (a i z innymi psami tez powinien miec
kontakt).
Naprawde zastanowcie sie jeszcze nad ta decyzja, psa mozna zawsze kupic juz po
urodzeniu sie dziecka, jesli stwierdzicie ze dacie rade.

aga

[cenia5]

Właśnie wydaje mi się, że psa powinno się kupić przed narodzeniem dziecka, bo
potem pies może nie zaakceptować nowego członka rodziny. Słyszałam już o takich
skrajnych przypadkach.

[kasia_mama_krzysia]

cenia5 napisała:

> Właśnie wydaje mi się, że psa powinno się kupić przed narodzeniem dziecka, bo
> potem pies może nie zaakceptować nowego członka rodziny. Słyszałam już o
takich
>
> skrajnych przypadkach.

moim zdaniem popełniasz poważny bląd w założeniu - owszem, lepiej, żeby pies
pojawił się w domu przed dzieckiem, ale dużo wcześniej, jeśli ma to być
szczeniak, tak, aby w momencie pojawienia się nowego członka rodziny, relacje
psa z wami (dorosłymi) były już ukształtowane i mocne, ponieważ to wy
bedizecie "sterować" relacjami pies-dziecko; w wariancie, który planujesz
będziesz miała w domu psie dziecko i niemowlaka, a to znaczy, że NA PEWNO pies
podejmie walkę o wasze uczucia i waszą uwagę, i prawie na pewno ją przegra, co
nie wyjdzie na zdrowie ani jemu, anie jego przyszłym relacjom z maluchem.

Kasia

[cenia5]

no to Twoim zdaniem nie powinnam w ogole psa kupowac albo czekac jak dziecko
podrosnie? Jak to sobie wybrazasz: domek bez psa

[kasia_mama_krzysia]

cenia5 napisała:

> no to Twoim zdaniem nie powinnam w ogole psa kupowac albo czekac jak dziecko
> podrosnie? Jak to sobie wybrazasz: domek bez psa

nie wyobrażam sobie ... psa w takim domku.
"Dalmatyńczyk dokupiony do białych foteli w czarne kropki umarłby z rozpaczy"
(to cytat z "Dobrej miłości")

Współczuję, nie wiem czy bardziej tobie, czy temu psu
Kasia

do kasia_mama_krzysia

[cenia5]

NIe rozumiem tekstu "> Współczuję, nie wiem czy bardziej tobie, czy temu psu"
Chyba sie nie rozumiemy i rozmowę z tobą na ten temat uważam za skończoną.

[mada06]

u nas 2 miesięczny labrador pojawił się miesiąc wcześniej niż zaszłam w ciąże.
piesek to duża odpowiedzialność, szczególnie taki duzy jak nasz, teraz ma 7 m-
cy i nadal potrzebuje sporo uwagi i troski. jest to rasa bardzo przyjazna dla
dzieci, więc mam nadzieję że po narodzinach dzidziusia nie będzie większych
problemów (oprócz tego że będziemy mieli dla niego troszke mniej czasu,
przynajmniej ja).
pozdrawiam magda i 22tyg. dzidzia

[melka_x]

Ja też bym radziła, żebyście jeszcze to przemyśleli i mówię to jaka stara
psiara, 'wychowałam' szczeniaka, 'wychowałam' też dwie dorosłe sierotki ze
schroniska. Oboje z meżem pewnie będziecie początkowo bardzo skupieni na
dziecku, a pies to nie kot, to zwierze stadne i kolektywne do bólu, jeśli
chcecie mieć przyjaznego, dobrze ułozonego i zrównowazonego psa to trzeba mu
poświęcić w szczenięctwie naprawdę sporo czasu i czułości. Jeśli uważasz, że
jesteście mu to w stanie zapewnić to ok, ale nie podejmujcie takiej decyzji
pod wpływem impulsu. Pozdrawiam

[martka_k]

Mam ten sam problem, tylko ze jestem na samym poczatku ciazy i psa bym wziela
na przelomie 3-4 miesiaca... I tez caly czas sie zastanawiam. Zamowilismy juz
szczeniaka, zanim sie dowiedzialam o ciazy.

[ryza_malpa1]

Nie martwcie się, psiak w domu jest przewaznie dobry dla dziecka. Ostatnio
czytałam,z ę dzieci , które wychowują sie ze zwierzakiem dużo rzadziej sa
alergikami - a wszystko przez ta "koszmarną" sierść i roztocza - organizm
skupia się na walce z nimi i "nie zwraca " uwagi na inne, słabsze alergeny.
Ja po przeprowadzce mam zamiar "przywrócić do łask " mojego chwilowo
wyeksmitowanego do rodziców kota :]

[iwona.bal]

My z mężem wzieliśmy 3 miesięcznego szczeniaka kiedy byłam w 2 m-cu
ciąży.Zdecydowaliśmny się na takiego szkraba ponieważ nagle zdechłnasz 11-to
letni pies.Taki mały szczeniak to duży obowiązek,wymaga wiele uwagi.My
mieszkamy w bloku więc było zamieszanie z wynoszeniem pieska na dwór żeby
nauczył się tam załatwiać.Poza tym przez pierwsze trzy tygodnie nasza sucaka
robiła nam pobódki o 4 nad ranem,była już wyspana i chciała się bawić więc
piszczał pod drzwiami sypialni.No i taki mały pies zmienia zęby z mlecznych na
stałe.W ogóle z takim małym pieskiem wiąże się wiele miłych atrakcji.Gdybym
miała drugi raz decydować się na psa to na pewno wziełabym szczeniaka.Kiedy
urodzi się nasza pociecha piesek będzie miał 9 m-cy,staramy się układać naszą
suczkę i uczymy ją wytrwale.Polecam do tego książkę po tytułem OKIEM PSA
autorstwa Johna Fishera.Pozdrawiam wraz z 25 tygodniową dzidzią

[yessa]

Ja planowałam kupno szczeniaka niemal równolegle z ciążą. I ostatecznie tak
własnie wyszło: zamówiona 2-czna suczka wymarzonej rasy sheltie trafiła do nas
w momencie gdy byłam już w 2 miesiącu ciąży. Myślę, że jeśli kobieta czuje się
dobrze, to ciąża jest dobrym okresem na wychowanie szczeniaka. W moim przypadku
szczególnie - ze względu na charakter pracy od początku jestem na zwolnieniu
lekarskim. Dzięki temu mam teraz w domciu wspaniałego, towarzyskiego psiaka,
który już od miesiąca, po wszelkich kwarantannach, pięknie woła na dwór za
potrzebą i coraz ładniej chodzi na spacerkach bez smyczy. Jest śmiesznie bo
sunia jest dokładnie w wieku mojej ciąży, tzn 9 miesięcy powinna mieć w
momencie urodzin mojej dzidzi. Wtedy już powinna być mądra i odchowana.

[maadzik3]

Hej, witaj, ja mam juz 2-letnia shelticzke i 8 miesiecznego bobasa. Napisz czy
juz masz dziecine? Jak piesek podchodzi do dzieci w parku czy na placu zabaw?
Musze przyznac ze z dwojka naprawde bywa urwanie glowy, acz bardzo te nasza
sheltusie kocham. Jestem bardzo ciekawa Twoich obserwacji na temat relacji psa
z dziecmi. Przy czym musze przyznac, ze nasza sunia mimo wczesnej i
konsekwentnej socjalizacji a takze zupelnego braku agresji (to generalnie cecha
tej rasy) nie lubi dzieci (obcych), a nasze toleruje ale omija. No i oczywiscie
walczy o nasze uczucia, ale to normalne. Czasem jest taka zabawna gdy np. zeby
nam sie przypodobac, jak jemy cos dobrego albo liczy na spacer podchodzi do
malego i lize go po raczce. Czasem jakby mowila "no dobrze, miejcie to swoje
dziecko, ale i ja tu jestem". Jest z nia siedem swiatow. Jednoczesnie z
wlasnego doswiadczenia moge napisac ze psiak na osiagnie cie dojrzalosci
psychicznej zuzywa ok 2 lata (rasy olbrzymie dluzej), zawsze walczy o miejsce w
stadzie tylko czaem bez agresji i wlasciciele tego nie dostrzegaja (pomimo ze
moja psica chyba nigdy nie warknela ani na nas ani na dziecko stosuje rozne
metody - probuje sie ustawiac miedzy nami i dzieckiem, wchodzic na tapczan,
zganiana pokazuje brzuch i udaje zabawe, gdy bawimy sie z dzieckiem przynosi
swoje zabawki i probuje bawic sie nimi z nami itd. itp. długo by pisac), co do
alergii tez slyszalam ze dzieci wychowane od razu ze zwierzakiem sa na nia
mniej narazone, my faktycznie z tym klopotu nie mamy. No i jeszcze jedno - pies
za przewodnika stada uznaje jedna osobe, rzadko dwie, ale zawsze dorosle. Nigdy
nie bedzie sluchal dziecka. Dobrze ulozony pies dziecko toleruje, czesto lubi,
czasem kocha, ale nigdy nie poslucha i o tym trzeba wiedziec (nie mam na mysli
psow ulozonych do terapii, ale to inny mechanizm). W zwiazku z czym czasem sa
klopoty jak dziecko (takie juz kilkuletnie) usiluje na psie wymusic posluch. No
ale to inna bajka.
Pozdrawiam i czekam na odzew wlascicielki sheltika - nawiasem mowiac z jakiej
hodowli?
Magda

[yessa]

Witaj, moja sunia ma obecnie 5 miesięcy (dosłownie bez paru dni), pochodzi z
wrocławskiej hodowli Asketila. Ja mieszkam w Łodzi i właśnie tu na wystawie we
wrześniu (tuż przed ciążą) nawiązałam kontakt z właścicielką hodowli p.
Wiśniewską i zamówiłam szczeniaczka (nasza Tila miała w tym momencie ok. 12
godzin tak więc decyzja zapadła niemal w ciemno). Wcześniej byłam pewna dwóch
rzeczy: że staramy się z mężem o dziecko, a z synem (12 - latek) planowałam
kupno szczeniaka i to koniecznie sheltie. Wspólnie z Grzesiem ciułaliśmy
pieniążki, w tym czasie wiedziałam jednak, że przede mną zadanie przekonania
męża do psiaka w domu. A to wcale nie było łatwe, bo on nigdy w życiu psa nie
miał, w zasadzie jest zwolennikiem kotów, a w szczególności naszej domowej kici
Smerfetki. Poza tym jako chodzący rozsądek uważał, że bierzemy na siebie zbyt
wiele: szczeniak i dzidzuś? Ale ja kiedyś obiecałam tego psiaka starszemu
synowi, obiecałam, że będziemy go mieli, kiedy Grzesiek stanie się bardziej
samodzielny i będę miała w nim oparcie i pomoc.
Jestem zachwycona rasą, Tila jest mądra i kochana. Całkowicie zawładnęła
wszystkimi domownikami, łacznie z mężem, którego dosłownie "okręciła sobie
wokół łapy". Pod względem charakteru jest bardzo zgodna ze wzorcem, z jednym
jednak wyjątkiem: ona uwielbia ludzi, a przede wszystkim dzieci (z każdym
miniętym na ulicy bobasem musi się przywitać). I naprawdę nie wiem skąd to ma,
nie ma u nas w rodzinie tak małych dzieci, z tego co wiem nie miała również
kontaktu z dziećmi w swoim "wieku niemowlęcym".
Sunia jest już coraz mądrzejsza - mam już (prawie) z głowy temat czystości w
domu, doskonale zgadza się też z moim synem. Potrafi godzinami przeleżeć obok
niego (Grześ czyta książkę a sunia co rusz przynosi mu nowe zabawki i zajmuje
się ich gryzieniem).
Zastanawiamy się z mężem, jak Tila przyjmie nowego członka rodziny (czerwiec
br). Jestem pewna, że nie będzie agresywna, na pewno będzie zazdrosna (tak jak
o kota i chomika). Jestem jednak optymistką - jeśli jej nie odrzucimy i
poświęcimy choć trochę czasu na pieszczoty, zabawę i głaskanie - na pewno
doskonale zaakceptuje nową sytuację.
Dzieki i psiaki to tematy rzeka, prawda?
Pozdrawiam
Jola.

[maadzik3]

Zazdroszcze tej cechy charakteru. Moja jest pod tym wzgledem zgodna ze wzorcem -
na obcych sie jezy. To wprawdzie tez ma swoje zalety - nie skacze na obcych,
nie oblizuje i nie musze sie tlumaczyc z brudnych psich lap na plaszczu, ale sa
inne problemy - nie zsocjalizowalismy jej z dziecmi, toleruje tylko Macka. A
probowalismy ciezko. Zdaniem naszego psa ludzie sie tak nie zachowuja - nie
biegaja, nie piszcza, nie probuja psa zlapac za ogon ani zapedzic do kata, nie
chodza na czterech konczynach itd itp. Ale poza tym jest kochana. Co do
agresji - masz racje , w tych pieskach nie ma cienia agresji i za to je kocham.
Za to sa nieprawdopodobnie ciekawskie, ucza sie wszystkiego w mig ( w psim
przedszkolu nasza zdobywala laury wsrod wszystkich ras) i kochaja kazda nowa
zabawe. Ale nie bede juz opisywac na forum dziecka mojej psicy. Jak masz ochote
pisz na priva. Chetnie podyskutuje.
Wielbicielka Sheltie

[borunia2]

Witam serdecznie.
Ja dostałam pieska w prezencie jak byłam w szóstym miesiącu ciąży. Do porodu
pies nauczyl sie czystości i wogole niesprawiał nam żadnych klopotów. Poza tym
była okazja do długich spacerów. Do dziecka przyzwyczjał sie ok 3 tygodni, a
jak Szymek miał 7 miesięcy to łapałam ich jak razem jedli.
Życzę powodzenia

[aniutek]

przygotuj sie, ze bedziesz miala dwoje dzieci w odstepie 3 miesiecy

[cenia5]

nie przesadzajmy