Popłakałam się!

[jakasik]

Jechałam dzisiaj rano do pracy autem, słońce świeciło mi prosto w oczy, na
drzewach widać już pączki listeczków, trawa nabiera soczystej zielonej barwy.
I nagle dotarło do mnie, że ja jestem w ciąży (7 tydzień dopiero). Że tam w
brzuszku rośnie sobie mój dzidziuś. I wiecie co, popłakałam się ... ze
szczęścia!

[wiu1]

Jakasik
Ściskam Cię z całej siły!
Zobaczysz, jak będzie fajnie

[malika5]

Ja już jestem w 35 tyg. i powoli zaczyna mi się zbierać na płacz, że jeszcze
jestem w tej ciąży. To moje pierwsze dziecko i jestem strasznie niecierpliwa)
Pozdrowionka!!

[ania.k26]

Ja to mam ochote wyjść sobie z pracy i pojechac sobie do jakiegoś lasu i sobie
pochodzić i pokrzyczeć sobie i pośmiać się ze szczęścia. Bo już wiem że
wszystko z groszkiem ok. i wcale nie muszę się tak non stop martwić, bo wiem że
to silny dziedziak i że sobie poradzi. Ale mi się nie chce siedzieć w pracy,
buuu.
Całuję ciążowo
ania

[misia126]

Ja mam nadzieje ze poplacze sie w piatek... tez ze szczescia... na ostatnim
piatkowym USG (7 tydzien) byl pecherzyk ciazowy, ale ani sladu zarodka. Wczoraj
odebralam wyniki bHcg (prawie 76 tys), wiec wyglada ze ok. Mam nadzieje, ze w
piatek zobacze moje upragnione malenstwo... wierze w to... musi byc ok.

Pozdrawiam
Misia

[jakasik]

7 tydzień od OM? Bo ja liczę sobie od zapłodnienia. A jeśli od OM to już 9!!!
Na usg ide za 2 dni! Wcześniej też tylko widziałam pęcherzyk o wymiarach
22x11mm. Ale i tak mi się podobał.

[misia126]

No tak wyliczyl mi lekarz... a on chyba zawsze bierze od OM...
Nastarszyl mnie troche tym, ze w 7 tygodniu to juz powinien zarodek byc
widoczny... ale moj sie chyba wstydzil i sie nie chcial pokazac... ale wierze
ze jest )) Po prostu musi byc i tyle!

Pozdrawiam
Misia

[japislawa]

ja sie popłakałam jak mi lekarz na pierwzej wizycie powiedziała ze nic nie
widzi i nie wie czy to w ogóle ciaża. musiałam czekac az tydzien , zeby
potwierdzic i zobaczyc malutki pecherzyk na ekranie. A mała fasolka urosła
sobie spokojnie i ma juz 31 tygodni. Jej , niedługo bede mamusia !!! huraaa!

[misia126]

no ja ryczalam jak bobr po ostatniej wizycie (kiedy okazalo sie ze zarodka nie
widac). Chyba za duzo naczytalam sie o pustych pecherzykach, obumieraniu
zarodka... itd... dostep do internetu chyba wcale mi nie sluzy, pewnie bylabym
spokojniejsza nie wiedzac o tym wszystkim...
Ale nie poddaje sie i wiem ze nastepne lzy, to moga byc tylko ze szczescia
Misia

[agakra]

jakasik napisała:

> 7 tydzień od OM? Bo ja liczę sobie od zapłodnienia. A jeśli od OM to już 9!!!
> Na usg ide za 2 dni! Wcześniej też tylko widziałam pęcherzyk o wymiarach
> 22x11mm. Ale i tak mi się podobał.


to jesteśmy w podobnym wieku ciążowym, u mnie dzisiaj koniec 9 tygodnia, jutro
10.

[jkko3]

Hejka!
U mnie tez dziś koniec 9 tyg. od OM i zaczynam 10tydz.
Ja również często płaczę. Wzruszam się z byle powodu, ostrzejsza wymiana zdań
między mną a mężem i ja już płaczę, tak samo jest z filmami w tv, płaczę jak
bóbr.

[marta_km]

a ja się właśnie popłakałam czytając Twój post
też jestem w siódmym miesiącu i nie mogę uwierzyć w swoje szczęście

P.S. A te buzujące hormony, które sprawiają, że płaczę nawet przy reklamach w
TV to osobna sprawa

[atlantis75]

A ja... wstyd się przyznać na tle tych wszystkich szczęśliwych postów... płakałam
wczoraj ze starchu przed tym, czy sobie poradzę z wielką odpowiedzialnością,
bólem porodowych, wychowaniem. I płakałam też zastanawiając się, czy będę dobrą
matką, bo być może moje dziecko zasługuje na kogoś lepszego: mniej nerwowego,
bardziej przebojowego... I jeszcze na koniec łza mi kapnęła, bo z tych myśli zrodziły
się wyrzuty sumienia. Beształam siebie za ten strach, za to, że nie potrafię cieszyć
się 24h/dobę, za to, że czasami chciałabym poczuć się jak dawniej, czyli
odpowiadać wyłącznie za siebie.
Tak bardzo chciałam, chcieliśmy naszego kochanego Skarba, a gdy w końcu zdarzył
się cud życia i gdy minęła euforia dwóch kresek na teście, to poczułam się bardzo
zagubiona. Kochany mąż mnie wspiera, wychodzi z samego siebie, by oddalić ode
mnie te myśli, rodzice i teściowie zadowoleni. A ja... coż mam nadzieję, że i nad
Olsztynem zaświeci słońce, bo narazie pochmurno i pada.

Pozdrawiam i przepraszam za ten może niewesoły post.
Atlantis

[isma]

Atlantis,
poradzisz sobie. Raz lepiej raz gorzej, ale poradzisz sobie.
Malutka, trzeba pozegnac sie z postawa wiecznej prymuski, ktora chce, zeby
wszystko bylo idealnie.
Ludziesmy, wiec czasem bladzimy.
A dla swojego dziecka bedziecie najlepszymi rodzicami, wierze w to.

[smartka]

Ja też do twardzieli nie należę
Popłakałam się gdy na USG w 24 tyg. okazało się że to będzie synuś i że
wszystko ok, bo moje przeczucia się sprawdziły. A wogóle to oglądanie dzidzi na
monitorze jest takie wzruszające...
Ja o swojej ciąży dowiedziałam się jesienią a i tak czułam jakby to był piękny,
słoneczny, wiosenny dzień, wracając od lekarza zobaczyłam auto na którym
reklamowano "przewozy ciężarowe" i to mnie wzruszyło do łez a potem zaczęłam
sie śmiać. Byłam tylko ja i Maleństwo, reszta świata się nie liczyła.