Boje się

[carlina23]

Ciesze się że jestem w ciązy jak niewiem co i niczego w życiu tak nie
pragnęłam ale teraz dopada mnie przerażenie (( PRZECIEŻ JA NIC NIE WIEM O
DZIECIACH !!! nie mam w rodzinie styczności z małymi szkrabami nie umiem się
nimi opiekować nigdy nie próbowałam . Nie wiem jak się trzyma,jak się
przewija, czym się pielęgnuje ,kiedy ? Jak kąpać w jakiej wodzie ? z
jakimi "środkami"(płyny mydełka itp.) nie wiem jak karmić, czym karmić, kiedy
karmić? ile taki brzdąc musi jeść, ile spać ? spacery,kiedy, jak często i jak
ubrać dziecko na taki spacer? co to znaczy nie za ciepło nie za zimno ? A jak
będzie płakać to co zrobić ? NIC NIE WIEM !!! Jestem przerażona (( ja
wiem że przede mną jeszcze jakieś 6 m-cy ciąży ale cała opieka nad dzieckiem,
pielęgnacją, odpowiedzialnością nagle wydaje mi się czymś kosmicznym (( No
wiem niby instynt... ale co jak się we mnie nie "obudzi" ( przecież tyle
jest "wyrodnych " matek ...a jak ja też taka bedę ...jak się nie sprawdzę...
nie wiem,nie umiem, boje się, nie nauczono mnie ... z domu niestety tego
wszystkigo nie wyniosłam (((
Boję sie ((

[aronka1]

Miałam dokładnie takie same odczucia, jak byłam w pierwszej ciąży.
Nie miałam nigdy żadnego kontaktu z niemowlakami, żadnej praktyki. Nie miałam
pojęcia o niczym. Też była to dla mnie totalna abstrakcja. Bałam się, jak sobie
poradzę. Tyle, że starałam się nie panikować. Tłumaczyłam sobie, że nie ja
pierwsza i nie ostatnia.
Trochę poczytałam, chociaż tak naprawdę nie można brać do serca wszystkiego, co
piszą w "mądrych" książkach. A poza tym działaliśmy trochę "na czuja".
Internetu nie mieliśmy, więc nie miałam możliwości zapytać bardziej
doświadczonych dziewczyn o cokolwiek.
O karmieniu trochę powiedziała pani doktor w szpitalu po porodzie, o kąpaniu
położna, która zawsze przychodzi do domu do noworodka. Ze spacerami
kombinowaliśmy sami. Naczytałam się o werandowaniu itd. Kiedy Natalia się
urodziła były spore mrozy, więc musieliśmy trochę przeczekać. Ale jak już było
cieplej, to wybraliśmy się nie na balkon , a na normalny, godzinny (!)
spacer. Tatuś stwierdził, że jego córeczka nie będzie takim zmarzluchem, jak
jego żona, i zamierza ją hartować. Oczywiście w granicach rozsądku. Miał rację!
Bałam się też płaczu dziecka, czasem czułam się bezradna. Ale tak było na
początku, potem było coraz łatwiej. Poznawałam własne dziecko.

Nie załamuj się! Nie będziesz wyrodną matką! Gdybyś miała być, to chyba nie
martwiłabyś się już teraz o to wszystko. To jak najbardziej zdrowy objaw!
Jeśli ja, taka kiedyś "zielona", teraz znowu zupełnie świadomie zdecydowałam
się na drugie dziecko, to znaczy, że nie może być źle.
Głowa do góry! Nie od razu matka ma kilkoro dzieci i wie wszystko. Zaczyna się
zawsze od tego pierwszego! ))
Będzie dobrze, zobaczysz!

[bet2]

Cześć.
Ja w pierwszej ciąży miałam dokładnie takie same odczucia i obawy. Myslałam że
będę się bała wziąć maleństwo na ręce bo mu napewno zrobię krzywdę i że nie
będę umiała się nim zająć. Ale kiedy maluch przyszedł na świat obawy mineły, no
może nie wszystkie, ale większość. Zobaczysz, to po prrostu przychodzi samo. Ja
też troszkę czytałam, wię teoretycznie byłam przygotowana, ale każde dziecko
jest inne i nie trzeba się zbyt przejmować tym co piszą. Napewno sobie
poradzisz. Teraz z niecierpliwościa czekam na drugiego maluszka, który ma się
pojawić w lutym. Głowa do góry, na pewno sobie poradzisz!!!

[misialski]

Carlina Twoje obawy sa normalne, wiele przyszłych mam je ma. Jedno jest pewne.
Dla Twojego dziecka Ty bedziesz najlepszą mamą, i ono właśnie Ciebie bedzie
najbardziej kochało.
Miłego dnia

[isabela_1974]

Hej!
Przede wszystkim musisz sobie uświadomić, że dziecko nie jest
takie "porcelanowe", jakby sie czasem wydawało. Naprawdę trudno mu zrobić tak
od razu krzywdę przy przewijaniu czy kąpaniu Przekonasz się, gdy zobaczysz,
jak się z maluchem obchodzą położne w szpitalu Przede wszystkim zaufaj sobie
i nie martw się za bardzo. Nawet jak kupisz jeden śliniaczek za mało czy jeden
kaftanik zbyt ciasny, to dzidziusiowi na pewno nie zrobi różnicy
Głowa do góry!
Pozdrawiam
Iza (20 tc.)

[carlina23]

dzięki ... troszkę mi lżej .. idę zaraz do lekarza i pewnie jego troche
pomęczę
Dzięki .. mam nadzieję że to faktycznie przychodzi samo na podstawie
przeczytanych ksiązek i gazet do dziecka bym chyba wogóle nie podeszła