Na "kocią łapę"

[lamciad]

Chciałam sie dowiedzieć,ile z Was decyduje się na posiadanie dziecka bez
ślubu.Czy w ogole swiadomie wybieracie taką opcję?Spotykamy się ze soba już
od 8 lat,mieszkamy ze soba prawie 2
lata.On twierdzi,że ślub to tylko papierek.Wspomnę,że bardzo chce mieć ze mna
dziecko(i to w niedługo).Co o tym sądzicie?

[mpenzi]

Jeśli oboje się z tym dobrze czujecie to czemu nie. Warto jednak wtedy zadbac o
uznanie ojcowstwa.Ja i mój partner tak zrobiliśmy, chociaż dla nas dzidzia nie
była planowana. Teraz nie wyobrażamy sobie życia bez niejPozdrawiam.

[mazuba]

podobnie jak w przypadku mojej poprzedniczki, nie planowalam dziecka z moim
parntnerem, w ogole nie planowalam w zyciu dzieci. w tej chwili bardzo na nia
czekamy. swiadomie nie wzielismy slubu, mimo, ze moj partner pochodzi z bardzo
katolickiej rodziny a u mnie byly naciski z roznych stron
pozdr
magda, 30 tc

[aluc]

my mamy już dwójkę na kocią
jakoś przy drugiej ciąży już nikt nie pytał, kiedy zamierzamy się pobrać hi hi
hi

[joakal]

Jeśli jest to dobry pomysł również dla Ciebie to nie ma sprawy. My tak
zrobiliśmy i nie czujemy się z tym źle. Tylko musisz się liczyć z dziwnymi
pytaniami i głupimi uwagami postronnych osób, które będą wiedzieć o Waszej
sytuacji.

[lamciad]

No własnie,te pytania ze strony innych osob...I opowieści koleżanek,że slub to
najpiekniejsza rzecz w życiu...W ogole to ślub chcemy wziać,ale jeszcze nie
teraz.Najpierw dzidzia,potem ślub-żeby było nowocześnie)))-jak twierdzi moj
partner.

[muuunia]

czasy na szzcescie sie zmieniły i dziecko nie musi od razu oznaczac slubu. znam
przypadki, kiedy ludzie nie chcieli slubu ale zdecydowali sie na dziecko a jak
ono sie pojawilo to dopiero obije dojrzeli i do małżeństwa. ja też powoli
dojrzewam.

[iwcia75]

a coz to za problem wziac slub (zwlaszcza jesli to tylko papierek?). dla
kobiety i dla dziecka sytuacja niekomfortową jest zycie na kocia łape

[malwisienia]

a to ciekawe, nie zauważyłam żadnego "niekomfortu" z tym związanego

[iwcia75]

no chocby te pytania ludzkie, klopoty z przedstawianiem sie- to moje dziecko,a
to moj..kto? konkubent?
dochodzi jeszcze koniecznisc uznania dziecka, nieudzielanie informacji o stanie
zdrowia partnera (niekiedy), ojciec dziecka dostaje dni wolne po porodzie tylko
na czlonka rodziny (żone). no jest troche tych utrudnien i dlatego ludzie biora
slu, gdy dziecko jest w drodze.

P.S osobiscie nie mam nic do osob,ktore slubu brac nie chca,ale dla mnie samej
taka sytuacja bylaby klopotliwa

[iwka901]

Iwcia75 ma rację , sytuacja jest mało komfortowa jeśli jedna strona pragnie
ślubu -matka z dzieckiem, a tato nie chce, więcej, wtedy powstaje naprawdę
poważny kryzys i refleksja nad związkiem.
Jeśli życie bez papierka jest dobrowolną decyzją OBU stron, to jest jak
najbardziej OK.

[darekjedrasiak]

Pozwolę sobie na małe sprostowanie (bo być może komuś to się przyda) -
informacji o stanie zdrowia możemy udzielić tylko osobom wskazanym przez
pacjenta. Jeśli nie ma wśród nich członków rodziny, to choćby pytał brat,
ojciec czy matka, nie można im nic powiedzieć. Pozdrawiam Darek Jędrasiak

[muuunia]

wręcz przeciwnie, ja uważam że to dość komfortowa sytuacja poza tym
przynajmniej wiem, ze jestesmy ze sobą bo chcemy a nie dlatego, ze zrozwody sa
drogie a ślub weźmiemy bo będziemy oboje czuli taką wewnętrzną potrzebę a nie
dlatego że zamarzy nam się dziecko

[lamciad]

> przynajmniej wiem, ze jestesmy ze sobą bo chcemy a nie dlatego, ze zrozwody
sa drogie

No i właśnie o to chodzi!!!Bardzo mi się podoba Twoja wypowiedź muuunia.

Pozdrawiam

[mazuba]

ja tez nie mam dyskomfortu z powodu zycia na "kocia lape" a branie slubu dla
dwoch tygodni wolnego dla partnera i prostszego przedstawiania rodziny to wg
mnie niedojrzalosc i skrajny konformizm, ktory nie zawsze jest taki dobry (jak
wielokrotnie pokazala historia)
pozdr
magda, 30 tc

[iwcia75]

coz, ja nie naleze do tych nowoczesnych stad dla mnie bylby to problem. wole
byc żoną i już!
ale zeby z tego powodu posadzac mnie o niedojrzalosc, to mazubo, przesada. ja
nie krytykuje myslacych inaczej niz ja w sprawie slubu, mowie tylko,ze ja wole
inaczej.

[mazuba]

iwcia75 napisała:

>a coz to za problem wziac slub (zwlaszcza jesli to tylko papierek?). dla
>kobiety i dla dziecka sytuacja niekomfortową jest zycie na kocia łape

a w tym miejscu Ty czasami nie skrytykowalas mojej sytuacji i sposobu na zycie??
magda

[iwcia75]

napisalam to do autorki watku,a nie do ciebie, Mazuba! a poza tym napisalam,ze
to nie problem wziac slub (wg mnie- czego zapomnailam dodac),ale nikomu nie
powiedzialam,ze to jest niedojrzale-zwlaszcza,ze tak wcale nie uwazam!

[mazuba]

dokogokolwiek bys nie pisala,to ogolne stwierdzenie "ze zycie na kocia lape
jest dla kobiety niekomfortowe" ( a ja wlasnie tak zyje) dotyka i dotyczy takze
mnie
i dodawaj "wg mnie" to bedzie latwiej czasami.
pozdr
magda

[iwcia75]

wiesz, Mazubo, nie wiem,o co Ci chodzi, nikt Cie nie chcial urazic! gdybym
reagowala tak,jak ty, to bym sie musiala obrazic na wszystkie panie, ktore
bardziej cenia zycie bez slubu,piszac,ze to papierek lub ze to nie uchroni
przed rozwodem! jakos sie nie obrazilam na te zdania! )
przeciez zdanie "zycie na kocia lape jest dla kobiety niekomfortowe" nie jest
obrazliwe! i jest oczywiste,ze wyraza ono moj poglad na zycie i nie zawiera
krytyki osob zyjacych inaczej,do ktorych ja absolutnie nic nie mam

[yola13]

Wiesz, po prostu są różne sytuacje prawne w życiu, w których lepiej jest mieć
ten papierek, niż go nie mieć.

[muuunia]

dla mnie jest bardzo komfortową

[schaapje]

jestesmy razem juz 8 lat, mamy wspolne mieszkanie i kredyt. w zasadzie chcemy
slubu, ale jakos nam nie wychodzi. zareczylismy sie tak bardzo oficjalnie (ja
tego potrzebowalam) i jest nam dobrze. czesto mowimy o sobie 'maz-zona' i tak
tez mowia o nas nasi znajomi, choc wiedza, ze nie jestemy malzenstwem. teraz
oczekujemy dziecka (planowanego i chcianego), ale nie zamierzamy z tego powodu
brac slubu (wrecz uwazamy, ze wlasnie z tego powodu slubu brac nie bedziemy)...

nie bede sciemniac - czasami sobie mysle, ze chcialabym, zebysmy byli
malzenstwem, takim oficjalnym, przypisanym sobie... wiem, ze tylko paierek, a
rodzine tworza ludzie, nie podpis na akcie slubu. ale czasem tak mnie
nachodzi... a potem mysle - jeszcze rok, jak juz skoncze szkole, jeszcze teraz
rozlicze sie z dzieckiem i bede miala czym zaplacic czesne.. potem przychodza
do mnie inne komplikacje, ktore sie pojawia razem ze slubem - i poprostu mi sie
odechciewa...

no ale generalnie - decyzja nalezy do Was - najwazniejsze, zebyscie byli
szczesliwi...

[1jagienka]

Dla mnie ślub nie był tylko papierkiem. Dla meza również. Wiele się zmieniło -
na lepsze. Zupełnie inaczej zaczęliśmy na siebie patrzeć, poważniej. Ja czuję
się pewniejsza i - może śmieszne - ważniejsza, niż tylko dziewczyna. Nie chcę
nikogo urazić - ja to tak czuję: chodzilśmy ze sobą 5 lat, więc mam porównanie
przed i poNa dziecko również zdecydowaliśmy się po ślubie, bo - niestety -
dzieci w szkole są okrutne (wiem, bo jestem nauczycielką i mam 2 podopiecznych,
którzy mają dosyć tłumaczenia się innym, czemu mama ma inne nazwisko, wyzwisk,
itp. Niestety nasz polski ciemnogród długo jeszcze nie wyjdzie z dawno
przyjętych sztywnych norm.
Poza tym racją jest, że ślub nie chroni przed nieudanym związkiem i rozstaniem -
może je jedynie komplikuje. Ale ja jestem szczęśliwa, że mam męża i myślę, żę
mąż jest szczęsliwy, mając żonę))Dla mnie małżeństwo mam po prostu więcej +,
niż wolny związek. Ale to jest moje zdanie i absolutnie nie potępiam innych.
nie dajcie się upychać w szablony i uprzedzenia!
pozdrawiam
--
nasza dziewczynka
"lilypie.com/days/050512/2/25/1/+0"

[malwisienia]

Przypomnę tylko że w małżeństwie również jest dopuszczalne jest posiadanie
innych nazwisk przez małżónków (w moim przypadku akurat tak by było) więc
argument z tłumaczeniem się przez dziecko z innych nazwisk rodziców jest moim
zdaniem nietrafiony

[1jagienka]

Ale o co tobie chodzi? Czy to jest mój argument?? Chyba nie zrozumiałaś mojego
postu?

[agnieszkamr]

Jestem za wolnością wyborów. Ludzie są różni, mają różne potrzeby i różnie się
zachowują w różnych sytuacjach. Dla mnie wzięcie ślubu było oczywistym etapem
związku. Dodam, że odbył się dośc szybko, bo chociaż znamy się z mężem całe
życie (nasze babcie się przyjaźniły), to "chodziliśmy" z sobą tylko cztery
miesiące, z czego dwa już jako narzeczeni. Ślub cywilny odbył się po czterech
miesiącach od pierwszej randki, a kościelny po kolejnych czterech (wymagał
więcej przygotowań). Ale żadne dziecko nie było wowczas w drodze, więc ten
szybki ślub był przemyślaną i, jak się po już prawie 7 latach małżeństwa
okazało, dojrzałą decyzją. W naszych odczuciach jesteśmy szczęśliwym i
kochającym się małżeństwem. Nie wyobrażam sobie życia w związku nieformalnym,
ale to nie oznacza, że małżeństwo ma być patentem dla wszystkich na szczęśliwy
związek. Myślę jednak, że istotnie pary żyjące w nieformalnych związkach mają
więcej kłopotów natury właśnie formalnej: uznawanie dziecka, kwestie
dziedziczenia, informowania partnera w szpitalu itd. To oczywiście nie oznacza,
że należy się pobierać tylko z tego powodu, by tych kłopotów uniknąć. Zresztą
to, co dla jednych jest kłopotem, dla innych może być tylko drobną
niedogodnością. Jednakże tak samo formalności rozwodowe nie są dla mnie
argumentem przeciwko małżeństwu, bo jak się wchodzi w związek, to ma się
nadzieję, że on przetrwa. Jestem natomiast zdecydowaną przeciwniczką pobierania
się TYLKO z tego powodu, że dziecko jest w drodze, to znaczy formalizowania
przypadkowych związków.
A tak na marginesie, nazwisko zachowałam swoje, dołozyłam tylko nazwisko męża,
najczęsciej używam dwuczłonowego, czasem tylko panieńskiego, a nie zdarza mi
się prawie wcale używac samego nazwiska męża.

Pozdrawiam
Agnieszka, mama Marianny (prawie 5 lat) i Tadzia (28 tc)

[malwisienia]

Nie róbmy problemu z uznania dziecka, przecież to tylko kwestia wypełnienia
jednego formularza w usc

[1jagienka]

malwisienia, ja nikomu naprawdę w metryki nie zaglądam. To jest kwestia wyboru
i tyle. Moim rodzicom ślub nie pomógł - rozwiedli się po 25 latach, więc nie
argumentuję ślubem szczęścia w związku. Napisałam tylko o 2 biednych
dzieciakach (biednych z powodu nietolerancji rówiseśników, a nie stanu
cywilnego rodziców) , a ta nietolerancja jest tak głęboko zakorzeniona, że na
tych zawziętych nie pomagają żadne kary, rodzice jednego z tych, którym
dokuczano, przenieśli je w tym roku do innej szkoły i mam nadzieję, że to coś
pomoże.
To jest dla mnie jedyny naprawdę poważny problem w związku nieformalnym - chory
brak tolerancji.

[iwcia75]

czuję podobnie,jak 1jagienka- malzenstwo w moim przypadku duzo zmienilo na
lepsze. bardziej kocham swojego partnera, nasza wiez sie poglebila,czuje sie z
nim rodzina i uwielbiam,gdy nazywa mnie swoja żoną. ogolnie czujemy sie za
siebie bardziej odpowiedzialni.
a do slubu "z powodu dziecka" (dla osob,ktore i tak sa razem) zachecam z tych
powodow,o ktorych pisala jagienka-dla dobra dziecka. wiem,jak sie patrzy an
dzieci,ktorych rodzice nie maja slubu- w Polsce jeszcze dlugo to podejscie sie
nie zmieni.

[iwcia75]

odniose sie do tego,co mowi bardzo szczerze Schaapje-gdzies w glebi pragnie ze
swoim chlopakiem tworzyc juz oficjalne malzenstwo. wiele kobiet cos takiego
odczuwa i niekiedy nie dopuszczaja tego do swiadomosci. bede sie upierac,ze dla
częsci kobiet zycie bez slubu jest sytuacja niezreczna-np dla mnie by bylo.
mezczyznom ta "oficjalnosc" nie ejst tak potrzebna,jak niektorym kobietom. mnie
byla,ale akurat moj malzonek tez tego potrzbowal i nie chcial mieszkac bez
slubu (nawet bardziej ode mnie)

[lamciad]

Schaapje,Twoj post jest poprostu odzwierciedleniem całej mojej sytuacji
życiowej.Nawet spotykacie się ze sobą tyle,co my.No i uczysz się nadal-ja
też.Jedyne co nas rożni to fakt,że my dzidziusia planujemy,a u Was juz w
drodze-gratuluje!W ogole bardzo mi się podoba Twoja wypowiedź.

Pozdrawiam gorąco

[letsgostarted]

Mieszkamy razem 5 lat, teraz spodziewamy sie dzidzi, slubu na razie nie
bierzemy i nie czuje w zwiazku z tym zadnego dyskomfortu. Dziecko zostanie
formalnie uznane a nam jest dobrze jak jest. Pomyslimy o tym w przyszlosci -
moze.
Dodam,ze jestem kobieta "po przejsciach" wiec wiem czym jest malzenstwo.

Pozdrawiam

[justa0103]

a ja uwazam ze nikt nikomu nie ma prawa zagladac do dowodu -bo to indywidualna
sprawa
dla mnie tak jak i dla jednej z moich poprzedniczek rodzina to dwoje
kochajacych sie ludzi i ewentualnie dziecko... zaden papierek lub udogodnienia
tego nie zmienia albo sie chce z kims dzielic zycie i sie z nim jest albo nie -
dla mnie proste!!!
a tak w ogole to ja nie wiem czy dla mnie nie bylby to problem raczej zwiazany
z finansami bo slub swoja droga ale jakby sie poczula rodzina niezaproszona na
ten wazny dzien ???? zrobcie teraz slub z drobnym nawet poczestunkiem i
policzcie ile wam wyjdzie ... ja w takim momencie gdy spodziewalabym sie
dziecka absolutnie nie podjelabym sie wydania takiej kwoty na to zeby ktos sie
bawil a ja mialabym potem martwic sie jak zapewnic byc dzieciatku... taka
niestety moda nastala ze ukochani nie moga we dwoje przezyc tego dnia slubu
tylko z cala rodzina - w wiekszosci przypadkow bylaby to przeciez dla tych
ciotek , babci obraza majestatu
mysle ze to wazniejsza kwestia (pieniadze) bo czesto to mlodym stoi na
przeszkodzie by sie pobrac mimo ze bardzo by chcieli

[schaapje]

kilka miesiecy temu (jeszcze nie bylam w ciazy moj powiedzmy w miare dobry
znajomy w dosc oczywisty sposob proponowal mi romans. facet przystojny,
inteligentny, do tego wysoki, a to zawsze mnie 'rozkladalo'... ja zwiazana, on
zwiazany - duzo takich zwiakow prawda?

ale nie o tym chcialam - rozwalilo mnie wtedy to, ze on kilka tygodni pozniej
mial brac slub. i widac bylo, ze sie tym przejmuje, ze to dla niego wazne itp.
widzicie ja nawet nie chce wnikac w to, co nim kierowalo, ani w to, czy
rzeczywiscie bylby (bylibysmy) w stanie posunac sie dalej niz tylko do rozmowy
o tym. po prostu przybilo mnie, ze slub moze tak niewiele znaczyc...
dla mnie wiernosc jest kwestia wyboru i nie wierze, ze mozna sie z nia urodzic.
ja osobiscie musialam sie jej nauczyc. w wiernosc mojego faceta wierze
bardziej, niz w swoja wlasna i mam to bez slubu... i rodzina tez jestesmy bez
tego (zwlaszcza, ze moj facet jest 'po przejsciach' i mieszkamy razem we
trojke, razem z jego dzieckiem z poprzedniego malzenstwa). niedlugo bedzie nas
czworo i wiem, ze bedzie jeszcze lepiej, niz jest, ze dopiero teraz bedziemy
rodzina... wiec po co nam slub????

a jednak planujemy wiec...?

moze troche nie na temat mi wyszlo, ale ten watek prowokuje do myslenia
(przynajmniej mnie

[iwcia75]

schaapje, dlaczego nie na temat? sa ludzie, ktorym nawet slub nie pomzoe, sa
tacy, ktorzy i bez slubu sobie poradza z miloscia,a innych slub uskrzydli i
nada nowy wymiar ich uczuciu

[sprezyna23]

ZASTANÓW SIĘ, CZEGO TY CHCESZ. JEŻELI PRAGNIESZ ŚLUBU I DOPIERO POTEM DZIECKA,
TO POWIEDZ MU O TYM. A JEŚLI UWAŻASZ, ŻE NIE CHCESZ Z NIM BYĆ DO KOŃCA ŻYCIA,
BO COŚ CI W NIM NIE ODPOWIADA,NIE WYCHODŹ ZA NIEGO. MAM NADZIEJĘ, ŻE UDA CI SIĘ
PODJĄĆ ODPOWIEDNIĄ DECYZJĘ.

[e_rubi]

Ja mieszkalam ze swoim partnerem 5 lat, wynajmowalismy razem mieszkania,
mielismy wspolne konto, kupowalismy razem meble, bralismy razem kredyty,
spedzalismy swieta, znalismy swoje rodziny - zylismy jak malzenstwo. Nie
dazylam do slubu, moj partener uwazal, ze to niepotrzebny papierek. Gdzies w
glebi sobie myslalam, ze jak bedziemy planowac dziecko, to wtedy o tym
pomyslimy, pogadamy. Az nagle cos sie w nas zmienilo i okazalo sie, ze chcemy
sie pobrac i to dla nas wazne, tak po prostu. Sami bylismy zaskoczeni, nasi
znajomi tez, bo wydawalismy sie byc zadeklarowanymi przeciwnikami formalizacji
zwiazku. I slub odbyl sie, huczne wesele rowniez. I orgaznizowanie tego
sprawilo nam wiele radosci i frajdy. Myslalam, ze to nic nie zmieni...a jednak
poczulismy sie wyjatkowo. Uwielbiam mowic o nim moj maz i czuje sie dumna gdy
on nazywa mnie swoja zona. Wszyskto sie jakby dopelnilo. Najwiecej jednak
znaczylo dla naszych rodzicow, dopiero wtedy poczulam, ze naprawde jestem
czescia rodziny meza a on mojej, bo to ze sami dla siebie jestesmy rodzina bylo
juz oczywiste dla nas od dawna. Decyja o dziecku przyszla duzo pozniej, rok po
slubie.
Dla kazdego slub znaczy co innego. Wydaje mi sie, ze trzeba sie kierowac sercem
i wlasnymi emocjami, jesli dalej czujecie, ze slub to tylko niepotrzebny
papierek to nie ma sensu go brac. Nawet gdy w drodze jest dziecko. Jesli oboje
czujecie sie z tym dobrze na pewno poradzicie sobie z ewentualna presja
otoczenia czy brakiem tolerancji. A formalnosci na pewno da sie zalatwic. Ja
mimo tego ze jestem zona nosze wciaz swoje nazwisko a dziecko bedzie mialo
oczywiscie nazwisko meza. Nie widze w tym problemu. Moze poczujecie kiedys (jak
my), ze jednak warto sie pobrac, a moze nigdy - i tez OK. Bedziecie dla siebie
rodzna obojetnie czy na papierku czy nie. Zycze powodzenia.