cc vs psn od innej strony

[pimpek_sadelko]

wlasnie maz mi zakomunikowal, ze zona kolegi zlatwila sobie cc. wskazan nie
ma. boi sie.
ocene zostawiam wam... mnie interesuje cos innego.
mimo tego, ze sama sie boje porodu, bolu, tego, ze bede jedna wielka
fizjologa do ktorej moje czlowieczenstwo bedzie tylko malym dodatkiem( chodzi
mi o robienie pod siebie podczas porodu, o darcie buzi, o niepanowanie nad
wlasnym cialem i emocjami)... to chce jednak probowac rodzic naturalnie. nie
wiem dlaczego ( bo doswiadczen nie mam zadnych), ale czuje, ze wybierajac
sobie "dla kaprysu" cc wiele bym stracila.to tak jakbym sama nie przygotowala
sie na przyjscie dziecka na swiat, tylko ktos zrobil to za mnie. a ja jakos
czuje, ze musze wszystko SAMA. taka zosia samosia sie we mnie obudzila...
w mojej glowie kwestie porod-dziecko sa nierozerwalne, ale porod to dla mnie
psn, cc to jakies dziwadlo, operacja... ale nie porod. wiem, ze tak nie jest
z medycznego punktu widzenia, ale w glowie tak mam.zatem boje sie jak 150,
czytalam mase rzeczy o porodach, troszke filmow i zdjec z porodow obejzalam,
ale i tak jest to zjawisko niewyobrazalne do konca. w kazdym razie co tkwi w
kobiecie, ze nawet takie tchorze jak ja ( panicznie boje sie bolu i nie
jestem na niego odporna) czuja, ze MUSZA rodzic jak bozia przykazala?

[nicol.lublin]

ja też tak mam pimpuś! moim koszmarem jeszcze sprzed czasów ciąży (ciekawe
dlaczego w ciąży mi się to nie śni?) było, że mam cc na zmianę z porodem
bliźniaków. nie wiem skąd mi się to wzięło wszystko... ale tak już mam, że chcę
rodzić drogami natury (ale chętnie z zzo)
p.s. zastanawiałam się czy jeszcze jesteś w jednym kawałku?

[pimpek_sadelko]

w jednym nadal
bole pachwin juz zostaly.... coz sypie sie widac na koniec. chodze jak
mieszanka pingwina( kolyszac sie na boki) i kowboja ( jak zaboli w pachwinie,
zakluje w szyjce, to ide okrakiem). mam nadzieje, ze te skrawki sluz,
ktore "gubie" to znak, ze moja szyjka do porodu zaczyna sie przygotowywac. to
moja jedyna pociecha. w poniedzialek zaczynam 37 tc... zatem MARZE o porodzie
za tydzien
ech.... bajki dla potluczonych... skurczny nie mam.

acha! zzo dopuszcam ze strachu:)/nt

[pimpek_sadelko]

[karolinka302]

mi sie wydaje,ze to taka moda...od setek lat kobiety rodza "same".cc powinno
robic sie wtedy kiedy jest taka potrzeba,a nie dla kaprysu...

[agnieszqa]

co tkwi w kobiecie?? natura to zew natury a kobieta, która postanawia się
zmierzyc twarzą w twarz a porodem nie zagłusza naturalnych odruchów tak sobie
myśle
w grudniu bede rodzić 2 raz
ja nie bałam się jakoś strasznie porodu (bólu), czekałam na magiczne
doświadczenie, jedyne i niepowtarzalne. i doczekalam się. było BOSKO
jak sobie pomyśle co mnie czeka za te ~ 4 mies to aż drżę z radości

[pimpek_sadelko]

jestes moim idolem
drzec z radosci przy porodzie?
fajnie! moze mi sie uda?

[magdarog]

Ja mimo niemilych wspomnien pio pierwzym porodzie dotyczacym obolalego krocza
jestem teraz w 38 tygodniu !!I ..mimo ze mam do wyboru cc lub psn to wybieram
zdecydowanie psn,a to dlatego ze nic nie zastapi matce wrazenia i satysfakcji z
tego ze potrafi ona urodzic sama !Wiem jakie szczescie potem patrzec na
dziecine z mysla skad wyszla i jakim cudem ,takze goraco namawiam mimo strachu
rodzic sposobem naturalnym !!Pozdrawiam magda

[smallwitch]

Hej
A ja tak sobie myśle, że to sama natura przygotowuje nas na poród jej siłami...
Całą ciążę czułam strach przed porodem, po czym nagle w dziewiątym miesiącu
poczułam w sobie siłę i przekonanie, że po prostu dam radę urodzić. To chyba te
hormony... Robią z nami różne rzeczy, lepsze, gorsze, ale i przygotowują na ten
kolosalny wysiłek psychiczny i fizyczny jakim jest poród... Pamiętam, że jak
pojawiły się pierwsze skurcze, to równocześnie poczułam w sobie wielką siłę i
euforię...
Długo walczyłam o to, żeby urodzić sn, ale skończyło się cesarką... I potem
długi czas dochodziłam do siebie psychicznie, bo przecież ja nie urodziłam,
tylko wyjęto ze mnie dziecko... Przez wiele zwolenniczek cesarskiego cięcia
byłam przez to niezrozumiana, ba, nawet wyśmiewana... A ja po prostu chciałam
przyjąć to wielkie wyzwanie rzucone przez naturę - po prostu chciałam urodzić
swoje dziecko sama... I doskonale Cię, Pimpku, rozumiem...

[pimpek_sadelko]

mam nadzieje, ze wyrzuty sumienia Ci przeszly szybko!
czasami natura plata nam figla i wtedy trzeba jej pomagac! zrobilas to co dla
Ciebie i synka bylo NAJLEPSZE!

[smallwitch]

Hmmm... dopiero pół roku po porodzie potrafiłam swoją racjonalną wiedzę na
temat cearki zgrać z irracjonalnymi odczuciami... To znaczy od początku
wiedziałam, że CC było jedynym ratunkiem dla mojego synka i dla mnie, ale
wiedzieć a czuć to zupełnie co innego... Dziś wiem, że poczucie winy po
nieplanowanym CC jest zjawiskiem dość często wystepującym, a poza tym, jak
napisała mi, tu na tym forum, jedna bardzo mądra mama - poród to tylko kilka,
kilkanaście, kilkadziesiąt godzin z życia matki i egzamin z macierzyństwa nie
zostanie oblany tylko dlatego, że coś przy tym porodzie poszło nie tak... Każdy
następny dzień to nowe wyzwanie, niejednokrotnie trudniejsze niż to u zarania
życia dziecka...

[dazzle]

ech, a ja po prostu muszę urodzić. już. bo mnie wykończy mój kręgosłup i
rodzina. a udusi własny mąż, który telefony odbiera.
a tak na temat - nie boję się porodu, nie bałam się porodu, choć człowiek boi
się nieznanego. ja po prostu od zawsze czułam, że MUSZĘ przez to przejść, żeby
poczuć, doświadczyć. tak miałam i już. tak samo, jak chcę karmić piersią. Żeby
to POCZUĆ. przeżyć tę wielką przygodę.

na babranie się w moich bebechach zgodę wyrażę tylko, jeśli będzie to
nieodzownie konieczne dla dobra dziecka. operacja to operacja i żadna to dla
mnie przygoda.

a teraz idę coś wyszorować, pogotować, może połażę po schodach.

i jeszcze jeden telefon - a ZABIJĘ!!!!!

[amwaw]

No to ja mam tak, że zdecydowanie nie chciałaby mieć cc właśnie dlatego, że to
operacja chirurgiczna. Nie wyobrażam sobie, żeby ktoś mi wyjmował pęcherz
moczowy( podnosił) i przecinał macicę brr Jak będę musiała, to będę musiała,
ale sama na własne życzenie w życiu..Natomiast zupełnie nie boję się psn-u.
Podchodzę do tego jak do walki, egzaminu, dla mnie poród zawsze był czymś
magicznym- czymś w czym właśnie naprawde przejawia się i nasza prawdziwa natura
i bezmiar siły drzemiącej w człowieku...Chociaż nie mam takich ciągot, zeby
rodzić bez znieczulenia. Zdaję sobie sprawę z tego, że na pewnym etapie mogę po
prostu nie dać rady, więc chce zzo. Biorę jednak pod uwagę, że różnie się
dzieje i na zzo może być za późno. Wtedy chcąc nie chcąc będzie trzeba stawić
temt czoło. Ale -trudno- poradze sobie. Ból nigdy mnie nie osłabiał- zawsze
mobilizował, więc- dam rade.
Pozdrawiam

[wielorybka]

Od lat wiedziałam, że jedyna możliwość to cc i zżyłam się z tą myślą. Skoro
tak ma być niech będzie, co w świetle tego, że psn mnie przeraża jest całkiem
zgranym tandemem.
I na pewno nie będę miała poczucia, że niewłaściwie postąpiłam przy porodzie
bo ktoś zrobił to za mnie i wyjął dziecko. Absolutnie nie mam takich ambicji
zośnosamosiowych. Ale ja pewnie jestem wyrodne nieambitne dziwadło

do wielorybki

[dazzle]

Wiesz, nadmierny, czy paraliżujący lęk przed porodem też może być wskazaniem do
cc. To raz.
Dwa - dla każdego coś na jego miarę.
TO nie jest wątek POTĘPIAJĄCY cc, tylko raczej taki statystyczno - refleksyjny.
Po co zaraz się samobiczować?
Inaczej czujesz niż my pozostałe i dobrze - to głos z drugiej strony barykady.
I już. Po co od razu zakładać, że narazisz się na kwaśne riposty i ktoś odsądzi
Cię od czci i wiary, bo chcesz mieć cc? brzydkie i niepotrzebne
asekuranctwo PP

a swoją drogą - ciekawi mnie, i jeśli możesz to odpowiedz, skąd taki lęk przed
psn się bierze, że jesteś gotowa na - jak go zwał tak go zwał, ale jednak -
zabieg chirurgiczny? czy to opowieści rodzinne? złe doświadczenia z
przeszłości? skąd się bierze ten lęk? jeśli możesz - to odpowiedz, jeśli
wolisz - to nawet na priva.

pytam, bo mnie z kolei zadziwia moja własna beztroska i brak lęku przed tym
doświadczeniem, które w rzadko których opowieściach jest łagodne i bezbolesne.
natomiast jest we mnie lęk i opór straszliwy przed każdą ingerencją
chirurgiczną i też nie wiem, skąd się wziął, bo w życiu operacji nie miałam -
rwania zęba nie liczę, bo pod narkozą.
jeśli możesz - to mi odpisz, proszę.

[wielorybka]

Już odpowiadam: o wskazaniach do cc wiem, znam, rozumiem ( i mam, dlatego
napisałam, że zżyłam się z myślą o cc)
Co do lęku przed psn - zbyt dużo porodów widziałam i zbyt wiele w nich
cierpienia (niezależnie od późniejszej radości) by móc siebie w tym umieścić i
zidentyfikować się.
A tak sobie refeleksyjnie napisałam o swoich obawach (jakoś zabiegu się nie
boję, mimo, że nigdy nie byłam operowana i nie mam doświadczeń) bo tan płynący z
forum popiera psn ( i pewnie słusznie) do tego stopnia, że dziewczyny po cc mają
się za gorsze, mają wyrzuty sumienia i uczucie niespełnienia macierzyńskiego
(tak ja to odczytuję). Jestem od tego daleka i absolutnie nie samobiczuję się,
tylko fakt stwierdzam.
A tak a' propos, że będzie bez potępiania: co oznacza: "dla każdego coś na jego
miarę?"
Mam nadzieję, że wszystko wyjaśniłam

dla każdego...

[dazzle]

już spieszę wyjaśnić
dla każdego coś na jego miarę - jednak bez potępienia , bo chodziło mi
wyłącznie o to, że jeśli się da - to każdy może i powinien maksymalnie
dostosować warunki do własnych potrzeb, tak, aby zminimalizować szkodliwy
czynnik stresu. I tak - Ty będziesz mieć cc, ja psn, ale z zzo, co np. moją
teściową bulwersuje, bo "idę na łatwiznę", "nie dbam o dziecko" (wiedzę o zzo
czerpie z lektur sprzed paru, conajmniej, lat) i "chcę być kaleką do końca
życia" (możliwość uszkodzenia rdzenia kręgowego?????)
w dużym skrócie - prawo wyboru. przeszłam już drogę od radykalnej przeciwniczki
cc na życzenie do łagodniejszej formy i mówię, co mówię - nie dla mnie
grzebanie w moich trzewiach na moje własne żądanie, bo tak to odczuwam, ale nie
mnie też osądzać, co dla kogo lepsze.
to tyle. nie chce mi się więcej tu dyskutować, bo też i nie ma o czym. howgh!
pozdrawiam serdecznie
d

[mala00]

Pimpku,ja muszę mieć cc innej możliwości nie mam.Caly czas w mojej glowie mam
wspomnienia jak bardzo dlugo czekalam i ile doświadczylam zanim zaszlam w tę
cudowną ciążę.Spelnia się moje marzenie życia i nie czuję się gorsza,że nie
urodzę naturalnie,czuję się szczęśliwa że będę miala dziecko.To jest
najważniejsze.Myślę,że nawet gdybyś ze strachu zdecydowala się na cc nie
bylabyś gorsza od innych,najważniejsze żeby być dobrą matką.To oczywiście moje
zdanie i podejście do tematu.Mala i Bruno 33tyg 1 dzień.

[pimpek_sadelko]

nie porownuje sie do innych kobiet, ktore chca cc. nie czuje sie lepsza badz
gorsza od nich. wszystko co napisalam zamyka sie w kontekscie mojej osoby,
mojej glowy - slowem: tego co czuje i jak odbieram te magiczna chwile, kiedy
przyjdzie na swiat moj syn.to na razie sfera wyobrazni, ale zajmuje mi mase
czasu na finiszu

A ja wreszcie ...

[jamile]

.... mam te dylematy z głowy)

Urodziłam, od 4 dni moje cudeńko jest na świecie.
Skończyło się na cc choć próbowaliśmy psn. Nie wyszło, ciachnęli i po krzyku
Pozdrawiam

[pimpek_sadelko]

zpo pierwsze gratulacje!
no i nieskromnie powiem ZAZDROSZCZE, ze juz masz dziecko na swiecie!
zatrzymala sie akcja, ze pocieli Cie?

[jamile]

Pimpku, jako jesteś na ostatnich nogach, powinnaś już czuć oddech położnej na
plecach)
Moje maleństwo pospieszyło się o 2 tygodnie - we wtorek odeszły mi wody ale
przez 6 godzin mimo końskiej dawki oksytocyny nie postępowało rozwarcie (marne
2 cm) i nie miałam porządnych skurczy. Lekarz uznał, że dalsze czekanie jest
ryzykowne.
Dziewczyny z całego serca życzę Wam, żebyście doczekały się jak najszybciej -
chwile kiedy patrzę na moje dziecko są nie do opisania. Nie ma takich słów.

Trzymam za Was wszystkie

[lidka73]

No to jest nas dwie,Wielorybko.Ja wybrałam cc świadomie i wcale nie czuje się
przez to gorsza matką.Nie chciałam ambitnie mierzyć się z bólem i przeżywac
wielkiej mistycznej przygody.Chciałam natomiast zaoszczędzić mojemu dziecku
wszystkich możliwych powiłań przy psn a zwłaszcza ich następstw.Pracuję w
szkole specjalnej i ośrodku dla dzieci niepełnosprawnych-jestem
logopedą.Wiekszość moich pacjentów to dzieci po powikłanych,przedłuzajacych
się,niewłaściwie prowadzonych porodach siłami natury.Wierzę,że u was będzie
wszystko w porządku i życzę wam tego.Ale spróbujcie też zrozumieć,że czasami cc
to nie strach przed bólem tylko strach o dziecko.

[amwaw]

Ze strony fundacji rodzić po ludzku:
Mity i obiegowe opinie związane z cesarskim cięciem:

"Nowoczesna kobieta ma prawo rodzić szybko i bez bólu."
"Cesarskie cięcie jest dla dziecka najbezpieczniejszym sposobem przyjścia na
świat."
"Jeśli kobieta urodziła poprzednie dziecko przez cesarskie cięcie, następny
poród musi odbyć się w taki sam sposób."
"Dzięki cesarskim cięciom zmniejsza się śmiertelność okołoporodowa."
Nauka nie potwierdza tych opinii, a w niektórych przypadkach badania wskazują
na coś wręcz przeciwnego.

To nie jest dyskusja na temat kto jest lepsza matka i nikt tak nie twierdzi.
Nie wiem skąd te ataki, ale nie powtarzajmy nieprawdziwych informacji.
Lidka73 jeżeli rzeczywiście chodzi Ci o zdrowie dziecka i dlatego chcesz wybrać
cc- porozmawiaj z lekarzem, poglądy o których mówisz są przestarzałe.
Pozdr

[agni26]

Jestem już 7 dni po terminie, a ciągle dylematy te same. Mam gorące pragnienie
rodzić naturalnie, ale boję się, że ten ból kilkunastogodzinny będzie nie do
wytrzymania. Wiem, jest zzo, ale trzeba się na nie zdecydować do określonego
momentu, później może nie zadziałać. Z powodu wady wzroku mam zaświadczenie
o "względnych" wskazaniach do cc. I cały czas mnie korci, żeby z niego
skorzystać. A z drugiej strony chcę urodzić sama, a nie żeby lekarz zrobił to
za mnie...W tej chwili jestem nastawiona na to, co los da. Jeśli do
poniedziałku nie zacznę rodzić, poród będzie wywoływany i być może nie będę
miała nic do powiedzenia, bo okaże się, że cc jest konieczne.
Pozdrawiam wieczorową porą
Aga

[pimpek_sadelko]

czyli wybralas cc przez "skrzywienie" zawodowe, bo rozsadnie rzecz ujmujac po
psn jest mniej komplikacjiz po cc ( nie wyssalam tego z pakca, kazdy poloznik
tak mowi). po prostu masz do czynienia tylko z takimi dziecmi i zrazilas sie...
rozumiem.
co do mierzenia sie z bolem i porodem naturalnym to absolutnie nie odieram tego
w kategoriach ambicji.

[anulla1]

A ja mam problem bardziej złożony, okulistka mi powiedzała że cc byłoby w moim
wypadku wskazane, ale nie ma bezwzględnych przeciwskazań do psn- no i mam sama
podjąć decyzję... Widzę bardzo dobrze, tylko mam słabą siatkówkę- więc nie ma u
mnie strachu przed utratą wzroku- bo nigdy z nim problemów nie miałam. Ale
rozsądek podpowiada żeby nie ryzykować- bo mój przpadek jest b. nietypowy i nie
wiadomo co sie może stać, przy takim wysiłku.
Z jednej strony myślę sobie nie będzie tak źle, wyznaczą mi termin, pójdę do
szpitala na dyżur mojego lekarza, ciachną mnie i po sprawie. Ale z drugiej
strony cc to operacja, jak będę chciała mieć więcej dzieci ( narazie planuje
trójkę) to może być ryzykowne. Boję sie że po 3cesarce (bo tyle podobno sie
wykonuje bez ryzyka)jeśli macica bedzie w słabym stanie profilaktycznie
podwiąza mi jajowody- słyszałam o takim przypadku.
Do tego dochodzi ta satysfakcja po psn, o której piszecie. I krótej sie siedzi
w szpitalu.
Też jestem logopedą i rozumiem doskonale lidkę, ten argument ma dla mnie duże
znaczenie, i nie jest to skrzywienie zawodowe, wady którymi my sie zajmujemy
powstają często na skutek obrażeń okołoporodowych- których nie ma przy cc,
wiadomo są inne niebezpieczeństwa, ale tych mozna uniknąć.
Dlatego mam nadzieję, może to głupie... że mała ułoży sie pośladkowo i to nie
ja bedę musiała podjąć ostateczna decyzję.
Ania

[lidka73]

Anulla dzięki za wsparcie.Moja przyjaciółka też miała słaba siatkówkę i
okulista powiedział jej,że musi się zdecydowac czy woli się cieszyć porodem
siłami natury czy widokiem własnego dziecka.A operacji się nie bój.Ja po cc
czułam się lepiej i byłam sprawniejsza niż moje kolezanki z sali po
nieciekawych psn.Jak masz jakieś pytania o cc,pisz na priv chętnie odpowiem.

[r.kruger]

Nie mam wyboru,drugi raz idę pod nóż.Całe jednak szczęście że nie czuję się ani
nie jestem z tego powodu gorszą mamą.
ps: boję się każda z nas się boi...

[1976rok1]

Do anulla: Nie wiem, czy wiesz, ale to właśnie słaba siatkówka jest problemem,
jeśli chodzi o wzrok, a nie słabe widzenie! Problem okulistyczny przy porodzie
naturalnym i wadzie wzroku polega na niebezpieczeństwie rozwarstwienia i
odklejenia się siatkówki i tym samym na utracie widzenia. Ilość dioptrii nie ma
tu więc takiego znaczenia jak stan siatkówki, a piszesz, że nie jest dobry. To
jest moim zdaniem niestety bezwzględne wskazanie do cc. Pozdrawiam serdecznie

[draconi1]

A mnie co innego zaczelo meczyc.
Ja juz rodzilam naturalnie bez zadnego znieczulenia, wiem jakie to piekne
uczucie i jaki bol, szczerze to nie spieszno mi do niego, wiec jak mi lekarz
powiedzial ze teraz przy drugim porodzie to w gre wchodzi tylko cesarka nie
znartwilam sie.
Jednak teraz czytajac co piszecie o cc na forum mam pewne watpliwosci.
Zaczynam sie zastanawiac, co bede czula do tego dziecka czy bede w stanie
wykarmic je piersia i wogle chyba bedzie dziwnie z mysla ze piewszego synka
SAMA urodzilam a druga dzidzie ktos mi przyniesie (ze wzgledu na kregoslup beda
musieli mnie uspic). Jak to lekarz powiedzial, raczej nie mam wyjscia, tylko
dlaczego te wyzuty..
Teraz sama siebie obwiniam, mysle ze to moja wina eh moze przestane czytac
posty o cc...

Kobiety, szukacie dziury w calym.

[zzz12]

A dyskusja na temat cc vs. psn przypomina odwieczna dyskusje na temat wyzszosci
Swiat Wielkanocnych nad Swietami Bozego Narodzenia i do niczego nie prowadzi.
Kobiety, ktore urodzily silami natury okazuja swoja wyzszosc
nad "cesarzowymi", ze udalo im sie wlasnymi silami w bolach rodzic. "Cesarzowe"
chwala sobie mniejsze dolegliwosci poporodowe zwiazane z siadaniem, seksem,
nietrzymaniem moczu, itd. Pimpek, skad w Tobie taki heroizm? Naczytalas sie
literatury i naogladalas sie filmow, ale na razie jestes tylko teoretykiem. Nie
wiem, na ile sie porywasz z motyka na Slonce, bo z tego, co pamietam, z Twoim
wywiadem masz co najmniej wzgledne wskazania do cc. Nie wiesz, jak sie porod
potoczy (nikt tego nie wie), oczywiscie zycze Ci szybkiego, fizjologicznego i
pelnego pozytywnych wspomnien porodu, ale priorytetem jest, zeby porod zarowno
matka, jak i dziecko przebyli bez trwalego uszczerbku na zdrowiu, wiec nie ma
w pewnym momencie znaczenia, jakie mamy wizje i oczekiwania i przekonanie o
wyzszosci psn nad cc.

[pimpek_sadelko]

ja heroiczna kobieta? nie postrzegam siebie tak... a to czego sie naczytalam
lub nie nie ma wplywu na to, ze wole rodzic silami natury. gdybym zwracala
uwage na to co widzi sie podczas porodu to powinnam byc nastawiona na cc i
czesc.
jesli chodzi o moj wywiad to nie ma on wplywu na sposob rodzenia. to, ze sie
poronilo ciaze nie znaczy, ze trzeba byc pocietym...tego jak sie porod portoczy
nie wiem i chyba bylabym glupia, gdybym sadzila, ze moge go wyrezyserowac, nie
mam takich zapedow.
watek rtez nie mial byc dyskusja z rodzaju "ktore swieta sa wazniejsze". zle
mnie zrozumialas. bywa.

do draconi1

[wielorybka]

O właśnie, ja o tym i dlatego. Z tonu forum płynie "jedyna słuszna możliwość" -
urodzenie dziecka własnymi siłami i to mnie niepomiernie wkurza. Skoro są
wskazania medyczne to dlaczego matka po cc ma się czuć gorzej? Kto mi to
wytłumaczy? Bom tego ciekawa wielce.
Zzz12 bardzo mądrze napisała, że chodzi o to, by urodzić jak najlepiej i
najmniej zaszkodzić. Ale duch wionie i każda ciąża zakończona cc to w odbiorze
matki jej porażka jako matki.
Czy to jest szukanie dziury w całym , chyba nie, bo nie dyskutoję o wyższości
ale o czynnikach, które sprawiają, że skądś pojawia się taka myśl, że dziecko po
cc jest urodzone "gorzej" i z gruntu matka i ono sa skazani na wszystkie mozliwe
niepowodzenia, łacznie z brakiem miłości i więzi (celowo przerysowałam)

kochane

[dazzle]

ale tak samo jest z karmieniem -pierś, czy butelka, no psychoza panuje po
prostu, potem jak już wybierzecie pierś - to ILE tą piersią karmić - do pół
roku? do roku? do dwóch? ZAWSZE - do 18-stych urodzin... wyższość tetry nad
pampersami - lub odwrotnie, gruszka do nosa, czy może odciągaczka, laktator
taki, czy sraki...
a dzieci rodzą się, rosną, chowają zdrowo.
a ja to składam na karb hormonów. i tyle.

[pimpek_sadelko]

wielorybka napisała:

> O właśnie, ja o tym i dlatego. Z tonu forum płynie "jedyna słuszna
możliwość" -
> urodzenie dziecka własnymi siłami i to mnie niepomiernie wkurza.
przeciez nie pisalysmy o tym co powinno byc dla wszystkich kobiet! piszemy o
SWOICH odczuciach, tak Cie boli, ze sa inne od Twoich? kurcze, chcesz
tolerancji a sama jej nie masz.

[wielorybka]

Nie o tym miało być. Każdy rodzi jak może i zgodnie ze wskazaniami.
Zastanawiałam się tylko, skąd u niektórych matek po cc uczucie "gorszości" i
jaka jest tego przyczyna. O to pytam i to mnie zastanawia (myślę, że teraz już
wyraźnie napisałam o co mi chodzi)

draconi1

[r.kruger]

kocha się tak samo,karmiłam piersią zaraz po porodzie a skończyłam niedawno bo
zaszłam w ciąże
różnica tylko taka że gdzie indziej się goisz

[deotyma11]

To ja wam opowiem o swoich doświadczeniach. Bałam się strasznie do ostatniej
chwili. Poród miałam dość krótki z oksytocyną, masażem szyjki, i przebiciem
błon, a darłam się ile sił w płucach starczyło. Lekarz w końcu powiedział żebym
tak nie krzyczała, bo inne panie wystraszę, to stwierdziłam, że co mnie inne
baby obchodzą. Prosiłam żeby sobie to dziecko wzieli, ale ja już dalej rodzić
nie chcę bo to boli. Jak mi wreszcie niuńkę pokazali to była najpiękniejsza na
świecie. I uwierzcie nie czułam się lepsza od tych co rodziły przez cc. Potem
przez kilka miesięcy jak sobie poród przypominałam to płakałam z bólu. A teraz
jestem znowu w ciąży i znowu będę rodzić siłami natury i chociaż boję się znowu
żadna siła mnie nie odciągnie od tego pomysłu

deotyma11

[r.kruger]

żadna siła? jeśli w gre weszłoby zagrożenie życia lub zdrowia dziecka to nie
uwierze że nie zdecydowałabyś się na cięcie.Że któraś z nas podjęłaby ryzyko
tylko dlatego żeby byc w zgodzie z naturą.
Jestem ani lepsza ani gorsza po porostu matka.

[deotyma11]

Zapomniałam już, że na forach czepiają się każdego słowa. Zagrożenie zdrowia
lub życia to całkowicie odrębna sytuacja, o której nawet nie ma co dyskutować.
W swojej wypowiedzi odniosłam się do postępowania znajomej Pimpka, która bez
wskazań medycznych zażyczyła sobie cc. Bo się boi. Dla mnie to żadne
usprawiedliwienie. Zarówno mój lekarz prowadący jak i lekarz, z którym rodziłam
uważali, że cc zdąrzymy zrobić w razie potrzeby. I, że jest to operacja, której
nie należy nadużywać. Podkreślam słowo nadużywać.

[r.kruger]

a tu się z tobą zgadzam.Jest to operacja a nie zabieg wycięcia wyrostka.Dla
dziecka niby mniejsze zmęczenie ale jednak szok-szybciej na świecie
itd.Tego "szoku"nie wyssałam z palca,ale czytałam o nim.Dzieci z porodów
naturalnych są lepiej przygotowane psychicznie na zetknięcie ze światem.

[1976rok1]

Uderzyło mnie w Twoim liście stwierdzenie dotyczące fizjologii na sali
porodowej i tego, że się nad tym nie panuje. Piszesz o "robieniu pod siebie",
jakby dla rodzących było to normalne, czy oczywiste. Otóż nie jest tak. Nie
słyszałaś o lewatywie robionej w domu lub w szpitalu? To nie czasy
średniowiecza! A higiena przy porodzie? Nie wiem, skąd to wzięłaś, ale mogę się
założyć, że większość rodzących dziewczyn woli wcześniej "zapanować nad
fizjologią" i uniknąć tak niesympatycznego zdarzenia.

[ma.pi]

1976rok1 napisała:

> Uderzyło mnie w Twoim liście stwierdzenie dotyczące fizjologii na sali
> porodowej i tego, że się nad tym nie panuje. Piszesz o "robieniu pod siebie",
> jakby dla rodzących było to normalne, czy oczywiste. Otóż nie jest tak. Nie
> słyszałaś o lewatywie robionej w domu lub w szpitalu? To nie czasy
> średniowiecza! A higiena przy porodzie? Nie wiem, skąd to wzięłaś, ale mogę
się
>
> założyć, że większość rodzących dziewczyn woli wcześniej "zapanować nad
> fizjologią" i uniknąć tak niesympatycznego zdarzenia.

Tak do konca to nie da sie uniknac tych "niesympatycznych zdarzen". Nawet
lewatywa nie pomoze. Zminimalizuje skutki, ale i tak cos sie moze wymsknac. Bo
sila parcia jest bardzo duza, a lewatywe wykonuje sie iles godzin przed
parciem. Mam 3 porody za soba i przy kazdym byly niespodzianki. ;o)

pozdr.

[pimpek_sadelko]

1976 otoz tak bywa! skad wiem? moj maz byl przy wielu porodach, wiel moich
znajomych rodzilo, rozmawilam z polozna itd... po prostu czasami tak jest.

ps.

[pimpek_sadelko]

mozna po lekach przeciwbolowych wymiotowac, mozna wymiotowac i bez lekow bo
nudnosci sie zdarzaja, a lewatywa... coz... nie zawsze na tyle skuteczna, zeby
nic nie wylecialo

[saskiaplus1]

Pimpek, ja Ci już pisałam na świeżo o moich wrażeniach, ale mogę jeszcze raz,
bo widzę, że masz trochę pietra . Boisz się, że będziesz "jedną wielka
fizjologią, do której twoje człowieczeństwo będzie tylko małym dodatkiem"?
Mówię Ci, to jest właśnie człowieczeństwo - ta fizjologia jest piękna, bo służy
przyjściu na świat wspaniałego młodego człowieka. Wiem, co mówię - w czasie
porodu nabrałam dystansu do mojej fizjologii, do tego wszystkiego, co zwykle
się ukrywa przed ludźmi, a tu patrzy na Ciebie mąż i personel medyczny... Było
mi to całkiem obojętne, tym bardziej, że widziałam, jak oni wszyscy bardzo
skupieni są na tym, żeby pomóc mnie i mojemu synkowi. To naprawdę było
fantastyczne doświadczenie - nie mówię tu o bólu (on oczywiście nie był
fantastyczny, ale o tym, ile dobrego doznałam wtedy od ludzi, którzy mnie
otaczali. Najbardziej podziwiam mojego męża, który był fantastyczny, odgadywał
prawie moje myśli i pomógł mi, jakby nie pomógł nikt inny. Bardzo nas do siebie
zbliżyło "wspólne rodzenie" naszego synka i wiedząc to, co dziś wiemy, za żadne
skarby byśmy z tego nie zrezygnowali. I to mimo tego, że mąż widział mnie
spoconą, zakrwawioną, półprzytomną z bólu i zmęczenia.
Poród fizjologiczny to naprawdę normalna rzecz - jeśli możesz, spróbuj. Jestem
pewna, że dasz radę. Jeśli nie jesteś odporna na ból, to masz przecież, o ile
pamiętam, możliwość rodzenia z zzo.
I jeszcze co do krzyków: jeśli się da, to lepiej nie krzyczeć, nie dlatego, że
to głupio (bo co to kogo obchodzi), ale dlatego, że bardzo traci się przy tym
siły, a poród to naprawdę fizycznie wyczerpujące zadanie. To już lepiej
przeklinaj, jeśli Ci to pomoże, ale po cichu ))

[pimpek_sadelko]

pietra mam. owszem. odwaznej zgrywac nie bede, bo i po co?
tak czy siak... damy z mezem rade
a Tobie jeszcze raz gratuluje i naprawde zazdroszcze tego, ze synek juz jest z
toba i mozesz go calowac po tych malenkich lapkach

[sluszkiewicz1]

Ja jestem po cesarce, do której miałam wskazania okulistyczne(prawie na 100%
straciłabym wzrok na skutek odklejenia się siatkówki gdybym rodziła siłami
natury).Nie czuję się gorsza od innych matek ,gdyż po porodzie nacierpiałam się
więcej niż niejedna rodząca naturalnie, no i nie miałam innego wyboru.Gdybym
takowy miała na pewno nie zdecydowałabym się na cc, bo to ono jest dla mnie
bardziej przerażające i ryzykowne.Teraz jestem w 12tc i w marcu znowu czeka mnie
operacja i wcale nie jestem taka wyluzowana i szczęśliwa ,że nie będę musiała
się męczyć.A co do więzi z dzieckiem i karmienia piersia ,to mogę powiedzieć
tyle,że po 3 godzinach od operacji mogłam synka nakarmić, a przytuliłam już na
sali operacyjnej, a więź między nami jest ogromna!

[amwaw]

Jeszcze jeden post na temat :
"nie jestem gorszą matką mimo, że miałam cc",
albo "więź matki i dziecka po cc jest taka sama"
albo "nie mam wyrzutów sumienia po cc"
albo "nie miałam problemów z karmieniem po cc" i mnie cholera weźmie.
Czy ktoś tutaj tak twierdzi? Czy ktoś tutaj tak sugeruje??!!!!
Temat jest jasny- CZUJE potrzebe urodzenia naturalnego, czy ktoś tak ma?
Zamiast merytorycznych wypowiedzi pojawiają się krucjaty kobiet po cc, albo
przed cc z transparentem "nie jestem gorsza", jakby ktokolwiek coś takiego
sugerował.Dziewczyny- nie chcecie psnu, nie miałyście psnu to NIE! Nie macie
takich odczuć to NIE!
Pozwólcie innym mieć takie a nie inne podejście- część chce mieć psn, ze
zwykłej ludzkiej potrzeby, a nie po to, żeby być prawdziwą Matką Polką. Nikt
nie mówi, że jest przez to w jakiś sposób lepszy. Po prostu- chce i ma do tego
święte i nieodwołalne prawo i ma prawo mieć takie, a nie inne odczucia.
Howgh

[pimpek_sadelko]

po prostu chce uczestniczyc w cudzie narodzin. chce czuc wychodzace na swiat
dziecko, chce uslyszec od poloznej"widac juz glowke", chce by maz przecial
pepowine i mogl byc bliziutko mnie, by mogl tak jak ja od razu przywitac sie z
synem.
ze spraw przyzniemnych cc jest dla mnie bariera bo:chce miec od razu sile na
zajecie sie dzieckiem, nie chce jechac na srodkach przeciwbolowych, chce miec
swobode w opiece nad synem ( a po operacji z bolacym brzuchem...ja nie dalabym
rady. bol to moj wrog, sama ze soba mialabym problem a jeszcze dziecko....).
kwestie psychiczne poruszylam wyzej.

[zzz12]

> po prostu chce uczestniczyc w cudzie narodzin. chce czuc wychodzace na swiat
> dziecko, chce uslyszec od poloznej"widac juz glowke", chce by maz przecial
> pepowine i mogl byc bliziutko mnie, by mogl tak jak ja od razu przywitac sie
z
> synem


Tego Ci szczerze zycze, niemniej jako potrojna matka majaca za soba
doswiadczenia zarowno psn jak i cc widze, ze bardzo idealizujesz...niemniej
zostan sobie przy swoich wyobrazeniach i zycze Ci, zeby praktyka byla z nimi
jak najbardziej zbiezna...

ze spraw przyzniemnych cc jest dla mnie bariera bo:chce miec od razu sile na
> zajecie sie dzieckiem, nie chce jechac na srodkach przeciwbolowych, chce miec
> swobode w opiece nad synem ( a po operacji z bolacym brzuchem...ja nie
dalabym
> rady. bol to moj wrog, sama ze soba mialabym problem a jeszcze dziecko....).


Dalej teoretyzujesz..Skad wiesz, jak sie bedziesz czula po psn? Skad wiesz, jak
sie mozesz czuc po cc? Czemu zakladasz, ze po cc nie mozesz zajac sie sama
dzieckiem, ze to az tak boli? Ja po psn przez 5 dni nie bylam w stanie z bolu
usiasc ani wejsc pod prysznic- stalam przed kabina prysznicowa i wylam z bolu w
niemoznosci uniesienia nogi, zeby przekroczyc wejscie pod prysznic. O
zajmowaniu sie dzieckiem nie bylo mowy...Mialam tez 2 razy cc i kazdorazowo po
kilku (3-4)godzinach wstawalam, a najpozniej po 15-18 godzinach (gdy tylko
usunieto cewnik) calkowicie przejmowalam opieke nad dzieckiem i samoobsluge.
Kobiet z takimi doswiadczeniami jest wiele. Pimpek, ciesz sie nadchodzacym
spotkaniem z Kajtkiem, ale po co zaraz to hamletyzowanie ?

pzdr. bez cienia zlosliwosci....

[pimpek_sadelko]

to ja tez bez cienia zlosci. po pierwsze: nie hamletyzuje, tyle tylko, ze dla
mnie przyjscie na swiat nie jest czyms codzienny. to bedzie swieto.
nigdzie nie napisalam, ze to co pisze to moje doswiadczenia. przeciwnie.
pisalam, ze to moja wyobraznie, doswiadczenia moich znajomych i opinie LEKARZY
i POLOZNYCH..
pisalam tez kilka razy, ze nie wiem jak naprawde bedzie wygladal moj porod.
dlaczego musze udowadniac ze nie jestem wielbladem tylko normalna kobieta?
cc nie mialam, ale operacje w obrebie miednicy owszem i doskonale pamietam
okres pooperacyjny. gojenie sie ran, szramke na brzuchu mam do dzis,przykuta do
lozka przez jakis czas po operacji, rana BOLI jak 150.NIC przyjemnego.do tego
wole miec macice cala. po co ma byc pozszywana? to tak apropo tego co wiem a co
sobie wyobrazam. jedno z drugim sie miesza.

[pajesia]

Pimpek, tak samo boisz się porodu jak ja, czy wiele innych dziewczyn. Proponuję:
zdaj się na opinię swojego lekarza i to, co ma być to będzie.
Moja lekarka mówi tak (pytałam ją o to), że jeśli mają być powikłania, to będą,
niezależnie, czy był to psn czy cc.
Rozmawiałam z kuzynkami i koleżankami, które mają już dziecko/dzieci - zatem
przechodziły swoje porody. Każdy poród był inny, również w przypadkach
wieloródek. Również tempo dochodzenia do siebie po porodach było różne -
niezależnie, czy dziecię przyszło na świat przez cc, czy sn.
Też boję się bólu okołoporodowego i poporodowego. Ty przechodziłaś różne
operacje "brzuszne" - więc masz jakieś wyobrażenie, co to może być. Ja miałam 2
razy czyszczenie macicy po poronieniach - oba pod narkozą. Ostatnie w Polsce -
wspominam jak horror. Na pytanie czy rozwieranie szyjki przy porodzie może boleć
tak samo - ani lekarka, ani położna nie chciały mi odpowiedzieć, przypuszczam,
żeby mnie nie straszyć.

ja będę mieć CC, bo dzieci się ułożyły miednicowo, więc są pełne wskazania
(ciąża mnoga).
Jeśli u Ciebie takie wystąpią, czy też występują - myślę, że nie powinnaś sie
wahać - sama wiesz, co jest dla Ciebie odpowiedniejsze, co będzie z mniejszą
krzywdą dla Ciebie i Twojego Dzidziusia.
Tak czy inaczej - nosisz swoje dziecko 9 miesięcy - ono będzie zawsze tak samo
Twoje, bez względu na sposób, w jakim wydostało się z Brzuszka na ten świat. A
Ty będziesz Najwspanialszą Mamą Bez Kompleksów.

[yola13]

"musisz" -wcale nie, po prostu chcesz tak urodzic, chcesz zobaczyc jak to jest,
nie straszny ci ten dyskomfort, który mimo wszystko cie czeka. Gratuluję
odwagi, dobre nastawienie ma swoje plusy.Ja mam całkowicie inne podejscie do
tej sprawy, ale wcale nie czuje sie gorsza od tych co wybierają psn. Życze
lekkiego porodu.

[pimpek_sadelko]

slowa "musze" uzylam w kontekscie "chce"

[true_blue]

Czesc pimpek.
Osobiscie mysle, ze taki sposob myslenia to aktualnie propagowana teoria przez
media roznego typu i prawdopodobnie lekarzy i polozne. Ale nie krytykuje. Sama
zdecydowalam sie na psn chyba majac takie same powody jak Ty. No i urodzilam. I
tak sobie mysle, ze nastepnym razem albo biore znieczulenie od poczatku albo cc.
Oczywiscie przezycie i w ogole, naturalnie, wspaniale itp, ale... po co? Celem
tego wydarzenia ma byc urodzenie dziecka. Ja wcale nie musze cierpiec, zeby ono
sie urodzilo. Jakos nie trafia do mnie argument, ze tak natura wymyslila. Natura
wymyslila, ze porody przezywaja dziewczyny, ktore maja szerokie miednice i
bardzo rozciagliwe stawy, a inne umieraja z wykrwawienia, albo nigdy wiecej nie
moga miec dzieci (i blad natury sie nie propaguje). To postep medycyny
spowodowal, ze musimy cierpiec. Niech wiec postep medycyny zapewni nam dobre
warunki porodu. Polecam bardzo zzo, mialam i od momentu podania znieczulenia
moge opowiadac jak wspanialym przezyciem jest porod. Przedtem wole nie pamietac.
Ale nie zawsze sie krzyczy i "robi pod siebie". Chodzi po prostu o ten cholerny
bol, ktorego nie ma jak ogarnac...
A cc - operacja jak kazda inna. Czasem pojdzie lepiej czasem gorzej. Jesli ktos
naprawde nie chce rodzic naturalnie to czemu nie?
Pozdr.

[malgosiek2]

Wiesz,ale to mit o dziewczynach,które mają szerokie biodra i lepsze stawy rodzą
łatwiej.
W położnictwie i przy porodzie szeroka miednica nie ma znaczenia żadnego.
Pzdr.Gosia

[isia_50]

Ale trafiłaś z wątkiem w mój nastrój. Od rana dzisiaj "przeżywam swój poród",
mam chandrę jak nie wiem. Wiesz czego się boję, że w czasie porodu będzie
konieczne cc...
Pamiętam, że przed pierwszym porodem miałam podobnie. Im bliżej było terminu
tym bardziej bałam się porodu, ale nie bólu, tylko, że z dzieckiem będzie coś
nie tak, albo ze mną, albo, że lekarze będą zmuszeni zrobić mi cc. Wtedy nie
wiedziałam "czym się je" psn, ale wyszłam z założenia, że to czysta fizjologia
i natura sama jakoś to poprowadzi. A mnie się uda. Udało się!!! Choć bolało,
było to to czego oczekiwałam i choć u mnie fizjologia wzieła górę, poszło przed
parciem trochę stolca, położna nawet nie wiem kiedy mnie umyła, tak, że mąż nic
nie zauważył (tym się naprawdę nie przejmuj, położne są do tego przyzwyczajone
i to niezależnie czy miałaś lewatywę czy nie - przynajmniej tak mówili u mnie w
szkole rodzenia), potem to uczucie kiedy mogłam już dotknąć główki co skurcz
pojawiającej się bardziej na tym świecie, zachwycony okrzyk męża - jest, jest
główka (a obiecywał tam nie patrzeć...) nasze wspólne łzy, kiedy córa połączona
pępowiną leżała na moim brzuchu... tego nie da się zapomnieć. A ja byłam w
jakimś takim transie.
Teraz znowu termin zawrotnie szybko się zbliża, dziś rano wypłakałam się
mężowi, że się boję itd. ale znowu nie bólu, tylko żeby wszystko poszło gładko
i naturalnie bez komplikacji dla mnie i dziecka, a ja żebym nie musiała mieć
cc. Nie wiem skąd się to u mnie bierze, ale może stąd, że nigdy nie miałam
żadnej operacji i jest to coś czego naprawdę się boję?