Chyba szlag mnie trafi!

[uselinka]

[kuncwotek]

co się stało??

[uselinka]

Kurcze, coś niechcący kliknęłam. Nieważne. No chyba sie rozwiodę. Może to
hormony szaleją no ale ni wytrzymam. Od jakiegoś czasu strasznie sie męczę, bo
nie wiem co będzie jak dziecko pojawi się na świecie a to dlatego, że boję się,
że nie będziemy milei za co żyć. Jednak mój "ukochany" mąż nie widzi problemu.
Jasne! Narobił długów, o których dowiedziałam się po ślubie od swojej teściówki
(swoją drogą to bardzo ciekawe, że po ślubie dopiero łaskawie mi
powiedziała).Wyciągnął już ode mnie ponad 2 tys. zł, które odłożyłam dla
dzidziusia i nie widzę żeby cokolwiek robił w tym kierunku żeby je zwrócić. No
chyba jestem głupia ale zrobiłam to dlatego żeby mu pomóc a zostałam z pustym
kontem i bez perspektyw na ich odzyskanie. Ale on nadal sie nie pzrjmuje. Nie
wypominam mu tych pieniedzy ani słowem jeszcze nie wspomniałam o nich ale za
2.5 miesiąca ma sie urodzić dziecko a on żyje sobie na luzie. Chyba zwariuję.

[ewazak3]

bardzo wspolczuje i radze postarac sie w takiej sytuacji o rozdzielnosc
majatkowa bo kiedys Ci przyjdzie zamiast wydawac na Malenstwo splacac jego dlugi

[chimba]

Ustawić do pionu faceta, a ja i tak n8ie rozumiem jednej rzeczy - skoro
jesteście małżeństwem to i pieniadze wspólne, choć z drugiej strony wcale sie
nie dziwię, ze nie chcesz dawać pieniędzy, skoro Twój małżonek popadł w długi a
nie Ty, tym bardziej, ze to pieniądze na dizecko, n ie dawaj mu więcej
pieniedzy, a jak będzie miał Ci za złe - to powiedz, że musisz jakoś dziecko
ubrac..
A Twój męzulek w ogóle pracuje?

[uselinka]

Pracuje, tylko niebardzo wiem co się dzieje z jego pieniędzmi, bo niby dużo
pracuje a nigdy nie ma kasy.

[kokons]

Fatalna sprawa! Wspolczuje!
Osobiscie mamy z mezem wspolny budzet i konto na ktore to wplywaja nasze pensje
wiec o ich wysokosciach wiemy... o dodatkach rowniez... o wydatkach tez... Mamy
w exeslu stworzony plik gdzie wpisujemy wszystkie wydatki podzielone na:
wydatki stale (rachunki...), bierzace (kino,prezenty...), dlugometrazowe
(ubrania,cos do domu...), wydatki na jedzenie, samochod...oszczednosci,
stworzylismy tez osobna rubryke pod haslem dziecko,bo juz zaczynamy co nieco
dla niego gromadzic. Kazda rubryka ma przypisana kwote, ktorej w danym miesiacu
nie mozemy przekroczyc - moze to paranoja ale przy ograniczonych pensjach i
kredycie nie mozemy sobie pozwolic na niekontrolowane wydatki. Zyje nam sie z
tym dobrze i nawet dzieki temu systemowi co miesiac jestesmy w stanie
zaoszczedzic na OKO deklarowana kwote (teraz naszym celem jest dziecko, kiedys
wakacje, wczesniej...).
Opisalam to tak dokladnie, bo wydaje mi sie, ze to bylby dobry dla was system.
Zyjecie razem i przeciez macie wspolne wydatki a dziecko powinno byc wspolnym
celem. Moze nie jest jeszcze za pozno,zeby nauczyc meza odpowiedzialnosci!!!
Proponuje ci zasiasc (!) z nim i zanim mu przylozysz w leb ( a pasowaloby!)
moze spiszcie na kartce dlugi i zrobcie plan ile miesiecznie musicie na nie
odlozyc zeby je splacic i w jakim czasie przy waszych dochodach i perpektywie
dziecka mozecie to zrobic - koniecznie zrobcie to zalozenie. Uwzglednijcie tez
ile mozecie odlozyc na dziecko...
No i wytlumacz mezowi, ze skoro "macie" dlugi nie moze nieodpowiedzialnie
wydawac pieniedzy i nie kontrolowac pensji ( na zeznaniu podatkowym powinno byc
czarno na bialym...).
Zycze, zeby kamien spadl wam z serca po przeprowadzonej akcji.
Odezwij sie co sie udalo.
POzdrawiam / corka ekonomistki

[kuncwotek]

Droga uselinko naprawdę Ci współczuję Spróbuj na spokojnie porozmawiać z
mężem. Naprawdę dziwna sprawa! A od kiedy jesteście małżeństwem? Naprwadę nie
wiem jak Cię pocieszyć. U mnie jest nieco inna sytuacja - mąż pożyczył ok. 2
tys. rok temu i nie może ich odzyskać! Głupio Mu chyba powiedzieć koledze że
potrzebuje. A naprawdę by się kasa przydała bo też nie mamy nic dla dzidzi
Przecież 2 tys. drogą nie chodzi!! Może nie powinnaś dawać mu pieniędzy tylko
od razu kupować wyprawkę?

[astor_82]

Ja też współczuje ale powiem szczerze że MÓJ z kolei nie pracuje i nawet się
nie zbiera....albo się zbiera ale nieskutecznie....wszystko "MUSI" ale nie
realizuje (musze to, musze tamto). Ja już mam dosyć..."a moze wyjade, a moze
zloze papiery". Rozmow spokojnych bylo wiele, krzyki pojawily sie teraz bo i
nerwy puszczaja.. moj miesiac prawie czwarty, czas leci a....
...a szkoda gadac...

[kasssiiia]

Dziecwzyny kiedy czytam wasze historię nie mogę nie pomyśleć przy tej okazji o
tym że sama byłam kiedyś z moim jeszcze wówczas niemężem w podobnej sytuacji.
Jeszcze zanim sie poznaliśmy narobił sobie ogromnych długów (naprawdę ogromnych
bo gdybyśmy mieli taką kwotę na zbyciu moglibyśmy kupiś sobie całkiem przyjemne
mieszkanko w łódzkiem).
Kobitki kochane, nie jestem w stanie poradzić Wam jakim sposobem można tego typu
problemy rozwiązać (choć swoją drogą ten patent z excelem jest naprawdę przedni)
.Chciałam Wam powiedzieć, że choć nasza sytuacja przybrała w późniejszym czasie
naprawdę tragiczny i z pewnością nieoczekiwany dla nas obydwojga przebieg (mój
wówczas chłopak szukając sposobu na rozwiązanie problemu wpakował się w jeszcze
większe kłopoty) to przyszedł moment w którym z ręką na sercu powiem Wam że
cieszę się że wytrwaliśmy przy sobie tamten okres.
Dziewczyny starajcie się z nimi dużo rozmawiać. Niech to będzie spokojna ale
bardzo zdecydowana rozmowa. Niech wiedzą na czym stoją i niech nie czują się jak
"u Pana Boga za piecem". Trzydziestoletni facet nie może wciąż liczyć na to, że
ktoś zawsze jakoś pomoże mu w razie opresji. To on powinien mieć świadomośc
tego, że sam powinien dawać poczucie bezpieczeństwa.
I wierzcie mi - nie chcę się wymądrzać skoro sama w Wazsej sytuacji traciłam
głowę. To są moje wnioski jakie wyciągnełam na podtsawie własnych przeżyć.

Pozdrawiam Was Cieplutko,
Kasia

oj kurcze przykro mi

[annam21]