Niemowlę a kot w mieszkaniu.

[urodzonawewrzesniu]

Jak to jest z kotem w mieszkaniu ( w bloku) kiedy urodzi się małe dziecko?
Moi znajomi roztaczają przede mną straszne wizje, że kot może zaatakować
malutkie dziecko albo położyć się na szyi i udusić. I kot spowoduje też
alergię u dziecka. Pojawiały się nawet sugestie, żebym oddała kota po
porodzie bo nigdy nic nie wiadomo. Mnie takie historie raczej śmieszą ale też
trochę niepokoją gdyż mam szalonego kota (np. rzuca się z pazurami na stopy
wystające spod kołdry) Ale oddać kota... bez przesady...

[doris_to_ja]

Nie oddawaj kota, przecież to też członek rodziny!
A znajomym "za dobre" rady podziękuj....nigdy nie widziałm by kot rzucał się na
małe dziecko w celu zgładzenia go z tego swiata!
Alergii to bym sie bała owszem ale na głupotę ludzką!!!
Nie wiem czemu ludzie znajdują upodobanie w straszeniu innych zasłyszanymi
opowieściami oczywiście odpowiednio je ubarwiając......a cierpią na tym
zwierzęta....

Pozdrawiam,
Doris

[ani-ta]

mnie straszyli, ze dziecko udusi sie klakami psimi - ktore ponoc unosza sie w
powietrzu i z luboscia trafiaja do drog oddechowych dzidzi
a psa oddalam... po miesiacu na urlop biedaczek tak sie przejal dzidzia, ze
slanial sie ze zmeczenia... ale pilnowal lozeczka! kazdy ruch corci w lozeczku,
to byl natychmiastowy start do naszego - "bo mala sie budzi!!!")))
jak wrocil po tygodniu wypoczety - wlaczyl system "ignora" i do tej pory nie
pytany nie zauwaza corki ale na haslo "gdzie dziewczynka?" pruje sprawdzic
czy jest u siebie pokoju... po czym juz leniwym krokiem starca... wraca na z
gory upatrzone pozycje

sasiedzi maja dwa koty i synka... i zyja wszyscy zgodnie w milosci i zdrowiu

[phantomka]

Hej, moja kolezanka niedawno urodzila i tez bala sie, jak zareaguje kot na
dziecko w domu. Okazuje sie, ze jak mala placze to kocio biegnie do kolezanki,
zeby ja o tym poinformowac.
Ja tez mam dzikusa w domu, ale nie zakladam oddawania go, bo to rownoprawny
mieszkaniec naszego domu.

[diablica26]

Że koty szczególnie persy moga wejść do łóżeczka i owinąć się jak wąż koło szyji
i udusić niemowle.A babcia mi powiedziała,że tylko kot naruszy zwłoki
człowieka,to znaczy zacznie go jeść bleee.Myślę,że kot w domu to nic
przjemnego...kot jak i pies moga być zazdrosne o dziecko i trzeba mieć oczy
szeroko otwartesama sam suczke bokserke i niewiem jak to bedzie może byc zazdrosna

[doris_to_ja]

diablica26 napisała:
...kot jak i pies moga być zazdrosne o dziecko i trzeba mieć oczy
> szeroko otwartesama sam suczke bokserke i niewiem jak to bedzie może byc
zazdro
> sna

oczywiście, ze moga byc zazdrosne, ale starszy brat czy siortra (powiedzmy 2-3
latek, któremu cięzko jeszcze przychodzi pojmowanie zaistniałej sytuacji) też
moga i są najesciej zazdrosne o maleństwo bo wyrasta im z nikąd nie lada
konkurencja a przeciez ich nie oddamy do schroniska
tak to już jest...po prostu trzeba do wszystkiego podejść zroworozsądkowo, a
oczy w koło głowy i tak trzeba miec

Doris

[paycza]

Nie wiem skąd ta okrutna nienawiść do kotów w naszym społeczeństwie! No ale o
tym jedzeniu zwłok to pierwsze słyszę!!! Jakiś obłęd! Wręcz przeciwnie - dziki
kot nie ruszy padliny, noo a co dopiero domowy hmm.... Sama mam kota od 10 lat
i uważam, że nie ma spokojniejszych, milszych i zajętych swoimi sprawami
zwierzątek, a jednocześnie oddanych człowiekowi, niż kotki. Poza tym zwierzęta
(również koty) instynktownie wyczuwają, kto im zagraża (fizycznie oczywiście) i
tylko takiego osobnika są w stanie zaatakować, pod warunkiem, że nie należy do
rodziny. Czy niemowle jest groźne??? No nic, ja swojego kota nie oddam i w
ogóle nie wyobrażam sobie, że kiedyś zdechnie, bo był tu ze mną od "zawsze")
Pozdrawiam. Anka

[iwonkapawlowska]

Ja mam ten sam problem. Z tym że mój kot jest chyba gorszy, bo już nie raz
ładnie mnie pogryzł - tak pogryzł. Niby jest miły a jak czasami chcę go
pogłaskać to potrafi się rzucić. Teraz jestem w 31 tc i wiem że muszę go oddać
ale to nie takie proste bo kto weźmie 3 letniego kota z charakterem. Boję się
że jedynym wyjściem z tej sytuacji jest schronisko, ale jak go tam zawieźć
skoro to mój ulubieniec.

[hanna100]

o matko persy owijają się wokół szyji.... aż przeszły mnie dreszcze. Mamy kotkę
perską i za kilka dni mam rodzić. Będziemy czujnie obserwować zachowanie kichi,
choć jest ona bardzo grzeczna i łagodna. Teraz uczymy ją,że nie wolno wskakiwać
do łóżeczka.

[marychna31]

Iwono, nie oddawaj kota do schroniska Prawda jest taka, ze on tam na pewno
umrze. Koty w polskich schroniskach mrą masowo, nikt nawet ciałek w porę nie
usuwa z klatek.... to najprawdziwszy koszmar

Spójrz tutaj:
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=621&w=10092406&v=2&s=0
Ile pięknych, szczęśliwych maluchów z kotami!

Przeciez maleństwa i tak nie zostawiasz samego w domu więc cały czas
kontrolujesz sytuację To nie jest tak, że Twój kot ma jakiś szczególny
charakter tylko koty w ogóle są niezależne i lubia postawić na swoim Nie
jestem gołosłowna, mam 6 przygarniętych kocich nieszczęść, mają bardzo różne
charaktery i jestem bardzo szczęśliwa, że moje maleństwo będzie się wychowywało
wsród zwierząt)

[aciki]

Świetne te zdjęcia, zachęcam.

[alisek88]

kochane panie i panowie,
bujdy i legendy na temat kotow maja strasznie twarde zycie. a szkoda. kot nie
udusi dziecka - jestem pewna, najwyzej pomruczy kolysanke. kot jest zwierzeciem
delikatnym i to mile, schludne stworzenie, czujny obserwator naszego
zachowania - najczesciej kot nerwus jest towarzyszem nerwowej osoby, na
zasadzie mimikry.
oddawanie kota do schroniska to wydawanie go na pewna smierc i zgadzam sie, ze
nawet jesli jest zazdrosny o nowonarodzone dziecie, ma pelne prawo zostac z
nami - starszych dzieci przeciez nie oddajemy do schroniska tylko dlatego, ze
sa zazdrosne. nalezy jedynie zachowac higiene i nie pozwalac kotu spac z
noworodkiem. i tyle. dziecko odizolowane od chocby odrobiny brudu i bakterii
bedzie bardziej chorowite - a po co to?

[jozica]

wyluzuj, masie ludzi się to zdarzyło. Moja kotka też mnie parę razy ugryzła. I
co? I nic. Z dzieckiem jest OK a ja wiem, ze kot to nie człowiek i musze się
wystrzegać pewnych zachowań. Jeśli oddasz kota do schroniska to on umrze i to w
okrutny sposó.Spokojnie możesz spróbować ułożyć kocio-dziecinne stosunki. Jakoś
nie słychać o kotach agresorach do dzieci, a te wszystkie brednie głoszą ludzie,
którzy zwierząt nie mają i nie mieli, albo traktują je jak przedmioty.

iwonkapawlowska napisała:

> Ja mam ten sam problem. Z tym że mój kot jest chyba gorszy, bo już nie raz
> ładnie mnie pogryzł - tak pogryzł. Niby jest miły a jak czasami chcę go
> pogłaskać to potrafi się rzucić. Teraz jestem w 31 tc i wiem że muszę go oddać
> ale to nie takie proste bo kto weźmie 3 letniego kota z charakterem. Boję się
> że jedynym wyjściem z tej sytuacji jest schronisko, ale jak go tam zawieźć
> skoro to mój ulubieniec.

[jozica]

PS Zawsze mozesz też kocura wykastrować, stanie się wtedy łagodny jak baranek.
Zncznie to lepsze niż schronisko

l

[ropusia]

Witam!
Mam kota i dwoje dzieci - córka ma nieco ponad dwa latka, a syn 4,5 miesiąca.
Kot jest u nas od 6 lat. Przez kilka dni po powrocie z córką ze szpitala kociak
chodził trochę zdezorientowany i nerwowy, wąchał małą pod naszym czujnym okiem.
Potem ignorował dziecko dopóki nie zaczęła się sama przemieszczać w jego
kierunku - wtedy przed nią uciekał. Teraz córce zdarzają się zachoawania,
których kot nie akceptuje, np. baaaaardzo mocne przetulanie czy ciagnięcie za
ogon i w takich przypadkach kot się broni jak potrafi, czyli używa zębów.
Raczej dla postraszenia niż faktycznego ugryzienia, bo wiem, że mógłby ugryźć
dużo mocniej. Nie atakowany nie atakuje. A gdy mała idzie spać przytula się do
niej i śpią razem Syna na razie ignoruje, bo go nie goni Nigdy nie kładł
się żadnemu z naszych dzieci na szyi, nigdy nie zaatakował twarzy ani głowy. Do
łóżeczka zdarzało mu się zaglądać, ale kiedy było puste. Alergii na koty nie ma
żadne z naszych dzieci. Wyczytałam zresztą gdzieś, że kocie alergeny powodują
wyginięcie alergenów astmy, ale lekarzem nie jestem więc nie dam za to głowy.
Oczywiście (szczególnie na początku) nie zostawialiśmy kota sam na sam z
dzieckiem tylko obserwowaiśmy jego reakcje. Nie odganialiśmy go też od dzieci,
mógł je spokojnie powąchać. Staraliśmy się, żeby nie kojarzył pojawienia się
dziecka z jakimiś przykrymi dla niego sytuacjami. Gdyby jednak była taka
potrzeba, np. alergia u dziecka, postarałabym się znaleźć mu nowy dom.
Schronisko byłoby ostatecznością.
Uff! Ale się rozpisałam!
Powodzenia!
Monika

[agnmil]

Mam dwoje dzieci w wieku 3 lata i 5 miesięcy. W domu mieszkaja z nami dwa
rasowe koty i suczka amstafka. Zwierzaki są członkami rodziny, sa przytulane i
kochane tak jakby były moimi dziećmi - no może to głupio zabrzmiało, ale jak
ktos kocha zwierzeta to mi wybaczy. Nigdy sie nie bałam że skrzywdzą moje
dzieci, raczej przytulają się do nich, koty śpią z nimi w łóżkach - ale w
nogach. Moje starsze dziecko nigdy nie ciąnęło ich za ogony, nie wydłubywało
oczu i nie wsdzało ręki do gardziołka, a one nie lizały ich po buziach. Maluch
na widok zwierzaków ślini sie z radości. Fakt - mogę wszystkiego dopilnować,
bo jestem na urlopie wychowawczym. Jeżeli moge ci coś doradzić to raczej ucz
zwierzaka obcowania z dzieckiem, obserwuj bacznie, dopieszczaj kota żeby nie
czuł się odrzucony. Moje kociaki lubia być noszone na rękach do tej pory i
staram się uwzględnić te potrzebę. A one są chyba wdzięczne. Potraktuj ddanie
zwierzęcia - nawet rodzinie - jako ostateczność. Zawsze możesz go nauczyc
obcowania z maluchem i masz szansę że zostana kumplami a nie rywalami. Trzymam
kciuki.

[alisek88]

o, amstaffa to ja bym sie bala bardziej niz kota w kontaktach z malymi dziecmi -
choc poznalam kilka tych pieskow i bywaja, jak to wiekszosc psow, rozkoszne;
po pierwsze primo jednak ma silniejsze niz kot szczeki, po drugie primo - nie
sa to pieski wychodowane specjalnie na potrzeby kontaktow z malymi dziecmi, a
raczej do boju z innymi zwierzetami. nie obawiasz sie, ze twoj pies, kiedy
dziecko bedzie mniej rozbrajajace, zacznie z nim walczyc o pozycje w stadzie?
np. pod twoja nieobecnosc? chocby 10 minutowa nieobecnosc.... taki pies wymaga
nieustannej czujnosci wlasciciela, ktory przeciez musi mu pokazywac, ze jest
silniejszy a pies musi znac swoje miesce. domyslam sie, ze na domowe "wlasne"
koty ta suczka reaguje milo - a jak na koty obce? znajoma amstafka zagryza koty
na deserek...

[agnmil]

Alisek,mój pies wychował sie z dzieckiem i kotami od szczeniaka i jest nauczony
od małego "postepowania" z dzieckiem. Takiego szczeniaka, nawet tej rasy
wychowają nawet koty, bo małe psy są straszliwie nieporadne i potrzebują się
odnaleźć w nowej rzeczywistości, tj. w domu. Dla dziecka to ja wybrałam
suczkę, bo one są bardziej opiekuńcze.Co do walk psów to one muszą być
specjalnie szkolone do tego celu - w tym celu hodowano pit bulla, a amstaf
został wymyślony żeby tę niehlubną tradycję zatrzeć - miał się stać tzw.
użytkowym psem rodzinnym. One nie mają w sobie agresji od urodzenia, trzeba go
tego po prostu nauczyć. Co oczywiście nie znaczy że ufam mu bezgranicznie, bo
to tylko pies. Jeżeli chodzi o inne koty to moja sunia chce sie raczej z nimi
bawić, to dachowce są bojowe i chętnie by ją podrapały po oczach więc raczej to
ja z nią smykam, tak samo jak unikam małych wściekle ujadajacych kundli i
jamników, bo one skacza jej po głowie. Znam 14 letniego bulteriera którego w
windzie podgryzają kundle. Uwierz mi, że te psy sa takie jak każde inne, ale
maja trochę więcej możliwości tzn. te nieszczęsne walki. To dzięki takim
debilom ludzie tworza sobie wizerunek psa mordercy, który jest mocno na wyrost.
I juz nawet nie chce mi się gadać i tłumaczyć wszystkim wrzeszczącym na widok
mojego psa i dzieci ludziom że mój pies kocha cały świat, a tak w ogóle to ma
ich w nosie bo pilnuje swojego wózka i dzieciaków. Oni tworzą jedną całości i
pies bez dzieci nie chce wyjść na dwór. No i prowadzę go na smyczy, nie
spuszczam między ludzi, w parku jesteśmy bardzo wcześnie rano lub po południu,
w zależności od pory roku - i wiesz co, ja się boję że mu kiedyś
jakiś "strachliwiec" dokopie, bo w ludziach jest bardzo dużo agresji i chcą się
w ten sposób dowartościować. Mój pies nie bawi się z obcymi dziećmi, bo nigdy
na to nie pozwalałam, jest po rodowodowych rodzicach, spędzam z nim dużo czasu
i obserwuje jego reakcje. Jak coś mi się nie spodoba to go uśpie i oby to nie
było zapóźno, tak samo ją uśpie jakby zagryzła jakieś inne zwierzę. Nie chce
cię przekonywać do tej rasy, ani ci jej nie polecam jako maskotki rodzinnej,
ale jak ktoś na widok mojego psa chodzącego równo z wózkiem i na smyczy drze
sie na cała ulice to chce mi sie po prostu płakać. I tak odpowie ci wiele
rozsądnych właścicieli tych psów. Przepraszam, że sie rozpisałam bo to był
przecież wątek o kotach.

[agao_72]

Mam 3 dorosłe koty i 3 kocie dzieciaki (niedługo będą 2) jestem w 37 tygodniu
ciąży. Nie wyobrażam sobie życia bez kotów w domu. U nas były koty od zawsze i
nigdy nie było z nimi problemów. Ludzie, którzy nie mają kotów po prostu ich
nie znają i wymyślają bzdury.
w linku ponizej jest moja odpowiedź na koci post:

forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=585&w=28043089&a=28071159

pozdrawiam
agA

[jozica]

Mam od trzech lat kotkę (taką z charakterkiem) i 7 mies. syna. Zauważyłą. ze
najwięcej teorii na temat kotów i dzieci mają ci, którzy nigdy kotów nie mieli.
Kot i tak przeżyje ciężką deprechę, jak pojawi się maluch (zajmie pozycję
naczelnego pieszczocha )) Nigdy mi się nie zdarzyła sytuacja z tych, które
opisujesz. Kot tak naprawdę podchodzi do małego z pełnym wyższości lekceważeniem
w ogóle się do niego nie zbliża, jak mały płacze to się ostentacyjnie wynosi.
Z własnego doświadczenia mogę poradzić: daj kotu obwąchać łóżeczko, wózek a
potem dziecko (tu oczywiście pod kontrolą). Nie popadaj w histerię gdy kot
zblizą się do dziecka, ale tez stanowczo (bez krzyków) pokazuj, ze dziecko nie
będzie się z kotem bawić )), ze nie wolno wskakiwać do łóżeczka, nie wolno
przytulać się akurat wtedy gdy karmi się malucha itd. Moja kocica tylko raz mnie
rozsierdziła-jak nasikała małemu do fotelika. Miała wtedy ruję i "znaczyła
teren". Akurat mieliśmy gdzieś jechać...

urodzonawewrzesniu napisała:

> Jak to jest z kotem w mieszkaniu ( w bloku) kiedy urodzi się małe dziecko?
> Moi znajomi roztaczają przede mną straszne wizje, że kot może zaatakować
> malutkie dziecko albo położyć się na szyi i udusić. I kot spowoduje też
> alergię u dziecka. Pojawiały się nawet sugestie, żebym oddała kota po
> porodzie bo nigdy nic nie wiadomo. Mnie takie historie raczej śmieszą ale też
> trochę niepokoją gdyż mam szalonego kota (np. rzuca się z pazurami na stopy
> wystające spod kołdry) Ale oddać kota... bez przesady...

[agao_72]

Ja się cieszę, że mam stadko - z moich obserwacji wynika, ze jak przychodzi
nowy kot, to jest akceptowany jako najniższy stopień w hierarchii kotów. I
sądzę, że potraktują dzieciaka jak nowego kota.

Obawiam się tylko obsikowania ciuchów i znaczenia wózka - bo mam w domu
niewykastrowanego kocura. Ale jakoś to przeżyję.
pozdrawiam
agA

[jozica]

A pewnie, ze to jest do przeżycia, pralka i po sprawie. Tak to już jest ze
zwierzakami, ze czasem nam wywiną taki numer. Można spróbować skarcić kota
(łagodnie!) ale tylko tuż po "akcie wandalizmu" ))Jakkowiek nie wiem czy to
ma sens, jako posiadaczki kotów pewnie się zgodzicie z teorią, ze "wszystkie
polecenia wpadają kotu jednym uchem a wypadają drugim z minimalną stratą szybkości"
Tylko chyba warto dodać jeszcze, że trzeba nasze futrzaki regularnie odrobaczać,
zwłaszcza jak w domu jest maluch
Pozdrawiam

agao_72 napisała:

> Ja się cieszę, że mam stadko - z moich obserwacji wynika, ze jak przychodzi
> nowy kot, to jest akceptowany jako najniższy stopień w hierarchii kotów. I
> sądzę, że potraktują dzieciaka jak nowego kota.
>
> Obawiam się tylko obsikowania ciuchów i znaczenia wózka - bo mam w domu
> niewykastrowanego kocura. Ale jakoś to przeżyję.
> pozdrawiam
> agA

[agao_72]

Dla kocura oznaczenie nowej rzeczy jest "obywatelskim obowiązkiem" i tyle. Mogę
stawać na uszach, mówić, że nie wolno a i tak zrobi swoje. Z drugiej strony
kastrowanie przepięknego syberyjczyka...
agA

[greengarden]

A ja mam gromadę kotów w mieskaniu (w tym parę przygarniętych)i
pięciomiesięczne niemowlę. Córka coraz bardziej jest nimi zainteresowana i
zachwycona. Właśnie rozmawiając z kotkiem nauczyła się piszczec z radości.
Bywało, że na poczatku koty spały z małą w kołysce. Teraz juz tego nie robią,
bo chyba mają za mało miejsca, są za bardzo wygodnickie. Będąc w ciąży okazało
się że nigdy nie chorowałam na toksoplazmozę, choć prawie całe życie miałam do
czynienia z różnymi kocimi przybłedami, które np. opatrywałam, sprzątałam po
nich itp. (równiez w ciąży). Moje koty zaakceptowały córkę bez zastrzeżeń, choć
raczej ją ignorują. Zdarza się, że próbują się do niej przytulać i jest to
cudowny widok. Jedyną uciążliwością są kocie kłaczki (jednak na równi z moimi
wypadającymi włosami), które lądują w buzi, jak nie zauważę. Poza tym same
plusy! Zagryzanie?, duszenie? - to bzdury wymyslane przez ludzi, którzy nie
znają i nie lubią kotów.

nie oddawaj!

[sofi84]

oddać zawsze zdazysz tez sie bałam tez sie nasłuchalam!
ja mam 2 koty! na poczatku byly ciekawe powachaly popatrzyly i włączył sie
ignor czasami podchodza jak mam malego na rekach wyciaga do nich raczki i
wyrywa siersc a one nic zupelnie nic ja mam potem tylko spacer do lazienki
zeby je umyc jak leze z malym czasami kotka przyjdzie do nas na kanape i
kladzie sie obok wiec tez nie ma ryzyka narazie spimy z dzieciaczkiem w
pokoju a koty i tak nie maja do niego wstepu zamykamy drzwi i wydaje mi sie ze
to by wystarczylo kazdej bojacej sie mamie

[sofi84]

a i tez wykastrowalam swojego dzikusa taka przytulanka jakich malo naprawde
dziewczyny maja racje daj sie zapoznac z malym niech nie traktuje go jako
rywala i wszystko bedzie dobrze. nie oddaj kota nie ma potrzeby
poza tym "trzeba byc odpowiedzialnym za to co sie oswoiło"

[aciki]

A ja mam dwie wariackie kotki i za 4 dni termin porodu.I wcale sie nie boję
kociej reakcji, choć moje kotki gonią się i walczą ze sobą zajadle, prychając i
warcząc na siebie - to oczywiście wszystko zabawa, bo są wielkimi
przyjaciółkami. To prawdziwy cud, że MY - wszyscy właściciele kotów nie mamy
wydrapanych oczu ani popodgryzanych gardeł, i że nasze dzieci jeszcze żyją.
NIGDY NIE SŁUCHAJCIE RAD LUDZI, KTÓRZY NIE MAJĄ KOTÓW.

[blanqua]

Mówienie o tym obwijaniu się jak wąż po szyi to wstrętny i głupi przesąd. KTóry
niestety wciąż szkodzi ludziom czego dowodem są koty trafiające do schronisk
Trochę rozsądku a stosunki między dzieckiem i kotem ułożą się dobrze
Schronisko to dla kota praktycznie pewna śmierć
Nie wolno wierzyć w te bzdury, że kot udusi dziecko, kot obwinie się wokół szyi.
To bzdura wyssana z palca a szkodliwa
Blanka

[gosiik]

Hej, podoba mi się ten wątek Mam 1,5 rocznego Rudzielca z charakterem i mam
już serdecznie dosyć "złotych" rad i ostrzeżeń - oczywiście wygłaszanych przez
osoby, które nigdy kota nie miały. Na pewno nie oddam kota - przygarniając go
wiedzieliśmy, że jest kolejnym domownikiem i to nie do momentu, kiedy pojawi
się dziecko!

[mamadasia5]

Mój znajomy, pan w wielu 46 lat mówi że ma trwały uraz do kotów i nie zasnąłby w
domu, gdzie jest kot dlatego, ze gdy był małym chłopcem i nocował u jakiegoś
wujka na wsi, gdzie wszyscy spali w jednym pomieszcezniu, po obudzeniu znależli
martwe 2-miesięczne niemowlę zaduszone przez kota. Więc rób jak chcesz, ja też
miałam kota jak Adaś się urodził, sam gdzieś poszedł i problem z głowy.

[gosiik]

Takich opowieści mogę Ci multum zaserwować, ale po co... A skąd wiadomo, że to
kot udusił? Może wtedy nie znano pojęcia np. śmierć łóżeczkowa? Pozostaje mi
mieć nadzieję, że mój kot "sobie nie pójdzie", bo chcę żeby moje dziecko się z
nim wychowywało, pewnie dzięki temu wyrośnie na prawdziwego przyjaciela
zwierząt.
pzdr

[marychna31]

Wszystko zależy od tego czy traktuje sie kota jak przedmiot, zabawkę czy jak
przyjaciela, ukochana istotkę, członka rodziny. Wychowując moje dziecko wśród
zwierząt, pragnę wychowac je na dobrego Człowieka, wrażliwego, pełnego empatii,
dla którego zwierzęta będą przyjaciółmi, których bedzie kchał i o których
bedzie dbał.

[asca25]

Jestem w 33tc. Mam kota, psa i królika i w do głowy mi nie przyszło, aby się
ich pozbyć!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

[maga785]

Tutaj sa zdjecia i informacje jak małe dzieci wychowuja sie razem z kotami
republika.pl/kocia_stronka/kot_i_dziecko.html

[marychna31]

Dzięki Mago, fajny tekst i śliczne fotki))

[bulbulina]

tez mamy kota w domu, a wlasciwie wykastrowanego kocuramoja babcia karmi mnie
przesadami o tym jak to koy sa niebezpieczne dla niemowlakow itp,poza tym ze
moge miec klopoty przy porodzie(nie wiem dlaczego)itp.a wszystko przez
koty...no ale moja babcia nigdy nie miala zadnego zwierzaka w domu a moj kot
wyraznie jej nie polubil...na pewno bedziemy pilnowac, szczegolnie na poczatku
gdy Mlode sie pojawi, Hopla i reagowac na kazde niewlasciwe zachowanie.teraz
wacha wozek i lozeczko, nawet wlazl do niego ostatnio-wylecial z hukiem bo
strasznie linieje i nie chcialabym nadmiaru kocich wlosow na poscieli
niemowlaka.pewno bedzie zazdrosny bo teraz to głowny pieszczoch, ale postaramy
sie zeby wszystko sie ulozylo.w koncu to tez czlonek rodziny
ps.a tak w ogole to chcemy jeszcze psa...

[jozica]

Fajnie, ze pojawił się ten wątek.
Ale dziewczyny skad sie te wszystkie brednie biorą o tych kotach zaduszajacych
dzieci etc? Czy to głupota, czy niewiedza, czy niechęć do tych zwierząt, które
jakby nie było lubią chadzać swoimi ścieżkami?
Ja jeszcze rozumiem rozwage w ciąży, ale tez bez swirowania. Chodzi mi o
mozliowość toksoplazmozy co do której urosło tyle mitów, ze ręce opadają. A
wystarczy sie zbadać i jeśli nie przechodziło się toxo i nie ma przeciwciał myć
ręce a kuwetę niech myje kto inny. I nie dawac kotu stołować się "na mieście".
Wszystko na ten temat.