Czy się boicie?

[iza.gch]

Czy boicie się porodu? Ja jestem przerażona. Nie wiem czy sobie poradzę, czy
wytrzymam taki ból, a najbardziej to chyba przeraża mnie nacinanie, to jest
okropne, wolałabym żeby mi tego nie robili jeżeli nie będzie konieczne, a tu
słyszę że to rutyna.

[aaniac]

To zupełnie normalne, ze masz tyle obaw(tym bardziej jeśłi jest to Twój pierwszy
poród). Ale wierz mi to jedna z najpiękniejszych chwil w życiu kobiety niech
faceci nam zazdroszczą! ),choć bolesna. Ale każda z nas inaczej to znosi.Na
szczęście matka natura jakoś tak nas skonstruowała, że doskonale sobie radzimy
(zawsze mońżersz teżpoprosić o znieczulenie). A jeśli idzie o nacinanie krocza
to fakt...w Polsce to RUTYNA...niestety...i nikt mnie nie przerkona,że tak
trzeba (czasem jest to konieczne), bo prawidłowo przeprowadzony poród obędzie
się bz nacinania. Ale jeśli Ci się to zdarzy, to nacinanie jest robione w
momencie skurczu i nie powinnaś nawet tego poczuć. A czytałam niedawno tu na
forum,że jedna z Dziewczyn nie wyraziła zgody na nacinanie i to na piśmie. Może
to jest jakieś wyjście? Pomyśl,że już niedługo będziesz trzymać swojego
Szkrabika w objęciach!!!TO CUDOWNE UCZUCIE!!!Pozdrawiam i trzymam kciuki!!!

[milena96]

Ja nie tyle boję się porodu co tego czy z maleństwem wszystko będzie wporządku!
nie mogę się już doczekać mojego bobaska

[gosia4567]

Moj bedzie trzecim a boje sie jakby to pierwszy to chyba normalne,nie wiem
tylko dlaczego tak sie boicie tego nacinania, przeciez wcale nie musza cie
naciac to po pierwsze,z reguly nacinaja przy pierwszym porodzie,i wcale tego
nie poczujesz bo to trwa sekunde...Pozdrawiam!

[bastet7]

Każdy się boi) Ja np. strasznie, ale na razie wolę o tym za dużo nie myśleć;-
) A co do nacinania, to lepsze niż rozerwanie) Moje koleżanki (rodzące już
jakiś czas temu) były nacinane, ale nie wspominają tego jakoś źle - ot po
prostu część całego porodu. Chyba zresztą już wtedy jest Ci wszystko jedno, czy
tną czy nie)

[robin81]

witam. termin mam na koniec sierpnia i bedzie to moj pierwszy porod.moze
dlatego ja sie nie boje(choc z natury straszna ze mnie panikara).postanowilam
rodzic bez znieczulenia i bez oxy jak sie da.co do nacinania to wolalabym nie
byc nacieta i mam nikla nadzieje ze moze tak bedzie.nie boje sie bo wiem ze
TRZEBA przez to przejsc a efekt bedzie cudowny.pozdrawiam i glowa do gory

[pati261]

Ja jestem przerażona perspektywą porodu, szczególnie że to mój drugi poród i
już wiem co mnie czeka. Mam tylko nadzieję że będzie troszkę krótszy niż
pierwszy. Poza tym perspektywa że po kilku godzinach będzie się już miało swoje
maleństwo w objęciach jakos pomoże to przetrwać.

[demarta]

gdyby poród był naprawdę niewiadomo jak ogromnym bólem, cierpieniem, pękaniem i
rozrywaniem, to conajmniej połowa kobiet umierałaby w trakcie. a gdyby to
trwało kilkadziesiąt pokoleń, to w ogóle gatunek ludzki by wyginął. dziewczyny
przestańcie nakręcać jedna drugą!!! to właśnie fakt, że naczytacie się tych
strasznych opowieści wzmaga w was strach i panikę i przez to ze strachu nie
jesteście w stanie zapanowac nad sobą i tracicie świadomość przekraczając próg
szpitala przy jednym z pierwszych skurczy. potem jedyne na co was stać to krzyk
na potęgę i żadnej z was nie stać z wrażenia na opanowanie i współpracę z
położną, żeby wszystko poszło jak najbardziej sprawnie. nie ma sensu
wyolbrzymiać u siebie i innych poczucia strachu inicjowaniem takich postów.
zastanówcie się w jaki sposób zminimalizować w sobie ten strach, jeśli sobie z
tym nie radzicie to poproście o pomoc psychologa, nauczcie się technik
łagodzenia bólu i popracujcie nad swoim nastawieniem psychicznym do samego
porodu. a jeśli przeżyjecie go traumatycznie ze strachem w oczach to znów tu
wrócicie i będziecie powielać historie o tragicznym porodzie jaki przeżyłyście,
a tak naprawdę to same sobie jesteście winne, że macie takie a nie inne
przeżycia.

[patylda]

Ta wypowiedź Demarty brzmi trochę zbyt surowo, ale faktycznie lepiej poświęcić
czas na ćwiczenie technik relaksacyjnych i przygotowanie się doświadaomego
porodu, niż czytać co tam strasznego wydarzyło się przy innych porodach.
Można myśleć o tym, że "potną mnie !!! Zmasakrują !!! Umrę z bólu !!!" itd. ale
chyba lepiej skupić się na wyćwiczeniu "na blachę" oddechu kontrolowanego,
odprężania na życzenie. Można popróbować np. obrazowania - takie wyobrażanie
sobie realistycznej sytuacji - np. porównując to do sytuacji którą przeżyło się
wcześniej (u dentysty czy w związku z jakąś chorobą albo urazem) - co mogłabym
zrobić inaczej ?; jak mogę się uspokoić, wiedząc że nic złego się nie dzieje?;
jakie słowa lub działania innych ludzi mogą mnie uspokoić?;
Trzeba zawsze pomyśleć o tym, że tak naprawdę przeżyło się wcześniej bardzo
dużo sytuacji stresowych, niektóre były niespodziewane (np. złamanie ręki),
niektóre wyczekiwane długo wcześniej (np. matura) i za każdym razem dało się to
przeżyć. Po chwili grozy na początku, człowiek szybko przystosowuje się do
nowej sytuacji, nawet trudnej do zaakceptowania, o ile tylko "pozwoli sobie" na
to przystosowanie. Nakręcanie lęku, wmawianie sobie, że coś jest nie do
zniesienia, nie do przeżycia, na pewno pozostawi traumę - powoduje, że to
przystosowanie się opóźnia się bardzo.
Pamiętaj odwiedzić szpital w których chcesz rodzić (w dużym mieście kilka - bo
nie wiadomo czy akurat w tym konkretnym będziesz ostatecznie rodzić).
Przygotuj się dobrze do porodu - wszystkie dokumenty mają być gotowe wcześniej,
żebyś potem nie zastanawiała się, gdzie do cholery jest legitymacja
ubezpieczeniowa itp., spróbuj dowiedzieć się jaka jest droga ciężarnej
począwszy od zgłoszenia się do IP - jakie badania będą zrobione w izbie, gdzie
pójdziesz potem, jak wygląda sala, gdzie jest toaleta. Zabierz coś swojego,
dużo pań lubi założyć koszulkę męża (i to niekoniecznie wypraną - taką pachnącą
jego perfumami). Wyobraź sobie siebie na sali porodowej. Pomyśl, że siedzisz
tam i wszystko Cię boli - nie po to żeby się straqszyć tylko żeby uzmysłowić
sobie, że to Cię najprawdopodobniej czeka i że przejdziesz przez to, tak jak
przez wszystko inne.
A cięcie krocza? - w 90% nie czuje się tego, bo jesteś tak wymęczona, że już
nie rejestrujesz wszystkiego co się dzieje. I to niestety smutna prawda - ból
porodowy bije na głowę takie drobiazgi jak przecięcie tkanek. I WŁAŚNIE NA TO
TRZEBA SIĘ PRZYGOTOWAĆ>

[sabiptysia]

Nie zgadzam sie z wypowiedzia Demarty ze same jestesmy odpowiedzialne za nasz
porod i to w jaki sposob bedzie on przebiegac.... w czasie mojego porodu
wszystko bylo nie tak!! Od poczatku na mnie krzyczano zebym byla cicho a to juz
powodowalo u mnie stres bo nie umialam tego opanowac. Na naciecie nastawilam
sie, ze nie bede tego czula a gdy przyszlo juz co do czego to myslalam ze
wyskocze przez okno z bolu!!! Szycie tez pamietam doskonale i bylo to dla mnie
bardziej bolesne od samego porodu-zalozyli mi 15 szfow!!! Nikt nie mowil co mam
robic i jak sie zachowywac ale za to slyszalam stek obrazliwych uwag... ogolnie
moj pierwszy porod zapamietalam jako traumatyczne przezycie, teraz jestem po raz
drugi w ciazy i na placz mi sie zbiera jak pomysle ze bede przechodzic to
jeszcze raz... BUUUUUUUUU!!!!!!!!!!!!!!!!!

[kasia19765]

sabiptysia napisała:

> Nie zgadzam sie z wypowiedzia Demarty ze same jestesmy odpowiedzialne za nasz
> porod i to w jaki sposob bedzie on przebiegac.... w czasie mojego porodu
> wszystko bylo nie tak!! Od poczatku na mnie krzyczano zebym byla cicho a to
juz
> powodowalo u mnie stres bo nie umialam tego opanowac. Na naciecie nastawilam
> sie, ze nie bede tego czula a gdy przyszlo juz co do czego to myslalam ze
> wyskocze przez okno z bolu!!! Szycie tez pamietam doskonale i bylo to dla mnie
> bardziej bolesne od samego porodu-zalozyli mi 15 szfow!!! Nikt nie mowil co
mam
> robic i jak sie zachowywac ale za to slyszalam stek obrazliwych uwag...

No widzisz kochana.
A w innym watku naskoczylas na dziewczyny, ze sie pytaja na forum, zamiast
czytac fachowe pisma.
Ty sie naczytlas, i co z tego??? jak wszystko bylo nie tak, jak pieknie pisano
w ksiazkach i gazetkach.
Sama widzisz, ze najlepszym zrodlem wiedzy sa doswiadczenia innych.

I zycze Ci, aby tym razem wszystko bylo jak najlepiej, bo musi byc.

[iza.gch]

Nie rozpoczęłam wątku po to, aby kogokolwiek nakręcać i straszyć. Po prostu
wydaje mie się, że jak się z siebie coś wyrzuci to jest lżej na duszy.

[invicta1]

ja w sierpniu mam rodzic pierwszy raz
rozmawiałamz Mama jak to było u niej-powiedziała, że wcale nienajgorzej i porody
miała łatwe i szybkie
wierze, ze dam sobie rade
żeby nie "zapeszyć" ale ja sie specjalnie nie boje rodzić i nie bede chciała
znieczulenia-chce kontrolować sytuacje
licze na to, ze urodze jak moja Mama-jestesmy niemal identycznie zbudowane
jedynie bałabym sie, ze ktoś z personelu zaniedba lub przeoczy jakieś, nie daj
Boże, komplikacje

do iza

[demarta]

ale spójrz droga izo jaki piękny opis wystosowała w odpowiedzi na Twój post
sabiptys. czy naprawdę dobrą kontrreakcją na Twój strach jest przeczytanie
takiego opisu? ja myślę, że nie. ale ona też chciała zrzuci swój lęk z krzyża i
w ten sposób właśnie nakręca inne wystrachane, które po przeczytaniu jej
wypowiedzi będą jeszcze bardziej wystrachane. ona ma niemiłe wspomnienia bo
poród miała nieprzepisowy i obsługa była nie taka, ale swoim opisem nakręca
negatywnie te dziewczyny, które są w stanie przejśc przez poród bez większych
problemów, ale sparaliżowane takimi opowieściami jak jej zblokują się i ich
psychika zaszkodzi im w porodzie i w ten sposób upodobni go bardziej do porodu
sabiptys. to miałam na myśli.