pomocy! boję się o dziecko

[trofoblast]

Nie wiem co robić. Moja partnerka jest w 3-miesiącu ciąży i całkowicie nie
panuje nad swoimi emocjami. Jest coraz gorzej, stała się agresywna, nie
przyjmuje pomocy, grozi, wybucha. Twierdzi, że to normalne i każdy facet
powinien to wytrzymać. Ja nie mam już siły. Uciekam, jestem beznadziejny. Co
robić? Czy wiele kobiet ma ataki złości, jak sobie z tym radzić?

[sanciasancia]

Zacisnąć zęby, owinąć głowę jakimś ochraniaczem(jakby czymś w Ciebie rzuciła) i
przeczekać.

[kasiczek84]

Moje początki ciąży wyglądały niestety podobnie:/Ciągle płakałam,miałam ataki
złości i wybuchy agresji.Nie potrafiłam zapanować nad swoimi emocjami,chociaż
bardzo się starałam żeby nie narażać maluszka na niepotrzebne stresy.Mój facet
też nie miał ze mną lekko,ale znosił to i wspierał-jestem mu za to ogromnie
wdzięcznaW drugim trymestrze mi przeszło i teraz będąc w 24 tygodniu ciąży
jest już ok.Mam czasem gorsze dni ale jakoś sobie radzę.Pozdrawiam i życzę ci
wytrwałości!Dasz radę pamiętaj że twoja ukochana wynagrodzi ci to kochanym
maleństwem

[trofoblast]

dziękuję, staram się, ale czasem mnie to przerasta
potrafi eksplodowac nawet jak zrobie cos milego i najeść się hydroksyzyny

jak zobaczylem USG to mialem zastrzyk energii - 9 tydzien, glowka, oczko,
szumiące serduszko...
boję się o maleństwo

[thorgalla]

Przyznaję,że też tak miałam.
Parę razy nawet czymś rzuciłam (pilotem od telewizora najczęściej).
Najgorsze przeszło.Przed ciążą uprzedzałam męża,że tak może być i
znosi to,choć trafił mi się niewybuchowy egzemplarz.
Co poradzę,hormony szalały aż wstyd mi było.

Nie masz innego wyjścia jak przeczekać.Staraj się jej sprawiać
jakieś drobne przyjemności:przygotowaną ciepłą (nie gorącą
kapiel),masaż stóp,kwiatek albo coś co lubi.

[deela]

poczytaj tutaj
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=567&w=90036181&a=90076293&s=0

[maroco1977]

Dlaczego boisz sie o dziecko? ja na Twoim miejscu balabym sie o siebie nie ona
pierwsza i nie ostatnia, jak masz szczescie to te wybuchy sie niedlugo skoncza,
jak masz pecha to potrwaja do konca ciazy, moj maz ma pecha a jak masz jeszcze
wiekszego pecha i rodzicie razem to mozesz jeszcze oberwac po uszach na porodowce
Osobiscie mi zadne blagania, przymilania nie pomagaja, najlepiej dziala
zostawienie mnie samej sobie, bym mogla sie wyciszyc. Zal mi mojego mezusia, no
ale coz. Ostatnio znalazl nowy sposob na mnie i podchodzi do wszystkiego z
humorem i faktycznie jak mnie rozsmieszy to przechodzi agresja

aha przyznaje sie tak jak kolezanka, ze tez zdarzylo mi sie czyms w mojego
rzucic, ale ofiara przemocy domowej nie byl, zadnych siniakow

jedyna rada: przeczekac

[melixsa]

Drogi cośtamdziwnynicku,

analizując to, co napisałeś, nasuwa się tylko jeden możliwy wniosek - Twoja
partnerka najzwyczajniej w świecie Ci nie ufa i boi się o przyszłość swoją i
dziecka. Brzmi to może nieco okrutnie, ale najprawdopodobniej tak właśnie jest.

Czy zachowanie to jest normalne? Cóż, agresja jest wynikiem strachu, więc w
tych kryteriach tak.

Cóż można Ci poradzić? Szczerze? Nic. Żaden post na forum nie uczyni Cię
lepszym, żaden nie spowoduje, że Twoja kobieta Ci zaufa i zaakceptuje to, co Was
czeka.

Pozostaje życzyć powodzenia.

[balsamina-niecierpek]

Bzdury! Ufam swojemu mężowi bezgranicznie i nie mam powodu bać się o
przyszłość, a też bywam okropna. Przedmiotami rzucam rzadko i
niecelnie, za to różnymi wyrazami niestety częściej. Hormony, nic
innego. Nie ma się co bawić w psychologię dla ubogich - o tym, że
kobieta w ciąży może być rozdrażniona i nieznośna piszą na prawie
każdym portalu ciążowym i w każdym poradniku.

[nglka]

melixsa napisała:

> Drogi cośtamdziwnynicku,
>
> analizując to, co napisałeś, nasuwa się tylko jeden możliwy wniosek - Twoja
> partnerka najzwyczajniej w świecie Ci nie ufa i boi się o przyszłość swoją i
> dziecka. Brzmi to może nieco okrutnie, ale najprawdopodobniej tak właśnie jest.

S***nie w banie...
ufam swojemu bardzo, nie bałam ani nie boję się o przyszłośc swoją i dziecka ale
pierwszy trymestr to był dla mnie jeden wielki koszmar. Rzygałam, płakałam z
bezsilności, kipiałam agresją - a najgorsze, że nie miałam się gdzie przed sobą
schować, nie dało się nic zmienić. To hormony - a nie brak zaufania.

[ascool]

MOja rada - duża doza cierpliwości, zrozumienia i miłości. Też przechodziłam przez trudne chwile w 1. trymestrze - złe samopoczucie i hormony zrobiły swoje, wsparcie męża łągodziło doznania. Teraz jest znacznie lepiej, szczęście rozpiera, w końcu hormony zaczęły działać w lepszym kierunku Zatem głowa do góry!

[villemo86]

Szukam dla Ciebie jednego bardzo fajnego artykułu, ale narazie nie mogę znaleźć.
Puki co przeczytaj ten:
www.poradnikzdrowie.pl/zdrowie/nowotwory/dlaczego-ona-sie-zmienila_,772_9969.htm

[trofoblast]

dziękuję
niestety nie pomagaja drobne prezenty
ostatnio było nawet gorzej. wróciłem do domu z kilkoma miłymi rzeczami i po
chwili była wojna
najgorsze, że muszę żyć z poczuciem winy, bo wszystko jest moją winą, a ona
usprawiedliwia każde zachowanie ciążą.
Tak jak wiele z Was, niestety oczekuje, ze będę grzecznie znosił jej agresję,
groźby, szantaże, kończenie związku itd
czuję się bezradny

[siasiunia1]

trofo - przejdzie jej w II trymestrze. a przynajmniej powinno czego Wam życzę.
ale uważaj przy III bo będzie miała syndrom wicia gniazda i jak nie zapewnisz jej poczucia bezpieczeństwa szaleństwa powrócą. choć w zmiejszonej formie bo kondycja nie ta i może strach o przedwczesny poród ostudzi trochę temperament.
cóż niestety hormony szaleją w tym okresie i kobieta nawet zdając sobie sprawę że jest okropna nie może sobie poradzić z natłokiem emocji.
mam nadzieję że się Wam ustatkuje

[trofoblast]

dziękuję
na razie moja druga połowa stwierdziła, że się nie poprawi i odchodzi...

[nglka]

Ja też już odchodziłam 2 razy. Wyjechałam do mamy. Bardzo szybko szlag mnie u
niej trafiał i wracałam szybciej, niż się pakowałam do wyjazdu ))

[nglka]

U mnie pomagało, jak facet zaciskał zęby i nie odpowiadał agresją na moją
agresję. Teraz wiem, jakie to musiało być dla Niego trudne.
Próbowałeś Ją przytulić, taką kipiącą?

[lubie_gazete]

Odwiedź "koleżanki"-naprawdę Cię to zrelaksuje :0

[anutka83830]

Wiem że każda ciąża jest inna. Każda z nas inaczej ją znosi. Sama
jako młoda mama( mam 5 miesięcznego bąbelka) wiem że w ciązy też
miałam lepsze i gorsze dni, ale bez przesady- rzucanie,odchodzenie
itp...
Wydaje mi się iż wiele kobiet normalnie szantarzuje mężów ciążą!!!
Biedni nawet nie mogą wyrazić własnego zdania bo tą już coś kuje
boli itp.
Drogie ciężarówki nie próbujcie wymawiając się ciążą całkowicie
podporządkowywać sobie mężów.

[kasiaikido]

Ja rzuciłam (niecelnie) w męża patelnią pełną cebuli
Byłam okropna przez 2-3 miesiące ciąży, płakałam o byle co (jak potłukłam swój
ukochany kubek to płakałam tydzień), kłóciłam się i czepiałam. Potem
przepraszałam
Wytrzymał. A teraz (dzidzia 4 miesiące) twierdzi, że wcale nie byłam taka
okropna jak opowiadam

[maroco1977]

To hormony, nic sie na to nie da poradzic, potem sie przeprasza i jest ok aha,
Twoja odchodzi, tez ok JA ODCHODZILAM RAZY TYSIAC PIECSET DWA DZIEWIECSET
maz nie odchodzil, ale byl juz przeze mnie pakowany, wyrzucany itd ciaza ma
sie ku koncowi, przetrwalismy

[lubie_gazete]

www.żal.pl

[konikmorski1976]

powinienes jak najszybciej wyjąć z niej dziecko i włozyc sobie do brzucha. robią
to w szpitalu na wołoskiej w warszawie. tylko tak je uratujesz. jelsi chcesz
wiedziec więcej pisz na priva. cłuski buziaki pluszaki

[deodyma]

moze Twojej partnerce by tak psycholog sie przydal?
mnie osobiscie smieszy to, ze wiele kobiet w ciazy wychodzi z
takiego zalozenia, ze partner musi wytrzymywac jej hustawki
nastrojow. dziwne, ze ja takich hustawek w ciazy nie mialam i
zachowywalam sie normalnie.
aq gdybym powiedziala to samo swojemu mezowi, co Twoja partnerka
Tobie, to by mnie wysmial, albo do lekarza sie ze mna osobiscie
pofatygowal.
na Twoim miejscu bym jej powiedziala, ze jesli jej zachowanie sie
nie zmieni, to skontaktujesz sie z jej lekarzem. to powinno ja
ostudzic tak na dobry poczatek

[nglka]

deodyma napisała:


> mnie osobiscie smieszy to, ze wiele kobiet w ciazy wychodzi z
> takiego zalozenia, ze partner musi wytrzymywac jej hustawki
> nastrojow.

Nie musi. Może się wynieść, czy doprowadzać ciężarną do szewskiej pasji i tak
dalej

> dziwne, ze ja takich hustawek w ciazy nie mialam i
> zachowywalam sie normalnie.

Odwrotnie. Zachowywałaś się normalnie BO nie miałaś huśtawek. To, że Ty ich nie
miałaś nie oznacza automatycznie, że jest to wymysł. To jak ze skutkami
ubocznymi leków. U jednych wystąpi - u innych nie.
Ja w ciąży (a szczególnie w I trymestrze) zwyczajnie nie byłam w stanie nad sobą
zapanować, mimo, że na co dzień nie sprawia mi to problemu.


> na Twoim miejscu bym jej powiedziala, ze jesli jej zachowanie sie
> nie zmieni, to skontaktujesz sie z jej lekarzem. to powinno ja
> ostudzic tak na dobry poczatek

To NICZEGO nie zmieni na lepsze. A tylko pogorszy sytuację. Jja wówczas bym
powiedziała - a wolna droga, dzwoń do lekarza i najlepiej niech mi przepisze
psychotropy albo przeimplantuje "pasożyta" Tobie.

[deodyma]

jednak jestem takiego zdania, ze wiele kobiet bedac w ciazy,
wykorzystuje ten fakt, ze im wszystko wolno.
rozumiem, ze pewna czesc kobiet nie jest w stanie zapanowac nad
soba, bo hormony szaleja, ale partnera autora watku naprawde
przesadza.

[deodyma]

zapominaial dodac, ze babka jest dopiero w 3 msc ciazy, to co sie
bedzie dzialo przez nastepne 6 msc?
wspolczuje facetowi, naprawde.

[trofoblast]

No rozmawiałem nawet z jej lekarzem/terapeutą i nic
Rozmawiałem też z różnymi kobietami i większość z nich nie podziela
zamieszczanych tu opinii, że kobieta ma prawo szaleć ile chce i wszystko można
usprawiedliwiać ciążą. Ja naprawdę się staram, zamieściłem tu post w chwili
największego załamania.
Ze strony kobiety, która wyrzuca faceta z domu to moze wygląda to jak niezły
numer, ale ze strony faceta to może wyglądać tak: został ojcem i nagle boi się,
że nie zobaczy już dziecka.
Pewnie gdyby jakaś kobieta zamieściła tu post, facet nawyzywał mi i odszedł w 3
mies. ciąży nikt by nie wziął w obronę faceta.
Nie marudzę, rozumie - to miejsce głównie odwiedzane przez młode mamy.
Podziwiam wszystkie kobiety, które noszą fasolki i inne większe robaczki, a w
końcu kochane dzieciaczki. To jakiś niesamowity cud, który wcześniej był dla
mnie niewyobrażalny.

Tyle, że ja się najnormalniej w świecie nie spodziewałem, że gdzieś średnio raz
w tygodniu będę wsiadał w samochód w środku nocy i jechał do innego domu spać.
Drżał, czy cała noc spazmów mamusi nie wpłynie na to co w jej macicy rośnie i
mruga do mnie okiem z USG. I jeszcze słyszał, że każdy facet by to zniósł, bo
hormony, strach itd, a wszystko to moja wina...

Mimo wszystko dziękuję, że piszecie

[balsamina-niecierpek]

Wiesz, umiejętnie dawkowałeś wrażenia - ja np. na początku wątku nie
wiedziałam, że Twoja najdroższa cholera jest aż taką cholerą
Stanowczo, wywalanie faceta z domu to już lekka przesada i to by mi
raczej nie przyszło do głowy - może dlatego, że jesteśmy małżeństwem
i gdzie niby ten nieszczęsny chłop miałby spać, jak nie martwym
bykiem przy moim boku?
Tak więc masz z mojej strony pewne kwantum współczucia, bo jednak,
choć sama potrafię być niezłą zarazą, staram się męża nie
eksploatować rabunkowo. Musi mi go wystarczyć na długo...

[trofoblast]

Ps.: kupiłem krem na rozstępy mojej kochanej wściekliźnie - Mustela.
Dobrze zrobiłem?

Gwoli wyjaśnienia, absolutnie nie chcę sugerować, że jej skóra ma jakieś skazy.
Wścieklizna krzyczała tylko, że będzie miała rozstępy.

[maroco1977]

Ps.: kupiłem krem na rozstępy mojej kochanej wściekliźnie - Mustela.
> Dobrze zrobiłem?
>
> Gwoli wyjaśnienia, absolutnie nie chcę sugerować, że jej skóra ma jakieś skazy.
> Wścieklizna krzyczała tylko, że będzie miała rozstępy.

ale sie usmialam, moj M tez mowi na mnie wscieklizna ale on jest wyrozumialy i
twierdzi, ze to dlatego, ze jego syn taki niedobry jest i wciaz mnie kopie i
powoduje inne nieprzyjemnosci w duzej mierze to prawda teraz czeka nas juz
tylko porod i zdaje sie, ze to on teraz dostaje wscieklizny, dzis mnie obudzil o
trzeciej w nocy twierdzac, ze nie moze spac i pytal czy synek tez nie spi, bo
jak nie spi to moze on chce juz wyjsc? Wariaci mozna dostac

Z ta Mustela dobrze zrobiles, powinna byc zadowolona, chyba, ze jest na tyle
nieobliczalna, by stwirdzic, ze na cholere taki drogi krem jakby tanszych nie
bylo moze zafunduj jej tez salon spa to ja odprezy, moj M sie czesto ratowal
tym, by przezyc fakt zdarzalo mu sie tez spac poza domem ze wzgledu na moje
humory dobrze, ze tesciu wyrozumialy i stwierdzil, ze wszyscy faceci to
przechodza, on z jego zona tez bedzie dobrze... a dziecku od placzu i narzekan
mamusi nic sie nie stanie.

[makika7_0]

a mnie się wydaje, że "wina" leży po obu stronach. ja też mam napady agresji,
ale raczej słownej, chociaż jak mąż mnie specjalnie denerwuje i drażni to tez
mam ochotę rzucać czym popadnie i wywalić go z domu z odpowiednimi efektami
słownymi. ale na szczęście dla nas, on częściej pasuje albo po prostu pyta: ale
co ja ci zrobiłem? i wtedy mi robi się głupio i przepraszam i jest cacy. poza
agresją wybucham tez płaczem - jakaś sytuacja w oglądanym filmie, niekoniecznie
"łzawa", a mi zaczynają lecieć łzy - i nie potrafię racjonalnie wyjaśnić
dlaczego to wszystko.

prawdopodobnie ona trochę przesadza, ale może i Ty ją drażnisz chcący lub
niechcący czymś?

[marica79]

Wydaje mi się, że Twoja partnerka jest niedojrzała.... Chyba jej się
zdaje, że robi Ci niesamowita łaskę, że nosi Twoje
dziecko....Strzszne. Oprócz hormonów mamy jeszcze mózg. Dla mnie
jest to nie do przyjęcia. Rozpieszczona królewna.Nie daj sobą
pomiatać!!! jej zachowania nic nie usprawiedliwia!!!!!

[deodyma]

alez niektorym kobietom ciaza wali na mozg...
ze jest w ciazy, to wcale nie znaczy, ze masz znosic jej humory i
napady agresji.
bylam w ciazy i nigdy w ten sposob wobec meza sie nie zachowywalam.
ciekawa jestem, gdybys to Tobie nagle cos padlo na dekiel i
zaczalbys byc wobec niej agresywny?

[lilabe1]

Powiedz jej że jest ci przykro i wyjedź w jakąś delegację. Może się
opamięta i postara się nie wyolbrzymiać swoich wahań nastrojów.
Najwyraźniej stałeś się workiem do bicia i rozładowywania się.
Ciekawe co będzie po porodzie w fazie tzw " baby-bluesa " , która
trwa różnie i różnie jest nasilona. Żeby tylko dzieckiem nie
rzucała. Pewnie będzie się z nim co drugi dzień pakować i w taxi do
mamusi.

Jeśli trofoblastem się nazwałeś to się nie dziw że

[lilabe1]

ona twierdzi iż to twoja wina bo niewątpliwie w takiej sytuacji ma
rację )))) To też wina czynności trofoblastu.

[magda010]

Po pierwsze posluchaj co do ciebie mowi i o co jej chodzi, bo nie
piszesz o co te awantury.. moze jej nie chodzi o mile drobiazgi,
tylko ma inny problem, ktorego nie chcesz zauwazyc. Po drugie jak po
tobie jezdzi, wyzywa i rzuca, to przestan sie odzywac. Na mnie tylko
to dziala Nie dziala glaskanie bo sie rozkrecam i nie dziala
wzajemny atak, bo robie masakre. Ale jak polowek przestaje sie
odzywac to mi przechodzi i ide przepraszac, bo nie umiem tak.

[lilith76]

Wątek jest z lutego...
Dziecko pewnie jest już na świecie.
A ja po wpisie autora o konsultacjach z lekarzem i terapeutą partnerki
zaczęłam podejrzewać, że niekoniecznie winne są tylko ciążowe hormony. I zrobiło
mi się go żal.