Strach przed cesarką.POMOCY!!

[strachliwa25aa]

Hej, jestem w 35 t.c. i ze względu na pośladkowe ułożenie płodu kwalifikuje
się do c.c.Wolałabym rodzić siłami natury, bo z tego co czytałam szybciej się
dochodzi do siebie a c.c to jednak operacja.Strasznie się boję tego bólu
pooperacyjnego, tego,że ciężko mi będzie zajmować się dzieckiem,(oprócz męża,
nikt mi nie pomoże bo mieszkamy od rodziny daleko).Sa dziewczyny co chwalą
cesarki, ale ja jakoś nie jestem przekonana.
Napiszcie jak to jest?
Czy ogólna dobra kondycja fizyczna ma znaczenie?(Prowadziłam Aerobik do 17
t.c-jestem instruktorką)
Nie bez znaczenia dla mnie jest fakt,czy po c.c gorzej schodzi brzuch, czy
rodzaj porodu nie ma tu znaczenia?
Przeraża mnie również leżenie na wznak przez 12h i niemożność karmienia i
zajmowania się dzieckiem
Napiszcie jak to było u Was.Z góry dziękuje.

[aleks2539]

Ja jestem po cesarce. Miałam ją w sierpniu zeszłego roku. Po pierwsze nie ma się czego bać. Naprawdę! Masz zakładany cewnik, kładą Cię na łóżko, później jedziesz na salę operacyjną, chwila strachu szarpnięcie i dziecko jest na świecie
Później zszywanie i wracasz z powrotem na swoją salę. Co do leżenia. To zależy od szpitala. U mnie było lezenie plackiem 24 h, ale wiem, że są dziewczyny którym kazano wstać po 8 godzinach.
Pamiętaj też że dziecko może się jeszcze obrócić. Mój synek obrócił się w 36tc. Urodzić pośladkowe dziecię też możesz, nie ma reguły. Jest powiedziane że pierworódka kierowana jest na cesarkę, ale mam koleżankę, która cesarki nie zdążyła mieć bo mimo pośladkowego ułożenia płodu dziecko szybko i bezproblemowo urodziła naturalnie.
Ja wyszłam w 4 dobie, w byłam już na spacerze z młodym. Owszem boleć boli, ale przynajmniej krótki "poród" rekompensuje wszystko
Ja zajmowałam się sama dzieckiem, pomagał mąż. Rodziny do pomocy nie miałam i nie chciałam.
Moja kondycja fizyczna jest przecietna, a było ok. Brzuch zszedł moment.
Leżenie na wznak nie przeszkadza w karmieniu. Mi od razu po cesarce młodego do cyca dali. I przystawiali co chwilę aby laktacja ruszyła. Rękami ruszać możesz, karmić na leżąco również.
Bardziej dobijało mnie to że nie mogę nic jesć, ale uwierz - wszystko da się przeżyć. A tak naprawdę, to bardziej mnie męczyły pierwsze nocki w domu i karmienie przewijanie karmienie niż ta cała sytuacja związana z operacją w szpitalu.
Będzie ok! Nie ma się czego bać
Ps. tylko nie żałuj sobie środków przeciwbólowych. Mimo tego, że to "tylko" cesarka to tak naprawdę jest to rozcięcie skóry, mięsni, macicy no i "trochę" to boli...

[tylna.szyba]

Mam identyczna sytuacje jak ty...tez trzese porami przed cesarka,
zwlaszcza, ze rodzilam naturalnie i chwile po porodzie smigalam jak
mloda sarna Tylko z siedzeniem byl problem

[amy78]

Witaj, jestem po cesarce również z powodu ułożenia pośladkowego.
Oprócz ułożenia znaczenie ma waga dziecka, u mnie podjęto taką
decyzję bo dziecko ważyło powyżej 3,5 kg. Jestem pewna że kiedy już
nadejdzie czas lekarze wybiorą rodzaj porodu najlepszy dla ciebie i
twojego dziecka ale gdyby to była cesarka to nie ma się czego bać,
ukłucia w kręgosłup do znieczulenia nawet nie poczułam a zadziałało
natychmiast. Nie czując bólu urodziłam w parę minut i nie zmęczona
mogłam poprzytulać dziecko, wszyskie dziewczyny po cesarce z
powodzeniem karmiły piersią. Ale leżeć trzeba ile każą bo bardzo
ważne żeby nie podnosić za wcześnie głowy (można by się nabawić
silnego bólu głowy) Jak leżałam to mnie akurat nie bolało, gorzej po
wstaniu ale zastrzyki przeciwbólowe pomagały, zresztą jak już ma się
przy sobie dzicię to od razu mniej boli. Nie było problemów z
pozbyciem się brzuszka nawet z moją słabą kondycją. A jeśli chodzi o
zajmowanie się dzieckiem to w szpitalu zawsze pomogą a po 5 dniach
jak wychodzisz do domu to już prawie nie boli. Pozdrawiam i życzę
powodzenia.

[strachliwa25aa]

Strasznie dziękuje za wszystkie wpisy.Trochę się uspokoiłam.Wiem,że dzidzia może
się jeszcze przewrócić, ale szansa co raz to mniejsza.Chodziliśmy z mężem na
szkolę rodzenia do szpitala w którym będę rodzić i u mnie pośladkowo się nie
rodzi a po c.c trzeba leżeć 12h.Położne mówiły,że nie przynoszą dziecka do
karmienia, bo zazwyczaj kobiety nie mają niby siły.Mi jednak bardzo na tym
zależy.Dają dziecko jak na sali jest jakaś osoba dorosła.Opróccz Ciebie
oczywiścieDlatego,że leżysz i nie jesteś w stanie sam się opiekować.Będzie ze
mną mąż więc dadzą mi dzidzie do karmienia.Bałam się właśnie czy można rękami
ruszać i jak to ogólnie jest,Wiem właśnie,że przecina się wszystkie mięśnie i to
mnie tak dobija, ale skoro piszecie,że ból do przeżycia,to i ja przeżyje.
Paradoksalnie bardziej się boję bólu pooperacyjnego niż porodowych.Może
dlatego,że nie rodziłam

[cota]

nie bój sie, ja jestem po dwóch cc, w tym po ostatneij 1,5 misiąca temu - na
naszym oddziale jest zakaz odwiedzi, a mamy są non stop z dziecmi. Ale są
podawane środki przeciwbólowe (w niektórych szpitalach) - u mnie nie były, więc
miałam swój ketonal, który naprawde niwelował ból, ze można było sie poruszać.
Jak leżysz na łózku to ból jest znikomy, maluch moze leżec z Tobą i tak go
karmisz. Obecnie mięsni sie już nie przecina, a tylko po otworzeniu jamy
brzusznej są one rozsuwane hakami przez drugiego operatora, pierwszy przecina
macicę i wyjmuje dziecko. Obecnie jest to jedna z najprostszych operacji, u mnie
drugie cc trwało dokładnie 20 minut, szybciutko. Poza tym, z każdym dniem - jest
olbrzymi skok jeśli chodzi o ból i samopoczucie, ja miałam cc w niedziele, a we
wtorek rano na obchodzie juz byłam do wypisu, ale mała miała zółtaczkę i
wyszłyśmy dzień później, kiedy sie okazało, że bilirubina nie skacze. W domu też
brałąm ketonal, wszystko robiłam przy dziecku bez problemu. Po pierwszej cc
miałam pokarm od razu, po drugiej - na trzeci dzień, tak to było go minimalnie,
więc poprosiłam o dokarmienie - osłuchałam się co niemiara jaka jestem be i
wyrodna, ale mała nie byłą przynajmniej głodna, później juz normlnie pokarm był.
Na niektórych oddziałąch podają też kroplowki wzmacnające, co dużo daje - trzeba
tylko być asertywnym i do bólu prosic o leki przeciwbólowe i te kroplówki, jak
będzie mąż to niech on to załatwi. Ból jest wtedy naprawdę znośny, a nasila sie
tylko przy chodzeniu itd, ale i tak większość czasu sie leży, więc te niby
najgorsze chwile sobie poleżysz. Nie ma sie czego bać, ból jest naprawdę znośny.
Ja po pierwszym cc miałam bóle obkurczania sie macicy, które podobno są podobne
do bóli porodowych, to ból na ranie to był pikuś, naprawde boli mniej.

Strach blady na kobiety pada

[martabg]

forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=586&w=93003699
Cesarka to samo zło.

[aaadddaaa83]

Moja córka była ułożona poprzecznie i praktycznie od połowy ciąży wiedziałam, że
będę mieć cesarkę. Miałam więc sporo czasu by się na to "psychicznie"
przyszykować. 5 miesięcy wcześniej moja przyjaciółka miała cc i bardzo sobie
chwaliła i zabieg i dochodzenie do siebie. Operację cc miał przeprowadzać mi
lekarz, który prowadził moją ciążę, więc ogólnie byłam dość dobrze nastawiona.
Niestety mój lekarz nie zdążył, bo zaczęłam mieć wcześniej bóle, ale w sumie nie
miało już to wtedy dla mnie znaczenia, ważne by dzidziuś był już ze mną. Sam
zabieg cc wspominam dobrze, zastrzyku w kręgosłup znieczulającego praktycznie
nie poczułam, było mi jedynie zimno i niedobrze.
Potem, dopóki działało znieczulenie to było o.k. Urodziłam o 4 w nocy, wiadomo,
12 godz się leży, czyli mi wyszło do godz. 16, ale w szpitalu gdzie rodziłam do
pionu stawiały tylko panie rehabilitantki, a one były tylko do południa, więc w
musiałam czekać do następnego dnia rano. W sumie wyszło, że leżałam 28 h.
Prosiłam w tym czasie panie położne, czy aby czasem przy ich pomocy i męża nie
mogłabym wstać, ale one, że nie i prawdę mówiąc nie za bardzo się przejmowały.
Sam moment pionowania - koszmar, w życiu takiego bólu nie czułam. Aż się
poryczałam. Dobrze, że człowiek miał motywację (no przecież dziecko czeka!), bo
bym chyba przez miesiąc się nie podniosła.
Potem ból też był, ale póki byłam w szpitalu to prosiłam o zastrzyki
przeciwbólowe i trochę pomagały. Ale i tak człowiek chodził "po ścianach"
Niedogodnością był też prysznic, trzeba było uważać, by nie zamoczyć rany, więc
jedną ręką trzymałam ręcznik na ranie a drugą się polewałam wodą i myłam.
Wyczynem było umyć długie włosy.
Niefajne było też to, że byłam na sali pięcioosobowej, gdzie tylko ja miałam cc
i przykro mi było gdy patrzyłam na te inne kobiety, które kilka godzin po
porodzie wstawały, miały przy sobie dzieci, karmiły je, przebierały itd., a ja
nadal leżałam jak kłoda. Mi jak przyniosły i położyły córkę koło mnie to się
nawet obrócić w jej stronę nie mogłam.
W szpitalu spędziłam 10 dni, a w domu było już jakoś o niebo lepiej. Brzuch
bolał, prawie 2 miesiące chodziłam taka pochylona, bo ta rana ciągnęła, ale
obyło się już bez tabletek przeciwbólowych. Przy dziecku też dawałam radę sama,
na pomoc męża nie mogłam liczyć, bo był po wypadku.

Im więcej czasu upływa od porodu tym człowiek bardziej zapomina co złe i co
bolało, stara się pamiętać te miłe i pozytywne rzeczy. Jednak następne dziecko
bardzo chciałabym urodzić sn.

Głowa do góry i nie smutaj się - dasz radę!

Pytałaś czy kondycja fizyczna ma znaczenie? Nie mam pojęcia.

[strachliwa25aa]

No cóż każda z Was inaczej to przeżyła, bo każda ma inny organizm.Pozostaje mi
być dobrej myśli i liczyć na to ,że szybko dojdę do siebie.Jestem przygotowana
przynajmniej teoretycznie, jak to jest w moim szpitalu. Na szkole rodzenia
mówili co i jak.U mnie leży się z dziewczynami po c.c i jak pisałam dziecko jest
tylko wwtedy gdy na sali jest inna osoba dorosła.Póki będę musiała leżeć te 12h
plackiem, to mąż mi będzie podawał małego do cyca.Przynajmniej taki mam plan,
jak będzie to czas pokażeObiecuje napisać jak ze mną obyła sie matka
natura.Po cichu liczę,że wyćwiczone mięśnie brzucha i dobra kondycja fizyczna
pozwoli mi szybko dojść do siebie.Moja znajoma instruktorka właśnie tak miała,
chwaliła sobie c.c i wariatka w 2 dobie skrzyżne na łóżku siedziałaDziękuje
za opinie

[zolek0]

I ja dodam od siebie jeszcze dwa zdania
Moją córę rodziłam w IMiDz 31 października.Cesarka minęła szybko i sprawnie.Tak samo jak pisała tu któraś z koleżanek było mi trochę zimno i niedobrze ale pani anestezjolog powiedziała że gdy tylko dzidziusia wyciągną mdłości miną.I tak właśnie było.Lekarz który robił cięcie zszył mi macicę i sobie poszedł a resztę zostawił stażystkom.Może dlatego dłuższy czas bolało mnie mocniej z lewej strony.Nawet dziś czasem czuję dyskomfort.Na sali pooperacyjnej leżałam 6 godzin.Pierwsze stawanie na nogi bolało ale też się z tego śmiałam.Potem przenieśli mnie na salę poporodową i za jakieś 3-4 godzinki do łazienki na siusiu.Gdyby nie mąż nie wiem jak bym tam dotarła.Na następny dzień znowu z pomocą męża pod prysznic, gdy skończyłam zaczęłam tracić przytomność.Jak się okazało w czasie cc straciłam dużo krwi i groziła mi transfuzja ale na szczęście wszystko skończyło się dobrze.W takim przypadku trzeba wcinać dużo pietruszki, szpinaku i buraczków czerwonych.
A tak w ogóle to trzeba jak najszybciej zacząć się ruszać(czyli już po ok 8-12 godzinach po cięciu).Siusiu, prysznic a jak nie dajesz rady to usiądź na łóżku i machaj jedną nóżką potem drugą. Będzie dobrze.Ja pomimo dużej utraty krwi wyszłam już po niecałych 48 h.Bolało jeszcze przez jakiś czas ale to wszystko szybko się zapomina.W szpitalu jak Cię boli od razu proś o coś przeciwbólowego, nie warto się męczyć jak mówili u mnie lekarze.A w domu coś na paracetamolu bo to bezpieczne dla dzidziusia.
Jeszcze jedno może być tak że w okolicach blizny możesz mieć nieczułe miejsca.
Co do karmienia to nic Ci nie mogę powiedzieć ponieważ ja swoją dzidzię na rękach miałam dopiero po 13 dniach(w 54 minucie życia miała operację)ale jak już zaczęłam karmić to najwygodniej było na leżąco na boczku.
Cóż trzymam kciuki i pozdrawiam gorąco

[madeleine.b]

To może ja od siebie też coś dodam. O cesarce dowiedziałam się na pół godziny
przed zabiegiem, więc nie miałam czasu się stresować i w sumie dobrze, bo nie
było czym. Sam zabieg trwał 45 minut, najgorzej wspominam znieczulenie, bo pani
anestezjolog nie mogła się dostać w dobre miejsce i trochę mi gmerała w
kręgosłupie, co cholernie bolało, zważywszy na to, że nie można wtedy nawet
drgnąć. Cesarkę robiła mi moja pani doktor, która prowadziła ciążę (chodziłam do
niej prywatnie, więc traktowała mnie naprawdę "po królewsku")i mimo, że
przykryli mnie tak, żebym nic nie widziała, wszystko odbijało się w płytkach na
ścianie, więc mogłam sobie poobserwować co tam mi robią. Ogólnie miło wspominam
zabieg. Pożartowałam z panią doktor i resztą personelu, mogłam pocałować
maluszka zaraz po wyciągnięciu, atmosfera była luźna. Potem było ciężej. Leżenie
1 godzin na wznak i bolesne obkurczanie macicy, które czułam pomimo zastrzyków
przeciwbólowych. Szczerze, to nie wyobrażam sobie jak można karmić maluszka w
tych pierwszych 12 godzinach leżąc na plecach, skoro nawet głowy nie wolno
podnieść, nie mówiąc już o przewracaniu na bok. Pierwsze wstanie z łóżka
wspominam mało przyjemnie. Ból dość duży i trudność w oddychaniu. Potem z
godziny na godzinę coraz lepiej. Nie wiem jak innym mamom, ale mi największą
trudność sprawiało szybkie reagowanie na płacz dziecka i próby wstania ze
szpitalnego łóżka, w które się zapadałam...takie materace były no i w 2 dobie
kazali mi się wypróżnić, dostałam czopek i to była dopiero jazda bez trzymanki.
Ale ponoć im prędzej tym lepiej.
Dziś mija 17 dzień od zabiegu a ja już nie czuję, że go miałam. Rana ślicznie
się zagoiła i wewnątrz i na zewnątrz. Zero bólu, prawie zero śladu, za co jestem
niezmiernie wdzięczna mojej lekarce.
Podsumowując, u mnie nie było tragicznie. Jedyny minus w mojej sytuacji to to,
że przez zabieg nie karmię piersią, ale to wcale nie jest reguła, raczej moja
osobista "tragedia".
Pozdrawiam i życzę cesarki podobnej do mojej.

[pam_71]

Jestem przeciwniczką traktowania karmienia dzieci mlekiem
modyfikowanym jako "osobistej tragedii". Kochamy przecież swoje
dzieci niezależnie od tego jak wydajną mleczrnię posiadamy W
mojej rodzinie mało która kobieta długo karmiła piersią ... a jednak
mamy inżynierów, magistrów i profesorów Ze zdrowiem też nie
najgorzej.
NIe stresujmy się niepotrzbnie ... życie i tak jest dość cężkie ...
Powodzenia

[suso]

ja już kiedyś pisałam o swoich doświadczeniach.


forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=585&w=90826056&a=90879195

[usia-1984]

jesli moge to i ja coś napisze o swojej cesarce. U mnie cesarka była
w sumie wybawieniem bo po 17 godzinach wbólach niesamowitych
skurczach na których niestety rozwarcie sie zatrzymało w połowie i
grozilo vacum badz kleszcze grrr , oxy nie pomogło i wody były gęste
i ciemno zielone więc szybka cesarka.Znieczulenie nic nie bolało ale
byłam przerażona przez gadke anesezjologa który nic tylko klnoł i
stwierdził ,że nie mam kręgosłupa tylko jedną wielką gąbke i ,że ma
byc cisza jak sie wkłuwa bo jak se nie trafi to se będe jeżdzic na
wózku dosłownie taką gade szczelał przed moją casarką wiec byłam
przerażona podczas znieczulenie roztrzęsiona dwie położne mnie
trzymały bo sie trzęsłam i ryczałam normalnie ale znieczulenie
poszło sprawnie i bezboleśnie a już po 10 minutach mała była na
świecie a ja sie śmiałam i beczałam ze szczęścia Po zszyciu maż z
położną przewieźli mnie na sale po cci tam se leżałam 12godzinbez
podnoszenia głowy.Zaszczyk przeciwbólowy dostałam raz w tyłek jak
jeszcze znieczulenie działało a potem kroplówka i czopki
przeciwbólowe. Po 12 godzinach pionizacja masakra okropny ból,
ciągnięcie rany ale zawsze to plus bo sam mozesz do wc iśc i cewnik
wyjmują odrazu. Pod prysznicem można było nas zamoczyc rane ale tak
tylko delikatnie jak przy szybkim prysznicu wiadomo.A małą miałam
dopiero po 3godzinach do karmienia i tak ją mi przynoszono co 3
godziny. W 4dobie byłam już w domku brzuch niestety troche wystaje
jeszcze ale może jakoś to sie da zrobic)) Pozdrawiam i cc wcale
nie jest takie straszne wole cc niz vacum czy kleszcze to dopiero
koszmar podobno

[strachliwa25aa]

Witam.Któraś z Was pisała o tym ,że przez c.c nie karmi piersią i,że jest to
osobista tragedia.Właśnie dla mnie też jest to bardzo ważne, tak bardzo
chciałabym karmić.Jeśli nie uda mi się to w pierwszych 12h, to tylko jak
wstanę,będę przykładać małego.Niestety przez ten czas dziecko już raz będzie
nakarmione mieszanką, więc później jest problem, bo z cycka od razu nie leci tak
gęste i fajne mleczko.No cóż czas pokaże jak to będzie.Im bliżej tym co raz
większy strach

[bacha1979]

Raczej w tym momencie dla Ciebie i dziecka będzie lepiej jak urodzisz cc (no
chyba, że się odwróci Młode).
Poza tym nie ma powodów do tego by się nastawiać, że będzie źle. Będzie dobrze.
Zwłaszcza jak zabieg jest planowany, anie robiony w sytuacji zagrożenia życia
dziecka (ja tak miałam).
Nie wierz w mity, że brzuch po cięciu schodzi gorzej- jestem dowodem na to, że
nie jest to prawda. Ja na przykład w swoje przedciązowe dzinsy (akurat te z
luźniejszych) zmieściłam się równo 2 tygodnie po cięciu.
Problemy z karmieniem? Karmiłam równe 7 miesięcy- dotąd córka chciała, potem
zbojkotowała cyca.
A zajmowanie się dzieckiem? Przez pierwsza dobę zajmował sie Małą mąż, ale w
ostateczności można zamówić pielęgniarkę.
Ból??Nic jakiegoś bardzo dotkliwego. A ja z tych mało odpornych na ból.
Powrót do formy??Od momentu kiedy pozwolono mi wstać i umyć się biegałam bez
większych problemów.

Szczerze Ci powiem, że jak kiedyś będę miała rodzić po raz drugi to wybrałabym
ciecie po raz drugi. A jeśli bym jeszcze miała ciecie planowane?Luz , bez
krzyków, wysiłku...

[pam_71]

To jak długo się lezy po CC zależy od szpitala ... ja miałam cc o
22, a juz o 7 rano wstawałam na obowiązkowe "siusiu" Nikt nie
mówił o rehabilitantce ... po prostu musiałam wstać i koniec. Synka
miałam od razu przy sobie. Nie bolało jakoś masakrycznie choć dwa
razy prosiłam o zastrzyk (pyralginę wtedy dawali). Ja akurat miałam
problemy z pokarmem i ostatecznie moje dzieciaki były na butli (choć
córę urodziłam dwa lata później SN). Ale to raczej nie przez CC.
CC nie jest taka zła Trzeba i koniec.
Pozdro

[azile.oli]

Ja Ci napiszę tak : miałam 2 cesarki i to w czasach, gdy cięto
wzdłuż, od pępka w dół. Miałam pełną narkozę. Ja i dzieci zdrowe.
Nie karmiłam piersią, ale nie było to spowodowane cc. A Tobie dam
radę. Zamiast się nakręcać usiądź sobie spokojnie i powiedz kilka
rzeczy : ''w mojej sytuacji najbezpieczniejsze dla dziecka jest cc,
a chcę tego, co dla dziecka najlepsze. Nie będę się martwić, bo nie
mam na to wpływu. CC trwa krótko i nie będą mi towarzyszyły godziny
niepewności od 1 skurczu do narodzin. Poród sn też boli i jest
nieprzewidywalny bardziej, niż planowane cc. Większość
nieprzyjemnych objawów będę odczuwać, gdy dziecko będzie już na
świecie, nie ędę się musiała o nie martwić. W razie bólu poproszę o
środki przeciwbólowe. Nie mam gwarancji, że gdyby dziecko było
prawidłowo ułożone nie miałabym cc, bo to również się zdarza. Mój
spokój jest potrzebny dziecku i wpływa na niego kojśąco. Nie będę
się martwiła tym, na co nie mam wpływu. ''
Życzę pogody ducha i niezamartwiania się. Cesarka to po prostu jeden
ze sposobów rozwiązania ciąży.

[mond33]

Hejka
Tydzień temu zapadła decyzja co do mojego porodu. Uznano mnie za osobnika z
grupy o podwyższonym ryzyku i zakwalifikowano tym samym do porodu przez cc. I
co? I nastał we mnie błogi spokój. Jeśli to ma być bezpieczna forma porodu,
która ma dać mojemu dziecku większe prawdopodobieństwo, że wszystko skończy się
dobrze, osobiście przeżyję i przyjmę wszystko A szczerze mówiąc po operacji
chirurgicznej z szyciem przez cały brzuch chciałam wrócić do pracy już po 3
tygodniach jako osoba,która w pełni wróciła do normalnego stanu. Jako osoba po
sn przez pół roku nie mogłam dojść do siebie. Także nie ma reguły. Główki do
góry Pozdrawiam.

[ewelia5]

Mialam dwie cesarki po pierwszej corke karmilam 18 miesiecy piersia,
po drugiej juz karmie 13
Po pierwszej przyniesiono mi mala po 4h, karmilam ja w pierwszej
dobie rzadko, ale w nastepnych mala byla juz przy mnie i sama ja
bralam, pielegniarki pomagaly mi ja przebierac i kapac.
Po drugiej (porod w uk), odrazu na sali pooperacyjnej przystawilismy
ja z mezem, strasznie plakala i szukala cycusia, byla glodna
(cesarka planowana, po terminie 41tc).
Wszystko zalezy od checi i zapracia. Powodzenia!

[strachliwa25aa]

Dziękuje Wam kochaneMacie racje, najważniejsze jest dziecko i trzeba myśleć
optymistycznie
Bacha, strasznie mnie podniósł na duchu fakt, że schodzenie brzuszka nie ma
związku z rodzajem porodu.Też mi się tak wydawało, ale człowiek sie nasłucha
tych różnych opinii i potem myśli krążą.Jedynie z tego co wiem macica się nie co
wolniej obkurcza, ale jak już się obkurczy to jest ok.Przecież po świecie chodzą
kobiety z brzuszkami ,który został im po sn.Martwię się też, żeby dzidzia była
zdrowa i wogole jak się zmieni moje życie, ale to już chyba każda przyszła mama
sie tak martwi.Buziaczki dla Was wszystkich

[pam_71]

Akurat pozostający brzuszej jak i zbedne kg chyba w najmniejszm
stopniu zależa od rodzaju porodu Mi po każdym dziecku zostawało
po 5kg. (właściwie została ta 10 do dzisiaj ). Ale ja z ćwiczeń
polubiłam tylko aqua-aerobik ... tak więc sama sobie jestem winna.
Jeśli lubisz ćwiczyć to do formy wrócisz ... może nie od razu
szpagaty będziesz wywijać ..
Pozdro
PS: A strach ma po prostu wielkie oczy ... ja się panicznie bałam
narkozy .. a miałam, bo 10 lat temu zniczulanie zewnątrzoponowe nie
było takie popularne .. no i nie posmarowaliśmy anestezjologowi

[zolek0]

Po pierwsze azila.oli ma pełną rację!Wirtualnie ściskam jej dłoń
Strachliwa nie martw się o karmienie.Będzie jak natura będzie chciała.Niczym moja Ewka zaczęła zajadać się cycem minęło prawie 1,5 miesiąca.Jak pisałam wcześniej mała była po operacji.Pierwszym posiłkiem po 9 dniach było mleko modyfikowane 5 ml.Do szpitala przynosiłam jej ściągnięty pokarm.A w domu TRAGEDIA.Co ja się na martwiłam że Ewa nie chce cyca.Ile przepłakałam łez dzwoniąc do mamy."Ona nigdy nie nauczy się ssać piersi.Jestem matką do niczego!"-tak wyłam do słuchawki. A mama na to:"Spokojnie dziecko.Nie denerwuj się.Spróbuj ją przystawić,niech płacze nic jej nie będzie.Jak po ok.5 minutach nic się nie uda,daj butelkę.Następnym razem znowu pomęcz ją z cycem.W pewnym momencie przestawi się w końcu na pierś".
I mamuśka miała rację!
Wiadomo z butli łatwiej jest wyciągnąć jedzonko, a z cyca trzeba się natrudzić.
Wiesz strachliwa, mam nadzieję, że jednak moje rady Ci się nie przydadzą bo od początku Twoja niunia będzie z Tobą ładnie współpracować.I tego Ci właśnie życzę z całego serca.
Odezwij się jak już będzie po wszystkim i troszkę sobie odpoczniesz.

[strachliwa25aa]

Dzieki Zolek za słowa otuchy.Z resztą wszystkim Wam dziękuje.Dobrze,że jest
ten internet bo już w tylu sprawach pocieszałam sie na forum heheNa pewno się
odezwę po porodzie.Jejku to jeszcze miesiącJuż bym chciała żeby mój chłopczyk
był na świecieZa tydzień idę do lekarza, wtedy dowiem się co i jak.Czy
cesarka będzie dokładnie umówiona, czy mam czekać na pierwsze skurcze.Chodzę do
lekarza prywatnie , więc mam nadzieję,że tak jak napisała koleżanka wyżej,będę
traktowana"po królewsku"Natomiast jeszcze do karmienia piersią chciałam dodać,że
już tak od 7 mca "kapie" mi siara z piersi.Oczywiście są to tylko kropelki, ale
potrafi ubrudzić leciutko piżamkę.Nie wiem czy to ma wpływ na późniejsze
karmienie, tzn czy jak teraz już mi się produkuje to znaczy,że potem będzie na
pewno?Czy nie ma to żadnego znaczenia.

[black-cat]

Wyboru nie masz, więc pomyśl o zaletach cesarki:
1. nie będziesz musiała przeżywać bólu porodowego
2. nie będziesz miała naciętego krocza (blizna na brzuchu szybko się
zagoi, a sikanie nie będzie źródłem stresu)
3. zabieg trwa około 45 minut i maluch jest bezpieczny u mamusi
4. prawdopodobnie będziesz miała znieczulenie zzo albo
podpajęczynówkowe - a zatem dziecko dostaniesz od razu
5. brzuch po cc "schodzi" tak samo jak po porodzie naturalnym - to
jest akurat sprawa indywidualna
6. po zzo nie musisz leżeć na wznak, jedynie w przypadku
znieczulenia podpajęczynówkowego, ale raczej nie będziesz miała
ochoty na chodzenie i spotkania ze znajomymi
7. Dzieckiem niech zajmą się inni, jeszcze się nazajmujesz, po
porodzie naturalnym raczej nikt nie pomaga a też miałabyś ochotę
odpocząć.
8. wstać będziesz mogła na drugi dzień, to sprawa indywidualnej
odporności na ból. Po porodzie naturalnym boli krocze, po cc brzuch.
Nie jest źle, ja znacznie gorzej znoszę zastrzyki, dlatego
zrezygnowałam ze znieczulania pyralginą.
9. po powrocie do domu będziesz mogła z czystym
sumieniem "eksploatować" męża, wstawanie w nocy do dziecka do
przyjemnych nie należy, niech ci przynosi dziecko do karmienia,
podobnie pomoc w innych czynnościach.
Ja do cc doszłam do siebie bardzo szybko, ale też chciałam mieć cc
więc byłam nastawiona bardzo pozytywnie. Nie mam traumy związanej z
przyjściem na świat mojej córki, same cudowne wspomnienia. Czego i
Tobie życzę

[strachliwa25aa]

Black-cat.Tyle zalet wymieniłaś,że teraz będę się bardziej bała sn.hehe
Poważnie- dojrzałam już emocjonalnie do tej myśli i psychicznie się nastawiłam a
podejście to bardzo ważna sprawa.Teraz jak dzidziuś się obróci to znów się
"przestawiaj psychicznie" <lol>Podeszłam do tej sprawy tak:co ma być to będzie i
tak na to nie mam wpływu.Widocznie tak musiało być i tyle.Wierzę ,że nic się nie
dzieje bez przyczynySerdecznie pozdrawiam i wirtualnie ściskam Was wszystkie<lol>

[linaki]

strachliwa nie masz sie czego bac,
ja mialam cesarke,o ktorej dowiedzialam sie bedac na porodowce bo w
ostatnich minutach maly owinal sie 2razy pepowina i spadlo mu tetno
i to bardzo.wiec mialam nerwowke z innego powodu.
ja osobiscie mialam zzo i nic nie bolalo,zostawili mi mala
rurke ,ktora przyczepili do koszuli i tamtedy podawano mi lek.
synka urodzilam o 18:40 a do 21 lezalam na sali
operacyjnej..niedogodnoscia bylo to,ze bylo mi niedobrze od ilosci
leku
niestety nie ma co ukrywac jak przestal dzialac zzo,to poprosilam o
lek przeciwbolowy i dostalam mala dawke do tej rurki,co jeszcze
tkwila w kregoslupie.
pielegniarka przyszla o 8 rano mnie umyc,i kazala wstac abym mogla
szybciej dojsc do siebie.uwierz sama bym tego nie zrobila bo cala
noc nie spalam..mialam 3dni cewnik,i 5dni kroplowke..2dnia dostalam
kubek herbaty a potem 3dnia juz normalnie jadlam.ale to czy
dostaniesz jedzenie zalezy od tego czy pojdziesz do toalety,lub
chociaz poczujesz powietrze w jelitach co jest oznaka ze pracuja.
codziennie dostawalam antybiotyk przez kroplowke,i zastrzyk w brzuch
przeciw zakrzepom(nic nie boli)...po 2dniach bylo lepiej,i uwierz z
kazdym dniem mniej boli.ja siedzialam w klinice 7dni i jak
wychodzilam to moglam sama po schodach schdzic.wczesniej nawet
wstanie z lozka sprawialo mi klopot(troche boli i ciagnie).
niestety po cc do 6tyg nie mozesz gimnastykowac sie.ja dopiero teraz
zaczelam...wyciaganie szwow to tez bulka z maslem a balam sie jak
diabli...
ogolnie teraz moge powiedziec,ze jest ok chociaz gdybym mogla
wybierac nie chcialabym cc jeszcze raz
trzymaj sie i szybkiego i latwego porodu

[kasia.46]

Mi dziecko w 37tyg zrobiło fikołka i ułożyło się główką w dół więc
może jeszcze nie wszystko stracone i będzie sn, też miałam wskazania
do cc, ale wszystko się zmieniło na 3tyg przed terminem urodziłam
sn,...

[100ania]

> Przeraża mnie również leżenie na wznak przez 12h

CC miałam o 11-tej rano, a 19 musiałam wstać i o własnych siłach przejść z pooperacyjnej na połoznictwo, więc te 12 godzin to chyba nie wszędzie

ogólnie po cc doszłam do siebie szybciej niż po sn, ale to była chyba kwestia silnej woli i motywacji (bliźniaki-wcześniaki leżały na OIOM-ie i to ja musiałam doczłapać do nich, a nie one do mnie)

[magda77122]

Witam!naprawdę nie ma się czego bać dziewczyny!nie ma reguły naprawdę!czasami i po porodzie naturalnym są komplikacje!
ja miałam cc i wcale tak strasznie nie było!owszem bolało ale czy naturalny poród nie boli???
a jesli chodzi o karmienie piersią to też nie ma regułu moje dziecko leżało w szpitalu 4 tygodnie!mnie wypisali po 4dniach i udało mi sie utrzymać pokarm!wszystko szczęsliwie się skończyło synka karmiłam przez 17 miesięcy!teraz jestem w 29 tc i też szykuję sie do cesarki!!!i każdy ból zniosę modlę sie tylko o zdrowe dziecko!
pozdrawiam serdecznie!!!!

[strachliwa25aa]

Dokładnie masz rację.Byle dziecko było zdrowe.My babki to dużo zniesiemyTak
przynajmniej mi się wydaje, bo nigdy nie rodziłam

[strachliwa25aa]

Hej Mamuśki.

Chciałam się tylko "pochwalić",że jestem już umówiona na cesarkę na
20.04.Trzymajcie kciuki, mam strasznego stresa już nie tylko o sam poród, ale
żeby dzidziuś był zdrowy i wiadomo- adrenalinka jest. W końcu dziecko się rodzi,
to chyba każda się stresuje.

Pozdrawiam, wszystkie mamuśki, napisze jak było jak już będę w stanie i jeżeli
dziecko pozwoli.

[strachliwa25aa]

Hej jestem już po wszystkim.Jakoś przeżyłam, chodź nie powiem był to największy
stres mojego życia.Dzidziuś urodził się 10.58 potem leżałam do następnego dnia
rano, mimo ,że anestezjolog powiedział że o 19 będę mogła podnieść lekko
głowę.Panie pielęgniarki kazały natomiast leżeć.Wolałam leżeć i nic nie
kombinować, aby nie mieć potem migrenowych bólów głowy jako powikłanie.Z resztą
ból był taki,że i tak sobie nie wyobrażam wstawania.Nie spałam całą noc,z bólu,
z emocji ze wszystkiego.Podawali środki przeciwbólowe, ale w dobie 0 średnio
pomagają.Dzień wstawania wspominam jako największy ból mojego życia, ale być
może, jestem tak na niego nieodporna.W każdym razie było to straszne.Na
szczęście jakoś koło 12 przynieśli mi dziecko i wtedy jakby zaczynało mniej
bolec i z dnia na dzień było co raz lepiej.
Dziś jestem już 6 dni po zabiegu, brzuch jeszcze ciągnie i boli przy
kaszlnięciu, ale jest to już niczym w porównaniu do wcześniejszego.Po za tym
dziecko sprawiło,że już o wszystkich męczarniach zapomniałam

[magda77122]

gratuluję!ja to wszystko mam dopiero przed sobą!!!!
pozdrawiam!

[ciesia]

Nie jest tak zle.Ja nie mialam ogolnego znieczulenia i moze to przez
to, tylko zewnatrzoponowe, znacznie lepiej.Ja wspominam to bardzo
dobrze, naprawde.Wcale tak w moim przypadku nie bolala rana,
wiadomo boli ale bez przesady, chyba bardziej krocze po normalnym
porodzie.Ja bardzo szybko dosszlam do siebie, zreszta bedziesz
pewnie brac tez jakies srodki przeciwbolowe przez jakis czas. Glowa
do gory.

[ewelina.ln]

Rozumiem Cię. sama baardzo bałam się cesarki. Pierwsze dziecko
rodziłam sn, a drugie przez cc. W tej chwili jestem 2,5 tyg. po cc i
muszę Ci powiedzieć, że nie ma się czego bać! Najgorsze jest
rzeczywiście to leżenie po (ja leżalam plackiem 24h), ale da się
wytrzymać. Ból jes bardzo znośny gdyż dostajesz środki
przeciwbólowe, dla mnie dużo gorszy był ból przy porodzie sn. Z
karmieniem nie miałam problemu (tytaj duża pomoc położnych oraz
rodziny), na noc dziecko mozna zawieść na oddział noworodkowy więc
też nie ma problemu. Tak jak wspomniałam jestem 2,5 tyg. po cc i już
nic mnie nie boli, rana zagoiła się bardzo szybko, żadnych problemów
z karmieniem małego. Po porodzie sn to ja wtym czasie jeszcze nawet
porządnie siedzieć nie mogłam, ani stać ani leżeć. Wg mnie poród sn
jest przereklamowany a te historie o dłuższym dochodzeniu do siebie
to bujdy. U mnie było dokłądnie odwrotnie. Nic się nie bój!
Pozdrawiam

[strachliwa25aa]

Hej ja też miałam znieczulenie przewodowe, czyli to do kręgosłupa,jestem 6 dni
po porodzie i czuje sie super biorąc pod uwagę fakt ,że to operacja.Ból był
owszem, ale nie rodziłam sn więc nie mam porówniania