Jak sobie radzić...

[gosiaczek265]

... ze zmiennymi humorami w ciąży?? Jak Wy sobie radzicie?? Czy macie ataki
furii i wściekłości? Ja mam i nie wiem jak sobie z nimi radzić żeby nie
utrudniać życia innym członkom rodziny... Wczoraj np. zrobiłam karczemną
awanture dzieciom o bałagan w ich pokoju. I to taką z wywalaniem wszystkiego z
półek w regale na środek pokoju. Normalnie czasami sama siebie nie poznaje...
Zawsze byłam wybuchowa ale teraz to coś niesamowitego.

[18_lipcowa1]

gosiaczek265 napisała:

> ... ze zmiennymi humorami w ciąży?? Jak Wy sobie radzicie?? Czy
macie ataki
> furii i wściekłości? Ja mam i nie wiem jak sobie z nimi radzić
żeby nie
> utrudniać życia innym członkom rodziny...



Ja wychodze z zalozenia ze ten jeden raz to oni musza sobie z tym
radzic. Nie wiem jak z dziecmi bo dookola siebie tylko doroslych i
od nich oczekuje zrozumienia.

[gosiaczek265]

Jeśli chodzi o dorosłych to faktycznie... Ale ja mam jeszcze synka 8 lat i córke
14 lat. I z nią jest najgorzej bo to strasznie ciężki wiek. Efekt jest taki, że
czasami współczuje sąsiadom )

[18_lipcowa1]

gosiaczek265 napisała:

> Jeśli chodzi o dorosłych to faktycznie... Ale ja mam jeszcze synka
8 lat i córk
> e
> 14 lat. I z nią jest najgorzej bo to strasznie ciężki wiek. Efekt
jest taki, że
> czasami współczuje sąsiadom )


Co do dzieci to sie powinnas pohamowac niestety.

[kama_now]

prawdę powiedziawszy nie wiem co znaczy mieć zmienne humory w ciąży. Mój M ma
częściej zmienne humory, niż ja w obu ciążach na raz.
Myślę, że trzeba ćwiczyć opanowanie i spróbować się nie dać ponosić emocjom.
Może warto najpierw coś przemyśleć, zamiast zrobić. No i może jakaś meliska na
uspokojenie?

Uuuuu

[italiakami]

To jeszcze nic.....u mnie to na porzadku dziennym NORMALKA juz od 8 miesiecy.....

[18_lipcowa1]

> Myślę, że trzeba ćwiczyć opanowanie i spróbować się nie dać
ponosić emocjom.
> Może warto najpierw coś przemyśleć, zamiast zrobić. No i może
jakaś meliska na
> uspokojenie?

CHyba zartujesz ?

[miska-moniska]

trzeba przeczekać Nie pij żadnej melisy, to nic nie pomoże. Albo
się zastanów co Cię najbardziej denerwuje. Ja też chodziłam jak
bomba zegarowa, dopóki lekarz mnie nie zapewnił, że istnieje coś
takiego jak cc na życzenie.

[nati.82]

Mi też się zdarza i to nie tylko w ciąży. Niestety wszystko skupia się na mężu.
Może kiedyś on wyładuje się na mnie i będziemy kwita A tak poważnie, to trzeba
po prostu przeżyć ten czas.

[figa33]

Ja z natury bywam nerwowa (aczkolwiek wszystko zależy od sytuacji),
a w każdym razie na pewno bardzo emocjonalna. W czasie ciąży
(obecnie 31 tc) mój M ma ze mną niebo, a i ja sama siebie nie
poznaję. Awantury nie zrobiłam nikomu ani razu, zauważyłam że bardzo
się wyciszyłam, skupiłam na zupełnie innych sprawach, niż
dotychczas. Ogólnie M powinien mnie całować po rękach, że tak
spokojnie przechodzę ten czas, nie mam też żadnych zachcianek, nie
musiał biedaczek latać nigdy w nocy do sklepu po nic, sam przyznaje,
że z taką ciężarówką to aż miło Pozostaje przez grzeczność
przyznać mu rację
Parę razy natomiast zdarzyło mi się płakać, często z bardzo błahych
powodów, ale widać niektóre hormony dają znać w ten sposób, lepiej
tak niż złością