dzielenie sie radoscia z innymi...

[zuzinkas]

Ciekawa jestem czy podzieliliscie sie wiaodmoscia z innymi od razu
czy dopiero po uplywie pierwszego trymestra?? My w pierwszej
kolejnosci powiedzielismy to rodzince mojego partnera; moim rodzicom
powiemy dopiero za 2,5 tygodnia bo chcemy im to powiedziec osobiscie
a nie przez telefon (no chyba ze jechalabym do domu po ilus tam
miesiacach a tu raptem trzebabylo poczekac ok 1,5 miesiaca). No i ja
dwom przyjaciolkom i Lorenzo dwom przyjaciolom. Reszcie powiemy albo
jak bedziemy w Polsce w wakacje albo tuz po przyjezdzie. W pracy tez
czekam z nowina na wrzesien (jestem w 11tc wiec jeszcze mozna to
ukryc ), ale powiedzialam dwom kolezankom z ktorymi mam
bezposredni kontakt, zeby wiedzialy jesli mialabym sie zle czuc
(chociaz nie bylo potrzeby). A jak to u was wygladalo?

[lilith76]

W pierwszej ciąży od razu powiedziałam wszystkim dookoła. Po usg genetycznym
odwoływałam.
W drugiej ciąży poczekałam do końca pierwszego trymestru, a nawet trochę dłużej.
Miałam irracjonalny lęk, że im więcej bliskich wie, tym większe
prawdopodobieństwo straty.

[mumi7]

Przepraszam za wścibstwo, ale czemu po usg genetycznym odwoływalaś?

Mumi...

[martabg]

Pomyśl.



U mnie tak jak i u poprzedniczki; pierwsza ciąża- wiedzieli wszyscy,
później i ja "odwoływałam".
Druga ciąża czekanie do 4 miesiąca, później powiadomienia.
W 7 miesiącu ponowne "odmówienie".

W 3 ciąży chyba zaszyję się w domu i wyjdę dopiero z dzieckiem

[agusia-g]

ja tez w w pierwszej ciąży chwaliłam się od razu -potem odwoływałam. W drugiej
byłam ostrożniejsza i dopiero po 12 tc potwierdzałam jak ktoś pytał, a tak
specjalnie się nie chwaliłam.

[zuzinkas]

Ojej.. Bardzo mi przykro.
Ja chcialam powiedziec wiekszej ilosci osob ale moj partner sie
uparl zebysmy poczekali di powakacjach a wtedy juz spokojnie uplynie
pierwszy trymestr a nawet dodatkowe 3 tygodnie.
Za to znajoma ktora po ilustam probach zaszla przez invitro, juz w 3
tydzien od zaplodnienia powiedziala wszystkim. Martwilismy sie chyba
bardziej od niej zeby poszlo wszystko dobrze, zeby sie nie
rozczarowala. Tym bardziej ze miala juz 44 lata. Ale na szczescie
udalo!!
Zycze Wam powodzenia!

[lilith76]

> Przepraszam za wścibstwo, ale czemu po usg genetycznym odwoływalaś?

Na usg w 11 t okazało się, że ciąża od prawie miesiąca jest martwa. Głupia sprawa.

[lilith76]

Dodam, że na poprzednim usg była żywa. To była potem kwestia 1-3 dni.

matko boska

[18_lipcowa1]

Wyglada na to ze nosisz w sobie co najmniej dzieciatko boze skoro
tak te wiesci rozglaszasz i rozglaszasz i domagasz sie wielkiej
radosci.
U nas bylo normalnie, ok 10 tyg poinformowalismy w tym samym dniu
rodzicow i rodzenstwo z obu stron, znajomych informowalismy na
biezaco, jesli z kims sie spotkalismy- to mowilam po prostu, nie
oczekujac nie wiadomo czego.
W pracy sami sie domyslili , potwierdzilam, przyjelam gratulacje.
Zycie toczy sie dalej...

[insomnia0]

o bosszz...
Ty podchodzisz do tego w sposób taki a inne kobiety szaleją z radości..
naprawde nic dziwnego nie widze ani w jednym ani w drugim zachowaniu..
Kazdy robi jak uwaza..i po co sie temu dziwić..

[zuzinkas]

nie wiem czy to bylo do mnie czy to lilith76 ale twoja wypowiedz nie
jest zbyt mila.. ja pytam bo jestem ciekawa jak to bylo u innych i
nie ma co krytykowac.. kazdy postepuje jak chce..

[tosterowa]

Matce powiedzialam nastepnego dnia, jak wykonalam test. Partner tez nastepnego
dnia powiedzial komus z rodziny, a tam sie rozeszlo (oczywiscie mowa o
najblizszej rodzinie). Moj ojciec nie wiedzial chyba do 5 miesiaca - mama bala
sie mu powiedziec, zeby zbyt duzym szokiem dla niego to nie bylo, czy cos - nie
wiem, ale chyba miala racje, bo jak sie dowiedzial, to sie poobrazal na mnie,
partnera i na matke (ale szybko mu przeszlo). Najblizszym znajomym powiedzialam
w tym samym tygodniu, w ktorym sama sie dowiedzialam.
Reszcie - dalszym znajomym, dalszej rodzinie, w pracy, nie gadalismy wcale -
sami dostrzegli, jak brzuch urosl, a jak nie, to pewnie dowiedzieli sie "od
kogos". Co ciekawe, mnie jeszcze nikt wprost nie zapytal, czy jestem w ciazy, a
jestem w 7 miesiacu i czasem spotykam dawno niewidzianych znajomych - widocznie
ludzie nie zwracaja rzeczywiscie uwagi na powiekszony brzuch (jest to troche
nawet pocieszajace albo ich to nie interesuje.

Ale mam kolezanke, ktora WSZYSTKIM naokolo chwali sie, ze jest w ciazy i gada
tylko o tym - o matko, jakie to uciazliwe - warto pomyslec, czy druga osobe
takie nowiny naprawde interesuja, zanim sie je radosnie oglosi;/

[mamam_net]

W pierwszej ciąży powiedziałam rodzinie ok 6 tygodnia. Dwa dni
później wylądowałam w szpitalu z poronieniem zagrażającym. I czasem
myślę, że między innymi dlatego, że tak bardzo chciałam donosić tą
ciążę- bo przecież już wszyscy wiedzą, jakoś się udało
W drugiej ciąży powiedziałam mamie, że chyba jestem w ciąży kilka
dni po zrobieniu testu ciążowego- ale jeszcze przed wizytą u
lekarza. Mama przez ten czas niecierpliwiła się bardziej niż my z
mężem, a potem razem z tatą rozgłaszali po całej rodzinie jakie to
szczęście nas spotkało. I w sumie nie miałam im za złe, że
uprzedzili mnie z tym faktem.
p.s. na początku każdej z ciąży zamierzałam czekać conajmniej do
końca pierwszego trymestru, ale gdyby coś poszło nie tak, miałabym
wówczas udawać, że mojego dziecka wogóle nie było?

[inn-ka]

mamam_net napisała:
> p.s. na początku każdej z ciąży zamierzałam czekać conajmniej do
> końca pierwszego trymestru, ale gdyby coś poszło nie tak, miałabym
> wówczas udawać, że mojego dziecka wogóle nie było?

To chyba nie chodzi o udawanie, bo przecież Ty i Twój partner (i ewentualnie inni najbliżsi) by wiedzieli, jakoś przeżyli stratę. A jak dasz zdjęcie pierwszego USG na naszej-klasie, opowiesz wszystkim krewnym-i-znajomym, to poźniej oni niczego nie świadomi mogą Ci zadać większy ból pytaniem o dziecko, ciążę, jakimis prezentami itd.

Oczywiście każdy podchodzi do tego indywidualnie i jak ma ochotę to może się dzielić radością z każdym od dnia zapłodnienia Ja wybrałam opcję czekania do końca 3 miesiąca. Na razie oprócz nas wie moja mama i styka