Wkurzające pytania

[limes1]

Nic tak na mnie nie działa jak nieśmiertelne pytanie o termin porodu:
zagryzłabym. Nie podaję, bo co mi ma rodzina 5 minut po północy pytać, czy
już jestem na porodówce. Podobnie pytanie o samopoczucie. Czasem mam chęć
powiedzieć "jak k... w deszcz". Na czole sobie chyba wytatuuję, że jest OK!
Nawet jeśli nie, to co im do tego? Przecież niezaleznie od mojej ciąży można
zapytać, czy mi się np. film podobał? Ale wszyscy wobec kobiety w ciąży
uważają za swój obowiązek wykazać zainteresowanie jej stanem. Obłęd jakiś. A
już najgorsi są ci, co z łapami do brzucha lecą. Ostatnio objechałam taką
jedną - niby uświadomiona, prezenterka telewizyjna, a mi takie numery wycina.
I jeszcze tłumaczy, że to "dobry dotyk"! Mało w łeb nie przylałam.
Też tak macie?

[agata.23]

Chyba mam nieco więcej cierpliwości, bo mnie pytania o moje samopoczucie nie
wkurzają, tak samo nie mam nic przeciwko dotykania brzucha, a niektóre osoby
nawet do niego mówią. Mnie irytują tylko komentarze odnośnie wyglądu a
szczególnie dziewczyn, które już ciążę mają za soba. Ciągle słyszę, ze mam
bardzo duży brzuch i to aż dziwne że rodzę dopiero we wrześniu - a prawda jest
taka, że dzidziuś jest mały, wód płodowych mam tyle co trzeba, wagę trzymam
dobrą i naprawdę nie wyglądam na 9 miesiąc.
" Ale zapomniał wół jak cielenciem był"
Pytania czy mam już rozstępy albo czy puchną mi nogi i że to dobrze, że nie mam
plam na twarzy ale jeszce pewnie będę miała - wyprowadzają mnie z równowagi
A już twierdzenie, że po ciąży to będę miała obwisłe cycki i czy teraz nie mam
brodawek na pół cyca to istny koszmar. Słyszałam nawet, żebym nie ubierała się
w obcisłe ciuchy, bo przecież ciążę należy tuszować - nie ma nic ładnego w
zdeformowanym ciele!!!
Dlatego ktoś jak się pyta czy dobrze się czuję albo chce pogłaskać brzucha w
nadziei, że kopnie całkowicie mi nie przeszkadza.

Pozdrawiamy!
Agata i 29 tc Kamil

[dosiadpl]

A ja cie swietnie rozumiem. Jestem w 37 tc i wkurza mnei straszliwie gdy ciagle
tylko slysze, "nie urodzilas jeszcze?" albo "mamie sie snilo ze urodzilas,
tak?" lub cos w stylu, "teraz to juz widac ze jestes zmeczona, bo usta ci
napuchly i nogi, ale nie martw sie jeszcze troche" lub cos w stylu. Nie jest to
dla mnei meczace gdy pyta kolezanka z ktora rozmawialam 2tygodnie wczesniej,
ale gdy pyta rodzina, krewni to mozna zwariowac. Nie mam nawet ochoty odbierac
od nich telefonow... Tak wiec nei jestes sama

[jakasik]

Na pytanie kiedy mam termin odpowiadam, że październik - listopad! Pytanie jak
się czuję nie przeszkadza mi. Brzucha nie pozwalam nikomu dotykać! Nikomu
obcemu oczywiście! Mąż, rodzice mają wolny dostęp

[emi73]

Polecam Ci mój wątek, który założyłam z miesiąc temu "Uwagi na temat wyglądu"
(przeniesiony na forum W oczekiwaniu)Jak sobie poczytasz, to Ci się raźniej
zrobi. Ja byłam już tak wkurzona, że poszłąm na dwutygodniowe zwolnienie tylko
po to, żeby nikt się mnie wreszcie nie czepiał (pracuję w ogromnej instytucji i
wszystkie baby, które znam wyłącznie na dzień dobry, czują się upoważnione do
komentowania mojego wyglądu).
Dzisiaj ledwo przyszłam do pracy, i co? Od razu komentarz wstrętnego
babucha: "Ale ma pani wielki brzuch. Kiedy pani rodzi?" (Dodam, że ta osoba
zadawała mi to pytanie już niejednokrotnie). Co prawda jestem już w 35 tygodniu
i termin mam na początek sierpnia, ale idąc za radą dziwczyn z forum
odpowiedziałam dumnie: "W styczniu!"

[magdulka52]

Ja mam podobnie. W pracy witają się ze mną okrzykiem: "Cześć grubasku"! i
myślą, że to takie śmieszne. A najgorsze były te ich przepowiednie: że
współczuja mi tych upałów (gdzie one są???), tego że będę gruba, że będę miała
rozstępy, czy już dużo jem?, jak to ja sobie poradzę w przyszłym roku, kiedy
będę musiała się odchudzać po porodzie? a na samym początku to tylko gadali,że
teraz będę musiała zrezygnować z alkoholu na wiele, wiele miesięcy ( no bo
przecież będę karmić piersią!), że muszę rzucić palenie itd... Boże, jak ja to
przezyłam, że jeszcze nikomu nic nie powiedziłam to sama sobie się dziwię...

[mynia0]

mnie też to strasznie denerwuje, a już szczególnie, jak ktoś pyta - a co
będzie??? i jak mówię, ze nie wiem, / nie chcieliśmy wiedzieć - ma być
niespodzianka/, to wszyscy patrzą na mnie , jak na istotę z Marsa conajmniej.
przeczuwam, zę będzie chłopak, a mój kochany braciszek z bratową - no ale MY
chcemy dziewczynkę!!! nie mam na tyle siły, zeby im powiedzieć - to sobie
zróbcie, a od mojego brzuszka się odczepcie! bardzo denerwują mnie ludzie na
ulicy, wkurza mnie ich "litościwy" wzrok - ciekawe, skąd oni się na świecie
znaleźli. Brzuszka jeszcze nikt nie ośmielił się dotknąć / obcy/, ale jakby tak
było, chyba bym zabiła gada!!! Mynia 40tc.

[polarna77]

Witam!
Jestem dopiero na samym początku, ale i tak już mnie wkurzają, a najbardziej
teściowa. Po pierwsze nie mogę nic robić na co mam ochotę bo "to zaszkodzi
dziecku"- ja jestem tylko opakowaniem i wogóle się nie liczę! Po drugie cały
czas mówi, że to musi być dziewczynka... A jeśli to będzie chłopiec to co...?!
Biorąc pod uwagę charakterek mamusi to dzidziuś na 100% wytnie im wszystkim
kawał i będzie chłopcem. Mam już dość tego gadania, więc co zrobię jak będę na
takim etapie jak Wy (czego sobie bardzo życzę bo może się nie udać )
Olejcie ich wszystkich i życzę uśmiechu!!!

[magdulka26]

Drogie dziewczyny ja sama nie byłam w ciązy i niewiem jak to jest gdy ktoś
zamęcza nas takimi pytaniami.Rozumiem że sama miałam bym dość gdyby ktoś co
parę dni pytał mnie kiedy rodzę ,czy mówił ale jesteś gruba wrr.Ale jesli ja
spotykam koleżankę naprawdę mi bliską i zapytam ją jak się czuje to chyba niema
w tym nic zdrożnego.A co do dotykania brzucha ,niewiem czy wam to przeszkadza
czy was drażni ,ale jak znajoma była w ciąży i dzidzia ją kopała sama mi kazała
połozyć rękę na brzuchu i zobaczyć jakie to uczucie.Powiem wam szczerze byłam
bardzo zadowolona że mogłam poczuć kopniaki Wiadomo że nie dała bym sie
każdemu obmacywać po moim brzusiu ale jak bym ktoś chciał to czemu nie.Życzę
wam dużo pogodnych dni i szybkiego rozwiązania .Myslę że was nie uraziłam .

[mynia0]

Magdulka, ja też sama, jak dzidzia się wierci, zachęcam rodzinkę do położenia
reki na brzuszku - to bardzo przyjemne. ale zdarza sie, ze brzuszka dotyka ktoś
zupełnie obcy - na przykład w autobusie - to jest po prostu straszne!!! mnie
się to nie zdarzyło / na szczęście!!!/, ale koleżanki wożące sie komunikacją
miejską, na pewno potwierdzą. Pozdrawiam - mynia 40tc.

[magdaaa73]

Ja jestem włąśnie w 20tc-maluch zaczyna się uwydatniać i wreszcie otoczenie
może zobaczyć,że jest-też lubię jak dotykają mojego brzucha, jak pytają jak się
czuję,jak się interesują.nie ma rzeczy która by mnie irytowała(jak na
razie).Mam nadzieję tak przetrwać do porodu-i czasem komentarz nawet mniej miły
przyjmuję z uśmiechem-w koncu mam świadomośc zmian)

[dosiadpl]

Mynia ma racje, co innego gdy komus na to swiadomie pozwalasz, a co innego gdy
jktos sie sam pcha z lapami. Ja np lubie bardzo gdy malego dotyka moja mama,
czy moj maz, czy bliscy znajomi, nawet dotyk tesciowej mi nei przeszkadza choc
maly chyba nie rozpoznaje je cieploty ciala i natychmiast przestaje sie ruszac.
natomiast np nie przepadam za moim tesciem i nie wyobrazam sobie by kladl mi
rece na brzuch, nie mam tez zbyt dobrego kontaktu z ojcem i nie mam ochoty by
kladl mi rece na brzuch. Wazne jest by samemu decydowac komu na co pozwalac.

[herotilapia]

Ja dopiero na grudzień, ale brzuch już trochę widać.
Ale z łapami precz!!! To chyba rodzinne, moja mama też tego nie cierpiała, a
głupich pytań po xrazy nie będzie, przynajmniej od tych co choc trochę mnie
znają hehehe
Pozdrawiam
Karolina

[paulajal]

To ja też napiszę co mnie wkurza. Ja niecierpie dotykania brzucha, tym bardziej
że mozna w ten sposób wywołać skurcze macicy. To MOJA intymna część ciała, jak
chcę komus pokazać jak się dzidzi rusza, to sama mu to proponuję, ale jak mi
stare ciotki masują brzuch intensywnie i z entuzjazmem, to naprawdę nie znoszę
i nie wiem jak je zniechęcić. Powiedziałam im wczoraj, że lekarz zabronił
głaskania brzucha, a one na to, ze gdzie tam, to nic nie szkodzi, a nawet
pomoze na rozstępy. Ręce opadają, nie chcę nikogo urazić, ale czemu wszystkim
(nierodzącym koleżankom, rodzącym 30 lat temu, mężczyznom itp.) wydaje się, że
powinnam słuchać ich rad, a nie mojego kompetentnego i doświadczonego lekarza.
Ogólnie męczy mnie też wysłuchiwanie w kółko tych samych pytań (zestaw pt: jak
płeć?, czy Mąż się cieszy? I co Zdrowe? A ile utyłaś?). Teraz rozumiem, jak
musiałam drażnić inne ciężarne swoimi pytaniami zanim sama zaszłam w ciążę.

[jakasik]

paulajal napisała:

> czy Mąż się cieszy?

Też mi koleżanka zadała takie pytanie, zaraz na początku ciąży. To jej
odpowiedziałam, że mój mąż z rozpoczy poszedł się upić i nie wraca już 3
tydzień! Tak się facet załamał. Popatrzyła na mnie dziwnie ale już nie zadała
żadnego idiotycznego pytania!

[lidkasuper]

Ja jestem dopiero 12 tydzien, ale już widać brzuszek. Jedna moja koleżanka z
pracy od kiedo dowiedziała się że jestem w ciąży przychodzi trzy razy w
tygodniu patrzeć czy widać. Prosi żebym wstała bo ona lubi popatrzeć. ale
ostatnio przeszła już samą siebie kiedy przejechała ręką od biustu do dołu
brzucha i stwierdziła że już widać i że przytyłam. Wyglądała na bardzo
ucieszoną.

Jestem zbulwersowana....

[ryza_malpa1]

......pytaniem w stylu " A to planowane , czy nie?".

Jest co najmniej nietaktowne.

Czy oni licza na to, że ja będe im opowiadć na ulicy historie typu " jak to nam
gumka pekła" albo " jak to robilismy i nie mogliśmy zrobić" ?????

[inez21]

hej!Macie rację mnie też wkurzają te wszystkie komentarze,najgorzej było na
początku wszystkie koleżaneczki w pracy pytały 'to planowane czy wpadka?' czy to
takie dziwne że zdecydowaliśmy się na drugie dziecko gdy pierwsze ma już4lata???
Dodam że większość moich kolezanek ma po dwoje a nawet troje dzieci.Teraz
wszyscy komentują:"a kiedy masz termin?" "ale masz duży brzuch " albo "ale masz
mały brzuch" i snują opowieści jak to one wspaniale w ciaży wyglądały.A już
najbardziej wkurzające jest pytanie:"a czemu ty jeszcze chodzisz do pracy"??A co
do cholery mam robić w końcu ciąża to nie choroba!!! Pozdrawiam i życzę wam i
sobie dużo cierpliwosci!

[mamaagnieszka]

Mnie najbardziej denerwuje pytanie, czy planowalismy ta ciaze. Starszy syn ma
juz 10 lat i ludzie pojac nie moga, ze my tak specjanie zaplanowalismy. W koncu
zaczelam mowic, ze tak sie stalo, bo my mamy sex raz na 10 lat. A na pytanie o
samopoczucie odpowiadam: "ja sie czuje swietnie, a ty? Bo tak niespecjanie
wygladasz" Poza mezem i rodzicami, watpie czy komukolwiek innemu zalezy
naprawde na moim samopoczuciu.

[afrodyt]

tak to prawda,ludzie pytaja sie niby z grzecznosci ale tak naprawde to ich to w
ogole nie interesuje a najlepiej jakby ciezarne z domow nie wychodzily bo to
zawalidrogi.
Ja bardzo teraz przytylam(35tc.)i nie wygladam najbardziej sexi ale w koncu
skoro mnie to nie przeszkadza??
Na ulicy ciagle slysze pytania typu: A beda blizniaki ze taki brzuszek??Pani to
chyba juz po terminie!?
No nic tylko zabic...to nie jest mile, tak jak i komentarze znajomych i
nazywanie "grubaskiem".Maz na kazdym kroku pokazuje mi ze wcale mu nie
przeszkadza te 20 kilo wiecej, wrecz przeciwnie, chociaz teraz mam calkowity
zakaz wychodzenia z lozka i zakaz sexu(co sprawilo przykrosc mezowi).
Ale najgorsze to sa "panie po 50-ce"ktore jakby mogly to wypytaly na jednym
oddechu o wszystko..i te lapska!!

o płeć

[higa]

staram się nie denerwować - OK ludzie często się ow iele rzeczy pytają i
dotykają brzucha nie dlatego że są chamami ale dlatego że to
strasznie "kosmiczny" (niecodzienny, nieodgadniony, bosko-natchniony itp) stan.
Chcą wiedzieć jak to jest być mili i wykazać zainteresowanie (oczywiście bardzo
często to tylko plotkarska ciekawość różnych babsztyli ale ja na szczeście mam
fajnych znajomych).
ale strasznie mnie już wkurza ciągłe pytanie o płeć. Co będziecie mieli?
Ja: dziecko.
No ale co?
Ja: mam nadzieję, że zdrowe dziecko.
Nie chodzisz na usg???
Ja: chodzę ale wolę mieć niespodziankę.
Tutaj spojrzenie jak na kosmitę...
na początku mnie to bawiło ale teraz mnie już zaczyna wkurzać. Jak by to, że
nie chcę znać płci było jakimś moim zaniedbaniem dziecka czy coś takiego. A ja
się cieszę bobaskiem i na prawdę wolę mieć niespodziankę w chwili porodu - będę
jeszcze bardziej na ten moment czekać.
Ludzie mnie już tym pytaniem doprowadzają do lekkiej irytacji...
higa

po urodzeniu malucha ciąg dalszy

[betty761]

i jak tam poród? bolało? jakie wymiary? ile punktów?
karmisz? masz pokarm? dopajsz?
i jak tam dziś maleństwo?
itp. itd.
a ja naiwna myślałam, że jak urodzę, to skończą się pytania dziwnej treści

wkurzajace pytania

[baziaczek]

na nieszczęście pytania i durne uwagi będą zawsze, jak miałam 24 lata to
niezmiennie od całej rodziny a głównie ojca chrzestnego słyszałam "kiedy
wyjdziesz za mąż?" tak jakby jedyne ułożenie życia polegało na wyjściu za
mąż??? potem pytania całej rodziny i oczywiście ojca chrzestnego kiedy będzie
dziecko, tak jakby jedynym sposobem "realizacji pożycia małżeńskiego" były
dzieci. niezmiennie odpowiadałam za 3 lata, no i zrobiliśmy je dokładnie 2 lata
i 11 miesięcy po ślubie. teraz jak już jestem w ciąży, to kwestia ubierania
się: "nie noś spódnicy tylko ogrodniczkę, bo ci brzuch bardziej widać". NO I CO
Z TEGO!!! najwyżej ktoś odkryje, że dzieci nie biorą się z kapusty! po porodzie
pewnie to o czym pisała betty761. ech... szkoda gadać!

[asiao-k]

Witam Was wszystkie bardzo serdecznie.
Jestem na tym forum od wczoraj, a trafiłam tu przez wózki (trudny wybór).
Na szczęście moi znajomi ograniczają się do pytań o samopoczucie, a od brzuszka
trzymają ręce daleko. Ewentualnie chcą znać płeć i imię, ale te pytania mi nie
przeszkadzają i z reguły odpowiadam, że zobaczymy po porodzie.
Ale pytań o wagę oraz tekstów typu "ale masz brzuch" bym nie zniosła, bo to
przecież nie ich interes.
Pozdrawiamy wszystkie mamusie
Asia i Tygrysek albo Fikusia (zależy od naszego nastroju)

[roxi_hart]

Zjechala sie rodzinka i tekst : pokaż brzuch - przyprawia mnie o bol glowy. Oczywiscie zbuntowalam sie i wszystkim mowie ze to moj brzuch i nie mam zamiaru pokazywac go calemu swiatu. No i dotykanie go przez np. sasiadki to juz inny temat, staram sie uciekac przed takim dotykaniem ale nie zawsze jest taka mozliwosc.
I jeszcze jedno: szwagierka , ktora wazy o 10 kg wiecej niz ja teraz w 17 tyg. ciazy mowi do mnie "czesc gruba".
Moja cierpliwosc powoli sie konczy.
Pozdrawiam

[adomi]

Hej, A mnie najbardziej wkurzają pytaniem "Czy to na pewno jedno
dziecko?"... "No bo taki duży brzuch..." (jestem teraz w 30tc) "Jak to jeszcze
dwa miesiące?????" I jeszcze nie cierpię pytania "Kopie???" - jakby to było
jakieś dziwne...

A powitanie w stylu "Cześć gruba" po prostu mnie dobija
Musimy jednak jakoś to wytrzymać.

Pozdrawiam wszystkie przyszłe mamy.

[sacreble]

Pytania o płec dziecka, imię, jak się czuję, "wiek" ciąży i termin porodu
kompletnie mi nie przeszkadzają, moze tez dlatego ze zadaja je osoby ktore
znam. Gdyby pytanie zadała jakas pancia z ulicy kazałabym jej pilnowac wlasnego
brzucha a najpierw zatroszczyc sie o głowe
Jesli chodzi o dotykanie: nie miałąm takiego przypadku na szczęscie, nawet ze
strony członkow rodziny. Jedyna osoba ktora moze zawsze i wszedzie to mąż
Kompletnie nie wyobrazam sobie czegos takiego jak rzucanie sie obcych z łapami
do MOJEJ czesci ciała. To byłoby nie tyle niedelikatne i niekulturalne ale
zwyczajnie chamskie. Reakcja byłaby odpowiednia.
Inne komentrze zw. z brzuszkiem sa bardzo miłe i absolutnie nie rozdrazniaja
mnie, podobnie jak okreslenia "grubasek". NIkt z mojego otoczenia nie wpada w
histerie ciazową - rzeczowe rady i dodawanie otuchy ze strony kolezanek juz po
porodzie bardzo cenie i czesto to ja prowokuje rozmowe na tematy ciazowe.

Natomiast jest cos o czyms czasami mysle a zwiazane jest to z okresem kiedy
bede swiezo po porodzie. Czytam posty dziewczyn ktore draznia wycieczki rodzin
do szpitala, ciekawskie spojrzenia, potem pielgrzymki do domu. Pielgrzymki w
czasie kiedy tak wazna jest intymnosc, spokoj, dojscie do siebie po porodzie,
skupienie na dziecku ktorym przeciez nie kazda mama od razu potrafi sie
swobodnie i idelanie zajmowac, obserwacje matki podczas karmienia piersia "zeby
zobaczyc jak to wyglada i czy dziecko bedzie jadło", pstrykanie zdjec itp. I
tak sie zastanawiam czy czasem te wycieczki do domu swiezo po porodzie nie sa
znacznie gorsze od w sumie niewinnych pytan o ciaze.

tak tak i jeszcze raz tak!

[martulinek]

Też o tym myślę coraz częściej, niby teksty w stylu: pokaż brzuch! naruszają
intymność, to jednak dużo bardziej boję się zakłocania mojej intymności po
porodzie - gdy będę zmęczona, obolała, pochłonięta sobą i dzieckiem. Moje obawy
są uzasadnione, bo mieszkam u teściów niby to jest osobny domek, ale przez
ich taras można dojść do naszych wejściowych drzwi (2 metry), dzwonka nie
posiadamy, oni pukną raz w drzwi i nie czekając na: proszę! albo otwarcie
drzwi - bezczelnie wchodzą. I tego się boję! W tym tygodniu idę kupić gałkę do
drzwi wejściowych, bo klamka to bardzo złe rozwiązanie....
Pozdrawiam ciężaróweczki
Marta i malutka Hanusia (25 tydzień)

[malizna74]

Jak moja córcia miała 4-5 miesięcy, to wariowałam z nudów i modliłam się żeby
ktoś do mnie przyszedł i trochę mi pomógł i mnie rozerwał. Mam nadzieję, że
teściowa jeszcze do czegoś Ci się "przyda".

[malizna74]

A na wizyty na początku faktycznie trzeba uważać. Przed porodem powiedzcie
jasno wszystkim (oprócz męża i własnej mamy), że nie chccecie odwiedzin w
szpitalu, bo to faktycznie nie do zniesienia. Gorzej jest w domu - tu trzeba
się wykazać ogromną asertywnością, której wam wszystkim życzę.

[ariana1]

Po przeczytaniu wszystkich postów muszę stwierdzić,że ja też byłam w ciąży i
przeżywałam huśtawkę hormonalną , ale nie reagowałam taką agresją. Dziewczyny,
wyluzujcie, bo do końca ciąży daleko i nie ma się co tak żołądkować o byle co.
Nie sądzę , żeby do waszych brzuchów rzucali się z rękami obcy przechodnie na
ulicy, to jest chyba dość nietaktowne. Na pytanie o płeć odpowiadałam zgodnie z
prawdą - wiemy , ale nie powiemy. My chcieliśmy wiedzieć a dla innych miała to
być niespodzianka. Nawet rodzice nasi nie wiedzieli ,a tym bardziej obcy nie
musieli. Pytanie o samopoczucie traktowałam jako troskę a nie złośliwość i
jestem przekonana ,że jednak pytającemu zależało na moim samopoczuciu , nawet
jeśli to była tylko znajoma z pracy. A na pytanie "jeszcze nie urodziłaś?"
odpowiadałam spokojnie,że termin mam dopiero za 2 tyg. a nie juz teraz.
Więcej spokoju życzę.

[malizna74]

Czytałam kolejne posty i zastanawiałam się czy, jestem odporna czy może dziwna.
Chodzę w ciąży drugi raz i jakoś nie wychodzę z siebie gdy ktoś się
zainteresuje moim stanem. Poza tym podpisuję się pod tym co napisała Ariana.

[magdaaa73]

Ja tez widoczniedo dziwnych należe)nawet powitanie mojego taty "czesc
gruba"traktuję w formie żartu jak on)))))

[brn]

Racja - rzucanie się z rękami do brzucha jest co najmniej nietaktowne - i
dlatego tak oburza. Niektórzy ludzie nie wiedzą po prostu jak się zachować.
Może wyda się to dziwne, ale z łapami do mojego brzucha pchał się bardzo
utytułowany pan, człowiek - jak mi się wydawało- na poziomie. Byłam baaardzo
skonsternowana.
Czasem te pytania o samopoczucie, płeć, lekarza nie wynikają z troski, tylko ze
zwykłego wścibstwa i plotkarskich zapędów - to też oburza.

[milenamilena]

Mnie nie wkurza zainteresowanie moja osoba, a raczej moim brzuchem.
Nikt jeszcze nie próbował dotykać (oprócz męża oczywiście).
A na stwierdzenie - ale masz brzuch. Odpowiadam - to od bobu.

Pozdrawiam
Milena + 32tc Antoś.

[habo6]

A mnie bardzo - oprócz tych wszystkich rzeczy, o których pisałyście - wkurza
jedna moja znajoma, która jest przy kości. I wydaje się być bardzo zadowolona,
że ja teraz tyję. Cały czas daje mi rady typu: "Kup sobie rajstopy przeciw
żylakom!", chociaz moja pani ginekolog po obejrzeniu moich nóg stwierdziła, że
na razie takowych nie potrzebuję. Znajoma cały czas mówi z satysfakcją: "O, ale
Ci brzuch urósł!". "Niedługo to się już w tę sukienkę nie wciśniesz", "Na
twarzy też przytyłaś". Ja się za każdym razem z tego smieję, ale mój wzrok jest
chyba morderczy! Nie wiem, czy ona chce sobie sama poprawić nastrój takimi
komentarzami?
Pozdrawiam Was wszystkie baaaaardzo mocno (moje 32-tygodniowe Maleństwo też)!

[little_dream]

bardzo fajny wątek, momentami zabawny, czasami smutny,ale prawdziwy...
ja co prawda jestem dopiero na samym starcie,ale bliskie koleżanki z pracy
wiedzą, pech chciał,że byliśmy teraz na służbowym "integracyjnym"
wyjeździe...wiadomo co się wyrabia na takich wypadach )...poza abstynencją
alkocholową, nie podarowałam sobie pieszych wycieczek po lesie, tańca do rana i
przejażdżki turystycznym tramwajem po wybojach...ale do sedna...moje kochane
koleżanki stanęły na wysokości zadania, dbały o mnie jak nikt (bo i nikt nie
wiedział) czym mnie wzruszyły i rozczuliły...tak więc ta troska bywa jednak
pozytywna

pozdr Wszystkie Mamusie!