BOJĘ SIĘ PRZEDSZKOLA -MAMA

[zyt]

Ja boję się tych pierwszych dni w przedszkolu-wszędzie piszą jak przygotować
dziecko do tego a co z matkami? Ja zaczynam mocno przeżywać ten zbliżający
się moment i boję się tylko żeby mój synek nie zauważył.Jak sobie z tym
radzicie mamusie?

Ja też się boję.

[kaimek]

No cóż, nie pocieszę Cię. Ja też się boję. I myślę, że nie ma siły, by dziecko
tego nie poczuło. Mój synek dostrzega najmniejsze drgnięcie, zniecierpliwienie
w moim głosie (niewidoczne dla innych); każdą zmianę humoru...Słyszę
zewsząd "musisz być silna, busisz być dla niego oparciem". No tak, tylko jak to
zrobić...?

[kajka_997]

Mama idzie do pracy i ty bedziesz chodzil.Widzisz jaki duzy jestes!Masz
prace,ktora nazywa sie przedszkole.Ale tam jest fajnie,fajniej niz u mnie!Jest
mnostwo zabawek i dzieci.Mila pani,smakolyki,olbrzymi plac zabaw.A jak tylko
mama skonczy swoja prace to po ciebie przybiegnie i pojedziemy do domu na
kolacje....Grunt to zachwalic przedszkole.Zaprowadzic malca i zmyc sie po
angielsku.Dziecko placze dopoki mama sobie nie pojdzie.Uwierzcie mi!Od wrzesnia
wracam do pracy,do grupy maluchow.Swojej 8 m-cznej dziewczynie nie wytlumacze
dlaczego zostaje z jakas obca babka!Wy,to juz co innego....
Pozdrawiam

[brucha]

a co zrobić jak mi się maluch wczepi jak rzep w nogawkę i nie puści? w naszym
przedszkolu panie powiedziały, że nie będą wyrywać dzieci od rodziców i ja je
rozumiem...
robię delikatne pranie mózgu mojemu maluchowi już od jakiegoś czasu (mama do
pracy ty do przedszkola itd). od września chodziliśmy popołudniami raz w
tygodniu na zajęcia przygotowujące. mały lubi to przedszkole nawet bardzo,
uwielbia jedną panią (niestety prowadzi czterolatki), ale do tej pory zawsze
razem z nim była mama albo tata. niedawno zaczęło do niego docierać, że tym
razem przedszkole oznacza rozstanie i boję się, że to go mocno rozczaruje. np
tekst z wczoraj: mały bawi się. nagle słyszę 'nie lubię jak zostaję sam'.
zaczynam podpytywać kiedy to zostaje sam a on 'ty mnie zostawisz w przedszkolu
i pójdziesz do pracy'. tłumaczenie, że będą z nim inne dzieci jest raczej
kiepskie bo póki co innych dzieci mogłoby nie być. wystarczy przedszkole jako
miejsce i jego ukochana pani...

w mężu też będę mieć kiepskie oparcie, bo jest bardziej miękki niż ja. w
dodatku uważa, że takie branie płaczącego malucha na przetrzymanie to gwałt na
psychice i dzieciak może mieć uraz na resztę życia.
maluchowi na pewno będzie ciężko, ale jak go znam to ze swojej strony też
będzie próbował nami manipulować.
może się też zdarzyć, że jest po prostu psychicznie nie gotowy na takie
przeżycie i boję się, że nie będę umiała rozpoznać sytuacji, kiedy to my
powinniśmy jednak odpuścić.

ech kurcze, serce w rozterce...
gośka

[kkk69]

Witaj!
Ja też się bałam - wszystkiego. Miałam głowę pełną obaw o tysiące spraw - a
teraz mój najstarszy synek idzie do szkoły, i już się nie boję, tylko po prostu
wzruszam. Bo przez te parę lat nauczyłam się jednego: jakoś to zawsze idzie do
przodu. Jest dobrze, bo inaczej być nie może. Wybraliśmy naszym dzieciom fajne
przedszkole, teraz fajną szkołę. To wszystko, co mogliśmy zrobić. Oczywiście,
była rozpacz na początku i trudne chwile - ale przecież nigdy w życiu nie
będzie nam tylko słodko... Przetrwaliśmy, bo mieliśmy wolę przetrwania i bardzo
pomagaliśmy naszym dzieciom. A jeśli chcesz dobrą radę na początek - jeśli to
możliwe, niech przynajmniej na początku Twojego malucha odprowadza do
przedszkola tata. Zaoszczędzisz niemiłych chwil i sobie , i dziecku. Maluchy
znacznie łatwiej rozstają się z tatusiami. Moja córeczka ma 5 lat i do dziś
osprowadza ją mąż, bo mimo, że uwielbia przedszkole, mnie nigdy nie chce puścić
i zawsze ma mokre oczy! A idzie już do starszaków
Pozdrawiam, Kaśka

[zyt]

Witajcie!
dzięki za wszystkie słowa wsparcia.schudłam 2 kg, a mąż nie daje mi pójść do
przedszkola i powiedział że on zaprowadza małego,a ja pójdę tam w
pażdzierniku.Na razie jest w miarę dobrze,choć dziś beksował już przed
przedszkolem.Pozdrawiam Zyta

[zappaleczka]

nie bój nic, dasz rade, ani sie obejrzysz i już będą starszaki

[zappaleczka]

to był oczywiście żart

[zyt]

To że czas leci to wcale nie jest żart choć wolę aby jednak był

[aasikp]

ja też. Mój czterolatek nie jest już małym dzieckiem, ale się boję!!!!! do tej
pory był z nianią. Co to będzie???
Asik

[jagasz]

Ja też się trochęde nerwuję.
Niby cały ceszły rok chodziłyśmy na zajęcia adaptacyjne, ale do innego
przedszkola, raz w tygodniu i ja byłam tam z małą. A teraz.... sama nie wiem,
niby mała sięcieszy, zędo przedszkola pójdzie, że ja idę do pracy itp. ale czy
zdaje sobie sprawę z tego, że mnie tam faktycznie nie będzie????

aga