Grupy mieszane

[slonkoq]

Mój synek chodzi do niepublicznego przedszkola, gdzie nie ma podziałów
wiekowych. Są dwie grupy, w których dzieci są w wieku od 3 do 5 lat.
Młodsze wiele uczą się od starszych, natomiast starsze nabierają
odpowiedzialności, poprzez opiekowanie się młodszymi. Podobno jest to
sytuacja najbardziej zbliżona do naturalnej, bo przecież rodzeństwa są w
różnym wieku.
Co o tym sądzicie?

[linusia_75]

Tak na podstawie samego pomysłu to trudno opiniować, bo to o wykonanie idzie.
Jeśli osobne zajęcia są dostosowane dla każdej grupy wiekowej, to nie ma
problemu. Natomiast trochę trudno mi sobie wyobrazić jak wygląda to
logistycznie .
linusia

[madik]

U nas w publicznym tez sa mieszane: grupa 3/4 latkow i starsze.
A tak naprawde, to jesli grupy sa podzielone rocznikowo, to przeciez te ze
stycznia i te z grudnia dzieli rok!
Bardzo prosto dac dzieciom zadania w takiej grupie - np mlodsze koloruja
rysunek, a starsze musza jeszcze zrobic szlaczek czy napisac literke - przeciez
tak samo bawisz z wlasnymi dziecmi (chyba, ze masz blizniaki, a i to nie
znaczy, ze beda mialy te same zainteresowania i ten sam poziom np manualny)
Tak samo w grupie niby jednowiekowej - moga byc dzieci na roznym poziomie.
Wszystko jest do zrobienia i nawet bardziej naturalne i swobodne wydaje mi sie
rozne dobieranie zadan do dzieci, a nie na sile: wszyscy maluja kota...
Pozdrowienia

[gabbik]

Mnie się podoba. U mojej córeczki też tak jest, grupy nie są dobierne wiekowo.
W grupie mojej córeczki przeważają 4-latki, i to chyba jest dobry układ. Jest
też jedna specjalna grupa, tylko dla dzieci leżakujących i tu przeważają 3-
latki.

[milka_milka]

A mnie się ten pomysł nie podoba. Co innego rodzeństwo a co innego grupa w
przedszkolu. Moja córka we wrześniu trafiła do takiej właśnie grupy (ma 4 lata)
i musiałysmy zmnienić przedszkole. (Przeszkolu i samym paniom nie mam nic do
zarzucenia, były super, ciepłe i troskliwe, ale naturalne jest, że musiały
poświęcić dużo czasu tym młodszym dzieciom, które bardzo płakały i w żaden
sposób nie stanowiły partnerów do zabawy i nauki dla starszych dzieci). W ten
sposób moja córcia, króra z entuzjazmem szła do przedszkola tak przeżywała
rozpacz młodszych dzieci, że musiałam zrezygnować z tego przedszkola i znależć
takie, gdzie są tradycyjne grupy 3, 4 i 5-latków (a we wrześniu to nie łatwe).

[anna_maria5]

Ja uważam, że to nieporozumienie. Spotkałam się z taką grupą i takim
przedszkolem - prywatnym zresztą. Tłumaczenie dyrektorki (podobnie: opieka nad
młodszymi) odebrałam sceptycznie, bo wiadomo było, że brakuje odpowiedniej
liczby dzieci, aby stworzyć grupę maluchów, czterolatków i pięciolatków, a bez
zaksięgowanych wymaganych cyferek nie byłoby dofinansowania z gminy. Zabrałam
dziecko z tegoż przedszkola, ponieważ wszystko okazało sie tutaj prowizorką
tłumaczoną wszelkimi możliwymi "celami wyższymi". Wydaje mi się, że dzieci
powinny być w grupie z rówieśnikami, a różnica pomiędzy trzy- i pięciolatkiem
jest ogromna! Poza tym istnieją odpowiednie programy nauczania dostosowane
dokładnie do odpowiedniej grupy wiekowej, więc nie wyobrażam sobie zajeć
edukacyjnych w grupie mieszanej. To bzdura! Maluchy uczą się innych piosenek i
wierszyków, starsze dzieci innych. Wychodzi na to, że musi istnieć podział na
odrębne zadania edukacyjne. Czy tak jest? Podpytaj, gdzie wychodzi grupka
dzieciaczków, np. pięciolatkow, na swoje zajęcia? Jeżeli okaże się, że nie ma
odpowiedniego zaplecza lokalowego (pomieszczenia dodatkowego), to można śmiało
mówić o sporych nadużyciach. Nie da się uczyć w jednej i tej samej sali, w tym
samym czasie (są ścisłe godziny przeprowadzania zaęć edukacyjnych, np. o godz.
9-tej) piosenki dla 3-latka, 4-latka i 5-latka.
Pozdrwiam

[mast1]

A ja uważam, że problem "edukacji" u dzieci 3-5 letnich jest sprawą
drugorzędną. Przecież wiele dzieciaków idzie dopiero do zerówki, a jakoś potem
wychodzą "na ludzi"...Wszystko zależy od organizacji i składu grupy, dlatego
nie da się jednoznacznie stwierdzić, czy akurat Twoje przedszkole jest OK, czy
nie. Mój syn ma 2,5 roku, chodzi do prywatnej placówki, gdzie są dzieci w wieku
od ok. roku do 4 lat, zupełnie mi to nie przeszkadza, robi postępy, lubi
dzieci, integruje się z grupą,,umie się zachować i w stosunku do młodszych i
starszych dzieci. Maluchy są b. ze sobą zżyte, pomagają sobie nawzajem, a
zajęcia są ogólne dla wszystkich, tyle, że w szczegółach dopasowane do każdej
grupy wiekowej. Jest OK, ale jak już napisałam, są lepsze i gorsze miejsca..

[marianka15]

mast1 napisała:

> A ja uważam, że problem "edukacji" u dzieci 3-5 letnich jest sprawą
> drugorzędną. Przecież wiele dzieciaków idzie dopiero do zerówki, a jakoś
potem
> wychodzą "na ludzi"...
----------
A ja uważam, że jednak nie jest to problem drugorzędny. Moja córka ma 3 latka 8
m-cy i rozpoczęła już trzeci rok pobytu w grupie maluchów (bardzo wcześnie
zaczęła, w wieku 1,5 roku). Z powodu wieku kwalifikuje się do trzylatków,
natomiast zajęcia edukacyjne dopasowane do danej grupy wiekowej zdecydowanie ją
nudzą. Woli pisanie liter i liczenie, jak dzieci w grupie cztero- i
pięciolatkow. Przeżywamy dramat, bo dziecko potwornie nudzi się z tzw.
pampersowcami nie mającymi jeszcze trzech lat - a nie można go przenieść do
grupy starszej, bo brakuje miejsc. Dlatego jestem zdecydowanie przeciw łączeniu
dzieci w grupy o tak duzej rozpiętości wiekowej, bo młodszym to wychodzi na
zdrowie, starszym natomiast nie - oprócz oczywiście kwestii wykształcania
umiejętności opiekuńczych. Moje dziecko jest tego świetnym przykładem - tutaj
nikt nie będzie pracował indywidulanie z dzieckiem dojrzalszym, gdyż po prostu
fizyczną niemożliwością jest dopasowanie programu nauczania do poziomu 2-, 3-,
4- i 5-latków przebywających w jednym pomieszczeniu. Oni sobie po prostu
przeszkadzają.

Oczywiście, dzieci radzą sobie w zerówce dobrze i "wychodzą na ludzi" nawet bez
edukacji przedszkolnej, ale widać wyraźną różnicę pomiędzy przedszkolakiem
dobrze wyedukowanym, a tym słabiej. Syn znajomej musiał zmienić przedszkole w
sześciolatkach, gdyż miał ogromne opóźnienie w nauce uczęszczając do
przedszkola prywatnego, gdzie grupy były właśnie łączone, a wszytkiemu
przyswiecała idea podana przez autorkę wątku. Przedszkole państwowe dało mu
lepszy start, ale w ciągu kilku ostatnich miesięcy musiał nadrobić poważne
braki. Wychowaczyni musiała pracować z nim indywidualnie, ddodatkowo, pomagała
pani pedagog.

Znajome nauczycielki pracujące z dzieciaczkami w klasach pierwszych są w stanie
powiedzieć już we wrześniu, z jakiego przedszkola przychodzi maluch: różny
poziom, rózny stopień przygotowania. Kiedy jedne uczą sie nowych rzeczy, inne
wloką sie z tyłu.
Uważam, że trzeba myśleć przyszłościowo, a tradycyjny podział na grupy też uczy
opieki nad innymi.

Pozdrawiam