WYPADEK w PRZEDSZKOLU

[pata3]

Witam wszystkich!!!
Dwa dni temu przd obiadkiem dzieci / zerówka/ poszły do ogródka.Ok.26 osób z
1 panią.
Podczas zabawy na drabinkach / typowe metalowe drabinki do wspinania sie /
syn spadł z wysokości i upadł głową /cz.potyliczną/ na metalową rurkę.
Z jego relacji wynika,że pani nic nie widziała, sam się pozbierał i nie płakał
/ dzielniakiem nie jest / poszedł do szatni gdzie "znany urwis
grupowy"ścisnął go za nos.Dostał krwotoku i dyr zadzwoniła do nas ,że radzą
sobie z zatrzymaniem krwi.
W ciągu 10 min mąż pojechał po syna i na pytanie co się stało uzyskał od pani
odp ,że nic,że biegali po ogródku.
Po godzinie syn żle,słabo się czuł,wymiotował i pojechalismy na ostry dyżur.
Tam od razu była decyzja ,że zostaje z podejrzeniem wstrząsu mózgu.
Badania,48 godz -naszczęście dziś wychodzi .
Co mam robić?Jak zachować się w przedszkolu?
Sprawy tak nie zostawię ,nie wiem jakie mam prawa ,jak rozmawiać z dyr.
Może ktoś zna lub przeżył podobny przypadek ,jak się postępuje?
Dodam ,że nie należe do cichych mamusiek.Interesuje mnie los dzieci w
przedszkolu/mam tam 2 /i jak mam jakieś uwagi,problemy to je wyłuszczam-tak
więc można powiedzieć ,że gdyby w przedszkolu robili "czarną listę
rodziców"to byłabym w czołówce.
Aha-po krótkiej inf ,że syn jest w szpitalu po urazie głowy w przedszkolu
panie powiedziały ,ze to niemozliwe.

pozdrawiam pata3

[anik35]

Moze zapytaj PANIĄ DYREKTOR przedszkola która odpowiada na pytania na tym
forum, jakie jest postępowanie w takiej sytuacji, jak ona by zareagowała gdyby
rodzic przyszedł ze skargą.Bedziesz wiedziała czego możesz się spodziewać w
swoim przedszkolu.Jak jak miałam problem to zapytałam i ta Pani mi
odpowiedziała.W każdym razie nie zostawiaj tego , to Twoje dziecko i ono musi
wiedzieć , że nie moze mu sie dziać krzywda w przedszkolu. Podziel się
doświadczeniem, jak już będziesz po rozmowie w przedszkolu.Innym mamom NIESTETY
ta wiedza też może się przydać.Pozdrawiam.

[pata3]

zadałam pytanie i czekam na odp a poza tym mam znajomych prawników to tez sie
coś dowiem.
Będę inf na bieżąco o sprawie.

pata3

[alergenzb]

Moja 4 letnia córeczka spadla ze schodów idąc na rytmikę. Także nikt nic nie
wiedział lub udawali że nie wiedzą. Była na rytmice i na ogrodku. Twierdziła że
się źle czuła, kręciło jej się w głowie ale Pani nie powiedziała, wstała i bała
się powiedzieć. W domu wymiotowała, no i natychmiast jak dziecko powiedziało że
spadło pojechaliśmy do szpitala, wiadomo co było. Dlaczego przedszkola nie
dbają o bezpieczeństwo dziecka. Do dziś zostały bóle głowy. Pani Dyrektor
broniła Pań, że dziecko nie zgłosiło, tylko ciekawe gdzie były Panie.
Napisaliśmy oficjalnie wypowiedzenie umowy jaką zawarliśmy opisując dokładnie
wszystkie wydarzenia jakie powstały w miesiącu wrześniu, a było ich dużo. Pani
Dyrektor nie wyjaśniała sluchając dziecka, tylko za każdym razem twierdziła u
nas to nie możliwe.
Współczuję, ale życie i zdrowie coreczki jest dla nsa najcenniejsze

[herr2]

Jeżeli pani nauczycielka nie widziała upadku Twojego syna (bo na przykład
rozdzielała inne dzieci, lub zwyczajnie nie uważała), to z pewnością widziały
go dzieci, a chociaż kilkoro z nich i mogą zaświadczyć, -przecież to w końcu
sześciolatki! Sprawę trzeba wyjaśnić koniecznie, ale proponuję nie napadać od
razu na przedszkole a tym bardziej nie straszyć prawnikami! No chyba, że pójdą
totalnie "w zaparte"...
P.S. Jestem mężem pani przedszkolanki (najlepszej na świecie!) i wiem z jakimi
tragicznymi pierdołami potrafią przychodzić dzisiaj rodzice. -Mam nadzieję, ze
Ty do takich nie należysz

[pata3]

Prawnikami nikogo nie strasze tylko tak dla siebie rozeznaję sprawę,
nie chcę "napadać "na przedszkole stąd moje pytania ,by jak najrozsądniej
załatwić sytuacje a poza tym mam jeszcze 2 synów / 1 chodzi do tego przedszkola
a drugi pójdzie za rok/więc nie chce im zaszkodzić.
A wypadek mojego syna nie uważam za "tragiczną pierdołę"

pata3

[zebra12]

Trzeba porozmawiać z paniami i jak to nic nie da, to z dyrekcją! Nie zostawiaj
tej sprawy!

[arwena_11]

Witam, ja może sprubuję pomóc troszkę bardziej paragrafami, którymi możesz się
podeprzeć w razie rozmowy z dyrekcją. Swego czasu mieliśmy problem w
przedszkolu ( synek był bity i drapany przez agresywnego kolegę ), który mój
mąż chciał rozwiązać pismem ( nie wysłaliśmy go, bo na szczęście udało nam się
sprawę rozwiązać w rozmowie ). A że jest prawnikiem to napisał jak prawnik.

(..)karalne jest zaniechanie ochrony dziecka pozostającego pod opieką i
dopuszczenie w ten sposób do wywołania uszczerbku na zdrowiu podopiecznego,
art. 157 kodeksu karnego. Niezdolność zapewnienia w przedszkolu bezpieczeństwa
mojemu dziecku, rodzi nieuchronnie pytanie o odpowiedzialność karną wychowawców
za zaistniały stan rzeczy.
W razie "pójścia w zaparte dyrekcji można zagrozić złożeniem we właściwych
organach Policji i Prokuratury oficjalnego zawiadomienia o popełnieniu przez
wychowawców przedszkola zagrożonego karą do 1 roku pozbawienia wolności –
przestępstwa z art. 157 kodeksu karnego. A także wystąpieniem przeciwko
Przedszkolu na drogę postępowania cywilnego w celu wyegzekwowania odszkodowań
pieniężnych oraz uzyskania zadośćuczynienia za naruszenie dóbr osobistych
dziecka w trybie art. 427 oraz 448 kodeksu cywilnego.
To są trochę przerobione fragmenty pisma. Ja w końcu nie złożyłam go, ale
porozmawiałam kilka godz. z dyrekcją i wychowawczynią. Problem zniknął ( nie
wiem na ile było to skutkiem rozmowy, a na ile nieobecnością dzieci, które
przez kilka miesięcy mijały sie w przedszkolu ze wzgledu na choroby ( albo nie
było mojego syna albo tamtego chłopca ) W tym roku już jest spokój.

Z doświadczenia wiem, że paragrafy robią swoje i ludzie zaczynają taką rozmowę
traktować poważniej. NIe piszę ty żebyś straszyła p. Dyrektor czy
wychowawczynię, ale żebyś może pokazała im że znasz swoje prawa i ich
obowiązki. W końcu powierzasz im swoje dziecko. One za nie odpowiadają.
Pozdrawiam I walcz o swoje dziecko. Ono jest najważniejsze. A Panie niech
przestaną być "świętymi krowami" i niech wiedzą że mają sie wywiązywać ze
swoich obowiązków, bo można je z tego rozliczyć.

No cóż...

[herr2]

Czasami jedynym wyjściem z takiej sytuacji, jest usunięcie z przedszkola
agresywnego dziecka, bo przecież trudno sobie wyobrazić, że za takim
jednym "delikwentem" pani będzie cały czas biegała i chroniła przed nim
pozostałe dzieci, a zajęcia dydaktyczne będą "leżeć". Wtedy jednak, więcej jak
pewnym jest, że rodzice tegoż dziecka również zaczną "wyciągać" swoje paragrafy
i zacznie się kołomyja!
Zobaczycie, że jeszcze trochę i będzie "moda na zaskarżanie", jak w USA, bo
przecież żyjemy w wolnym kraju, gdzie każdy ma swoje prawa!
Jest trochę ironii w mojej wypowiedzi, ale naprawdę niepokoi mnie to wszystko.
Jeszcze dwadzieścia lat temu "rządziły" przedszkola, bo były tak przepełnione,
że robiły łaskę przyjmując dziecko. To było chore! Dzisiaj rodzic to "pan i
władca" i robi się horror, -dwudziestu pięciu "panów i władców" na grupę! .
To również jest chore i jeśli nie znajduje się "złoty środek", to najczęściej
kiepsko to wygląda... Takie to moje "luźne refleksje". Na koniec dodam tylko,
że absolutnie nie odmawiam racji autorce wątka (ku?).
Pozdrawiam

[arwena_11]

Wiesz co moje dziecko nie chodzi do państwowego przedszkola, tylko prywatnego.
I ponieważ ja płacę za nie to i wymagam, żeby moje dziecko było tam bezpieczne,
a nie zastraszane przez jakiegoś agresywnego dzieciaka. Jak sobie z nim nikt
nie radzi to rzeczywiście jednym ze sposobów, było usunięcie go z przedszkola.
NIe może być tak że tamten jest nietykalny, a moje dziecko przychodzi
posiniaczone, podrapane i z podartym ubraniem. W tym roku problem zniknął, bo
odeszła pani która w ogóle nie radziła sobie z dziećmi ( w trakcie jej pobytów
było najwiecej kłopotów z dyscypliną ) no i chyba małemu i jego rodzicom
zaproponowano terapię u psychologa. Przedszkole więc potrafiło w końcu
rozwiązać problem. Tylko trzeba było troszke je popchnąć. Co do wypadku to nie
interesowałoby mnie tłumaczenie, ze pani nie widziała, a dziecko nie
powiedziało. Poni tam jest od tego zeby takie rzeczy widzieć, a nie plotkować z
inną panią ( co w państwowych przedszkolach jest często standardem ). Ja na
pewno bym tego nie popuściła. Na szczęście u nas nie ma sytuacji, że Pani sobie
siedzi i plotkuje. Bawią sie z dziećmi na placu zabaw, nie bojąc się że się
ubrudzą ( ostatnio z moimi dziećmi pani robiła zamek z fosą w piaskownicy, jak
je odbierałam, to byli brudni jak nieboskie stworzenia, ale szczęśliwi, a pani,
która też była cala w piachu, wcale nie wyglądała lepiej ).

Arwena!

[herr2]

W kwestii formalnej: Nie wiem gdzie pracujesz, ale powiedz jak się tłumaczysz
(nawet przed sobą), kiedy zdarzy Ci się "wpadka"? Nie mówię tu rzecz jasna o
niedbalstwie (plotkujące panie, nie patrzące na dzieci), ale o zwyczajnej
pomyłce, czy przeoczeniu. Przecież mylić się jest rzeczą ludzką (oby nie za
często!). Jeżeli Ciebie nie interesuje czyjeś tłumaczenie, to nie zdziw się,
jeśli kogoś kiedyś nie zainteresuje Twoje, a to bardzo przykre...
Pozdrawiam.

[arwena_11]

Wiesz ja w swojej pracy muszę być bardzo uważna. Kazda pomyłka może mnie
kosztować duże pieniżdze. Dlatego trzy razy sprawdzam to co robię. Finanse nie
znoszą niechlujstwa i niedbalstwa.
A co do błędów, to tam gdzie wchodzi w grę życie lub zdrowię mojego dziecka to
niestety ich nie toleruję. Są błędy i błędy. A że wśród znajomych rodziców
miałam przypadek, że facet umarł po pstrząsie mózgu ( miał wypadek, wyszedł z
samochodu, dobrze sie czół, nic mu nie było. A potem zaczął mieć zawroty głowy,
wymioty i zanim trafił do szpitala to umarł ). to moze jestem przewrazliwiona.
Moje dzieci też szaleją, ale jak przy mnie coś im sie stanie to ja za nie
odpowiadam. A jak daję do przedszkola to liczę że zadbają o ich bezpieczeństwo
najlepiej jak umieją. Wiesz co ostatnio moje dziecko odebrałam z trochę
rozwalonym czołem. Ale pani natychmiast jak mnie zobaczyła to poinformowała
mnie, ze chłopcy się bawili i w ferworze walki jeden drugiego uderzył zabawką.
Pani była dosłownie o dwa kroki od nich. I to jest dla mnie wypadek. Wiadomo
dzieci sie bawią i bywa różnie. Ale nie jest dobrze, jeśli pani nawet nie wie
że dziecko spadło i uderzyło się w głowę. Ani wtedy gdy jeden mały łobuz
terroryzuje inne dzieci i nikt sobie z nim nie umie poradzić.
Masz racje każdy może popełnić błąd, ale niestety za niektóre trzeba potem
słono płacić ( już widzę wyrozumiałego klienta, który z uśmiechem płaci karę do
urzędu skarbowego, bo ja się pomyliłam )
Pozdrawiam Marta

Arwena!

[herr2]

Pewnie w Twojej pracy tak to nie wygląda, ale wyobraź sobie taką sytuację:
Byłaś np. przeziębiona i na skutek złego samopoczucia zdarzyła Ci się pomyłka
(pewnie się nie zdarzają ). Petent, który zorientował się w sytuacji,
przyszedł do Ciebie z zastrzeżeniami i po rozmowie z Tobą mówi: "Proszę pani,
ja panią rozumiem, ale na skutek tej pomyłki ja jestem stratny finansowo, więc
chcę aby pani spowodowała, abym nie był". Albo smaruje od razu piśmidła do
Twoich przełożonych, plus do prasy i lokalnej telewizji, aby wszyscy wiedzieli,
co tam się w tych skarbówkach dzieje! Dostrzegasz różnicę? Ponieważ
postępowanie wielu rodziców bliższe jest raczej temu drugiemu przypadkowi, to
troszkę nie dziwię się (choć nie pochwalam!) temu, że przedszkolanki plus
dyrekcja, zamiast się przyznać, czy też dopuścić, że coś mogły przeoczyć i
szukać wspólnie rozwiązania, po prostu idą "w zaparte".
Ogólnie panuje u nas w Polsce wzajemna nieżyczliwość i dlatego tak się dzieje
też i w przedszklolach.
Pozdrawiam.
Paweł.

[roman.gawron]

arwena_11 napisała:

> A że jest prawnikiem to napisał jak prawnik.

W jakiej dziedzinie prawa mąż się specjalizuje, bo komentarza do kk. to chyba
dawno nie miał w ręku?

> (..)karalne jest zaniechanie ochrony dziecka pozostającego pod opieką i
> dopuszczenie w ten sposób do wywołania uszczerbku na zdrowiu podopiecznego,
> art. 157 kodeksu karnego. Niezdolność zapewnienia w przedszkolu
> bezpieczeństwa mojemu dziecku, rodzi nieuchronnie pytanie o odpowiedzialność
> karną wychowawców za zaistniały stan rzeczy.

Ło matko boska! Serio to pisał prawnik??

> uzyskania zadośćuczynienia za naruszenie dóbr osobistych dziecka

Rany boskie, o czym ty piszesz?

> w trybie art. 427

A chociaż go przeczytałaś?

PS. Pieniactwa i wymachiwania przed nauczycielem swoją rzekomą kompetencją
prawniczą nie znoszę.

[arwena_11]

Akurat to było wyrwane z kontekstu i przerobione przeze mnie ( bo nie chciałam
przytaczać wszystkiego ). Może rzeczywiście to dziwnie brzmi jako wyrwane z
kontekstu. Zareczam że pismo było składnie napisane i dobrze. najważniejsze że
przyniosło skutek ( pisma nie złożyłam, ale sie niem podpierałam w trzkcie
rozmowy ). Ja juź nie czytam artykółów, ale zakładam, że w lexie są najnowsze
opracowania.
NIe chodzi teraz o szczegóły,, bo to myślę ze każdy sobie sprawdzi, ale o fakt
że rodzice nie są bezradni, a panie mają swoje obowiązki. ( pismo było z
października czy listopada zeszłego roku )

[roman.gawron]

arwena_11 napisała:

> Zareczam że pismo było składnie napisane i dobrze.

Nie znam dokładnie okoliczności twojej sprawy, więc się nie odniosę. Jednak w
opisanej tutaj przez autorkę wątku sytuacji o żadnej odpowiedzialności - ani
karnej, ani cywilnej - przedszkolanki mowy być nie może.

> pisma nie złożyłam, ale sie niem podpierałam w trzkcie rozmowy

Czyli zastraszyłaś nauczycielki za pomocą naciąganych "prawniczych" argumentów,
wykorzystując ich nieznajomość tematu. Zrobiłaś to celowo?

[arwena_11]

myślę że może. Przeciez ona odpowiada za powierzone jej dziecko. A jakby
dziecko doznało trwałego urazu?. Przecież oddając dziecko do przedszkola
liczymy że ma ono dobrą opiekę. Wiesz pewnie jakby moje dziecko dalej było
gnębione to byśmy reagowali ostrzej. Bo mój syn jest otwartym i towarzyskim
dzieckiem, które nigdy nie miało z aklimatyzacją w przedszkolu problemów. A po
akcjach z agresywnym kolegą sam zaczął się robić agresywny w domu ( mówiąc np
co on by zrobił temu koledze jak on go jeszcze raz uderzy) i zaczął bać się
chodzić doprzedszkola, bo tamten będzie i cioś mu zrobi. Zawsze zostaje walka
na stopie cywilnej. Ale to przecież nie o to chodzi. Chodzi o to że nie można
pozwalać jednemu dziecku na wszystko, bo on jest agresywny i nikt sobie z nim
nie radzi kosztem innych dzieci. Tak samo jak Pani nie moze nie widziec że
dziecko spada z drabinek. Ona jest za nie odpowiedzialna. każdy człowiek ponosi
konsekwencje swojego działania. Dlaczego właśnie taka pani ma jej nie oponosić.
Czy jak wjedziesz na kogoś na pasach to też sie będziesz tłumaczył ze nie
widziałeś i to cię zwolni z odpowiedzialności?

[roman.gawron]

arwena_11 napisała:

> myślę że może. Przeciez ona odpowiada za powierzone jej dziecko.

Ale jeżeli jest na miejscu, ma możliwość zauważyć problem i zareagować - i to
robi, to znaczy, że opiekę sprawuje z należytą starannością.
Uderzenie dziecka przez dziecko jest nieszczęśliwym zbiegiem okoliczności i nie
musi wynikać z niestarannej opieki. Chyba że tę niestaranność na 100%
udowodnisz.
Nauczyciel ma też prawo działać w granicach dozwolonego ryzyka pedagogicznego.

> Zawsze zostaje walka na stopie cywilnej.

Pod warunkiem że udowodnisz zaniedbania w opiece.

> Tak samo jak Pani nie moze nie widziec że dziecko spada z drabinek.

Ależ może nie widzieć, mając pod opieką ponad 20 szkrabów. Trzeba uczyć dzieci,
aby tego typu zdarzenia od razu do pani zgłaszały. Po to mają buzie do mówienia
i główki do myślenia.

> Ona jest za nie odpowiedzialna.

Ale _winę_ trzeba udowodnić.

> Czy jak wjedziesz na kogoś na pasach to też sie będziesz tłumaczył ze nie
> widziałeś i to cię zwolni z odpowiedzialności?

Jak pieszy mi wtargnie na jezdnię, to mnie zwolni, ale nie mieszajmy różnych
gałęzi prawa.

[effka28]

czegoś tu nie rozumiem.

Dzieciom zdarzają sie upadki z drabinek,taki wypadek mógł sie zdarzyć i przy
Tobie i przy pani z przedszkola i nikt nie jest temu winien,przecież pani nie
będzie asekurowała każdego dziecka podczas wspinania sie.
Być może rzeczywiście nic nie widziała,dziecko nie płakało więc skąd
wychowawczyni miała wiedzieć ze coś sie stało?
No chyba ze mały jej powiedział o wypadku,ale nic o tym nie piszesz.

[amelia4]

Witajcie.
Chciałabym skomentować ten wątek ale w nieco innym kontekście.Pracuję w
przedszkolu i mimo iż grupy są niewielkie, to zdarza mi sie np. zostać samej na
placu zabaw z 20 dzieci.Wtedy nie ma dla mnie mowy o tym iż bawię sie z jednym
dzieckiem , nie zwracając uwagi na to co robi pozostałe 19-naście.Jednak wiele
rodziców dziwi się że jesli ich syn prosi aby Pani pograła z nim w piłke , to
Pani odmawia.Druga sprawa- ostatnio byłam świadkiem następującej sytuacji-
dwójka starszaków huśtała się bardzo wysoko na huśtawkach, poprosiłam aby nie
bujali sie tak wysoko, za chwilę musiałam zwrócić kolejną uwagę chłopcu który
skakał ze zjeżdzalni, i tak jest praktycznie co chwilę.Obok stały dwie mamy i
moje zachowanie jedna z nich skomentowała następująco -myśląc że ja tego nie
słyszę:" ciągle tylko opie.. te dzieci , a one sie przeciez muszą
wyszaleć".Ręce mi opadły Nauczyciel niestety dosć często musi przywoływać
dzieci do porządku ,ale to własnie dlatego aby zapobiec sytuacjom takim jakie
opisała Pata, to nie jest nasza zła wola!!!!!
pozdrawiam Amelia

[roman.gawron]

pata3 napisała:

> Sprawy tak nie zostawię

Więc co zrobisz? Jaką w ogóle widzisz winę opiekunki?

[rysia_mama_wiktorka]

a jak jest z ubezpieczeniem w przedszkolu? Przecież każde dziecko ma wykupioną
polisę, nawet w tych prywatnych. Na wypadek czego ona jest? Przypuszczam że
między innymi takich wypadków lub złamań kończyn.
Co do meritum sprawy, to oczywiście jedna czy dwie panie nie są wstanie
wszystkiemu zapobiec ale może widziałyby więcej gdyby nie gadały między sobą
tylko chociaż patrzyły na dzieci. Pani powinna zauważyć, że dziecko spadło, nie
mogła temu zapobiec oczywiście ale powinna mieć jakiekoliwek baczenie na
dzieci, które są pod jej opieką. A tłumaczenie p. dyrektor, że to nie możliwe
uważam że jest nie na miejscu.
niestety myślę, że sprawa zakończy się na niczym, bo niby co przedszkole
miałoby zrobić? Zwolnić panią, odpisać ci od czesnego jakąś kwotę/ no ale
jaką?/ kazać dzieciom przychodzić w kaskach Sama nie wiem ale dobrze by było
gdyby panie się dobrze przestraszyły i żeby następnym razem miały lepsze
baczenie na dzieci.

[jackass_1]

Czytam wątek i zadaję sobie pytanie - skoro panie nie są w stanie upilnować
dzieci, to po jakiego diabła w każdym ogródku przedszkolnym są drabinki?
Dreszcz mnie przechodzi, kiedy widzę mojego 3-letniego syna wychodzacego z
paniami w przedszkolu do ogródka. Sama boję sie mu pozwalać wchodzić na
drabinki na placu zabaw, mimo że układ jest wtedy 1 do 1, a nie 1 pani i 25
dzieci...

Ktoś powie, że i w łyżce zupy można utonąć, ale czy naprawdę nikt nie myśli o
bezpieczeństwie dzieci instalując w ogródkach drabinki o wysokości 2,5 m tak
jak to ma miejsce w naszym przedszkolu??? Widziałam jednak rozwiązania
zastosowane w ogródku żłobkowym, atrakcyjnym dla dzieci i pełnym zabawek,
jednak poprzedzielanym w taki sposób, aby mozna było podczas zabawy ograniczyć
obszar, w którym porusza się dana grupa (obszar możliwy do kontrolowania przez
panie). A zabawki dawały dzieciakom mnóstwo radochy przy minimalnym ryzyku
powaznych urazów.

Aha, Pata, nie zostawiaj tak tego. Dyrekcja musi o tym wiedzieć i panie
również, że nie zyczysz sobie takich sytuacji. Kiedyś na moich oczach, gdy
szłam odebrac syna ze żłobka, o mały włos nie doszło by do tragedii. Dzieci
bawiły się daleko od pań, na wzniesieniu, przy betonowym murze z jednej strony
i ostrych krzakach z drugiej. Starsze dziecko przewróciło syna prosto w krzaki
i niewiele brakowało, a uderzyłby głową w beton. Panie siedziały na ławeczce i
konferowały rozkosznie. Nawet nie zauważyły, co się stało.
Jak tylko weszłam, opowiedziałam jednej z nich, co widziałam i zapowiedziałam,
że nie dopuszczę, żeby taka sytuacja się powtórzyła. Następnego dnia byłam u p.
kierownik, której wyłuszczyłam dokładnie, co myślę na temat pań organizujacych
sobie kółko wzajemnej adoracji w ogródku i niezwracających uwagi na dzieci.
Także i o tym, jakie działania podjęłabym, gdyby rzeczywiście stało się
nieszczęście. Pani kierownik, sensowna kobitka, coś widocznie zrobiła, bo panie
zmieniły zachowanie i takie sytuacje się więcej nie powtórzyły.

Nie musisz od razu straszyć sądem i prawnikami, ale daj wyraźnie do
zrozumienia, czego oczekujesz od pań i dlaczego uważasz, że nie dopełniły
swoich obowiązków. Dobry dyrektor na pewno zareaguje odpowiednio. Jeśli jednak
przyjmie stanowisko "nic się przecież nie stało", "pani ma prawo nie
widzieć", "nie jej wina, że dziecko sobie zrobiło krzywdę" itp., wtedy zabieraj
stamtąd syna czym prędzej i idź z tym wyżej - może do kuratorium?

[roman.gawron]

jackass_1 napisał:

> Panie siedziały na ławeczce i konferowały rozkosznie.

Czemu zakładasz, że tu było podobnie, skoro Pata o niczym takim nie pisała?

[jackass_1]

Romanie, nie zakładam. Opisałam swój przypadek, którego byłam naocznym
świadkiem. Nie wiemy, jak w rzeczywistości wyglądała sytuacja. Wydaje mi się
jednak, że jeśli pani nie była w stanie upilnować dzieci (np. nie pozwolić im
na zabawę na drabinkach), to albo zadziałał element rozpraszajacy (inne dzieci,
pogawędka z koleżanką), albo po prostu pań było za mało.

Jeśli za mało, to jest kilka sposobów rozwiązania problemu - mozna spróbować na
ogródek wysłać jeszcze jedną panią np. z innej grupy (która własnie ma zajęcia
w sali i nie potrzebuje trzech pań na raz - zawsze jest taka, która mogłaby
pomóc), albo chocby ograniczyć przestrzeń, na której bawia się dzieci, tak żeby
pani miała wszystkie na oku. Na pogawędki natomiast nie poradzimy inaczej, jak
tylko przez interwencję u dyrekcji.

Nie wydaję wyroku skazującego na panią przedszkolankę, ale widzę tu rozwiązania
zarówno "systemowe", jak i "dyscyplinarne".

[roman.gawron]

I z tak sformułowanymi propozycjami rozwiązań się w pełni zgadzam