za ciche dzieci?

[fugitive]

byliśmy niedawno na urodzinach mojej córeczki w przedszkolu ( obchodzi się
tam urodziny każdego dziecka uroczyście)była też babcia dziecka, i dzisiaj
wysłuchałam komentarzy babci na temat przedszkola i uroczystości. Babcia była
zszokowana, że dzieci w czasie słuchania bajki były bardzo cicho, że w czasie
poczęstunku nie rozmawiały ( taki tam zwyczaj, je się w ciszy), że nie
krzyczały, że na spacer wychcodziły parami w ciszy, a nie jak w przedszkolu
drugiego wnuka, nie wybiegały do ogródka krzycząc i przepychając się. O tuż
babcia uznała, że zachowania tych dzieci są tłumione, że to nie jest
normalne, że w przedszkolu widać panuje jakiś terror ( szczególnie mocno
zaszokowało ją jak pani uciszając dzieci przed bajką zamiast wołać "cichO"
pokazała niewidzialny kluczyk i powiedziała teraz zamykamy buźki i chowamy
kluczyk, i dzieci za nią powtórzyły gest zamykania kluczykiem i ucichły-
babcia uznała to za terror), że to jak w klasztorze nie normalne, bo
normalnie to dzieci w przedszkolach krzyczą i raczej cicho nie są. No i że
takie wycieszanie prowadzi do tego że moje dziecko sobie w życiu nie poradzi,
bo normalne życie tak nie wygląda. Co sądzicie na ten temat? Faktycznie
nienormalne to?

[mimka21]

No, dziwne to troche. Jeszcze sluchanie bajek, czy cisza podczas lezakowania, czy jakiejs czynnosci
wymagajacej skupienia, ale jedzenie? Czy jest jakis powod, dla ktorego przy stole sie nie rozmawia? Bo
mnie sie wydaje, ze spozywanie w ciszy posilku jest po prostu... niekulturalne.

[fugitive]

nie rozmawiają podczas jedzenia bo tak jest zdrowiej, dzieci skupiają sie na
jedzeniu, tak twierdza przynajmniej spece od zdrowego żywienia,

[mtsp]

Napisz, proszę, czy to jest tzw. normalne przedszkole, czy może stosujące jakąś
określoną metodę wychowawczą (waldorfskie?). W takim zwykłym przedszkolu taka
cisza jest rzeczywiście trudna do osiągnięcia (może podczas ciekawych zajęć, ale
też tylko przez chwilę, bo trudno skupić takie maluchy na dłużej). Jedzenie w
ciszy pewnie jest zdrowe, ale czy aby napewno takie dzieci jedząc w ciszy czują
się swobodnie?...

[fugitive]

prawde mówiąc byliśmy tam tylko podczas gdy dzieci jadły ciasto, więc trwało to
chwilę, nie wydawały mi się tym jakoś skrepowan,ograniczone, raczej zajete
smacznym ciastem,znacie ten moment gdy na stół podają coś smacznego wszyscy
wtedy milkną i jedzą nie wiem jak to wygląda przy dłuższym posiłku

[mimka21]

No a jesli ciasto smakuje, to nikt nie powie:
Ale pyszne ciasto! ?
Bleeee, nie chce galaretki!
Ciociu jeszcze, jeszcze?
A w domu tez nie nalezy mowic przy stole? Przeciez to absurd! Wlasnie przy stole, kiedy jest pyszne
jedzenie, mila atmosfera, no, to wlasnie jest idealny moment na rozmowe! Stol i jedzenie nie pelnia juz
od dawna funkcji wylacznie >>zywieniowych<<. Przeciez my Polacy wiemy o tym najlepiej - kazde
wieksze zgromadzenie rodzinne rozgrywa sie przy stole: swieta, imprezy rodzinne, imieniny itd. Goscie
siadaja, jedza i to wlasnie rozmowa nadaje takim spotkaniom sens i urok. Ludzie nie spotykaja sie zeby
wspolnie jesc, tylko wspolny posilek, to okazja do rozmowy!
Mnie milczenie przy stole kojarzy sie wylacznie z sytuacjami przykrymi: cos sie stalo, nikt nie wie co
powiedziec, potrawa na stole jest niezjadliwa i skrepowani goscie jedza i milcza, coby gospodyni nie
urazic i czym predzej przejsc do deseru

[mtsp]

Absolutnie się z Tobą zgadzam. I jeśli chodzi o dzieci i w przypadku spotkań
dorosłych. Myślę, że takie zachowanie tamtych dzieci świadczy o jakiejś
szczególnej metodzie stosowanej w przedszkolu - stąd moje wcześniejsze pytanie.

[agam17]

tez tak uwazam! mysle ze to wygodne nauczyc dzieci milczenia i w pewnych
sytuacjach jest to nawet potrzebne - np przy czytaniu, ale nie sadze zeby
milczenie przy jedzeniu bylo normalne. dziecie powinny miec mozliwosc
powiedzenia, wykrzyczenia lub okazania swoich emocji. jesli nie teraz kiedy sa
dziecmi to kiedy?!

[fugitive]

no i dyskusja zmianiła sie w dyskuje o manierach przy stole, co do wykrzyczenia
emocji o jak najbardziej ale chyba nie przy stole nie?
jeśli chodzi o to co napisały dziewczyny o rozmowach przy stole to ja widze tak
1. współczesna dietetyka mówi o tym, że generalnie dobrze jest spożywać posiłki
w ciszy
2. wiadomo że jak rodzina się spotka przy stole a tym bardziej na przyjęciu to
nikt nie będzie milczał bo to by było bez sensu, choć moze to zależy od kultury
bo np. w wielu Niemieckich domach kultywuje się zjedzenie posiłku w ciszy a
rozmowy przy kawie po, ale ja się zgadzam, że wartością wyższą jest kontakt ze
soba rodziny, która spotkała się może pierwszy raz po całym dniu, o przyjęciach
oczywiście nie wspomnę, więc w tym przypadku zasada nr 1 jest wykluczna
3 natomiast co innego jak dla mnie jest grupa przedszkolne, dzieciaki własnie
skończyły razem zabawę, były razem na spacerze,razem myły rączki itp. i cały
czas rozmawiały i teraz siadają przy stole i ja uważam że jak najbardziej mogą
z pożytkiem dla zdrowia właśnie skupić się tylko na posiłku przez te 10 minut
jeśc w ciszy
Ale jak powiedziałm nie chciałabym żeby to była dyskusja o manierach przy
stole, ale napiszcie mi może też o wyjściach na spacer czy faktycznie to
dziwne że dzieci wychodza parami a nie biegną z krzykiem, czy ta mimika z
kluczykiem wygląda na terror,czy to dziwne, że dzieci bawiąc się nie krzyczą?
aha faktycznie nie jest to państwowe przedszkole,ale nie będe pisać jakie bo
zaraz dyskusja zamiast w interesująca mnie stronę pójdzie w kierunku wyższości
świąt bożego narodzenia nad wielkanocnymi

[mimka21]

A ja ciagle o tym stole: Moj maz jest Niemcem, mieszkamy (jeszcze) w Niemczech i po prostu nie
spotkalam sie jak dotad z taka sytuacja, ze spozywa sie obiad w milczeniu Owszem, spotkalam sie z
tym, ze w roznych domach przed i po posilkami ma miejsce pewien rodzaj dziekczynienia-modlitwy,
ale to wlasciwie wszystko. A teraz z ta cisza - ja nie wiem, czy jest to wynik metod wychowawczych
(np. dzieci sa tak pozytywnie stymulowane, maja b. kreatywne zabawy itd. ze wrzeszczec zapominaja),
czy po prostu wynik zakazow i terroru - tu odpowiedzi moze ci udzielic tylko twoja corka. Lubi
przedszkole, czy nie lubi? Teskni za Paniami, czy nie? Probuje przeniesc zasady obowiazujace w
przedszkolu na teren rodzinny, czy wrecz przeciwnie, wzdraga sie przed tym? Jest zadowolona, czy jej
zachowania budza twoj niepokoj? pozdrawiam, acha - ten gest z kluczykiem - moze i
niekonwencjonalny, ale skoro skutkuje, to uwazam ze jest lepszy, niz wydzieranie sie << CISZA!!!!!
<<

[fugitive]

dzięki za odpowiedż
o tych Niemczech opowiadał mi ktoś, a potem czytałam jeszcze jako przykład w
książce ojca Klimuszko o medycynie naturalnej, więc napisałam ,że w niektórych
domach a nie wszystkich, więc Twój mąż będąc w Niemczech nie musiał się sptkac
z tymi niektórymi
moja córa b lubi przedszkole, zwyczaje do nas przenosi typu każe mi
śpiewać "sprzątamy sprzątamy" jak ma sprzątać swoje zabawki bo /Panie tak
sprzatają, osobiście wydaje mi się że terrorem wśród małych dzieci można
wywołać skutek odwrotny od wyciszenia czyli nerwowość i strach, bo bojące się
dzieci raczej łatwo płaczą i trudno je opanować. Bardziej zastanowił mnie inny
fakt, bo zawsze wydawało mi się że krzyczące dzieci to takie nad którymi
straciło się kontrolę ( mówie w odniesieniu do grupy a nie indywidualnych
przypadków), a wyciszenie wewnętrzne dziecka to zaleta a nie wada, a babcia mi
z grubej rury, że dziecko sobie w życiu nie poradzi bo w życiu trzeba być
twardym. i inne dzieci w przedszkolach tego się uczą. Faktycznie uczą się?

[mtsp]

Sama przeanalizuj sytuację, bo to Ty przy tym byłaś. Piszesz,że dzieci wszystko
robiły W CISZY. Zastanów się,czy to była taka naturalna cisza grzecznych dzieci,
czy też absolutne milczenie, bo Pani kazała. Pamiętaj też, że dzieci były
speszone obecnością obcych ludzi, a wtedy są grzeczniejsze, bo mniej pewnie się
czują. To,że dzieci nie KRZYCZĄ i nie przepychają się, to nie może być zarzut
wobec nich, ani wobec ich opiekunek.

[fugitive]

e nie , nie napisałm, że wszystko robiły w ciszy, napisałam, że w ciszy
słuchały bajki i jak trwała główna urozystść składania życzeń dziecku,jadły
ciasto i potem w parach wychodziły na spacer,ja byłam tam krótko,babcia też,
jak weszliśmy dzieci siedziały w kółko i oczywiście jakiś hałas był, nie
wrzask, to wtedy Pani uciszała ich tym kluczykiem, potem przy siadaniu do
stołów i za nim pokrojono ciasto oczywiście dzieci rozmawiały ze sobą normalnie
i jakies zamieszanie było, po jedzeniu była zabawa z tańczeniem, no to
wszystkie tańczyły i śpiewały, potem się żegnaliśmy i dzieciaki szykowały się
na spacer no też oczywiście rozmawiały, ale nie było wrzasków.Mnie się wszystko
podobało, w życiu bym samodzielnie nie wpadła na ten terror, post wysmarowałm
po rozmowie z babcią dziecka,bo byłam zdziwiona jej reakcją na te zdarzenie

[mallard]

fugitive napisała:

a wyciszenie wewnętrzne dziecka to zaleta a nie wada, a babcia mi
> z grubej rury, że dziecko sobie w życiu nie poradzi bo w życiu trzeba być
> twardym. i inne dzieci w przedszkolach tego się uczą. Faktycznie uczą się?

Mam takiego sasiada, co jak ma coś do kogoś, to zamiast normalnie mówić,
rozwala japę jak nie przymierzając pawian! Pewnie był w dobrym przedszkolu...
(przynajmniej według babci ).

Pozdrawiam.

[agam17]

to nie tak ze to dyskusja o manierach przy stole - po prostu ta sytuacja jest
najbardziej"przykladowa".
osobiscie gest z kluczykiem bardzo mi sie podoba
ale tak jak napisala ktoras/ys poprzednia to ty musisz oceniec czy ta cisza
byla naturalna. to nie opt to chodzi aby dzieci wrzeszczaly albo byly glosne,
tylko dzieci zazwyczaj sa bardziej emocjonalnie " na wierzchu"i trudniej im
utrzymac milczenie, zwlaszcza jesli jest ich kilkoro w grupie.
nie widze nic zlego w zadnym z zachowan opisanych przez ciebie z osobna.
pytanie czy cala ta sytuacja jest naturalna.
to co przychodzi mi do glowy to - wez jeden lub dwa dni urlopu - popros bys
mogla byc obecna podczas normalnych zajec w przedszkolu - niekoniecznie na
sali - i poobserwuj jak sie to odbywa. uwazam ze jesli wyjasnisz cala sytuacje
to zaden dyrektor nie odmowi ci pomocy w tym zakresie - bo przeciez nie ma nic
do ukrycia, prawda?
a sama nie odpowiedzialas na nasze pytanie - czy to jest zwykle przedszkole,
pryw czy publiczne, profilowane..?

[fugitive]

opowiedziałam kilka postów wyżej pozdr

[magliano]

Widocznie wybralas b dobre przedszkole dla Twojej Coreczki, przedszkole jakich
coraz niestety mniej. W koncu placowka taka jak przedszkole ma za zadanie
uczenie m.in. dobrych manier, prawda?
Rozmowy podczas posilkow (dzieci, ktore jeszcze nie wiedza dokladnie jak sie
nalezy zachowac) maja szanse (i wiem, ze tak niestety czesto bywa) przeistoczyc
sie w zywa dyskusje polaczana z ruchem (czyli nie siedzenie na krzeselku, ale
stanie obok czy tez na krzesle), to z kolei owocuje chodzeniem z jedzeniem w
raczce wokol stolika, potem po sali, potem zostawianiem kanapek na szafkach z
zabawkami... Ostatecznie kiedy prosisz, by wszyscy usiedli do stolika przy
podwieczorku, dzieci szeroko otwieraja oczy i zwyczajnie sie buntuja.
Przyzwyczajone bowiem do "niehamowania" (czyt. robienia co im sie podoba)
zachowuja sie jak - przepraszam - dzieci z buszu. Dotyczy to nie tylko
jedzenia. Czesto w takich placowkach dzieci nie umieja stanac w kole, usiasc w
okregu, stanac w parach, wysluchac polecenia, rozmawiac (krzycza jeden przez
drugiego, nie podnasza do gory raczek gdy chca wejsc w dyskusje), sprzatac po
sobie zabawek, szanowac jeden drugiego, pomagac sobie nawzajem, ... Jaki wiec
efekt przynosi praca dydaktyczna w takich warunkach? A to przeciez wazny aspekt
zycia przedszkolaka ...
Zdroworozsadkowo wiec - "hamowac" czy po prostu uczyc zwyklych rzeczy? Poza tym
takie sztuczki jak opisany numer z kluczykiem - dzieci to wprost uwielbiaja!!!
Taka forma dawania komunikatow jest i latwiejsza i bardziej intrygujaca i
weselsza i - z doswiadczenia wiem - bardziej skuteczna. Tym bardziej wiec
gratuluje wychowawczyni (i pomyslowosci i wrazliwosci), to bowiem dowod na to,
ze naprawde rozumie dzieci.
Zawsze mozesz pojsc na te zajecia ... ocenisz sama
Trzymam kciuki

[anisr]

Ucze w kilku przedszkolach i mam córke przedszkolaka.Z obserwacji moich wynika
że na ciszy włąsciwie wszystkim paniom zależy-cięzko jest pracowac w wielkim
wrzasku , a u to nie trudno przy 25 dzieci.Różnice sa jedynie w sposobie
egzekwowania spokoju-częśc nauczycielek "drze" sie Ciiiiicho!!!!-co jest
kompletnie nieskuteczne-i dzieci nic z tego sobie nie robią.Częśc natomiast
stosuje "magiczne" sposoby jak ten z kluczykiem....to działa a dla dzieci jest
tez forma zabawy.Jak np zabawa wkróla ciszyJa na przykład stosuję cos
takiego-ble, ble,ble ble....wrzeszczymy i klaszczemy...-silence!Paluszki na
buzię,cisza i dzieci zadowolone z zabawy sa, a wszystkim jest przyjemniej...

[aniko16]

Ja, podobnie jak babcia wolę widok dzieci swobodnie rozmawiających, nawet
krzyczących i przepychających się niż przesadnie wyciszonych. Z opisu
rzeczywiście wygląda, że naturalne zachowania dzieci są tłumione co oczywiście
przekłada się na zbytnie skrępowanie i hamowanie emocji. Niestety w moim
przedszkolu jest podobnie. Piszę 'niestety' bo moje dziecko akurat umie się
skupić i wyciszyć i żadne specjalne praktyki nie są konieczne. Może nasze
dzieci są w tym samym przedszkolu? Napisz na priva. Na przyjęciu urodzinowym w
sali zabaw opiekun gości stwierdził, że chyba jeszcze nie miał pod opieką tak
grzecznych dzieci - zaproszone zostały głównie dzieci z przedszkola. Na
szczęście synek nie ma kłopotów z wyrażaniem i nazywaniem emocji, łatwo
nawiązuje kontakty i jest b.towarzyski. W każdym razie w domu zapewniamy mu
dużo swobody i wpływ na wiele deczji jego dotyczących, więc mam nadzieję, że
równoważymy rygor przedszkolny. Gest z kluczem zamykającym buzie jest
beznadziejny, podobny do grożenia palcem. Dzieci powinno traktować się
normalnie i normalnie wydawać polecenia. Jeżeli ma być cisza i spokój to
powinno sie to wyartykułować słownie. Nawet podniesionym głosem. Lepsze to niż
uczenie reakcji na głupkowate gesty.

[fugitive]

jeśli byłoby to samo przedszkloe to po opisie chyba byś się zorientowała,
dzięki za post, pozwolił spojrzec mi na sprawę z zupełnie innego punktu
widzenia, a możesz napisać jakimi metodami wprowadzany jest w twoim przedszkolu
ten "terror", i jeszcze zastanawia mnie ta historia z urodzinami, czy wg Ciebie
dzieci na tych urodzinach opisanych przez Ciebie były zbyt grzeczne? czyli
nauczono ich tak bardzo tłumić uczucia? a może dobrze je wychowano? jak długo
te dzieci chodza do przedszkola?