zaczynamy przygodę z przedszkolem:-)

[silvik]

Witam
Mam do Was pytanie.
Od września moje dziecko (trzylatek)zaczyna chodzić do przedszkola. W związku
z tym mam pytanie. Czy lepiej na początku prowadzić dziecko tylko na kilka
godzin, czy od razu lepiej na pobyt całodzienny?
Mam wątpliwości, bo słyszałam różne opinie...a jak to było u Was, jak w ogóle
dziecko przystosowało się do nowego miejsca?...
Będę wdzięczna za każdą odpowiedź.

[anetina]

napiszę ci, jak będzie w naszym przypadku
ze względu na to, że pracuję, Mały będzie spędzał w przedszkolu od razu 8
godzin i 15 minut (dokładnie)
będzie chodził na 7 do 15
chyba że nie będzie chciał, będzie telefon od jego wychowawczyni, babcia będzie
go odbierać wcześniej
ale nie chcę tak robić

[koci]

Wg mnie koniecznie wprowadzaj go powoli! Najpierw bądź z nim, potem zostawiaj
go na godzinkę - dwie. Dla takiego małego dziecka 8 godzin to wieczność! Dle
mnie to okrutne "rzucać od razu na głęboką wodę", można dziecku zafundować
awersję do przedszkola na dzień dobry.

[anetina]

gdyby tak wszyscy rodzice robili, przedszkola byłyby puste
a nie są

[koci]

Może patrzę z własnej perspektywy, ale jak ma się dziecko, które właściwie
spędza czas tylko z mamą, tatą i babcią, nigdy nie zostawało nawet na 5 minut z
nikim obcym i nagle miałabym je zostawić na 8 godzin w przedszkolu, zupełnie
obcym miejscu, wśród obcych ludzi to po prostu sobie tego niewyobrażam.

[anetina]

może i masz rację
to wszystko zależy od dziecka

Mały przebywa obecnie w domu z babcią
ale nie ma problemu, aby z kimś innym zostać
ma w otoczeniu dzieci
bez żadnych problemów siedzi np. u kolegi sąsiada

chodził na angielski
radzi sobie na placu zabaw

nie ma więc problemu, abym zostawiła Małego na cały czas


w moim przypadku Mały ma kontakt ze "światem"
zna przedszkole

a 8 godzin dziecku zleci przy innych dzieciach szybko
nawet dziecko do domu nie będzie chciało iść

a poza tym, jakby tyle matek było z dziećmi w przedszkolu, to nie wyobrażam
sobie tego

[carmela1]

Tez jestem za tym, aby dziecko stopniowo przygotowac do calego, dlugiego dnia w
przedszkolu, najlepiej na poczatku z bliska osoba, z ktora bedzie sie dziecko
bezpiecznie czulo. Niektore przedszkola(prywatne) prowadza zajecia adaptacyjne
2-3 razy w tygodniu po kilka godzin (np. KLUB Malucha w Ursusie, W-wa).
Bardzo wazne wedlug mnie jest rowniez aby psychicznie dziecko przygotowac do
pojscia do przedszkola.Nasza Julka (niecale 3 latka) tupala nozkami w
oczekiwaniu na ten dzien, bo wiedziala ze sa tam fajne ciocie, kolezanaki, nowe
zabawki. Efekt byl taki, ze w pierwszych dniach zajec adapt. plakala kiedy
wychodzila z przedszkola.Caly czas (5 miesiac) chodzi z radoscia i ciekawoscia.

[anetina]

carmela1 napisała:

> Tez jestem za tym, aby dziecko stopniowo przygotowac do calego, dlugiego dnia
w
>
> przedszkolu, najlepiej na poczatku z bliska osoba, z ktora bedzie sie dziecko
> bezpiecznie czulo.


widzisz
nie ma fizycznej możliwośći, aby każde dziecko z ponad 20 osobowej grupy
przyszło na salę z kimś z rodziców, dziadków itp.

[koci]

Oczywiście, że jest taka możliwość. Przedszkole, do którego zapisałam moje
dziecko 2 ostatnie tygodnie sierpnia to bezpłatne dni adaptacyjne. Rodzice mogą
przychodzić z dziećmi, być z nimi i stopniowo "znikać" na trochę (płaci się
tylko za posiłki, jeśli dziecko będzie z nich korzystało). Uważam, że to super
sprawa i dlatego wybrałam to, a nie inne przedszkole. Więc nie piszcie, że jest
niemożliwe, żeby 20-tu rodziców siedziało z dziećmi w przedszkolu. Po pierwsze
na pewno nie wszyscy rodzice zechcą skorzystać z dni adaptacyjnych, a poza tym
są one organizowane w okresie wakacyjnym, gdzie jest ogólnie mniej dzieci w
przedszkolu.

[anetina]

u nas przedszkole w sierpniu jest nieczynne
a pytanie : ile rodziców będzie chodziło na takie zajęcia ?
5 ? góra 10 ? prawda !?


więc i tak wszyscy by chcieli siedzieć z dziećmi we wrześniu !?

[koci]

Rzeczywiście, chyba w większości przedszkoli publicznych nie ma możliwości
zorganizowania takich grup adaptacyjnych, bo one po prostu są w sierniu
zamknięte. Ja akurat mówię o przedszkolu prywatnym, a te mają trochę inne
podejście do klienta, no i pracują w wakacje. Myślę, że każdy rodzic, który ma
taką możliwość będzie chciał skorzystać z dni adaptacyjnych i zrobi to w
sierpniu, bo wtedy za nie nie płaci. Od września płaci się za przedszkole i
chyba niewielu będzie wolało wtedy przychodzić "na godzinkę lub dwie" (więc i
tak potrzebny jest urlop).

[judytak]

koci napisała:

> Wg mnie koniecznie wprowadzaj go powoli! Najpierw bądź z nim, potem zostawiaj
> go na godzinkę - dwie. Dla takiego małego dziecka 8 godzin to wieczność! Dle
> mnie to okrutne "rzucać od razu na głęboką wodę", można dziecku zafundować
> awersję do przedszkola na dzień dobry.

pewnie zależy od dziecka, i pewnie też od mamy, bo
według mnie jest dokładnie odwrotnie
okrutne dla dziecka jest brak stabilizacji, to, że nie może sie przyzwyczaić do
tego, jak to jest z tym przedszkolem, bo ciągle wszystko się zmienia
jest się z mamą, potem bez, idzie się do domu po godzinie, potem po obiedzie, a
potem się okazuje, że jeszcze trzeba tam spać...
no i "jak wczoraj mogłaś mnie odebrać po sniadaniu, to dzisiaj dlaczego nie?"

ja od początku dokłanie tłumaczyłam kazdemu z moich trojga dzieci, że w
przedszkolu są dzieci z panią, a nie z rodzicami, że idą do domu po
podwieczorku, więc trzeba było raz jedyny się upewnić, że naprawdę tak jest...

z trójki dwoje szło do przedszkola śpiewająco, jedno urządzało krótkie poranne
protesty przez pierwsze dwa tygodnie (na początku pierwszego roku protesty były
głośne, na początku drugiego roku już tylko słowne przekomarzanki)

pozdrawiam
Judyta

[wana]

Moja Ula od razu podzłą na 8 godzin - miała 3 latka i 2 tygodnie. Poszła, bo
chciała, a jaki był płacz przy odbieraniu!!! Myślę, że to zależy od dziecka,
nie ma reguły. Julenio będzie mmiał we wrześniu 2,9 i zobaczymy, jak to będzie.
Pozdrawiam
wana

[zosia225]

Mój mąż specjalnie wziął urlop aby siedzieć przez pierwsze dni z młodym w
przedszkolu. Jednak panie odradziły, efekt był taki, że mały popłakał przy
zostawaniu 3 dni a potem był spokój.Warto zasiegnąć opinii wychowawczyni z
przedszkola, w końcu mają jakieś doświadczenie w tych sprawach.

[silvik]

Dzięki Dziewczyny za odpowiedzi.
"Warto zasiegnąć opinii wychowawczyni z przedszkola, w końcu mają jakieś
doświadczenie w tych sprawach"- bardzo dobry pomysł
W sierpniu są "Drzwi otwarte" dla nowych przedszkolaków, wtedy można
porozmawiać z wychowawczynią.
Szczerze mówiąc boję się trochę jak to wszystko będzie wyglądało...jak mój syn
będzie się czuł w nowym miejscu...
To przedszkole organizowało już drzwi otwarte wcześniej, był nawet jakiś piknik
dla tych maluchów..., dzieci mogły zapoznać się z przedszkolem, ale zawsze
gdzieś w zasięgu wzroku w takim miejscu była mama...
Na co dzień jest z babcią (oboje z mężem pracujemy) i to ona ewentualnie
mogłaby odbierać go wcześniej z przedszkola.

[weronikarb]

Ja się strasznie boję września i czasu gdy pójdzie mały do przedszkola.
Strasznie boi sie obcych - dlaczego niemam pojęcia.
Wzięłam tydzień urlopu i zdam sie na przedszkolanki.
Teraz małyemu już opowiadam o przedszkolu - jak narazie podoba mu sie, ale z
mamą

Brrrrrrrrrr mam stracha jak niewiem

[koci]

Moja córcia też boi się obcych, to naturalne i ja się tym specjalnie nie
przejmuję. Przejdzie jej to prędzej czy później. Ale wiem, że między innymi
dlatego, muszę z nią postępować bardzo delikatnie tzn. dać jej dużo czasu na
oswojenie się, nic na siłę. Myślę, że musisz tak samo powoli wprowadzać synka
do przedszkola i jeśli tydzień nie wystarczy to wziąć urlop na kolejny (jeśli
to możliwe). Kierowniczka przedszkola, z którą sobie tak szczerze pogadałyśmy
powiedziała, że z jej doświadczenia adaptacja dzieci (2-3 latków, bo o takim
wieku mówiłyśmy) trwa ok miesiąca niestety, a zdarzają się wypadki, że dłużej.
Oczywiście każde dziecko reaguje inaczej, ale średnio większość maluchów
dopiero po miesiącu czuje się "bezpiecznie" zostając w przedszkolu. Dlatego
panie przedszkolanki mają już opracowane metody "odbierania" dzieci, a i
rodzice zostają odpowiednio przeszkoleni, jak się zachowywać zostawiając
dziecko, co oszczędza łez i dzieciom i mamom

[karanissa]

My juz niby mamy zaprawe przed przedszkolem w postaci zloba, ale i tak uwazam, ze bedzie to dla synka troche stresujaca sytuacja, dlatego tez moj gry-plan jest taki:

- bylismy juz na dwoch spotkaniach integracyjnych (bylo bardzo duzo dzieciakow),
- katujemy ksiazeczki o przedszkolu (Misie Bazyleta i jakis Kamyczek)
- do znudzenia powtarzam, ze od wrzesnia bedzie chodzil do przedszkola i tam bedzie podobnie jak w zlobku, tylko inna ciocia i inne dzieciaki itd.
- przez pierwsze kilka dni wrzesnia bede odbierac po obiedzie, a przed lezakowaniem.
- juz zostala zakupiona posciel przedszkolna razem z pizamka, razem wybieralismy!

I tyle - jak na razie synek wciaz sie pyta "a kiedy pojdziemy do psieckolaaaaa?", wiec raczej checi i ochota jest. Na spotkaniach mu sie spodobalo wiec wierze, ze bedzie ok.

[beat3]

Opowiem Ci jak było z moją Nataszą. MUSIAŁAM ją posłać do przedszkola w połowie
roku (od lutego), nie było miejsca w jej grupie wiekowej więc wyladowała w
średniakach. Ma opóznioną mowę, nie znała piosenek, wierszyków i tańców których
dzieci uczyły się od września. Bałam się strasznie. Obydwoje z mężem wzięlismy
wolne żeby "jakbyco" ją szybko zabrać. Łzy mi się kręciły przez cały tydzień
poprzedzający pierwszy dzień w przedszkolu (jak da radę w kibelku, jak będzie
jadła - karmiłam ją do końca A zaznaczę, że nie zostawała nigdy z niki poza
mną i moim meżem - nawet z babcią.

I wiesz co? Jak wpadła do sali, zawahała się czy pobiec do dzieci czy do
zabawek, wybrała dzieci. Jak chciałam się z nią pożegnać odwróciła się tylko i
zrobiła papa.

Odebraliśmy ją po 5 godz. tego samego dnia poprosiła żeby przychodzić po nią
pooźniej.

Siedzi 8h potem następne 1.5h siedzimy z nią razem - wychodzimy o 17 jak
zamykają przedszkole.

Teraz jest w dyżurnym dajlej mi nie wierzy , że je zamykają na weekendy...

Nie booj się jesteśmy zwierzetami stadnymi

[aniau1]

Rzeczywiście oswajanie się z przedszkolem każde dziecko przeżywa inaczej. Ze
swojej strony odradzałabym w przypadku maluszków zostawianie dziecka w
pierwszych tygodniach na zbyt dużą ilość godzin. Stopniowe wprowadzanie w świat
przedszkola i jego zasad jest najlepszym rozwiązaniem (3-4 godziny na początek).
Wiele razy obserwowałam małe dzieci, które były rzucane na głęboką wodę na 8
godzin i więcej (często rodzice nie mają innego wyjścia . Jest to trudna
sytuacja dla większości maluszków i ich rodziców. Po pierwszych ekscytacjach
nowymi zabawkami i dziećmi pojawia się zagubienie i zmęczenie, płacz. Dziecko
pozostające zbyt długo w przedszkolu nie odczuwa już raczej radości bycia z
dziećmi tylko z niecierpliwością oczekuje przyjścia kogoś bliskiego (pyta co 10
minut o przyjście mamy, czeka przy oknie popłakując, nie chce włączać się do
zabawy). Dziecko gotowe do pozostawania na dłużej samo to zasygnalizuje, wtedy
warto przedłużyć zabawę w przedszkolu na czas pobytu rodzica w pracy.
I jeszcze kilka słów o żegnaniu dziecka. Z dzieckiem trzeba się pożegnać, to nie
ulega wątpliwości. Rodzice mają kilka metod żegnania dzieci:
1. Uciekam ukradkiem, może nie zauważy (skutek: tragiczny płacz i poczucie
opuszczenia)
2. Żegnam się z dzieckiem pięć razy. Czasami jeszcze wchodzę do sali i patrzę
czy dziecko nie płacze (skutek opłakany: dziecko wyczuwa, że może się coś
niedobrego wydarzyć w przedszkolu i wcale tam nie jest miło i wesoło, jak
wcześniej rodzice zapewniali. Płacz i ucieczka w stronę drzwi za rodzicem)
3. Żegnam się w pośpiechu. Proszę wychowawcę o rozebranie dziecka i biegnę w
stronę drzwi, często zapominając nawet pomachać (skutek podobny)
4. Żegnam się ciepło z dzieckiem bez pośpiechu ale zdecydowanie(buziak,
przytulenie)Mówię kiedy przyjdę (konkretnie po obiedzie, przed podwieczorkiem
itp.) i wychodzę. Dotrzymanie słowa jest niezwykle ważne.
Proszę uwierzyć, że najlepiej dzieci znoszą pożegnanie ostatnie. Dziecko też
płacze, jest smutne (trwa to dosłownie kilka minut), ale po chwili włącza się do
zabawy z dziećmi.
Rozstania są zawsze trudne ale odnoszę czasami wrażenie, że to rodzic nie jest
gotowy na rozstanie z dzieckiem (strach rodzica i jego obawy robią swoje)
Dlatego tak ważne jest poznanie wcześniej wychowawcy dziecka i nabranie do niego
zaufania. Wtedy jesteśmy pewni, że nawet w kryzysowych sytuacjach możesz na
niego liczyć a nasze dziecko jest w dobrych rękach.
Pozdrawiam!

[koci]

Aniu, dzięki za rady! Tak właśnie zamierzam robić, a jak to będzie w praktyce,
to zobaczymy.