jak zareagowac?

[lillam]

Dzisiaj córka (2 lata 8 m-cy) poszła do przedszkola, w końcu, po 3
tygodniach chorowania. No i opowiada mi jak dziś było, co robiła i w
pewnym momencie mówi, że płakała, bo jedna dziewczynka ją ugryzła...
Jak to ugryzła, gdzie, co?
Patrzę, a na plecach pomiędzy łopatkami dwa filetowe półksiężyce!
Szok, pytam córkę, czy pani to widziała i co powiedziała, ale nie
mogę się z nią dogadać jak się ta sytuacja zakończyła. Wiem, że
panie są tylko dwie, dzieci dużo i ciężko zapanować nad gromadką,
ale skoro ma taki siniak, to ta druga dyiewczynka musiała córce
trochę na tych plecach wisieć i na pewno było przy tym dużo płaczu,
bo siniaki są naprawde okropne...
Nie chce uczyć dziecka, że ma w takich sytuacjach lecieć do pani i
skarżyć na dzieci, ale nie chce tego tak zostawić, bo albo córka
nauczy się zachowań agresywnych, albo będzie obrywać od
agresorów .... Jak zareagowałybyście na takie zdarzenie?
Dodam, że córka nie gryzie, nie bije, nie pluje, jakoś udawało mi
się w porę reagować i wyplenić zachowania agresywne.

[dorotamakota1]

Super, że udało ci się stłumić agresję w twoim dziecku.
Mało jest (jak widać ) takich dzieci.
Ja proponuję ci porozmawiać jak najszybciej z Panią. Wyjaśnić jak doszło do tej
sytuacji itd.

[beatazet]

Moim zdaniem lepiej żeby powiedziała Pani niż by miała oddać takiemu dziecku.
Coś przecież musi zrobić.

[lillam]

Powiedziałam jej, że jak ktoś ją bije to ma odejść na bok i bardzo
głośno powiedzieć, że nie wolno nikogo bić/ gryźć/ kopać itp. Ma to
być na tyle głośno i często powtarzane, aż drugie dziecko przestanie
ją bić czy gryźć lub pani zauważy, że dzieje się coś niedobrego.
Tylko tyle teoria, a wiadomo jak z praktyką u 2,5 latków.... Kto
silniejszy ten ma racje...

[e_r_i_n]

Dokładnie. Nie ma NICZEGO ZŁEGO w tym, że dziecko informuje panią o złym
zachowaniu kolegi w stosunku do niego. Lepsze to, niż uczenie, że ma samo
wymierzać sprawiedliwość.
A do tego, że dziecko zostanie ugryzione/uderzone mniej lub bardziej
'specjalnie' trzeba się przyzwyczaić.

[sabko]

Szczerze mówiąc nie reagowałabym jakoś specjalnie, moja mała przyszła ostatnio z
takimi samymi ząbkami odbitymi na rączce, na moje pytania okazało się ze ugryzł
ją jej najlepsza przyjaciółeczka bo miały inne koncepcje zabawy w dom
Tego samego popołudnia obie dziewczynki bawiły się razem w najlepsze.
Oczywiście trzeba uczyć dziecko, ze nikt nie nie ma prawa je bić albo mu
dokuczać, ważne jest, że o takich sprawach dziecko rozmawia z rodzicami bo gdyby
działo się coś naprawdę złego będziesz mogla zareagować. Jednak pojedynczym
ugryzieniem czy siniakiem zupełnie bym się nie przejęła to są dzieci które
dopiero uczą się funkcjonowania w społeczeństwie a jak wiadomo " jak się nie
przewrócisz to się nie nauczysz ".

[anqa_77]

Mój syn został też pogryziony jako czterolatek. On walnął - jego ugryziono,
chodziło o auto. Ugryziony został pod pachę, pani od razu mi powiedziała co
zaszło, nie da sie takich akcji nie zauważyć, tak mi się wydaje..

[ewaamam]

A niby dlaczego ma o tym pani nie mowić. Właśie ucz ją zgłaszania
problemów. Myślę, że nauczycielka potrafi rozpoznać kto skarży się
aby skarżyć a kto rzeczywiście potrzebuje pomocy.

To dzięki sygnałom od dzieci nauczycielki rozpoznają, że w grupie
jest mały agresor i trzeba wprowadzić jakieś działania naprawcze.
Pani jest po to aby czuwać nad bezpieczeństwem maluchów a po fakcie
wyjaśnić zaistniałą sytuację, przeprowadzić rozmowę itp... dzieck
które krzywdzi innych nie może czuć się bezkarnie a poszkodowanego
oczywiście należy utulić i pocieszyć.

Ja osobiście wolę jak trzy razy niepotrzebnie naskarży niż o
zaistniałym fakcie jestem informowana za jakiś czas np. przez
rodziców. Wcale nie uważam że sygnalizowanie, iż dzieje się dziecku
krzywda to coś ujmującego dla dziecka.

Z nadużywającymi skarżenia jakoś sobie radzę.

[lillam]

przy wieczornym myciu wyszło, że ma nie jedno, a dwa ugryzienia,
drugie na plecach, pod ramieniem! rozmawiam dziś z Panią, zapytałam
co to jest i skąd się wzięło, dlaczego są dwa? bo jedno jeszcze może
się zdarzyć, choć nie powinno, ale dwa?? poza tym to nie są
ugryzienia na ręce, kiedy dzieci szarpią zabawkę i zęby wkraczają do
boju jako oręż, tylko na plecach, czyli drugie dziecko musiało na
niej siedzieć lub leżeć. Pani nic nie wiedziała, ale obiecała
porozmawiać z drugą panią o zdarzeniu i wyjaśnić sprawę. Jeden
incydent może się zdarzyć, trudno, bardziej mnie niepokoi, aby to
się nie powtarzało, bo np. dziewczynki się nie lubią i jedna w ten
sposób daje temu wyraz. Zobaczymy, dziś rano bałam się, czy córka
będzie chciała iść do przedszkola po tym zdarzeniu, z oporami, ale
poszła...

[schiraz]

Bardzo dobrze, że poprosiłaś o wyjaśnienie Panią nauczycielkę. Mój Syn (ma 5
lat) ostatnio wyszedł z przedszkola ze śladami na twarzy jakby ktoś go z obu
stron podrapał od uszu po brodę, widać było wyraźnie ślad 4 palców a całość była
podpuchnięta, sina i zadrapania podeszły krwią, widać było, że ktoś włożył całe
serce w to, żeby został ślad. Natychmiast wróciłam go do przedszkola i zapytałam
Pani nauczycielki Małego co się stało. Mój Syn nie potrafi kogoś uderzyć,
zupełnie niepotrzebnie nauczyłam go, że nie wolno nikogo bić, drapać, gryźć
(bardzo żałuję). Okazało się, że podrapał go kolega za to, że pomalował rysunek
takimi samymi kolorami jak on. Kolega został skarcony, a ja nie mogę pojąć jak
można tak podrapać dziecko za taką błahą rzecz i czego matka tego kolegi
nauczyła go w domu. Mija piąty dzień, a Syn ma na twarzy po cztery gojące się
ślady od uszu do brody, za każdym razem jak na niego spojrzę żałuję, że przez
pięć lat uczyłam go, że nie wolno na nikogo podnieś ręki. Boję się, że przez to
mój Syn nie poradzi sobie wśród dzieci, bo on naprawdę nie umie nikogo uderzyć
nawet w obronie własnej. Zastanawiam się, czy nie zapisać go na karate lub judo.
Aha, dowiedziałam się, że ten sam chłopiec wczoraj tak popchnął dziewczynkę w
łazience, że ta upadła na twarz i wybiła sobie ząb, chłopiec został skarcony.

[izabellaz1]

lillam napisała:

> Nie chce uczyć dziecka, że ma w takich sytuacjach lecieć do pani i
> skarżyć na dzieci, ale nie chce tego tak zostawić, bo albo córka
> nauczy się zachowań agresywnych, albo będzie obrywać od
> agresorów ....

Człowiek z natury jest istotą agresywną. Nikt nie każe Ci uczyć dziecka żeby
biło bez powodu innych ale ja nie widzę nic złego w obronie własnego ciała jeśli
w pobliżu nie ma kto pomóc.
Tak tak. Jakież to niemodne ale tak uważam. Jak Ją ktoś bije i nie ma osoby,
która mogłaby interweniować to niech się broni.

[lillam]

sytuacja z wczoraj
rano rozmawiałam z panią, która przedwczoraj też była z rana, i ona
nic nie wiedziała. Powiedziałam jej, że zauważyłam, że córka ma dwa
krwiaczki na plecach i że dziecko powiedziało mi, że zostało
ugryzione w przedszkolu przez jakąś dziewczynkę, i czy ona coś na
ten temat wie. Pani nic nie wiedziała, ale obiecała wyjaśnić sprawę
z drugą nauczycielką. Powiedziała mi też, że w grupie są dwie
dziewczynki, które gryzą, i że czasami dzieje się to tak szybko, bo
wystarczy że jedna pani odwróci się do innego dziecka bo coś tam, a
druga pomaga w łazience, a już z drugiego końca sali dobiega płacz
następnego, pogryzionego, malucha. Poprosiłam ją, aby zwróciły
uwagę, czy to jednorazowy incydent, czy też dzieci
się nie lubią i wtedy aby trzymały je od siebie z daleka. To było
rano.
Po obiedzie poszłam po dziecko, była druga pani. Ledwo otworzyłam
drzwi od sali już na progu usłyszałam, że córka znów została
pogryziona, tym razem w przedramię, że rozmawiały z tamtym dzieckiem
i z jego rodzicami i że sytuacja nie powinna już mieć miejsca... Tym
razem panie musiały szybko zareagować, bo są oczywiście dwa wyraźne
półksiężyce, ale koloru malinowego, a na plecach ma dwie fioletowo-
granatowe śliwy .... Nie wiem, co dalej zrobić, oby tylko rozmowy z
dzieckiem i jego rodzicami zakończyły falę gryzienia....

dla mnie szokiem jest to, że przez dwie warstwy ubania (bluzkę i
koszulkę) zostały takie ślady na plecach! więc jakie to musiało być
mocne ugryzienie. Pod żebrami, ma aż uszkodzony naskórek i jak
dotykam ją w to miejsce, to mówi że boli!

[nupik]

przepraszam ale rozumiem, ze twoja corka jest oczywisice niewinna zupełnie?
czyli tamta musi być zaburzona, tak? bo jesli be zprzyczyny podchodiz i gryzie
to to jest problem, jelsi jednak twoja córka ją prowokuje, to chyba nie jest to
sytuacja jednoznaczna. realcja nie jest adekwatna ale trudno w tym wieku moiwc o
adekwatnosci, tamta mała tego nie rozumie po prostu. zatem dowiedz się po jakim
zachowaniu TWOJEJ córki tamta to robi. nie chcę cię obrazic, ale są dzieci tak
perfidne, które nie gryzą, nie biją, nie kopią, a prowokują i dokuczają, już w
tak wczesnym wieku .jest u mojego syna w grupie jedna taka dziewczynka. mój syn
akurat nie reagował agresywnie, olał ją i tyle, ale inne dzieci popychały ją a
jej rodzice larum oczywisice, ze ona taka nieagresywna i co to ma być.
poprosilismy o wizytę pscyhologa w czasie zajęć i ona po 2 godiznach
zaobserwowała, ze to niewinne dziewczątko jest tak przebiegłe , że robi innnych
krzywdę, kiedy panie tego nie widzą. a z strach pomyslec co z takiej wyrosnie.
to jest zdecydowanie gorsze niz ugryzienie.

[lillam]

dopiero teraz tu zajrzałam, bo po 3 dniach w przedszkolu Mała znowu
jest chora. Tak, dobrze mnie zrozumiałaś, "niewinna zupełnie". Na
trzeci dzień ta sama dziewczynka pogryzła inne dziecko i kiedy
odbierałam swoje, Pani siedziała w sali przy drzwiach, aby nie
przeoczyć rodzica gryzącego dziecka i aby z Nim jeszcze raz o tym
porozmawiać. Nie wiem jak sytuacja się rozwinęła, bo póki co córa
siedzi w domu i sie kuruje.
Ludzie różnie wychowują swoje dzieci, jedni bezstresowo, inni w
dyscyplinie. Moją dewizą jest wychowywać tak, aby za 3-4 lata nie
musiała do mnie przyjeżdżać Superniania. I czy wierzysz, czy nie
MOZNA mieć dziecko, które nie gryzie, nie pluje, nie drapie innych,
nie kopie i nie przejawia innych zdziczałych zachowań. Trzeba zdobyć
się na wysiłek i być konsekwentnym. WYCHOWYWAC, a nie HODOWAC.
A poza tym, trudno mi sobie wyobrazić "przebiegłość" u niespełna
trzyletniego dziecka. Jakie to "przebiegłe" zachowanie
usprawiedliwia gryzienie, czy popychanie, jak piszesz?

[female]

Jestem mamą 4 letniego Maćka. Syn uczęszcza do przedszkola od września 2007 i niemal od samego początku są z Nim problemy.
Maciuś bije dzieci, wymusza krzykiem zabawki, gdy zabawa Go nudzi ignoruje polecenia pań wychowawczyń, a gdy panie zaczynaja krzyczeć On je kopie...Jego zachowanie poprawia się diametralnie, gdy w grupie jest klkanaście osób.
Na prośbę przeszkola odwiedziliśmy: pediatrę, neurologa dziecięcego, psychiatrę, psychologów-w poradni dziecięcej i w poradni psychiatrycznej, uczestniczyliśmy w eksperymentalnej terapii dla małych dzieci i ... poprawa nie nastapiła. Specjaliści na chwilę obecną nie są w stanie niczego zdiagnozować z uwagi na wiek Maćka. W kontaktach 1:1 nie widzą ŻADNEGO problemu. Co nie znaczy, że problem nie istnieje.
W domu synek jest żywym sreberkiem, ale nie pojawiają się zachowania takie jak w przedszkolu. Maciej nie jest jedynakiem, ma 7,5 roku starszą siostrę, która często ustepowała Mu. oczywicie zdarzają się kłótnie między Nimi i małe bijatyki, ale wszystko w granicach rozsądku. Z naszej strony wielokrotnie powtarzamy Mu, jak należy sie zachowywać, ale jak widać z miernym skutkiem. Maciek za każdym razem (czy to w domu, czy w przedszkolu) przeprasza i postanawia poprawę. Niby zna zasady, ale jakby czyn uprzedzal myśl...
Drodzy Rodzice, nie jesteśmy rodziną patologiczną. Obydwoje z mężem pracujemy w systemie 2 zmianowym i wtedy dziećmi opiekuja się dzidkowie (z którymi mieszkamy do listopada 2008). Dziadkowie często pobłażają synowi, a skarcony przez nas ma "adwokatów". Staramy sie być konsekwentni w karaniu dziecięcia (zakaz bajek, ulubionej zabawki, pobyt w swoim łóżeczku). Skad się nauczył takiego zachowania? Nie mam pojęcia.
Nigdy nie mówiliśmy Mu, aby na bicie reagował biciem. Tłumaczymy, że powinien odejść, gdy ktoś go zaczepia/bije i poiformować o tym nauczycielkę...
Proszę mi wierzyć, agresja Maciusia nie jest dla nas powodem do dumy, ale robimy wszystko, aby jej zapobiec...
Może ktoś z Państwa ma sugestie, jak rozwiązać tę sytuację, jak sprawić, by synek więcej nikogo nie bił, nie szturachał, nie kopał.
Zmiana przedszkola nie wchodzi w rachubę, na opiekunkę nas nie stac...
Prosze mi wierzyć, że jest mi przykro względem Rodziców i Dzieci, które otrzymują "razy" od Maćka. Naprawdę mi przykro.

--
...wysokie obcasy stanowią dla niej synonim bycia kobietą, nie dlatego że tak postrzegają ją mężczyźni, ale dlatego, że w nich nigdy się nie zgarbi...

[volta2]

female, wyjaśnienie zachowania twojego syna jest proste jak słońce,
sama piszesz, że nauczyliście starszą córę ustępowania młodszemu. to
ten aspekt powoduje, że dziecko wymusza zabawki itp. zachowania,
skoro w domu ustępują, to czemu nie w przeszkolu? i stąd złość...

ja też mam starszego synka, i też czasem młodszy tak ryczy o
zabawkę, że ten starszy sam oddaje by już ryku nie słuchać, niemniej
jednak młodszy z natury spokojniutki i grzeczniutki jest, więc
negatywne reakcje w przedszkolu nie mają miejsca. co najwyżej
popłacze sobie w cichym kąciku z żalu.
i powiem ci, że to samowolne oddawanie zabawek/ustępowanie młodszemu
wcale mi się nie podoba, bo jednego może nauczyć roszczeniowej
postawy, drugiego uległości, nie walczenia o swoje. to też niedobre.

[female]

volta2...córka od września 2007 ustępuje sporadycznie (właśnie w chwili ogromnego ryku). Więcej tłumaczymy Maćkowi, ale efekt jest tylko w domu. OD dzisiaj ruszamy z kolejną terapią, ale znów w relacji 1:1
Pozdrawiam

[on-na]

Ba, moje dziecko też wróciło naście tygodni temu z pogryzioną ręką.
Kilka dni potem: ugryzienie (porządne!) na plecach, jak u Twego
dziecka. Potem znowu w rękę. Zak każdym razem agresorem było to samo
dziecko: nowy w grupie chłopiec,w dodatku różniący się od swoich
rówieśników kolorem skóry. Zaznaczam: reszta dzieci nie traktowała
go jak dziwo, ciemniejszy to ciemniejszy i tyle. NIkt go nie
zaczepiał, nie dokuczał, nie prowokował, nie wyśmiewał się. To on od
razu przyjął postawę "jestem przeciw". Najwidoczniej czuł się
neipewnie w nowym miejscu, sytuacja go przerastała... No i cóż:
panie go poobserwowały (w tym pani psycholog, pracująca w
przedszkolu codziennie), stwierdziły, ze ewidentnie chłopiec ma
problem. Nie prowokowany przez innych, potrafił w trakcie spokojnego
chodzenia w kółko po sali i śpiewania "stary niedźwiedź", schylić
się i dziabnąć sąsiadkę czy sąsiada.
Nie wiem, jak to panie rozwiązały, wiem, że mama chłopca miała
rozmowę z panią psycholog - grunt, że moje dziecko oraz reszta jej
kolegów i koleżanek z grupy nie są już gryzione przez swego kolegę.
A małej poleciłam odsuwać się i głośno mówić: "Nie wolno
bić/gryźć/szczypać!" i jeśli dręczenie nie ustaje - iść do "cioci"
po pomoc, gdyby takie sytuacje się powtarzały.

[monad29]

Jakiś czas temu odbierając córkę z przedszkola dowiedziałam się, że
ugryzła koleżankę. Moja córeczka przepraszała dziewczynkę, ja
również. Tłumaczę dziecku, że nie wolno nikogo bić ani szczypać, ani
też gryźć. Czułam sie okropnie, mówiłam mężowi, że najbardziej jest
mi przykro w stosunku do tej dziewczynki i Jej rodziców. Ja nie
chciałabym aby moje dzieci ktoś krzywdził. Zastanawiałam się jak
mozna dopuscić do takiej sytuacji? Pani tłumaczyła mi, ze nie jest w
stanie upilnować wszystkich itp. Trzy dni temu moja córka została
ugryziona przez kolegę, ma okropną szramę na policzku
Nie wiem co o tym wszystkim sądzić? Na dodatek mam nieodparte
wrażenie, ze pisze pani własnie o mojej córce.

[kasiaczek1887]

moja mama tez uczyła mnie że nie trzeba oddawać do mementu kiedy miałam kilka
lat i przyszłam do domu zalana krwią (dziecko uderzyło mnie kubkiem w głowę).Od
tego czasu rodzice mnie uczyli ze nie trzeba przyjmować ciosow tylko trzeba
umieć sie bronic.

Teraz gdy mam 21 lat mama mówi,że nigdy nie myslała ze bedzie mnie musiała
wtedy takiego zachowania nauczyc. Sprawa jest taka: jak reszta dzieci w
przedszkolu czy to w szkole zobaczy ze wasze dziecko daje sie bić i poniewierać
to niestety bedzie tak zawsze.

[lillam]

dla mnie jest to o tyle nowe, że nie spotkałam się nigdy z takim
zachowaniem. Mała nie chodziła do żłobka, nie ma rodzeństwa z którym
toczyłaby boje o zabawki (bo wtedy najszybciej maluchy mogą się
pogryźć), dzieci z grupy towarzyskiej z którymi miała kontakt, 5-6
maluchów w jednym wieku, też nie gryzły. Owszem, były czasem bitwy o
atrakcyjną zabawkę, ale zwyciężał ten kto ją mocniej trzymał lub
szybciej biegał, i po interwencji jednego czy drugiego rodzica,
dzieci potrafiły dojść do porozumienia. Stąd całe to zdarzenie jest
dla mnie czymś nowym.
Bałam się, że córka nie będzie chciała chodzić do przedszkola, bo
będzie jej się kojarzyło z bólem i krzywdą, kiedy jest tam sama, bez
mamy. Tym bardziej, że miała 3 tygodnie przerwy, pozostałe dzieci
zdążyły już się poznać, może nawet zaprzyjaźnić, a ona przyszła do
nich taka "swieżynka". Pochodziła 3 dni i znowu chora, kto wie jak
długo tym razem.

o perfidnosci...

[ariella]

liliam, zapewniam cie, ze dwoipolletnie dziecko (a pisze o swoim
synu) jak najbardziej potrafi byc perfidne i zlosliwe i doprowdzaic
tylko cichymi slowami i zachowaniem pozornie nie zrucajacym sie w
oczy do tego, zeby to drugie go bilo po glowie, za co zostalo zaraz
odciagniete, szarpane i nakrzyczane. A moj mlody byl wyraznie
zadowolony!!!! Widac bylo, ze taki mial plan, oplacalo mu sie dostac
trzy razy w glowe za to, by tamta dziewczynka dostala bure, poszla
do kata etc. A on sie mogl spokojnie bawic zabawkami, o ktore
poszlo!
PS. Jak czytam o tym, ze moje dziecko nikogo nie bije i jest
grzeczne i tak dobrze je wychowalam etc, to mnie pusty smiech
ogarnia.
PS2. Post o innoskorym dziecku, ktore jest agresywne bez powodu, a
inne dzieci zupelnie nie zwracaja uwagi na jego kolor skory mnie
powalil. Jak mozna byc tak zyczeniowym??? To na serio bylo????
PS3. Oczywiscie z tym gryzieniem trzeba cos zrobic i to zadanie dla
pan.
pozdr

do female

[anniia]

female
Może problem Maćka tkwi w ilości dzieci w grupie.
Innymi słowy mówiąc dziecko czuje się w dużej grupie zagubione i wbrew pozorom
onieśmielone, przez co reaguje agresją i złości się i chce zwrócić w ten sposób
na siebie uwagę. Może należałoby pomyśleć o podzieleniu dzieci w grupie na np 2
grupy podczas zabawy ( co zmniejszy pozornie dla dziecka liczebność grupy) i w
ten sposób spróbować ułatwić mu akceptację warunków panujących w przedszkolu.
Domyślam się jednak że może się to okazać niemal niemożliwe ze względu na liczbę
pań w grupie tudzież ich opór przeciw innemu sposobowi pracy z dziećmi.

do anniia

[female]

annila
Tak też sugerowałam w przedszkolu, jednakże z uwagi na brak pań przedszkolanek grupa nie może zostać podzielona (liczy prawie 30 dzieci).
Pozdrawiam

[lillam]

u mojej córy (2,5-latki) jest wpisanych 26 osób, ale faktycznie
chodzi 9, bo reszta choruje, więc to że na liscie jest 30 osób nie
oznacza że tyle samo jest na sali

[jenny_curran]

Zdarzają się powtórki z gryzienia?
U nas było podobnie, nawet pstryknęłam zdjęcie po ugryzieniu mojemu małemu.
Z tym, że u nas w dniu, w którym go odbierałam od razu panie powiedziały, że go ugryzł kolega i że będą rozmawiać z mamą kolegi. Ulżyło mi od razu.
I jeszcze coś: uważam, że zawsze dziecko ma właśnie biec do pań i mówić co się stało.