Dziecko dwujęzyczne

[maedel]

Ciekawa jestem Waszych doświadczeń i porad na temat wychowania dziecka
dwujęzycznego mówiącego językami macierzystymi obojga rodziców.
Czytam trochę na ten temat, ale wciąż nie wiem, jak wygląda ta "nauka" w
praktyce. Wydawało mi się to dosyć prostą sprawą (każde z rodziców mówi do
dziecka swoim macierzystym językiem), lecz dowiedziałam się, że wcale nie tak
rzadko występują jednak problemy i dziecko gubi się w tych dwóch językach.

Jak to wyglądało/wygląda u Waszych pociech?

Pozdrawiam!

[kokolores]

Moze niekoniecznie jestem przakladem o jaki Ci chodzi ,bo obydwoje z mezem
jestemy Polakami.Mimo to podziele sie z Toba moimi spostrzezeniami.Mieszkamy w
Nimczech od wielu lat. Nasza corka (7,5 roku) urodzila sie tutaj . Moj maz byl
z nami tylko w weekendy(praca!) i mowil na poczatku do corki po niemiecku ,a ja
po polsku. Moja cora poszla od 3lat do przedszkola i od tego czasu staramy sie
w domu mowic w wiekszosci po polsku.Wyjatek stanowia oczywiscie odwiedziny
niemieckich zanajomych .Moja corka chodzi do 2-ej klasy, z niemieckim nie ma
problemu , po polsku mowi ( z niemieckim akcentem)lamanie ,tzn z bledami.W
Polsce dogaduje sie z kazdym dzieckiem czy tez rodzina. Musze przyznac ,ze
chcialabym ,zeby moja corka lepiej mowila po polsku i zeby nauczyla sie tez
czytac i pisac(wlasnie probujemy!) po polsku. Wydaje mi sie ,ze moglismy od
poczatku obydwoje mowic tylko po polsku,wtedy nauczylaby sie lepiej.
Dodam jeszcze ,ze byl czas kiedy mieszala obydwa jezyki ,ale to nalezy juz do
przeszlosci.
Pozdrawiam.

[edytais]

U nas jest jeszcze trudniej bo sa 3 jezyki: polski (ja) niemiecki (maz)
angielski (reszta bo mieszkamy w USA). Na poczatku wszystkie 3 sie mieszaly
zupelnie. Pierwsze zdanie jakie starsza powiedziala skladalo sie z 3 wyrazow
kazdy w innym jezyku (Tati baum sing: tati to ptaszki po polsku, baum to drzewo
po niemiecku, sing to spiewaja po angielsku; to mialo byc Ptaszki spiewaja na
drzewie W wieku ok 3 lat zaczela rozrozniac jezyki. Jak zdarzylo sie, ze
ja jakis wyraz powiedzialam po niemiecku to mnie corcia puczala, ze ja tak nie
powinnam mowic, tak moze mowic tylko papa. Teraz ma 4,5 roku i mowi po
angielsku czasami po niemiecku jak ma "niemiecki humor" (mowi, ze dzisiaj ona
bedzie mowic po niemiecku i nadaje...) Jeszcze "polskiego humoru" sie nie
doczekalam bo trudniej jest jej wymawiac polskie wyrazy. Na pewno pomogloby
jakby maz tez po polsku mowil lub jak bysmy moja rodzine czesciej widywali (nie
bylismy w Polsce od 2,5 roku!) Wczesniej nie chciala rozmawiac po polsku przez
telefon, ale ostatnio wiecej probuje. Nawet umie pare piosenek i spiewa moim
rodzicom... Nie wiem jaka jest wasza sytuacja. Jesli jestescie obydwoje
Polakami i mieszkacie za granica to ja bym polecala rozmowe tylko po polsku w
domu, w obcym jezyku poza domem wsrod znajomych, przedszkole itp.

[maedel]

edytais napisała:

> Nie wiem jaka jest wasza sytuacja. Jesli jestescie obydwoje
> Polakami i mieszkacie za granica to ja bym polecala rozmowe tylko po polsku w
> domu, w obcym jezyku poza domem wsrod znajomych, przedszkole itp.

Sytuacja jest następująca : mąż jest Niemcem, mieszkamy w Niemczech i
rozmawiamy po niemiecku lub angielsku, i trochę po polsku (mąż się uczy ).
Dziecka jeszcze nie mamy. Ostatnio staramy się wyeliminować z naszych rozmów
angielski, właśnie żeby przyzwyczaić się do tego, że rozmawiamy tylko po
niemiecku lub po polsku. Niestety, jeśli chcę coś szybko powiedzieć to nadal
posługuję się angielskim. )) Wprawdzie pocieszyłaś mnie, że i z trzema
językami dziecko sobie poradzi, ale ten angielski wolę jednak zostawić na
trochę później.
Pozdrawiam!

[bietka1]

Mam podobny problem. Ja po polsku, maz po niemiecku. Oczywiscie jestem jedyna
polskojezyczna osoba w otoczeniu mojego dziecka. oczywiscie wiem, ze trzeba byc
konsekwentnym i zobaczymy co z tego wyrosnie
Polecam ksiazke "Mit zwei Sprachen groß werden" Elke Montanari. Po przejrzeniu jej troche sie
uspokoilam. Moze nie bedzie tak zle

[daisy123]

Temat dwujezycznosci byl poruszany wielokrotnie na ròznych forach. Jest nawet
forum o dzieciach dwujezycznych.

Tak ogòlnie: problemow nie ma gdy dla obydwojaga rodzicow jez. polski jest jez.
ojczystym lub gdy w domu mowi sie po polsku. Problemem staje sie, gdy dziecko
slyszy jez. polski tylko od jednej osoby. Moja còrka w wieku 4 lat stwierdzila,
ze mowie tak dziwnie, ze nikt mnie nie rozumie. NIe mam sie co jej dziwic, gdyz
po polsku mowie tylko ja w jej najblizszym otoczeniu, nie ma tutaj zadnych
znajomych Polakow itd. wiec sens nauki polskigo dla niej nie istnieje. Zreszta
slyszy, ze z tata i innymi osobami nie rozmawiam po polsku i WIE, ze aby byc
zrozumiana nie musi wcale ale to wcale mowic do mnie po polsku.

Oto link na jedna z dyskusji o dzieciach dwujezycznych:
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=16726&w=13002304&v=2&s=0

[dachauka]

Witaj!

Moje trzy grosze:

Mam dwóch synów, pięciolatka i dwulatka. Obaj urodzili się w Niemczech, mąż
jest Niemcem. Ja z dzieciakami rozmawiam konsekwentnie po polsku (wyjatkiem
jest obecność niemieckich znajomych), z mężem po niemiecku. Dzięki temu, że od
początku panowało przypisanie języka do osoby, nie mieliśmy większych problemów
z mieszaniem języków. Wiadomo było, że z mamą po polsku, z tatą po niemiecku.
Kłopoty pojawiły się, gdy Kamil (starszy)poszedł do przedszkola w wieku 3 lat.
Jasne stało się dla niego, że dzieci i otoczenie używają niemieckiego, wiedział
też doskonale, że zrozumiem go po niemiecku, więc przestał się wysilać.
Wkurzałam się strasznie (dziś wiem, że niepotrzebnie) i cierpiałam, nie wiedząc
co robić. Dramat nastąpił w momencie, gdy do nas przyjechał Dziadek, który
niemieckiego niw ząb, i który po prostu nie reagował na to co mówił do niego
Kamil, bo po prostu nie rozumiał. Kamil się wściekał, płakał, rzucał na ziemię,
nie mogąc pojąć, dlaczego Dziadek tak go ignoruje. Po około trzech dniach
nastąpiło objawienie. Kamil odkrył, że do Dziadka trzeba mówić po prostu
inaczej. Początkowo łamał sobie strasznie język, ale z czasem radził sobie
coraz lepiej. Dziś swobodnie posługuje się dwoma językami, choć mam wrażenie,
że to niemiecki jest jego silniejszym językiem. Wiem też, że nie ma co się
wściekać, zabraniać, szykanować. Osiągnie się wręcz przeciwny efekt. Gdy mam
wrażenie, że jego polski zaczyna iść w odstawkę, zapraszam do nas kogoś z
Polski (najlepiej z dziećmi!!!), albo sama wsiadam w samochód i ruszam do
Polski. Najkrótszy nawet pobyt w Polsce działa cuda! W międzyczasie na świecie
pojawił się Marcel, dziś już prawie trzylatek. Marcel generalnie ma dużo mniej
problemów z językami, nieźle radzi sobie w obydwóch. Najbardziej bawi mnie
obswerowanie, jak moi synowie porozumiewają się między sobą. Nie ma jednego
języka, w którym rozmawiają, zalezy to od sytuacji, w co się akurat bawią i tak
dalej. Ogólnie rzecz biorąc można powiedzieć, że emocje wyrażają po polsku
(kocham cię, przepraszam cię, nie płacz, już dobrze...), dziedziny związane z
techniką (budowanie z LEGO!!!) to niemiecki (wyraźny wpływ taty), kłótnie
jednak odbywają się po niemiecku (wenn du nicht aufhörst, dann haue ich dich!).

Mamy bardzo dużo książek po polsku, filmów, dzieciaki oglądają Mini Mini i
dobranocki polskie, to pomaga! Trzeba stworzyć im bodźce do tego, by sami z
siebie CHCIELI używać polskiego (wolę książkę po polsku, bo jest o Bobie
Budowniczym, a to mnie interesuje). Jestem dobrej myśli, jeśli chodzi o ich
przyszłość. Na pewno poślemy dzieci do szkoły polskiej, żeby umiały też pisać i
czytać, niech będzie to ich kapitał na przyszłość. Kto wie, kim zechcą zostać w
przyszłości, a dwóch macierzystych języków nie odbierze im NIKT.
A więc, Mamy dwujęzycznych dzieci, nie zrażajcie się, bądźcie cierpliwe i
konsekwentne! I nic na siłę!!! Mówię z doświadczenia i przez pryzmat zaplecza
teoretycznego (skończyłam lingwistykę).

Pozdrawiam wszystkie Mamy

Agnieszka

[bornholmka]

[izabelai]

U nas sa trzy jezyki. Ja mowie po polsku, maz po japonsku, a miedzy soba mowimy
po chinsku. Nasz prawie 3 letni synek zaczal mowic dopiero jakies 3 miesiace
temu, ale za to od razu bardzo duzo. A od kiedy skonczyl 1,5 roku chodzil do
japonskiego przedszkola. Z japonskim idzie mu lepiej, ale przede wszystkim
dlatego ze jest duzo latwiejszy w wymowie np. czerwony to "aka". Nie ma zbitek
glosek wiec na prawde latwo sie mowi. Geniu wie, ze sa dwa jezyki, a ja do tego
zawsze mowie, ze z mama to po polsku. Na szczescie jak narazie widze u niego
zapal do nauki jezykow. Zawsze jak cos powie po polsku to bardzo go chwale i
tule, wiec moze dlatego tak ochoczo sie stara. Ostatnio mnie na prawde
zaskoczyl, bo przyszedl do mnie i mowi "poprosze zolty serek", a jak dostal to
polecial do dziadka i powiedzial po japonsku "dostalem zolty serek". Mysle
wiec, ze zdaje sobie sprawe z kim w jakim jezyku nalezy rozmawiac. W domu duzo
jest polskiego jezyka, bo radio, telewizja, bajki, ksiazki, choc do rozmowy to
tylko ja. Ale bede sie starac, zeby do mnie mowil zawsze po polsku (oby
wyszlo). Niedawno urodzilam drugie dziecko - Majke i bardzo jestem ciekawa w
jakim jezyku beda sie porozumiewac.

Iza

[kokolores]

Nie moglam sie powstrzymac!!
Ale masz sliczne dzieciaki!!
:o)

[izabelai]

Dzieki bardzo )))

[agusiaer4]

Witam,
jestem studentką logopedii V rok studia magisterskich. Piszę pracę magisterską o rozwoju mowy dziecka dwujęzycznego. Bardzo prosiłabym o kontakt rodziców dzieci, którzy chcieliby mi wypełnić ankietę do mojej pracy. Będę bardzo wdzięczna.

[bachula_gr]

Wyslij na @ gazetowego.

[grzegorz-achern]

Moi synowie mają 9 i 12 lat, uczyli się angielskiego w przedszkolu i szkole, potem wspomagali się komputerem, gry online z mikrofonem i rozmowami, idzie im całkiem nie źle. Rok przebywałem na Ukrainie, potem krótko w Rosji. Starszy rozumie rosyjski, młodszy rozumie rosyjski ale mówi po Ukraińsku. Trzy lata temu wyjechałem na stałe do Niemiec. Chłopcy perfect piszą i mówią po niemiecku, ja z niemieckim mam jeszcze problemy. W szkole w Niemczech mają obowiązkowo francuski, bo mieszkam przy granicy z Francją. Od 5 klasy, będą mieli obowiązkowy angielski. Oczywiście jesteśmy polakami. Nie zauważyłem by dzieci miały jakieś problemy podczas rozmowy w gronie osób, gdzie każdy jest innojęzyczny. Danej osobie odpowiada językiem tej osoby, Dzieci szybko się uczą i mają podzielną uwagę, dlatego uważam że warto wpuścić je na głęboką wodę i warto za młodu uczyć je języków, czym więcej języków tym łatwiej opanować kolejny. Znam osobiście inne dzieci które posługują się kilkoma językami, i nie mylą się nie robią błędów.