jak być żoną Anglika w Anglii

[3miejska]

Witam, Mam pytan do was wszystkich żon mieszkających za granicą, a
wszególnosci w Anglii-jak to jest być żoną zagraniczną? We wrześniu wychodzę
za mojego kochanego Angielskiego narzeczonego, nic mu nie brakuje, bardzo się
kochamy, ale mam pewne wątpliwości jak to będzie ...nie che być tylko i
wyłącznie żoną swojego męża Anglika, kilejna wschodnioeuropejka z zachodnim
męzęm...wiecie o co chodzi...Kończe filologię Ang na Uniwersytecie i byt
dużych atutów jak na Anglię nie mam z dyploemem anglistyki...Powiedzcie
mi...jak to jest? jaka jest Angielska teściowa?jak to jest być angielska żoną?
Zaprzyjażnie sie chętnie z młodymi Polkami w Anglii, w celach psychicznego
przygotowania się do Angielskiej rzeczywistości. pozdrawiam.ola

[jagienka.harrison]

Gratulacje z powodu wyjścia za mąż (za Anglika ) przyjeżdżasz tutaj? Gdzie
bedziesz mieszkać? Byłaś już na pewno w Anglii?
No wiesz temat Polska Żona w Anglii to temat rzeka... teściową na pewno
poznałaś? ja tam swoją lubię, jest bardzo angielska, uwielbiam jej talerze na
ścianach z Księciem Karolem i figurki porcelanowe na oknie ja Anglię bardzo
lubię i życie tutaj, jest tu mnóstwo obcokrajowców w tym Polaków (chociaż
mentalność Polaków za granicą może zadzwić), polskie sklepy i centra. Czesem
mam napady tęsknoty, ale do Polski to tylko 3 g samolotem!
Na forum jest nas kilka (a może kilkanaście?!) mieszkających w Anglii.
Witam Cię i jak masz jakiekolwiek pytania, na pewno któraś z nas będzie miała
odpowiedzi.

[daffodil1]

Wiesz, nie ma jednoznacznej odpowiedzi na twoje pytanie. Przyjedziesz tutaj to
zobaczysz. Mam na mysli to, ze sytuacja kazdej z nas mieszkajacej tutaj jest
inna, uzalezniona od wielu, roznych czynnikow. Na poczatku na pewno bedzie
troche ciezko z zaklimatyzowaniem sie w tej rzeczywistosci angielskiej, tak
bardzo rozniacej sie od polskiej. Ja jestem mloda (no nie az tak mloda, ale
jeszcze bezdzietna ) zona Anglika i prawde mowiac nawet teraz po paru dobrych
latach mieszkania tutaj sa momenty kiedy doslownie rece mi opadaja i chce mi
sie glosno wyc. Ale do wszystkiego mozna sie przyzwyczaic (nawet do herbaty z
mlekiem i kielbasy angielskiej) wszystko tutaj bedzie zalezalo od ciebie, nie
wiem o co ci chodzi z ta "zona Anglika", przeciez nie musisz byc na utrzymaniu
meza, mozesz podjac prace, dalej ksztalcic sie. Jesli chodzi o tesciowa to ja
swoja nie widuje czesto, prawie zawsze mamy odmienne zdanie na wszystko ale nie
jest zle. Jezeli masz jakies konkretniejsze pytania to napisz na moj adres
gazety. Powodzenia.

[sylvia1179]

Cześć , znalazłam twoja odpowiedz dotyczącej angielskiej teściowej i bardzo mnie zainteresowała. Dlaczego ? Bo chyba jestem w podobnej sytuacji wiec zastanawiam sie czy miałabyś ochotę o tym pogadac...dzieki Sylwia

[ewunia_uk]

Witaj w klubie )

Ja jestem juz zona "weteranka", za miesiac minie 12 lat od mojego slubu z
Anglikiem.

Co do perspektyw zawodowych, to w Anglii jest naprawde bardzo duzo mozliwosci
doksztalcania/przekwalifikowania. Ja tez konczylam lingwistyke na UW. Po
przyjezdzie do Anglii przeksztalcilam sie na finanse (CIMA) i kieruje duzym
zespolem ksiegowych w firmie miedzynarodowej. Najwazniejsze to wiara we
wlasne sily i wyzbycie sie kompleksow, ze jestesmy w jakis sposob uposledzone,
bo nie rodowite Angielki

Angielskie tesciowe sa rozne i trudno generalizowac. Ale z tego co sie
napatrzylam przez te dlugie lata w Anglii, i porownujac z wypowiedziami
chociazby mam na eDziecku o swoich polskich tesciowych, wydaje mi sie, ze na
ogol angielskie tesciowe mniej ingeruja w zycie swoich synow/synowych. Wynika
to byc moze z angielskiej natury, ktora chociaz jest konserwatywna, to
akceptuje inne poglady i sposoby na zycie (slynne powiedzenie "live and let
live"). Angielki sa o wiele mniej "wylewne" niz Polki, i na pierwszy rzut
oka angielska tesciowa moze wydawac sie "chlodna", ale one po prostu
potrzebuja wiecej czasu, zeby sie otworzyc i zaprzyjaznic. A jak bedziesz
miala szczescie i rzeczywiscie sie zaprzyjaznicie, to bedzie to lojalna
przyjazn na cale zycie.

Ja akurat mieszkam w okolicy, gdzie nie ma Polonii, wiec sila rzeczy
zintegrowalam sie bardzo w angielskie spoleczenstwo. Jednym to przychodzi
latwiej, innym trudniej. Na poczatku porownuje sie wszystko z Polska i
niektore aspekty zycia tutaj bardzo irytuja. Ale wierz mi - to powoli
przechodzi. U mnie ta faza poczatkowego szoku -> irytacja -> przyzwyczajenie -
> zaakceptowanie trwala dobrych 4 - 5 lat. Fakt, ze maz jest Anglikiem na
pewno pomaga w tej aklimatyzacji, bo jesli osoba, ktora kochasz, wyrosla w tej
kulturze i na tym kawalku ziemi, to zawsze masz w sercu odrobine "ciepelka"
dla tej nowej ojczyzny.

Efekt uboczny jest taki, ze w miare jak Anglia staje sie druga ojczyna,
rowniez w sensie emocjonalnym, Polska wydaje sie coraz bardziej "obca". To
jest dosc dziwne i troche szokujace uczucie. Jezdzisz do Polski z wizyta.
Niby rozumiesz jezyk, poznajesz miejsca, ale np. nie poznajesz nikogo w
telewizji, stracilas watek w polityce, ludzie maja problemy i radosci, ktore
dla Ciebie niewiele znacza.

Tak wiec: badz dobrej mysli, jest to ogromny szok dla systemu, ale tez
wspaniala przygoda.

[kdavies]

Jesli chodzi o wypowiedz Ewuni (ktora jak zwykle z zainteresowaniem
przeczytalam - podziwiam Twoje zdolnosci aklimatyzacyjne Ewuniu i taka
obiektywnosc i trafnosc w opisie angielskiego zycia i Anglikow!), to dodam
tylko, ze mieszkajac tu wcale nie trzeba tracic tych watkow politycznych z
kraju i ogolnie tego co sie dzieje w Polsce. Wystarczy zamontowac sobie polska
telewizje! Ja bez niej nie wyobrazam juz sobie zycia tutaj ! Do tego od kilku
lat prenumeruje "VIVE", tak wiec na biezaco jestem z ojczystym swiatkiem.
Pozdrawiam,
Kasia z Beckenham

[ewunia_uk]

kdavies napisała:

> to dodam
> tylko, ze mieszkajac tu wcale nie trzeba tracic tych watkow politycznych z
> kraju i ogolnie tego co sie dzieje w Polsce. Wystarczy zamontowac sobie
polska
> telewizje! Ja bez niej nie wyobrazam juz sobie zycia tutaj !

Pewnie masz racje, tylko ja prawie w ogole nie ogladam telewizji, ostatnio
nawet wiadomosci nie ogladam, tylko slucham w radiu w samochodzie.

Co prawda czytam sobie polskie wiadomosci na onecie i gazeta.pl, ale przez te
lata zanim sie pojawily polskie strony internetowe troche stracilam watek w
zyciu politycznym i teraz trudno sie polapac. A w kulturze to juz w ogole
wiem, co sie dzieje.

-

[lucasa]

hej Olu,
napisalam dluuuzasza wypowiedz, ale mi wcielo post (system mnie wylogowal),
wiec jeszcze raz, tylko krotko:
w sumie zgadzam sie z dziewczynami powyzej
nie jest tak trudno sie zadomowic, jezeli tylko sie chce, choc czesto nachodza
mnie jeszcze - a moze juz (?) takie "emigracyjne" mysli: a bo w Polsce.... i
tu nastepuje westchnienie, za tym co znane od dziecinstwa, znajome i swojskie,
ale ze za kochana osoba poszloby sie na koniec swiata, wiec nie jest tak zle,
bo ten koniec to jest tylko kilka godzin lotu z Polski,

super, ze dobrze znasz jezyk, bo nie bedziesz miec problemow z nawiazaniem
znajomosci i rozmowami o czym wiecej niz "how are you"
a znajomych bedziesz miala! - najpierw tych meza, a potem tez wspolnych czy
tylko swoich

duza zaleta Anglii (a juz Londynu w szczegolnosci) jest duza mozliwosc
doksztalcania sie, przekwalifikowania itd.
i jest tyle roznych kursow! (zaczynajac od powazych - biznesowych, a konczac
na sztuce ukladania kwiatow, recznym wyrobie bizuterii czy umiejetnosci
robienia ramek!! hihi)
a w ogole to podoba mi sie tutejsze podejscie do zycia,
ze zawsze mozna cos zmienic w swoim zyciu jak sie chce,
i nigdy nie jest za pozno
(mialam znajoma, ktora w wieku 40 lat zaczela studiowac prawo! - a jak
przyjechala do Anglii to byla tylko po szkole sredniej, ale bez zadnych
tutejszych certyfikatow i musiala zaczynac cala edukacje od poczatku,
teraz mam kolezanke, ktora ma 40 lat i wlasnie zmienia zawod z pielegniarki na
nauczycielke! a znajomy 50-latek, ktory kilkanascie (czy dziesiat) lat
pracowal na poczcie zaczyna kurs kierowcow tirow, a od wrzesnia - kurs dla na
nauczycieli, a w przyszlym roku, jak mowi, musi sie rozejrzec za zona :o) i
bardzo chciaby miec dzieci!!!) - mi to wszystko dodaje otuchy i nijak nie
rozumieja mnie dziewczyny w Polsce gdy pisze im, ze 28 lat, to jeszcze nie
koniec swiata, i ze jeszcze uloza sobie zycie, i tyle przed nimi...

a jezeli chodzi o Twoje obawy nt "wschodniej" zony i jakis kompleksow, to nie
musisz ich miec! z tego co zauwazylam pol-ang rodziny sa bardzo zgrane, a
Anglicy szczerze doceniaja domowej roboty ciasto czy polski obiad! i polska
spontanicznosc! i cieplo!
mozna pracowac w zawodzie, a gdy sie nie chce, albo go nie ma, mozna skonczyc
jakis kurs i wtedy robic to co sie chce... jakos nie mialam tu okazji poczuc,
ze jestem "gorsza" pod jakims wzgledem tylko dlatego, ze jestem z Polski... a
znajomi mojego meza wrecz mowia glosno, ze mu zazdroszcza i beda jechac do
Polski, aby znalezc sobie zone!

a jezeli chodzi o tesciowa, to pewnie jak w Polsce - zalezy od charakteru,
ja trafilam na baaaardzo angielska tesciowa, ktora od zawsze rzadzila rodzina,
chcialaby innym ukladac zycie i kierowac, i po 2 latach tutaj to nie wiem czy
jestesmy w szczytowym momencie napiec rodzinnych czy to dopiero poczatek,
ale to zalezy, prawda? od dwoch stron!

pozdrawiam, i zycze powodzenia w Anglii,
Agnieszka