Mamy podróżujące PKP

[rachela25]

Ostatnio miałam,,przyjemność,,jechać pociągiem ze swoim 1,5 rocznym
synem,jazda trwała 6 godzin.Kiedy wsiadłam do pociągu szukałam
przedziału dla matek z dziećmi,niestety kiedy znalazłam siedziało w
nim 7 osób i napewno nie były to matki z dziećmi.Więc z całym
bagażem i dzieckiem przeszłam niemal cały pociąg w poszukiwaniu
bardziej,,dogodnych,,warunków.Kiedy za kilka dni wracałam,usiadłam w
pierwszym lepszym przedziale, był pusty,ale później dosiadło sie
pare osób.Kiedy mały zaczął sie wiercić i kręcić po przedziale jeden
koleś robił wymowne miny ,że mu mały potrąca gazete którą
czytał.Dziecko jak to dziecko,czasami marudzi czy zapłacze.Ogólnie
miałam wrażenie że przeszkadzam współpasażerom.Przeszłam sie wzdłuż
wagonu i patrze że jest przedział dla matek zamknięty.Poszłam do
konduktora i otworzył.Weszłam zasłoniłam zasłony żeby mieć święty
spokój,i co ? co chwila ktoś otwierał i pytał czy może sie dosiąść -
mimo że kartka wyraźna na drzwiach że tylko dla matek z
dziećmi.Odchodzili z fochem.Całą podróż siedziałam i pilnowałam żeby
mi nikt nie wszedł,tymbardziej że mały spał.Po prostu masakra,jak
tak można.Chyba napisze jakąś petycje do PKP , tak samo jak z
paleniem w wagonach dla niepalących ,ale to już inna historia ..

[epreis]

kilka razy jechałam pociagiem, różne miałam przygody.
raz zaskoczyła mnie Pani konduktor, która sama chciała mnie zaprowadzić i załatwić taki przedział TYLKO dla mnie...

[kowalikm]

Ja ostatnio jechałam do Wawki 2 godzinki z moim niespełna 3-latkiem. Wyjątkowo
pociąg był nieźle obłożony. Spotkałam jeszcze po drodze moją 80 letnią znajomą z
pracy (z endoprotezą) tak więc szłyśmy razem.
Wszędzie full. Udało nam się jakimś cudem znaleźć magiczny przedział "dla matki
z dzieckiem" i tak jak piszesz.

Moja znajoma pod nosem rzuciła komentarz, że przecież w tym przedziale nie ma
żadnego dziecka. Siedziały i spały 4 młode dziewczyny. Walizki na środku -
przejść nie było można. Panie średnio zadowolone udostępniły miejsce, aczkolwiek
nie komentowały w żaden sposób sytuacji. Nie tłumaczyły też wyboru jakim się
kierowały sidając w przedziale dla matki z dzieckiem i robiąc z niego kuszetkę,
zasłaniając przy tym zasłonki.
Pomieściliśmy się. Młody specjalnie nie dokuczał - podrywał jedynie dziewczyny.
Ja w żaden sposób nie czułam się skrępowana tym, iż mały w sobotnie
przedpołudnie nie zachowuje absolutnej ciszy kiedy jedna z nich spała.
Potem okazało się, że towarzystwo było całkiem przyjemne - nawet rozpoczęłyśmy
konwersację.
Gdyby ktoś rzucił mi jakikolwiek koment to chyba bym wybuchła. Podobnie gdyby
była sytuacja, że nie możemy się zmieścić do przedziału z małym dzieckiem z
pewnością narobiłabym dymu.
Nie widzę jednak problemu jeśli ktoś przycupnął w takim przedziale nie zajmując
nikomu miejsca.

Swoją drogą nie wiem czy obserwujecie taką dziwną znieczulicę. Nie wiem co się
zmieniło, ale chyba jednak coś jest nie tak. Stoję z 2 letnim brzdącem w
tramwaju wszyscy siedzą, łącznie z 30 latką zajmującą miejsce dla matki z
dzieckiem (pani oczywiście nie wyglądała na ciężarną). Przystanek przejechany -
nikt nas niezauważył. W końcu moja siostra nie wytrzymała i zwróciła Pani uwagę
- czy mogłaby ustąpić miejsca dziecku. Pani wstała.
Podobnie w metrze. Przejechaliśmy przystanek i nic. Dopiero na następnym młoda
dziewczyna podeszła do nas i pokazała miejsce przepraszając jednocześnie, że nie
zauważyła - wierze jej.
Tyle, że te ok. 15 osób które zajmowały miejsca też jakaś straszna ślepota
ogarnęła. Nie mówię o starszych osobach, ale to wszystko byli ludzie poniżej 40.
Rozbroił mnie też innym razem pan, który wepchał się kiedy zmierzałam z brzdącem
w stronę wolnego miejsca.

Ja nie jestem na pewno jakaś super wychowana, ale na prawdę zawsze mnie ruszało,
jak stała babka w widcznej ciąży lub ktoś z małym dzieckiem bez wózka...
Podobnie w przedziałach - chcąc nie chcąc czasem trzeba młode dupsko poderwać,
aby ustąpić dziecku lub starszej osobie...
Oczywiście nie mówię o wyjątkowych wypadkach kiedy ktoś się źle czuje, czy ma
jakąś chorobę, ale na Boga mam nadzieję, że 80% procent młodych Polaków nie jest
aż tak schorowanych...

ja pewnie bym towarzystwo przeprosiła

[slonko771]

i wyprosiła z przedziału ,szczegolnie własnie gdy w pociągu tłok ,
szczesciem trafiały mi sie własnie przedziały zamkniete, które
własnie konduktor otwiera , szczegolnie w okresach nasilonych
choróbsk , gdy iles zakichanych osob nie posiedzi w takim
przedziale,
jechałam tez na trasie gdzie ludzi było umiarkowanie i siadłam do
pierwszego lepszego , pan konduktor zapytał czy nie chciałabym
skozystac z przedziału dla matki z dzieckiem, otworzył i bagaze
zaniósł

[tusia-mama-jasia]

Podróżuję z moim prawie 2,5-letnim synkiem pociągami/innymi środkami
publicznego transportu od samego początku - nie mam auta i nie
zamierzam mieć, a podróżujemy naprawdę dużo. Jeśli w pociągu jest
tłok, to wypraszam ludzi z przedziału dla matki z dzieckiem na tyle
stanowczo, że nie prostestują Zdarzają się komentarze pod nosem,
ale jawny opór zdarzył się tylko raz i szybko został zduszony
Jeśli jest miejsce w innych przedziałach, to się nie czepiam. Z
noszeniem bagażu nie ma problemu, bo podróżuję zawsze z plecakiem,
więc ręce mam wolne. Konduktorzy - różnie. Czasem pomocni bardzo,
czasem na pytanie o przedział dla matek usłyszałam tylko "gdzieś
pewnie jest"
Synek nawykły do podróżowania, nie przypominam sobie, żeby
kiedykolwiek w pociągu się rozpłakał /poza niemowlęctwem
oczywiście/, naprawdę, a ma za sobą tych jazd już około setki, w tym
wiele długich, przez całą Polskę. Siedzi grzecznie, nie biega, nie
łazi, ogląda i komentuje widoki za oknem, czasem nawiązuje kontakty
ze współpasażerami, ale pilnuję, by nie robił tego, jeśli widzę, że
ktoś nie ma na to ochoty. Staram się, by był jak najmniej uciążliwy
dla współpasażerów i to się udaje /nie pozwalam, by kogoś
przypadkowo kopał, trącał, hałasował, gdy ktoś w przedziale śpi
itp./ Bardzo lubi jeździć pociągiem, ja zresztą też mimo wszystkich
irytujących ułomności kolei uważam to za najlepszy - oprócz
samolotu - sposób przemieszczania się, jest bezpieczniejszy niz
użytkowanie dróg.
A co do autobusów/tramwajów itp. - jest dokładnie tak jak jedna z
dziewczyn napisała, znieczulica. Jechałam ostatnio z synkiem
autobusem z sąsiedniego miasta, ok. pól godzinki jazdy, cały czas na
stojąco. Dziecko zmęczone na stojąco przysypiało oparte o moje nogi,
a ja starałam się go utrzymać, żeby się na zakretach nie
przewrócił... Obok na siedzeniu siedział młody chłopak i spojrzawszy
na nas ostentacyjnie zamknął oczy, żeby nikt go nie ruszył z
wygodnego miejsca
Pod tym wzgledem zupełnie fantastycznie czułam się na Węgrzech - nie
zdarzyło się, by matce z dzieckiem nie ustąpiono miejsca, nie
puszczono na przejściu dla pieszych czy w kolejce. Otaczano nas
względami aż do przesady. Ludzie się z uśmiechem rozstępowali, by
łatwiej było nam przejść w tłoku, każdy pomagał, uśmiechał się,
zagadywał i choć żadno z nas nie mówi po węgiersku język
uśmiechów i ludzkich gestów jest uniwersalny...

[atrida]

Ja też jak na razie auta nie mam i się nie zanosi. Częściej od pociągów jeździmy
autobusami i tramwajami. I powiem wam, że częściej zdarza się, że jakaś babcia
(raczej z funkcji niż wieku, rozumiecie ) ustąpi nam miejsca. I też
niekoniecznie w centrum Warszawy, tylko na obrzeżach. Do tej pory wspominam
zdarzenie z czasów ciąży (a dość dawno to było ). Kiedy z mężem jechałam
tramwajem jakaś starsza pani zerwała się z miejsca, bym ja tam mogła usiąść. A
że jestem "starej daty" i dla mnie szacunek dla starszych ważniejszy niż wygoda
kupra to grzecznie podziękowałam za uprzejmość. Pani w żartach się oburzyła i
tonem nieznoszącym sprzeciwu powiedziała "Siadaj, bo będziesz miała tyle lat co
ja i się w życiu jeszcze nastoisz". I jak dyskutować z taką logiką ?
Wracając do pociągów. Przedział dla matki z dzieckiem czy ciężarnej należy się
nam jak psu miska. Choć też miałam raz "przyjemność" jazdy z "ciężarną" -
jechała smarkula z chłopakiem z weekendu na Mazurach. Coby nie lać wody napiszę
tylko, że jak ona była w ciąży to ja jestem królowa Wiktoria...

[jagabaga92]

Szkoda tylko, że każdy dostrzega "problem" podróżowania z dzieckiem, dopiero
wtedy, gdy sam podróżuje z dzieckiem (PKP, komunikacja miejska). Pewnie 10 lat
temu maluch w komunikacji był dla obecnych matek z dzieckiem niezauważalny, a
nawet denerwujący, bo przeszkadzał w podróży, a jego mamuśka miała wymagania,
żeby jej lub jej dziecku ustapić miejsca...

[kowalikm]

jagabaga92 napisała:

> Szkoda tylko, że każdy dostrzega "problem" podróżowania z dzieckiem, dopiero
> wtedy, gdy sam podróżuje z dzieckiem (PKP, komunikacja miejska). Pewnie 10 lat
> temu maluch w komunikacji był dla obecnych matek z dzieckiem niezauważalny, a
> nawet denerwujący, bo przeszkadzał w podróży, a jego mamuśka miała wymagania,
> żeby jej lub jej dziecku ustapić miejsca...

Tu akurat mocno generalizujesz. Może zostałam "zaściankowo" wychowana, ale do
spokoju sumienia własnego, uspokojenia ewentualnych głosów otoczenia oraz po
prostu wygody własnej puszczałam zawsze mamę z dzieckiem - przecież takie
biegające dziecko to nic przyjemnego.

Raz (i to miałam już swoją pociechę) wkurzała mnie mama ok. 5-letniej
dziewczynki, która była na maxa męcząca. Dziewczynka łaziła po całym przedziale
i jak nie daj Bóg ktoś zmrużył oko zaczynała się seria pytań - co robisz, gdzie
mieszkasz, czemu śpisz itd. Siedziałam obok niej więc było to na maxa męczące.
Nie wspomnę jak mało przyjemnie dostać było "z kolana" kiedy układała się do
snu. Wszyscy znosili te cierpienia i odetchnęli z ulgą kiedy zmęczona na chwilę
zasnęła.
Mama zaregowała (mało skutecznie) dopiero kiedy dziewczynka ubrudziła za którymś
razem, dosyć mocno jesne spodnie jednej z Pań...

Nie zwróciłam uwagi, ale tak z punktu widzenia współpasażera jak i mamy z
dzieckam są pewne granice, których przekraczać nie należy, bo reszta podróży
może być udręką...

Zależy jakie są "wymagania" mamuśki - jeśli mama jedzie w normalnym przedziela
nie powinna oczekiwać, że z wieczora przez kilka godzin podróży wszyscy będą
milczeć i chodzić na paluszkach. Podobnie z irytuje mnie jak są wolne miejsca
(to dot. raczej Pań starszych) a Pani zwraca władczym tonem uwagę, iż trzeba jej
miejsce ustąpić - to mnie irytowało, ale ustępowałam.../ starałam się...

[mamusia_karina]

bardzo często podrózuje z dzieckem,trasa Białystok-Wrocław czyli
ok 9 godzinMoże dlatego nie meczą Nas podróze,bo lubimy
podrózować to fakt,zdarza się ze przedział dla matki z dzieckiem
jest zajęty,mimo że nie powinien,wieclokujemy się gdzie jest
miejsce,często widze że ludzie sie nie dosiadają bo jest
dziecko,pewnie z obawy że bedzie marudził,płakać itp.ich problem
Hmmm ja nie zwracam jednak uwagi na to gdzie mam siedzieć z
małym,tylko na stan toalet w pociągach,Boże masakrajak tam można
dziecko zaprowadzić zrobić siusiu:/woze nocnik ze sobą.

PS: dośc istotne

[mamusia_karina]

kowalikm kilka wypowiedzi wczesniej napisała co sie dzieje w
tramwajach.Nie było raz pociągu,wsiedliśmy z synkiem( 3 latka i 5
mies.do podstawionego autobusu i raptem wszyscy poodwracali głowy
spać,nie miałam gdzie stanąć z tym moim dzieckiem,aż jedna kobietka
ustąpiła miejsca.Wracająa do pociagu zawsze dosiadają sie ludzie i
fajnie milej sie podrózuje,często ludzie zagadują synka,rozmawiają z
nim,a jak trzeba zwracam uwage dziecku żeby nie przeszkadzało komuś.

[blackglass]

W pociągu jest przedział dla matek z dziećmi, znajduje się zazwyczaj an początku
pociągu.
Na trasie na której jadę przedział jest zamknięty, dopiero na prośbę matki z
dzieckiem jest otwierany.Jeśli siedziałyby w otwartym przedziale osoby bez
dzieci to bym je wyprosiła lub poszła po konduktora jeśliby nie chciały ustąpić
miejsca.
W tramwajach tez rzadko ustępują miejsca, ja beczenie podchodzę do krzesełka
oznaczonego dla matki z dzieckiem i mówię przepraszam to miejsce dla matki z
dzieckiem Nie zdarzyło mi się żeby ktoś nie ustąpił.

[jagabaga92]

> W tramwajach tez rzadko ustępują miejsca, ja beczenie podchodzę do krzesełka
> oznaczonego dla matki z dzieckiem i mówię przepraszam to miejsce dla matki z
> dzieckiem Nie zdarzyło mi się żeby ktoś nie ustąpił.

...staruszka lub staruszek też ustąpili?

[blackglass]

jagabaga92 napisała:
Nie zdarzyło mi się żeby ktoś nie ustąpił.
>
> ...staruszka lub staruszek też ustąpili?
Wiesz co nie zdarzyło mi się żeby na tym miejscu siadła staruszka lub staruszek.
Ale po akcji jak dostałam z łokcia w brzuch od staruszki jak byłam w ciąży, bo
koniecznie ona musiała osiąść to staruszkowie nie robią na mnie wrażenia

[jagabaga92]

może wyczuwają Twoje zamiary i... boją sie dostać z łokcia w brzuch

[tusia-mama-jasia]

Generalizowanie jest krzywdzące. Nie zdarzylo mi się nie ustapic
miejsca ciezarnej lub mamie z maluchem, nawet jak sama byłam
szczawiem. Niemal zawsze nieproszona dawalam takim osobom
pierwszenstwo przed soba w kolejkach, chyba ze naprawde czas pilił
mnie co do minuty. Od szczeniecych lat byłam wyczulona na tematykę
dziecięca i nigdy nie byłam na to obojętna, moze dlatego kolejkowo-
komunikacyjna obojetnosc rodakow tak mnie razi.

[daga_j]

Wiele razy jeździłam pociągiem z małymi dziecmi i zawsze szukam tego przedziału
dla matek z dziećmi i zawsze go znajduję. Najczęściej jest zamknięty, więc jak
przyuważę konduktora to on mi otwiera. Poptem faktycznie w czasie podróży dość
często zdarza się, że ludzie zaglądają i pytają czy wolne, staram się miło ale
stanowczo powiedzieć "to tylko dla matek z dziećmi" - nawet jak pociąg jest
zatłoczony i widzę, że tamci pasażerowie nie bardzo mają gdzie usiąść.. Ale
jestem Stwierdzam, że jest to dogodność, która mi się należy (skoro już
jest), a ci którzy nie mają gdzie usiąść to albo są starsi i swoje już
wysiedzieć mogli w takim przedziale (jak mieli małe dzieci) albo są młodsi i
dopiero poznają jaki to "luksus" (i prawdziwa potrzeba!) korzystać z przedziału
zarezerwowanego. Jak sądzę, jest nawet wymóg by w razie znacznej liczby rodzin z
dziećmi konduktor wybrał kolejny przedział tylko dla nich i wręcz wyprosił
innych podróżnych z takiego, ale nie wiem, bo i tak zwykle mało dzieci jeździ
pociągami jak zauważyłam.

[mniemanologia]

> Jak sądzę, jest nawet wymóg by w razie znacznej liczby rodzin
> z dziećmi konduktor wybrał kolejny przedział tylko dla nich i
> wręcz wyprosił innych podróżnych z takiego, ale nie wiem, bo i tak
> zwykle mało dzieci jeździ pociągami jak zauważyłam.

Właśnie, chyba rzadko się zdarza, żeby 9 i więcej matek/ojców z
małymi dziećmi chciało naraz jechac danym wagonem

[alabama8]

Klasyka z serii: gość w tramwaju nie zauważył że stoję, mąż się nie
domyślił że chcę kanapkę z serem a nie wędliną, teściowa się nie
pokapowała że nie lubię jej odwiedzin, szef nie zapytał czy chcę
podwyżki ...
a wystarczy usta otworzyć i wyartykułować swoje potrzeby. Nic
prostszego, najwidoczniej nie dla wszystkich.

[sylvie81]

Niezupełnie. Kiedyś w markecie z 10 produktami w koszyku poprosiłam o możliwość
skorzystania z pierwszeństwa przy odpowiedniej kasie. Byłam w 8 m-cu ciąży. 2
panie przede mną odmówiły: stwierdziły, że one też się kiedyś nastały! Szok!

[marsupilami25]

O matko! Na taki tekst odpowiedzialabym: chyba dawno temu, jeszcze pod gazowa latarnia.
Stojac kiedys w kolejce w markecie (kasa specjalna) jakas babka (ok 50/60) przeprowadzila dokladny sondaz czy aby wszyscy maja prawo tu stac. Widok domagania sie legitymacji emeryta/rencisty, zaswiadczen o niepelnosprawnosci i pokazu ciazowych brzuszkow: BEZCENNY.
Innym razem stojaca przed nami, wiekowa pani z kilkoma drobiazgami w koszyku (wiadomo nie robie afery o 3 minuty czekania), zawolala do kasy swoja kumpele ( ta z koszykiem na kolkach wyladowanym po brzegi). Opadlo mi wszystko ze zdziwienia, ale moj chlop stanowczo zwrocil uwage, ze mnie sie moze spieszyc bardziej, bo za tydzien rodze! Hehehe
Z milych sytuacji wspominam zakupy w jednym z marketow: ekspresowa kasa WYLACZNIE dla kobiet w ciazy i niepelnosprawnych Pozostali odchodzili z kwitkiem ;-P

[kowalikm]

alabama8 napisała:

> Klasyka z serii: gość w tramwaju nie zauważył że stoję, mąż się nie
> domyślił że chcę kanapkę z serem a nie wędliną, teściowa się nie
> pokapowała że nie lubię jej odwiedzin, szef nie zapytał czy chcę
> podwyżki ...
> a wystarczy usta otworzyć i wyartykułować swoje potrzeby. Nic
> prostszego, najwidoczniej nie dla wszystkich.

Nie o to tu chodzi...
Usta mam i owszem używam, a kanapki robię sobie sama
Jak najbardziej nieomieszkam artykułować swoich potrzeb - tyle, że najpierw
chwilę czekam na chętnego, który nie jest tak strasznie "schorowany" lub
ciężarny (wydaje się, iż powinien to być ten najmłodszy).
Potem dopiero upatruję sobie ofiarę i podchodzę z żałośnie patrzącym dzieciem o
łaskawe ustąpienie mi wcześniej przezeń zajętego miejsca.

Tak na serio jest coś takiego jak kultura, która (ja przynajmniej) chciałabym
wpoić memu dziecku, do zasad podstawowych
należy m.in.
ustępowanie miejsca ciężaranej
i matce z małym dzieckiem

Pytanie za 100 pkt - jakie jest prawdopodobieństwo, iż przy przejechaniu jednego
przystanka staję się z dzieciem niewidzialna w autobusie (zaznaczam, że
utrzymanie pozycji stojącej z 2-3 latkiem łatwe nie jest)...?