Mniejsze pieniądze na kulturę z budżetu ministe...

[Gość: behemot]

Słuszną koncepcję ma nasza władza. Skoro urzędnicy na codzień dostarczają nam rozrywki "robiąc teatr" swoimi poczynaniami, to teatry w rewanzu powinny starać się o pieniądze.
Nie jest to w końcu nic niezwykłego, żeby zarząd województwa robił karierę artystyczną w Pacanowie, a placówki kulturalne wzięły się za załatwianie pieniędzy w Warszawie.
Pomysł nie jest nowy - wcześniej do Warszawy jeździły pielegniarki, górnicy i każdy, kto mógł. Górnicy rzucali butelkami z benzyną i po rozmiarach dymu wiadomo było, jakie się należą dotacje. Pielęgniarki niestety były bardziej okrutne, bo śpiewały. Urzędnicy warszawscy mieli rozrywkę, a marszałkowscy chwilę spokoju ...czego i dzisiaj im życzę.

Ko! Ko! Ko! Ro! Na!

[Gość: behemot]

łaaaa, zapomniałem o najważniejszym - wszystkie te manewry nic mnie nie obchodzą, bo jako prawdziwy Kielczanin z kulturą nie mam nic wspólnego.
Ko! Ko! Ko! Ro! Na!

[Gość: wioletta]

Prezydent Kielc to wyjątkowy „Krętacz” i „Kłamczuch” !!!!!

W październiku 2002 roku jako jeden z Kielczan popełniłem największy w swoim
życiu błąd oddając swój głos w wyborach samorządowych na Wojciecha
Lubawskiego, będącego wcześniej żenująco słabym Dyrektorem
upadającego „Chemadinu” i przeciętnym tylko Wojewodą Świętokrzyskim.
Dałem się niestety skusić Jego obietnicom, zamieszczonym w szeroko
rozpowszechnionym „Programie Wyborczym” oraz zapewnieniom składanym w trakcie
wywiadów prasowych i radiowych. Na moją decyzję miało również wpływ
rozczarowanie wcześniejszymi rządami Prezydenta Włodzimierza Stępnia i
przekonanie o tym, że ostatecznie niewiele zrobił On dla miasta. Nie kierowałem
się przy tym sympatiami politycznymi, jak to zrobiłem przy wyborach do Rady
Miasta. W głosowaniu na Prezydenta Kielc chciałem bowiem oddać swój głos na
tego kandydata, którego uważałem za najlepszego.
I ostatecznie uznałem, na swoje nieszczęście że najlepszym kandydatem jest
Wojciech Lubawski, który zapewniał ogół wyborców solennie o tym, że za Jego
kadencji na pewno nie będzie w Kielcach głodnych i bezdomnych oraz nastąpi
znaczny spadek bezrobocia. Sporo mówił też o pozyskaniu dla Kielc wielu
zagranicznych inwestorów oraz ogromnych środków unijnych. Nie brakowało
składanych przez Niego zapewnień o zmianie stylu pracy Urzędu Miasta i doborze
kadr kierowniczych w drodze przeprowadzanych konkursów – bez czystek
politycznych w Urzędzie i Miejskich Spółkach. Nie wspominając już o nad wyraz
bogatym programie inwestycyjnym, którego większość zadań miała być realizowana
za pozyskane środki finansowe z Unii. I co najgorsze uwierzyłem, że Wojciech
Lubawski jest człowiekiem, który tych zobowiązań będzie starał się dotrzymać –
nie dopuszczając nawet do siebie myśli, że mogę jeszcze kiedyś wspominać z
utęsknieniem okres prezydentury Włodzimierza Stępnia.
Kolejne 3 lata rządów Prezydenta Wojciecha Lubawskiego w Kielcach pozbawiły
mnie jednak jakichkolwiek złudzeń w tym przedmiocie. Stałem się bowiem, jak
wszyscy świadkiem tego jak Pan Prezydent tworzy w Urzędzie Miasta i Miejskich
Spółkach prawdziwą „Kadrową Republikę Kolesi” obsadzając na stanowiskach
kierowniczych tylko swoich tj. tych którzy wspierali finansowo Jego Komitet
Wyborczy” . Byłem świadkiem całkowitej kompromitacji miasta przy uruchomieniu
przez Niego „Biura w Gotha”, przeprowadzaniu czystki politycznej w Urzędzie
Miasta oraz Zarządach i Radach Nadzorczych Spółek, prywatyzacji Miejskiego ZOZ-
u i wojny ze związkami zawodowymi w MPK oraz szopek związanych z oddłużeniem
Szpitala Miejskiego – firm, które mają być sprywatyzowane w następnej
kolejności. Widziałem to, jak w praktyce Prezydent totalnie olewa wolę swoich
wyborców – przy dokonywanej zmianie nazw ulic i lokalizacji parkingu
wielopoziomowego na Placu Konstytucji. Towarzyszyłem, jako bezsilny obserwator
podejmowanej przez Radę Miasta decyzji o zaciągnięcie blisko 140 mln.zł.
kredytu bankowego na realizację kolejnych „chorych wizji inwestycyjnych”
Wojciecha Lubawskiego – w tym zawyżanych kosztów budowy Stadionu Olimpijskiego
i Hali Widowiskowej, urządzenia „niezbędnego” Muzeum Sakralnego, budowy
kolejnych Pomników, a może i kolejki linowej na Telegrafie oraz skrzyżowania
wielopoziomowego na rogu ulic Paderewskiego i IX Wieków Kielc, czy tunelu pod
Wzgórzem Katedralnym. Byłem i jestem nadal świadkiem rozkradania za tego
Prezydenta mienia komunalnego, w drodze sprzedaży starych obiektów sportowych,
kamienic i przychodni zdrowia oraz lokali użytkowych – lub ich wydzierżawiania
dla swoich za czynsz 5 zł. z metra. Rozkradania w drodze sprzedaży działek
firmom handlowym i swoim Radnym – sprzedaży, przy której wcięło 6 mln.zł. Byłem
i jestem świadkiem wydatkowania setek tysięcy złotych na zlecanie Koleżkom
Prezydenta z Krakowa różnego rodzaju „Golgot i Oratorii” oraz corocznego
wydatkowania z budżetu Kielc blisko 30 mln.zł. dla „Caritasu” i innych
organizacji kościelnych – jak na prawdziwy Kleryków przystało. Nie wspominając
o aktywnej nad wyraz działalności Wojciecha Lubawskiego w zakresie „skoków na
kasę” np. ostatnio w Oddziale Narodowego Funduszu Zdrowia oraz w Międzygminnym
Związku Wodociągów i Kanalizacji. A trudno jest mi przy tym uznać za Jego
sukcesy kontynuowanie przygotowanej i rozpoczętej przez Prezydenta Włodzimierza
Stępnia przebudowy ulic: Sienkiewicza, Bodzentyńskiej i Jesionowej.
Dzięki temu wszystkiemu wiem już dzisiaj, że zostałem jak większość Kielczan
zrobiony przez obecnego Prezydenta Kielc perfidnie „w bambuko”, a z Jego
przedwyborczych obietnic zostało jedynie „Jedno Wielkie Gó..”. Wiem, że ja
sam, i inni Kielczanie uwierzyliśmy w roku 2002 komuś, kto jest wyjątkowym
Krętaczem, Oszustem i Kłamcą – komuś, kto jest na tyle bezczelny aby mówić,
iż działa dla dobra Kielc – „Miasta które kocha”. Komuś, kto nawet teraz, gdy
mieszkańcy Kielc „plują Mu w twarz”, spokojnie twierdzi, że to „deszcz
pada”. Komuś, tzn. Wojciechowi Lubawskiemu, któremu wszyscy jako
wyborcy „skopiemy zdrowo dupsko” w 2006 roku – odpłacając Mu za 4
lata „tragicznych dla Kielc rządów”. Co do mnie samego, to podobnie jak wielu
znajomych zabiorę wtedy ze sobą do lokalu wyborczego nie tylko członków
najbliższej rodziny, ale również wszystkich dalszych krewnych i teściową oraz
teścia. A zrobię to po to, aby nie sprawdziło się w praktyce staropolskie
przysłowie zgodnie z którym „Polak i przed szkodą, i po szkodzie głupi”.