Dylemat moralny

[strach_na_wroble]

Jestem nie praktykująca (mam chrzest i bierzmowanie, ale nie chodze do
koscioła i na spowiedź), a rodzina przyszłego męża zmusza mnie do zawarcia
slubu kościelnego, bo tak powinno być, nie po bożemu i co ludzie powiedzą.

Ja nie chcę przysięgać czegoś, czego nie rozumiem, to tylko wygłoszenie
formułki, cokolwiek by mi kazano powiedzieć, bo to nic nie znaczy.
Byliśmy na naukach, i siedząc tam, tymbardziej wiem, że nie powinnam
przysięgać. Sakrament, łaski, to jakies puste słowa. Poza tym nie chcę
przysiegać ....aż do smierci.

Uważam, że powinno się szanować wiarę, jakakolwiek by nie była. Czuję się
źle, tak jakoś "bluźniąc" przeciw wierze i obrzędom, do których inni
przywiązuja wagę. To nie fair.

Nie wiem co robić, tamci mnie gniotą, ale co to za katolicyzm "na pokaz"?

[annb]

strach_na_wroble musisz wiedzieć że slub zawarty pod przymusem od początku nie
jest wazny
powiedz im to

[malgogaj]

ba! powiem wiecej, ksiadz nie ma prawa wam dac slubu. przy spisywaniu protokolu
jest pytanie czy chcecie wziasc slub z wlasnej woli. a klamac nie wolno

[strach_na_wroble]

No właśnie, więc wszystko od poczatku jest jednym wielkim kłamstwem.
Presja mojego otoczenia nakazuje powiedzieć, to co nalezy powiedziec: "tak",
czy chcecie dobrowolnie "chcemy".
Ale jednak człowiekowi w głowie rodzi sie dylemat.

[ardzuna]

strach_na_wroble napisała:

> No właśnie, więc wszystko od poczatku jest jednym wielkim kłamstwem.
> Presja mojego otoczenia nakazuje powiedzieć, to co nalezy powiedziec: "tak",
> czy chcecie dobrowolnie "chcemy".
> Ale jednak człowiekowi w głowie rodzi sie dylemat.

To jest nie tyle dylemat, co oczywistość, a teraz potrzebujesz dużo siły
psychicznej żeby przeprowadzić sprawę w zgodzie ze sobą i ze swoimi
przekonaniami. Ja też myślę, ze ślub mieszany będzie najlepszym rozwiązaniem,
jeśli twój przyszły mąż koniecznie chce wziąć kościelny.

[ollus]

W Kościele katolickim istnieje możliwość zawarcia związku osoby wierzącej z
niewierzącą.
Problem, jeżeli Twój narzeczony jest również niewierzący, a ślub kościelny
tylko dla rodziny.

[strach_na_wroble]

z niego taki katolik jak ze mnie.
ostatnio byl w kosciele na pogrzebie babci w 2003 roku, a wczesniej chyba na
swoim bierzmowaniu.

[ollus]

To rzeczywiście nieciekawie macie.
Jedynym słusznym wyjściem to chyba jednak przekonać rodzinę bo zrezygnowała ze
ślubu kościelnego.
A jak się nie da powiedzieć księdzu jak się sprawy mają. Może on coś doradzi.
Ostatecznie odmówi udzielenia Wam ślubu...ale przecież o to Wam chodzi.
Gorzej jeżeli mimo to rodzina się zaweźmie i znajdzie takiego księdza, który
nie będzie miał obiekcji.

[sol_bianca]

Nie dość że ślub nieważny, to popełniasz krzywoprzysięstwo i skoro są tacy
wierzący to powinni zdawać sobie sprawę, że to grzech. I to nie jeden, no bo
przecież do spowiedzi też wcześniej musisz iść, spowiedź też będzie nieważna
podobnie jak ślub. Większośc ludzi to olewa, ale ja bym tak nie umiała.

[annajustyna]

Bo tak naprawde, to chyba prawie wszystkie sluby koscielne sa niewazne...
zawierane na pokaz, dla bialej sukienki, bez jakiejs refleksjii. Postawa
stracha (albo strach, bo to dziewczyna)) wymaga szacunku, bo swiadczy o
uczciwosci wzgledem samej siebie, a zarazem o szacunku dla religii. Ale ciezka
proba przed nia, oj ciezka...

[strach_na_wroble]

Nie ma wykrywacza wiary, dzięki któremu ksiądz sprawdzi z kim ma do czynienia.

Oto presja która wisi nade mną: jak odmówię, to będę miała przeciwko sobie całą
jego rodzinę, jego też, mimo że nie wierzący to mi nie wybaczy, że nie było
całej tej obrzedowej imprezy. Może nawet obrazi się i zerwie. Znajdzie sobie
inną, która nie będzie miała skrupółów.

Wiem tez co przeszła moja kuzynka, która ma slub cywilny, gdzie się nie odezwie
na ten temat, to zaraz jakieś dogryzanie i zaczepki, że czemu nie kościelny. Z
mężem układa jej sie dobrze, sa świetnymi ludźmi, podoba mi sie jak wychowują
syna (mały jest super), ale w otoczeniu są odbierani jako okropni grzesznicy,
wszędzie kręcenie nosem. Co za hipokryzja ... żal patrzeć.

Co sprawia, że tak łatwo ludziom zamydlić oczy? Zabrać ślub kościelny, ochrzcić
dziecko, a na codzień to różnie bywa, ale to nikogo nie obchodzi. Nigdy tego
nie zozumiem .........

[annajustyna]

Ksiadz na nauce powiedzial nam, ze lepszy porzadny slub cywilny niz koscielny
dla pozorow. Sa tacy, co podrabiaja podpisy na karteczce ze spowiedzi albo
wysylaja zastepstwo)). Ja bylam zawsze wychowywana, ze slub koscielny sie
bierze z kims, kto jest gleboko wierzacy i dla ktorego zerwanie sakramentu to
ostateczna ostatecznosc. Wspolczuje Twojej kuzynce prostackiego otoczenia. A
Tobie... wspolczuje postawy narzeczonego... Jesli uwazasz, ze z powodu Twojej
odmowy robienia szopki z sakramentu, moglby znalezc sobie kogos innego...
Dziewczyno, zastanow sie! Tyle jest wspanialych facetow na swiecie...

[strach_na_wroble]

hehehe..daj namiary na tych facetów....a ja myslałam, że mieszkam w
cywilizowanym regionie Polski! Faktycznie czyste zakłamanie wszędzie dookoła.
Pozdr

[strach_na_wroble]

no dodam jeszcze, że na naukach siedziała za nami taka para. Ksiadz zaczął
odmawiać modlitwe i oni naprawde sie modlili, słyszałam, na głos. A my stalismy
jak te kołki, nie umieliśmy słów modlitwy........

[annajustyna]

Namiarow niestety nie moge podac)), osobiscie znam tylko jednego cudownego
(wlasnie jest w pociagu do mnie) )). Dodam jeszcze, ze slyszalam o
przypadkach, ze osoby, ktore nie ochrzcily wlasnych dzieci, byly rodzicami
chrzestnymi...

[annajustyna]

Oczywiscie tez serdecznie pozdrawiam!

[dafni]

Bo to tak naprawdę trudno zrozumieć. Ot Polska hipokryzja. To tak jak ze
świętami kościelnymi. Wiele ludzi zapomina, że one mają coś wspólnego z
religią. Pójść do rodziny na obiad świąteczny - tak, obdarować się prezentami -
tak, pójść do kościoła - absolutnie nie.

Wiesz, ja myślę, że to są zbyt poważne sprawy, żeby przy dokonywaniu wyboru
kierować się głównie tym, co powiedzą rodziny. To jest sprawa Twojego sumienia.
Musiałabyś np. skłamać przy podpisywaniu protokołu, gdzie pada pytanie czy
uznajesz nauki kościoła. Poza tym musiałabyś pójść do spowiedzi...

Może porozmawiaj na spokojnie o tym ze swoim narzeczonym. Myślę, że skoro kocha
Cię na tyle, żeby się z Tobą ożenić, to nie zerwie jeśli powiesz mu o swoich
dylematach.

[pati102]

>Może nawet obrazi się i zerwie. Znajdzie sobie inną, która nie będzie miała
skrupółów.- tos mnie Starch przerazila. Kobieto, tego kwiatu jest pol swiatu. a
swoja droga to chodzi mu o slub czy o Ciebie? bo jak o slub to biura
matrymonialne sa pelne takich pan co na wszystko przystana byle by wcisnac
obraczke moze go wyslij do jakiegos???

[jaga112]

Duzo w Tobie prawdy i szczerości i gratuluję mądrego i dojrzałego podejścia do
takich spraw. Może takie rozwiązanie: ślub w kościele ale Ty składaj zwykłą
świecka przysięgę jak w przypadku osób niewierzących. Rodzina będzie szczęśliwa
a Ty będziesz w zgodzie z własnym sumieniem. Jeśli to nie wchodzi w rachube
proponuje ślub cywilny.

[strach_na_wroble]

hę? Nie słyszałam o takiej możliwości... to w ogóle możliwe???

[ollus]

Przecież pisałam Ci wcześniej, że KK uwzględnia możliwość ślubu osoby wierzącej
z niewierzącą (nie chcącą ślubu kościelnego).
Zapytaj w kancelarii parafialnej.

[annajustyna]

Ale mnie wydaje sie, ze strach nie czulaby sie tez dobrze z tego powodu, ze jej
niepraktykujacy narzeczony udaje "swietoszka", chociaz to oczywiscie jego
sumienie...

[ollus]

Kwestię narzeczonego pominę, bo nie znam jego pobudek.
A strach jak Antygona, czego nie postanowi, będzie źle.

[annajustyna]

Dokladnie tak samo to widze, niestety... Niemniej trzymam kciuki za strach (-
a), bo imponuja mi ludzie o wyraznych pogladach.

[jaga112]

możesz złożyć taką przysięgę, rózni się tym że na świadka nie bierzesz Boga i
Wszystkich Świetych bo nie mówisz - tak mi dopomóż.....
Poczytaj na forum bo był niedawno wątek o ślubie z osobą niewierzącą

[pikus26]

A ja mam pytanie:czyj to byl pomysl z tym slubem??? A jak ci przeszkadzaja
slowa przysiegi to chyba nie jestes pewna tak do konca czy chcesz z nim byc

[agamaks]

Trochę nie daję rady przy popołudniowej kawie czytać moich poprzedniczek
(dziewczyny, jakiś niż totalny mnie dopadł), więc przepraszam, jeśli piszę
powtórkę po kimś.
Uważam, że każdy ma prawo do swoich poglądów, ale niewiele osób w takiej
kwestii jak ślub potrafi się ich trzymać. Zdanie o nieważności takich ślubów -
szopek już gdzieś wyżej padło. Mam zawsze wiele szacunkku dla osób, dla których
religia to sprawa poważna, również negacja religii. Tak samo dla osób, które
potrafią pozostać uczciwe wobec samych siebie właśnie w takich drażliwych
rodzinnie-towarzysko kwestiach, a nie nadużywają sakramentów.
Myślę, że najlepszym wyjściem jest uczciwa rozmowa, najpierw z narzeczonym,
potem z teściami in spe. Jeżeli dla przyszłego ślub jest rzeczywiście ważny,
jest możliwość zawarcia jednostronnego ślubu kościelnego z jego strony. Może w
ramach ćwiczenia małżeńskich kompromisów warto się zastanowić nad taką opcją?
Na forum było ostatnio kilka wątków, jak to załatwiać (akurat z perspektywy
dziewczyny, ale to nic nie zmienia).
Strachu, wiele moich piątkowo-niżowo-zmęczonych uśmiechów dla Ciebie za odwagę
bycia sobą i uczciwość.

ps. Skąd jesteś? Może jak będziemy to wiedzieć, to ktoś podpowie np. do jakiego
kościoła się udać, jeżeli byście myśleli nad takim jednostronnym ślubem.

[ladyanna81]

Nie rozumiem jak można zmuszać kogoś do ślubu kościelnego, jak osoba nie wierzy. Przecież to istna szopka, a ślub i tak nie ważny. Moim zdaniem porozmawiaj poważnie z narzeczonym, jeśli on jest wierzący rozwiązaniem może być ślub mieszany, gdzie tylko jedna osoba w pełni uczestniczy we mszy i sakramentach. Ja właśnie taki biorę (już za 2 tygodnie, mój narzeczony nie wierzy w to co ja, szanuję jego poglądy, on szanuje moje. Ja nie chciałabym by mój ukochany robił coś wbrew sobie, tylko dlatego, że rodzina nalega. Jeżeli miałby złożyć taką przysięgę to tylko wtedy, kiedy w to wierzy i nie są to tylko puste słowa na pokaz. Zastanówcie się nad ślubem mieszanym. Pozdrawiam sedecznie

[mariankaa]

Kochana!
Po pierwsze gratuluję Ci dojrzałości i szacunku dla religii. Mało kto potrafi
tak do tego podejść. Najlepszym wyjściem wydaje się ślub łączony: wierzący z
niewierzącym. Mało kto wogóle zauważy różnicę... Po prostu nie powołujesz się
na Boga i wszytskich świętych - tak jak Twój narzeczony.

Nie martw się! Ja byłam na takim ślubie i szczerze mówiąc niewiele osób
zauważyło

Twoja uczciwość mi bardzo imponuje!!! Głowa do góry!

[pepperann]

Tyle razy pisalam na tym forum o tym, ze juz nie bede sie powtarzac. ALe
przylaczam sie do gratulacji. My nie bierzemy slubu koscielnego, mimo naciskow
rodziny narzeczonego. Jestem zadowolona, ze im nie uleglismy, chociaz niewiele
kto to rozumie. Powodzenia. Slub powinien byc radosnym wydarzeniem, a nie
swietem obludy, wypowiadania przysiag, w ktore sie nie wierzy, tylko po to,
zeby nie gorszyc ciotek. Jestem pewna, ze wiele osob, ktore dla swietego
spokoju wziely slub koscielny, a nie sa wierzace/praktyujace - podobne
piekielko i naciski gotuje nastepnemu pokoleniu niestety.

[celyna2]

U nas jest podobnie ja wierząca on nie. Więc moja rodzina a szczególnie ojciec
był strasznie oburzony jak mu powiedziałam że wezmiemy ślub w kościele ale
mieszany. On uważa się za bardzo wierzącego tylko nie potrafi zroumieć moich
argumentów że skoro mój narzeczony nie wierzy to ślub byłby zawarty nie
godziwie i nie ważny to byłaby tylko taka parodia na pokaz dla rodziny, bo tak
naprawde to jemu tylko o to chodzi co powie rodzina bo żadnych innych
argumentów nie ma, a już jego tekst żebym mu powiedziala zeby zrobił to dla
mnie zwalił mnie z nóg. Bo przecież mój narzeczony właśnie dla mnie dlatego że
szanuje moją wiarę zgadza się na ślub w kościele , uważam że taki ślub to dobry
początek na przyszłość nauki kompromisu w związku, bo przeciez on idzie mi na
kompromis zgadzając się na ślub w kościele wogóle a ja nie sprzeciwjając się by
nie składał przysięgi która dla niego nic nie znaczy. On szanuje moja wiare a
ja jego poglady. Tak ślub jest uczciwszy od parodii dla rodziny a co powie
rodzina nie obchodzi mnie, najwyzej pogadaja pogadaja i zapomna. A ojciec tez
to zaakceptuje bo juz powoli zaczyna sie z tym godzic, ślub za rok więc ma
jeszcze sporo czasu na to. A tak wogole to uwazam ze osoby tak naprawde
wierzace zroumieja to bo rozumieja w pelni czym sa sakramenty, a tylko osoby
wierzace na pokaz nie potrafia tego zrozumiec i najwiecej gadaja nie patrzac na
swoje postepowanie. U mnie tak jest moja mama jest wierzaca tak naprawde i ona
to od razu zrozumiala jak jej wytlumaczylam, a ojciec to taki wierzacy na pokaz
i on nie potrafi tego zrozumiec on najchetniej zmusilby narzeczonego do slubu
koscielnego zeby inni nie gadali. Bardzo sie ciesze ze mu nie uleglismy i
wezimiemy slub w zgodzie z naszym sumieniem.

[uullaa]

Bo katolicyzm w Polsce to nie religia, a zachowanie społeczne. I stąd te
wszystkie dylematy.

[veevaa]

No to ja współczuje panu młodemu... Skoro od razu wiesz, ze "nie do smierci", to
ja bym sie na jego miejscu zastanowila..
A jesli chodzi o sakramenty- badz nieugieta. Najwyzej sie rodzina obrazi, ale co
tam, zostaniesz w zgodzie ze soba... To najwazniejsze
A, jesli jednak cie zmusza - nie martw sie, potem mozna uniewaznic w razie czego

Do ladyanna81

[celyna2]

A gdzie bierzecie ten ślub w Warszawie? No i jak ze wszystkimi formalnościami
bez problemu? Ksiądz był przyjaźnie nastawiony jak poszliście do niego
załatwiać taki ślub? Ja planuje w pszyszłym roku wziąść taki ślub.