pomoc prawna

[Gość: zatroskany_syn]

Witam!!! Proszę o radę w imieniu mojej matki. Nie jest ona pewna czy ma iść
na zasiłek przedemerytalny. Ma 52 lata i 35 lat przepracowanych. Nie wie czy
będzie sie jej to opłacało(jak wysoką kwotę przydzieli jej ZUS) i na jakiej
zasadzie może z tego skorzystać. Ma teraz depresję i chce się zwolnić-ale czy
to jest wyjście??? Czytałem że fundusz ten może być przyznany osobom
zwolnionym w wyniku likwidacji zakładu.Czy w sytuacji samowolnego zwolnienia
też będzie przysługiwał??? Ja jej tłumaczę że to nie jest wyjście, ale mogę
się mylić... Proszę o pomoc!!!! Pozdrawiam i z góry dziękuję za udzielone
porady :-) [e-mail]

[Gość: DEwa]

Jeśli zwolni się sama to świadczenia na pewno nie otrzyma. Musi to zrobić
pracodawca (likwidacja stanowiska pracy).Wysokośc tego świadczenia to max
1000zł brutto - zależy ile wyniesie 80% wyliczonej emerytury. Jeśli 55 lat
życia osiągnie przed 31.12.2006r. będzie mogła pójść za kilka lat na
wcześniejszą emeryturę a do tej pory pracować(jeśli ma szanse utrzumać się w
zatrudnieniu). W przeciwnym przypadku niech szybko za wszelką cenę ucieka na
świadczenie przedemerytalne, bo czeka ją praca do 60-tki.

[basia553]

Czytam i nie wierze. Pani lat 52 chce isc na emeryture. Albo jest faktycznie
tak chora (depresje) i wtedy lekarz powinien wystapic i ta emeryture, albo jej
sie nie chce i to jest straszne. W pierwszej odpowiedzi na Twöj post
pisze pani z groza "w glosie", te Matka Twoja ewtl. musi pracowac do 60-tki. Az
do 60-tki! Ludzie, jak ten cholerny Kraj ma dojsc do röwnowagi, jak tacy mlodzi
ludzie nie maja zyczenia pracowac i przechadza na utrzymanie spoleczenstwa?!?!
Toz to wola o pomste do nieba! Zaznaczam, ze jestem duzo starsza, wiec nie jest
to spojrzenie mlodej osoby, nie majacej pojecia o tym jak ciezkim jest zycie po
50-tce. Ale moze by tak czasami troche o tym pomyslec, ze ktos musi na to
pracowac, aby kto inny kasowal w tak wczesnym wieku emeryture. Ta forsa nie
spada niestety panstwu z nieba, pomyslcie skad ona sie bierze. No nie, rece
opadaja..

[Gość: DEwa]

A czy była ostatnio Pani w Urzędzie Pracy? A może W ZUS-ie ?.Jeśli nie boi się
Pani tłumów proszę tam zajrzeć.Proponuję też przejrześ statystyki o
bezrobociu.Ta Pani nie naprawi gospodarki tym, że zaryzykuje i nie skorzysta ze
świadczenia. Jedna jaskółka wiosny nie uczyni.To system jest chory a nie ta
Pani. Nie wińmy ludzi za to, że boją się o swoją przyszłość i uciekają się do
środków zgodnych z prawem.Ludzie naprawdę mają życzenie pracować - tylko gdzie?
Proszę mi powiedzieć kto dziś zatrudni bezrobotną 59-letnią kobietę chcącą
pracować i to bardzo ???????

[basia553]

O ile dobrze zrozumialam, pani ta nie jest bezrobotna, wiec tym bardziej nie
rozumiem, ze chce z pracy zrezygnowac. I jezeli kazdy powie, ze system chory,
co ja moge zrobic itd. to oczywiscie nic sie nie zmieni. Ogladanie sie tylko na
to, ze politycy cos zmienia... no wiadomo, ze to za malo. Zacznijmy od siebie.
I co mnie w tym liscie szczegölnie uderzylo, ta wizja dluzszej pracy jako
wizja jakiegos kataklizmu. Nie mialam zamiaru nikogo urazic.

[mp23]

Basiu,
to nie jset tak, ludzie mający ok. 50 lat pracują z reguły od kilku lub
kilkunatu lat w tym samym zakładzie pracy, bardzo często zdarza się, że nie
czują się tam dobrze i chcieliby zmienic pracę na inną, gdzie byłaby lepsza
atmosfera, może wieksze pieniądze, ale nie mają odwagi, bo mają 50 lat. Mam
znajoma, która szukała pracy mając 50 lat i co słyszała, jest pani za stara,
mimo, że miała odpowiednie kwalifikacje do wykonywania pracy w szukanym przez
siebie zawodzie. Pracy szukała ponad rok i udało się dzieki... znajomościom,
inaczej szukałaby pewnie do dziś. Rozmowy szły pięknie ładnie do momentu aż
przyszły pracodawca dowiadywał się ile ma lat i wtedy rozmowy się kończyły.
Przy rozmowach z agencjami posrednictwa pracy słyszała od młodych panienek, ale
proszę pani my szukamy ludzi młodych a nie osób które mają 50 lat. Zauważ jak
ciężko jest znależć pracę przeciętnemu Kowalskiemu, który skończył 40 lat.
Poczytaj ogłoszenia w Wyborczej i zobacz jakie kryteria stawiaja pracodawcy
jeśli chodzi o wiek ( z reguły do 40 lat). I nie dziw się, że osoby mające 50
lat chcą przechodzić na wcześniejsze emerytury, to proste, gdyby ludzie dali im
szanse, żeby pracowali, mogli zmienić pracę, jak to robią mlode osoby, osoby po
50-tce bardzo chętnie by pracowały do 60-tki, ale ci ludzie czują się w pewnien
sposo skreśleni, bo społeczeństwo traktuje ich 50-latków jak emerytów, mimo, że
oni czują się młodo i mają dopiero 50 lat, mogliby jeszcze popracować, coś
zrobić. Masz rację, system jest chory, ale chore jest też nasze społeczeństwo.
Każdy z nas ma prawo do pracy bez względu na wiek. Mam nadzieję, że wyjaśniłam
Ci, dlaczego ta Pani w wieku 52 lat chce przjśc na emeryturę.

[basia553]

Wybacz, ale nie wyjasniles. Tzn. inaczej: ja to rozumiem, ale nie pochwalam.
Jako Slazaczka mam ogromne poczucie obowiazku i dla mnie jest obowiazkiem
pracowac na siebie sama, a nie przechodzic na utrzymanie spoleczenstwa.
Wiem, ze trudno znalezc prace. Ze jest sie czesto zle oplacanym i zle
traktowanym - bo za drzwiami czeka dostateczna ilosc chetnych, aby ta prace za
kazde pieniadze wziasc. Jak ostatni raz pracy szukalam, mialam 40 lat i
uslyszalam w pewnej firmie, dla ktörej mialam znakomite kwalifikacje, ze tak
dojrzala pani jest dla nich za...droga. A nie stawialam zadnych wygörowanych
wymagan. Wzielam w koncu cokolwiek i pracuje. I nie o to chodzi. Ta pani MA
prace, a na luksus poprawienia sobie warunköw nie zawsze mozna sobie pozwolic.
Zaznaczam, ze jest to moja prywatna opinia, ktöra chcialam sie podzielic. Nie
jest to pröba przekonania kogokolwiek.

[Gość: DEwa]

Pracę obecnie ma, a jeśli ją straci, za dwa lata? Ne będzie miała prawa do
świadczenia, emerytury i żadnych szans na pracę.Przy tak wysokim bezrobociu
chyba za wcześnie na tak drastyczne reformy, bo próby aktywizacji zawodowej w
takim wieku to raczej nierealne życzenia.