0l4
09.03.08, 10:59
Dworzec w Olsztynie to relikt minionej epoki –czytamy w Gazecie
Wyborczej. Powstawał na początku lat 70., w czasach, kiedy 'Polska
rosła w siłę, a ludziom żyło się dostatniej', dlatego poniemiecka
architektura dawnego budynku musiała ustąpić miejsca socjalistycznej
nowoczesności. Jak wypada to reprezentacyjne miejsce dzisiaj, po
trzydziestu z górą latach? Delikatnie mówiąc, nie najlepiej. Jest to
melanż socjalizmu z kapitalizmem. Dziesiątki sklepików, stoisk i
kiosków wypełniają toporną architekturę. Bankomat i automaty z
napojami muszą stać pod ścianą, bo nikt nie przewidział wnęk na
takie urządzenia. Stoiska przyklejone pod ścianami i wciśnięte w
kąty wyparły to, co kiedyś było poczekalnią. Dlatego trudno o wolną
ławeczkę lub siedzisko. Potrzebna jest gruntowna przebudowa dworca.
Na razie administratorzy walczą o rzeczy bardziej prozaiczne:
naprawę dworcowych drzwi, instalacji elektronicznego zegara, remont
instalacji kanalizacyjnej... Inna sprawa to otoczenie dworca. Jest
nieco lepiej niż rok temu. Hotel Gromada zyskał nową elewację,
podobnie jak wieżowiec PKP. Ten ostatni przykryła niemal
natychmiast - nijak dopasowana pod względem kolorów - gigantyczna
reklama. Diabeł tkwi jednak w szczegółach. Wystarczy przyjrzeć się
żałosnej tablicy informującej o repertuarze naszych instytucji
kulturalnych przy hotelu. Blaszana konstrukcja jest powyginana i
nikomu to nie przeszkadza. Pod płotem leżą gałęzie z przyciętych
niedawno krzaków, gdzie indziej drażni krzywy chodnik. Każda budka
handlowa w okolicy ma inną formę i kolor. Te wszystkie 'drobnostki'
składają się na obraz budzący sprzeciw. Olsztyński dworzec ma jednak
w sobie jakiś nostalgiczny urok. Ale tylko dlatego, że przywodzi na
myśl komedie Stanisława Barei czy klimat wczesnych filmów
Kieślowskiego. Więcej w Gazecie Wyborczej:
miasta.gazeta.pl/olsztyn/1,35189,3350693.html .
