michnik molestował

[Gość: ex-agorowicz]

Tak przypuszcza Gazeta Polska. Czyzby po aferze Wilgusa znowu miało coś
wstrzasnąć Polską?

[dr.freud]

Gość portalu: ex-agorowicz napisał(a):

> Tak przypuszcza Gazeta Polska.

Nie tylko Gazeta Polska:
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=396&w=56241830

Nie przypuszcza tylko informuje...

[Gość: luuuu]

...o tym, że w prokuraturze toczy się postępowanie. Michnika oskarża była
dziennikarka Wybiórczej. Ciekawe, czy Gejzeta się tym wreszcie zainteresuje i o
tym napisze, czy też będzie czekała do momentu, aż naczelnego wyprowadzą z
Czerskiej w kajdankach.

to niebezpieczne .... moda ?

[Gość: abcdef]

Skuteczna obrona przed utratą pracy ?
Czy chęć wypłynięcia i chwila sławy ?
Obrzydliwość .

[dziedzicznacytadelafinansjery]

Gość portalu: luuuu napisał(a):

> ...o tym, że w prokuraturze toczy się postępowanie.

Co więcej, zachowuje pewnien sceptycyzm a całą sprawę wykorzystuje do pokazania
jak broń, którą jak cepem tłucze Gazeta Wyborcza (bardziej lub mniej prawdziwe
oskarżenia o molestowanie), może trafić rykoszetem czy bumerangiem w samego
naczelnego tejże.

[Gość: gizmo]

www.annatravel.pl/files/firma/str1/ania.jpg
Byłbym mocno rozczarowany - AM znany jest z tego, że wybiera z ciasta rodzynki,
a tu taki zakalec... Chyba że - jak Rywin - był napity.

[dr.freud]

> jak broń, którą jak cepem tłucze Gazeta Wyborcza (bardziej lub mniej prawdziwe
> oskarżenia o molestowanie), może trafić rykoszetem czy bumerangiem w samego
> naczelnego tejże.

Łrzepa tłucze w tej samej sprawie kądzielą ( w tłustawych rączkach Lichockiej );

[dr.freud]

dr.freud napisał:

>
> > jak broń, którą jak cepem tłucze Gazeta Wyborcza (bardziej lub mniej praw
> dziwe
> > oskarżenia o molestowanie), może trafić rykoszetem czy bumerangiem w same
> go
> > naczelnego tejże.
>
> Łrzepa tłucze w tej samej sprawie kądzielą ( w tłustawych rączkach Lichockiej )
Ciekawe czym ta sprawa trafi w nasą przemiłą dziennikarkę.
( mam pewne podjerzenie, ale gizmo byl wczoraj w spowiedzi,
wiec nie bęękontynuował ).

Dzięki "GW" można pisać o "danych wrażliwych"

[Gość: T-800]

Od niedawna dzięki "GW" można już pisać o "danych wrażliwych", bo kiedyś to był
na to "zakaz".

[Gość: Gość]

Jakoś nie wyobrażam sobie Michnika jako molestanta. Może jeszcze okaże się, ze
jest ojcem dziecka Anety Krwczyk?

[Gość: Lelekl]

Uważam, że moralista Stasiński powinien na kolegium redakcyjnym zarżadać
badania DNA Adama.

[dr.freud]

Gość portalu: Lelekl napisał(a):

> Uważam, że moralista Stasiński powinien na kolegium redakcyjnym zarżadać
> badania DNA Adama.

Lepiej niech to zrobi Lisicki z ŁRzepy,
według której Lepper już 2 tygodni temu
miał odejść bo jest ojcem.

[Gość: Gość]

A może właśnie z tego powodu zrezygnował Gabryel?

[Gość: T-800]

Tylko "Gazeta Polska" napisała o esemesach Michnika, a już Szwajcner śpiewa na
inną melodię. :-)

[dr.freud]

Gość portalu: T-800 napisał(a):

> Tylko "Gazeta Polska" napisała o esemesach Michnika, a już Szwajcner śpiewa na
> inną melodię. :-)

Wiedzialem ze logiki uczyl cie
J. Kaczynski, ale nie wiedzialem ze muzyki tez.

[Gość: Gość]

Bo muzyki Lech go uczył i dlatego teraz mu się wszystko pomieszało

[Gość: redaktor]

Te SMSy są super! :) Ciekawe czy opublikuje je Dziennik... I coś mi się zdaje,
że znam odpowiedź, haaaaaaaa

[dr.freud]

Gość portalu: redaktor napisał(a):

> Te SMSy są super! :) Ciekawe czy opublikuje je Dziennik... I coś mi się zdaje,
> że znam odpowiedź, haaaaaaaa

Masz na myśli Der Dziennik?

[rodeolady]

Wojciech Czuchowski zmiażdżony przez Lysiaka

Prawda nie jest łatwa. Prawda chodzi wąskimi ścieżkami i wymaga od nas
wysiłku. Dlatego czasami warto przełamać wrodzone lenistwo i wgryźć się w
trochę większe teksty niż zwykle tutaj polecam. Warto dziś poświęcić trochę
czasu i energii, by zapoznać się z zaprezentowanymi poniżej tekstami, gdyż
dzięki nim kolejny funkcjonariusz Michnika objawi się takim jaki jest.
Paradoksalnie czytając taraz oszczędzimy czas później. Ja w każdym rzazie
wiem, że oszczędzę, gdyż po tym co się dowiedziałem o uczciwości Wojciecha
Czuchnowskiego, nie będę musiał czytać już żadnych jego tekstów. Bo taki
osobnik nie może napisać nic wartościowego i godnego uwagi. To nie jest
wolnomyśliciel i szczery intelektualista. To urzędnik machiny propagandowej i
jedynym sposobem na takich jest odwracać od nich wzrok. Sami się Państwo
przekonajcie.
Przedrukowuję dwa teksty. Paszkwil Czuchnowskiego na Łysiaka zamieszczony tuż
przed ubiegłorocznymi świętami w "Gazecie Wyborczej" oraz obszerną odpowiedź
samego zainteresowanego z najnowszej "Gazety Polskiej". Różni ludzie mogą
mieć różne wrażenia, ale mnie tak lektura przypomniała scenę z jakiegoś
filmu, gdzie biedna kobieta cierpliwie i konsekwentnie wybierała dzieciom
gnidy z włosów. Każdą z nich spokojnie rozgniatała między paznokciami, a ich
miażdżone korpusy pękały wydając ciche, charakterystyczne pstryknięcia.
Pstryk, pstryk, pstryk. I tak jak w filmie pękały owe gnidy jedna po drugiej,
tak tutaj pod nieubłaganym walcem argumentów przytaczanych przez mistrza
Łysiaka pękają manipulacje, kłamstwa, przemilczenia oraz sam ich autor.



To przypomina egzekucję, w której Czuchnowski jakby sam, z własnej woli
wystawił się na odstrzał. I został bezapelacyjnie zastrzelony i zmiażdżony.
Intelektualnie i moralnie rzecz jasna. Tyle jeśli chodzi o niego i jego
tFórczość. Te pogruchotane zwłoki nie wydadzą z siebie już niczego, co warto
przeczytać. Więc przeczytawszy te dwa teksty mam chyba prawo uważać, że
oszczędziłem czas.



---------------------------------

Waldemar Łysiak, czyli baron Münchhausen IV RP
Wojciech Czuchnowski
2006-12-23, ostatnia aktualizacja 2006-12-22 17:28
W PRL był jednym z czołowych opozycjonistów, w Namibii walczył z komunizmem z
bronią w ręku, a w Moskwie siedział na Łubiance. Tak o sobie pisze Waldemar
Łysiak
<SCRIPT language=JavaScript src="/info/text.js"
type=text/javascript></SCRIPT>
"W naszym wieku sceptycyzmu ludzie, którzy mnie nie znają, mogliby podać w
wątpliwość prawdę moich rzeczywistych przygód, to zaś głęboko obraża
człowieka honoru", Teofil Gautier, "Przygody barona Münchhausena"

W latach 70. i 80. Waldemar Łysiak był jednym z najpopularniejszych polskich
pisarzy. Pisał powieści kryminalne, sensacyjne i historyczne o epoce
napoleońskiej. Wydał 15 książek, które w sumie sprzedały się w nakładzie 3
mln egzemplarzy. Czytelnicy ustawiali się po nie w długich kolejkach. Na
czarnym rynku sprzedawano je za kilkakrotnie wyższą cenę.

Dziś też książki Łysiaka - a prawie co roku wydaje nową - mają powodzenie,
zajmują pierwsze miejsca w rankingach sprzedaży. Tyle że Łysiak nie pisze już
o Napoleonie, lecz o Polsce po roku 1989 r., którą nazywa ohydnym
tworem "czerwono-różowego, magdalenkowo--diabelskiego spisku". Sztandarowe
dzieło tego nurtu to dwuczęściowy (na razie) "Salon - Rzeczpospolita kłamców"
(2004, 2006). "Czyta się go jak sprawozdanie z prac jednoosobowej komisji
śledczej ds. afery założycielskiej III RP" - pisał "Tygodnik Solidarność".

Sam Łysiak tak zachwala swą książkę: to "precyzyjna monografia różowego
salonu (terroryzującego kraj już 15 lat), czyli michnikowszczyzny od
trockistowskich i wolnomularskich (...) początków, przez korowski rozwój, po
udecko-uwolski triumf w III RP".

Dostałbym czapę

Łysiak od wielu lat coraz dobitniej głosi, że w PRL walczył z
komunizmem. "Gdybym się bał, to (...) nie robiłbym w latach 70. i 80. przeciw
komunie tego, co robiłem, lecz o czym nie chcę mówić, bo mi nie wolno"-
wyznał 13 lat temu w "Gazecie Polskiej". Z wyżyn tej walki atakuje ludzi
peerelowskiej opozycji, którzy - jak napisał w "Salonie" - "walcząc o żłób z
komuną", "zawarli z nią spektakularny pakt przy Okrągłym Stole i
zagospodarowali III RP tak, że Polska jest dziś mocarstwem korupcyjnym,
najbiedniejszym krajem Unii Europejskiej".

Pisarz od półtora roku publikuje felietony w "Gazecie Polskiej". Rozstał się
z tym pismem w 1993 r. po konflikcie z jego założycielem Piotrem Wierzbickim.
Wrócił, gdy po redakcyjnym puczu Wierzbickiego usunięto z funkcji naczelnego.
Jeden z pierwszych tekstów po powrocie, zatytułowany "Rage" (ang. wściekłość)
Łysiak poświęcił rozprawie z Wierzbickim. Byłemu naczelnemu, który od połowy
lat 70. działał w opozycji demokratycznej i publikował w podziemnych
wydawnictwach, Łysiak z wyższością przeciwstawił własny życiorys: "Wolno mi
powiedzieć, kombatancie Wierzbicki, że pańskie kombatanctwo jest warte
politowania, bo pana ukaraliby za pańskie bibułki kilkumiesięczną celą, a ja,
gdybym wpadł (...) prawdopodobnie dostałbym czapę".

Gdyby dać wiarę tekstom i wypowiedziom Łysiaka, jego peerelowska biografia
wyglądałaby tak: w 1968 r. organizował strajk na uczelni. Później walczył z
cenzurą i oszukał ją, przemycając w swej książce prawdę o mordzie w Katyniu.
Walczył z komunizmem w Afryce, strzelając do doradców kubańskich. W 1976 r.
KGB zamknęło go w areszcie na moskiewskiej Łubiance. W 1979 r. po krytyce ze
strony komunistycznego dygnitarza został objęty zakazem druku. Jego książki
uwolnił dopiero Sierpień '80. Na krótko.

Po stanie wojennym zamilkł w oficjalnym obiegu. Zaczął publikować pod
pseudonimem w podziemiu. Nie angażował się jednak w opozycję, bo wiedział, że
podziemna "Solidarność" jest przesiąknięta esbecką agenturą. Tak dotrwał do
1989 r.

Ile prawdy jest w tej biografii? Niektórych opowieści nie da się
zweryfikować. Choćby tej o zbrojnej walce z Kubańczykami: "Kombatancie
Wierzbicki, czy dyskutował pan kiedyś w Namibii z kubańskimi doradcami wojsk
czerwonej Angoli za pomocą ołowiu? A ja tak!" ("Gazeta Polska", 2005).

Ale część wyznań Łysiaka da się sprawdzić.

Publikował w podziemiu. Dokładnie jeden raz - w 1985 r. - napisał pod
pseudonimem biogram Józefa Piłsudskiego do kalendarza wydanego przez
anonimowe wydawnictwo.

Rzeczywiście, przechytrzył cenzurę. W książce "Muzeum Wyobraźni" (1984) jest
fragment o zamordowaniu polskich szwoleżerów w miejscowości o nazwie
Bourreaugne. Taka miejscowość nie istnieje, a "bourreau" to po francusku kat.
Mamy więc Katyń i mord na polskich oficerach w 1940 r.

Przygoda pierwsza: organizator strajku

"W 1968 (...) zadebiutowałem jako organizator i spiritus movens strajku na
moim wydziale Politechniki Warszawskiej i wraz z moją paczką oraz ze
studentami innych wydziałów stoczyłem tam walkę w obronie Wydziału
Elektroniki" - pisze Łysiak w autobiograficznej książce "Lepszy" (1990).

W Marcu '68 Łysiak studiował na ostatnim roku architektury. Po studiach
obronił doktorat i podjął pracę na uczelni jako wykładowca.

- Łysiak organizatorem strajku? To absurdalna bzdura. Nie był nawet w
komitecie strajkowym. Pamiętam go z tamtych czasów, ale nie ze strajku - mówi
Włodzimierz Witaszewski, przywódca protestu na architekturze, dzisiaj
prowadzący pracownię architektoniczną w Warszawie. Dodaje, że studenci z
komitetu strajkowego zrobili na kartce listę członków komitetu, którą
podpisał dziekan. - Łudziliśmy się, że ta lista zapewni nam bezpieczeństwo -
wspomina Witaszewski. Na liście nie ma nazwiska Łysiaka.

Stefan Wrona, dawny kolega Łysiaka z roku, dziś pracownik Politechniki,
rozmawiał z kolegami

Czyżby Kaczory nie pozwałały już Łysiakowi

[dr.freud]

publikowac swoich tekstów gdzie indziej?

Jak tak dalej pójdzie to za rok
Ziemkiewicz i Semka będa skamleć żeby GW im
coś przyjeła do druku.
O ile oczywiście jeszcze będzie.

Michnik: "Zrób mi loda"

[Gość: heniek]

Ciekawy zwrot redaktora...

Sakiewicz w te pędy poleciał robić?

[dr.freud]

Gość portalu: heniek napisał(a):

> Ciekawy zwrot redaktora...

[Gość: Gość]

Skoro tak twierdzi sam Redaktor Axel Springer to chyba przedrukuje