Mamo, daj odetchnąć dziecku

[Gość: ppwk]

Szaleństwo... nowy sposób na zajęcie dziecku czasu, bo rodzice pracują do 18 albo i dłużej, przez co sami dla niego chwili nie mają. Ciekawe, że mowa tylko o Warszawie...

Mamo, daj odetchnąć dziecku

[Gość: anna]

Śmieszą mnie Ci rodzice, którzy chwalą się jak to dzieci już w przedszkolu
mają angielski, taniec, jogę i plastykę. Takie dziecko ledwo mówi, ledwo
chodzi, ale po prostu już jest najlepsze:)A potem życie pisze inne
komentarze-a to matury nie zdadzą, a to na studia nie pójdą, a to w depresję
wpadną, a to dziecko urodzą w liceum. Dajcie im żyć, wam się nie udało i one
też cudów nie osiągną. Trzeba się cieszyć jak są zdrowe i mają
apetyt.Einsteinów z nich nie będzie a już na pewno z 99,99% z nich!

Mamo, daj odetchnąć dziecku

[Gość: Andrew95]

Niewolniczy system, w którym pracują rodzice każe im albo zostawiać
dzieci do późna w rozwrzeszczanej świetlicy, albo wydać majątek na
tępą opiekunkę, albo posyłać dziecko na zajęcia dodatkowe w nadziei,
że nie będzie się nudzić i że czegoś przy okazji się nauczy. Wybór
między poświęceniem się dziecku, a poświęceniem dziecka leży przed
podjęciem niewolniczej pracy w wielkich korporacjach.

[dziubdzinek]

Gość portalu: Andrew95 napisał(a):
>... Wybór
> między poświęceniem się dziecku, a poświęceniem dziecka leży przed
> podjęciem niewolniczej pracy w wielkich korporacjach.
Wybacz, ale nie do końca wiesz, co piszesz. Ja mam akurat doświadczenia z
niewolniczą pracą za psie pieniądze w polskich firmach 15-20 osobowych i
normalną, dość ciekawą oraz dobrze płatną w wielkich korporacjach.
Dziub

[Gość: iksa]

w jakich k*** korporacjach?!
W BUDŻETÓWCE pracuje, zarabiam wielkie gie, dorabiam, żyły sobie
wypruwam, ledwie daję radę. Z dobrej korporacji wracasz po godzinach
pracy do domu dobrym autem a nie trzema tramwajami i nie jedziesz na
drugi koniec miasta, bo tam marchewka tańsza o 20 groszy.
Zamim wygłosisz głupkowaty banał najpierw pomyśl.

Dlaczego te przedmioty sa dodatkowo ?

[arius5]

W Europie wiekszosc tych lekcji objeta jest zakresem szkoly podstawowej i
sredniej, przede wszystkim jezyki obce, a takze rytmika, muzyka, podstawy gry na
niektorych instrumentach, plywanie.
A co w Polsce ? Masa bzdurnego wkuwania wiadomosci o niczym.
A te wazne rzeczy odstawia sie na bok.

[Gość: Kaa]

Ja robię w takiej korporacji i właściwie gdyby tylko kasy więcej dali, to byłoby
idealnie.Mam dużo różnych dofinansowań (języki,fitnes).Warunki lokalowe
wspaniałe-eleganckie biuro, naprawdę dobre warunki.Wszyscy grzecznie mówią do
mnie.Wychodzę zgodnie z zegarkiem po 8 godzinach plus półgodzinnej
przerwie.Pracę mam w systemach, z nikim się nie muszę użerać.
Ale na to żeby tam dziś pracować uczyłam się długo i dalej się
dokształcam.Właściwie to zawsze byłam w gronie prymusów.
No ale dzieci nie mam.I nie planuję:)

Mamo, daj odetchnąć dziecku

[Gość: 15l]

ja bym sie cieszyla jedynie moze bez tanca towarzyskiego

[griswold79]

Ta mamusia co mówi "jeszcze kiedys mi podziekuje" powinna brac pod
uwagę, że córeczka jej może podziękować, ale tak, że stosunki
rodzinne ulegną w przyszłosci ochłodzeniu. Mama powie, że chciała
dobrze, a córcia powie, że jesli bardziej jej zależało na nauce po
trupach, no to niech się nie dziwi, że nie ma wypracowanych więzów
rodzinnych.
Ps. A moze dzieciaki mają inne zainteresowania niz pianino? Ale zeby
to wiedziec warto rozmawiać i słuchać, a nie wiedziec lepiej.

[Gość: jk]

pokolenie, które ma obecnie 30-40 lat nie miało tych wszystkich zajęć, bo nie było tego dawniej i mało kto miał dodatkowe zajęcia, a są o niebo mądrzejsi od obecnych "biednych" dzieci wychowawnych bezstresowo i kształconych w dobie kretyńskich reform wprowadzanych przez MEN.

[Gość: sylwik]

100% racji!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

[jakw]

Gość portalu: jk napisał(a):

> pokolenie, które ma obecnie 30-40 lat nie miało tych wszystkich
zajęć, bo nie było tego dawniej
Taaa, tylko np. potem angielskiego uczyło się po nocach.

[Gość: jk]

o przepraszam, ja miałam angielski w szkole a mieszczę się w tym przedziale, to właśnie był okres,kiedy rosyjski wyparto ze szkół i dzieci chętnie się uczyły w szkole i jakoś się nauczyły, bo korepetycje wtedy w modzie nie były. Z mojej klasy 8 osób poszło na filologię angielską i dostały się, a były egzaminy wstępne - ciężkie, a nie zaliczanie matury rozszerzonej obecnej na 70%. A teraz dzieciom we łbach się poprzewracałao i nie przyznają się, że nie chce im się uczyć tylko na wszystkich "pani" się uwzięła, albo nie umie uczyć, więc trzeba na korki.

[Gość: as]

No jak nie miało, jak miało.
Poniedziałek: religia
Wtorek: trening
Środa: zbiórka i chór
Czwartek: trening
Piątek: kółko języka rosyjskiego lub religia i obowiązkowo
dyskoteka:)
Soboty: rajdy piesze lub rowerowe z PTTK.
Oprócz tego rower, piłka, chowanego, podchody, krowa, karty, guma,
łyżwy, sanki, kapsle, skakanka i inne. Za lekcje brało się po
kolacji i jeszcze zdążyło poczytać książkę, a i Kobrę obejrzeć.

[Gość: wachu]

biedy dziadku, mówi do Ciebie "biedne" dziecko w wieku 23lat. proszę, nie pisz
bzdur, których nie potrafisz uzasadnić, bo Twojej mądrość starcza Ci tylko na
tyle, żeby kogoś obrazić....
biedny dziadku:P

[Gość: babcia46]

Z ciebie jest naprawdę biedne dziecko. A co on Ci ma uzasadnić,
skoro napisał jak było.

Mam 46 lat znam dwa języki angielski (zdany egzamin Advanced w
Cambridge) i francuski (w szkole średniej olimiady językowe),
których nauczyłam się w tamtej epoce. W tamtych czasach uprawiałam
sport wyczynowy, jeździałam na obozy sportowe. Jak zachciało mi się
uczyć tańca, to zaczęłam chodzić do klubu tańca towarzyskiego, potem
tańczyłam w zespole ludowym. W szkole były sportowe zajęcia
pozalekcyjne (siatka, ręczna, kosz) bez łaski. Były kluby sportowe,
gdzie można było uprawiać różne dyscypliny sportowe. Wystarczyło
tylko chcieć. Było biednie ale mozliwości były. I jak komuś chciało
się chcieć to mógł się wiele, bardzo wiele nauczyć praktycznie za
friko.

Ja i jak go określasz dziadek z tego skorzystaliśmy. I w nowej
Polsce żyje się nam o niebo lepiej niz w starej, a wiedzę i
umiejętności mamy lepsze czy to się takim jak ty podoba czy nie.

I jeszcze jedno. Ty też będziesz miał kiedyś 40 lat...

[Gość: wachu]

babciu, nie przeczytałam tego, co piszesz do końca. ale już odpowiadam na
pierwsze zdanie (i ostatnie) - ale nie wie, jak jest. a ja wiem. i to co pisze
ten ktoś jest nieprawdą. to są powtarzane przez zgorzkniałe babcie bzdury. skoro
oczekujesz szacunku i oczekujesz szacunku dla osoby, która jest agresywna,
powtarza banały i obraża. to błagam też o szacunek dla "biednych" dzieci, choć
taka kategoria nie istnieje:P

[Gość: wachu]

nie wiem Pani, co umiem, ani co umiemy, niech Pani będzie pewna :D mamy tę
przewagę nad 30-40, że nie jesteśmy nasiąknięci żółcią:P

[mallina]

naucz się poprawnie pisać

Mamo, daj odetchnąć dziecku

[Gość: gylly]

Po pierwsze, to kolejny sposob na zajecie czasu dziecku, bo rodzice nie maja
czasu na nie. Po drugie, te dzieci sa wykonczone. Ja jestem lektorem
angielskiego, ucze tez, m.in. dzieci. Przychodza na zajecia po poludniu tak
zmeczone, po jakis kolkach sportowych, zasypiaja na lekcji. Szostoklasisci maja
po 8 lekcji czasami plus to cale szalenstwo pozalekcyjne.

Rodzice powariowali po prostu.

Rodzice ? a nie zapomnieliscie o czyms ?

[klip-klap]

Czy to rodzice kaza dzieciom chodzic do przymusowych szkol ?
Co sie pozniej dziwic, ze dzieci zmeczone skoro musza spedzic iles godzin w
panstwowej szkole.

[Gość: A.]

klip-klap napisał:
> Czy to rodzice kaza dzieciom chodzic do przymusowych szkol ?
> Co sie pozniej dziwic, ze dzieci zmeczone skoro musza spedzic iles godzin w
> panstwowej szkole.

Dokładnie!!!! I co to za tekst - lekcje zaczynają odrabiać dopiero wieczorem. Od
lekcji jest szkoła, niech tak uczy, żeby dzieci nie musiały po lekcjach chodzić
na języki i ślęczeć nad podręcznikami. Szkoła w ogóle nie szanuje czasu
prywatnego dzieci, ale tu jakoś prawie nikt nie protestuje, bo jesteśmy
przyzwyczajeni, że najpierw 8 godzin w szkole, a potem jeszcze harówa w domu
zadana przez nauczyciela.

Dzieciństwo to podwaliny całego życia

[moonfairy]

Tak, jak już ktoś napisał wyżej, nie ma szans, żeby wszystkie te przeuczane
dzieci zrobiły wielkie kariery i były szczęśliwe. Będą wiodły normalne (oby!)
życie, pełne niespełnionych marzeń i nadziei. A ich szczęście będzie
uwarunkowane spotkaniem ukochanego partnera, posiadaniem dobrej rodziny, a nie
tym, czy zagra jakaś melodyjkę u cioci na imieninach, albo zatańczy ładniej, niż
reszta na ślubie kolegi. Dzieci muszą biegać, bawić się i czuć się kochane.
Żadne zajęcia dodatkowe im tego nie zastąpią. A może się zdarzyć, że dzięki
przeładowanym terminarzom, wyrosną z takich dzieci smutni, zmęczeni życiem,
młodzi frustraci i potencjalni samobójcy.
Nie ma nic cenniejszego, niż wspomnienia ze szczęśliwego dzieciństwa. Ale czy
szczęśliwym można nazwać dzieciństwo napakowane szkołą i nauką pozalekcyjną, z
dala od rodziców? Wątpię. Szczerze wątpię.

[alexandra220]

moonfairy napisała:

> Tak, jak już ktoś napisał wyżej, nie ma szans, żeby wszystkie te
przeuczane
> dzieci zrobiły wielkie kariery i były szczęśliwe. Będą wiodły
normalne (oby!)
> życie, pełne niespełnionych marzeń i nadziei. A ich szczęście
będzie
> uwarunkowane spotkaniem ukochanego partnera, posiadaniem dobrej
rodziny, a nie
> tym, czy zagra jakaś melodyjkę u cioci na imieninach, albo
zatańczy ładniej, ni
> ż
> reszta na ślubie kolegi.

zwłaszcza jak przyssa sie do nich jakis psychol ktory nie będzie
mogl znieśc ich szczęsliwego i pelnego nowych doświadczeń
dziecinstwa i zechce im to wyżrec i wlozyc do swojej kampanii
advertisingowej prowadzonej przez roznej masci pojebow napranych
koką jakich zrzeszaja agencje kreatywne czy firmy rzadzące sektorem
rozrywki.. albo stare pefofilskie syfy rządzące swoimi wielce
wychudzonymi dziwkami w sektorze mody zechca wyssać z nich młodośc i
szczęście zeby przeznaczyc ich jako oznakowany towar na sprzedaż..

Mamo, daj odetchnąć dziecku

[Gość: Agu]

´kiedys mi za to podziekuje´
coz kobieto, zebys pozniej tego nie zalowala, jak Ci kiedys powie,
ze przez Ciebie nie miala dziecinstwa.
Bez tego tez by miala dobry start w zyciu.
A moze to dla Ciebie substytut uczuc rodzicielskich... troche
dziwne...

Niech uczy szkoła

[jakw]

Gdyby szkoła uczyła porządnie języka angielskiego - moja starsza
córka nie uczyłaby się tego języka dodatkowo. Niestety, na "naukę"
angielskiego w szkole marnuje 3 godziny tygodniowo. Prawdę mówiąc
wolałabym już żeby w szkole uczyła się niemieckiego. Zawsze by coś
liznęła - a tak lata dodatkowo do domu kultury.
I owszem, jest to sposób na zajęcie dziecku czasu - inaczej do
mojego przyjścia do domu i tak by siedziała i grała w simsy.

[Gość: sylwik]

Dodatkowe zajecia jezykowe to akurat super sprawa. W szkolach poziom
nauczania jezyka jest fatalny...ja na dodatkowy angielski nie
chodzilam i zaluje. A mysle ze 2 razy w tygodniu po 2 godziny
lekcyjne moze duzo dać...

[dragon_fruit]

> I owszem, jest to sposób na zajęcie dziecku czasu - inaczej do
> mojego przyjścia do domu i tak by siedziała i grała w simsy.

to znaczy, że ma tępą matke, która nie pokazała jej, że są ciekawsze
zajęcia (choćby czytanie książek)

poza tym uważam, że Kartaginę należy zburzyć!

[jakw]

dragon_fruit napisała:


> to znaczy, że ma tępą matke, która nie pokazała jej, że są
ciekawsze
> zajęcia (choćby czytanie książek)
Dziękuję ci bardzo za słowa uznania. Problem polega na tym , że
zarówno ja, jak i ona czytamy ... zbyt szybko. Nie jestem w stanie
zapewnić jej 5 kg książek na tydzień (+ jeszcze sobie pewnie kolejne
10kg) - musiałabym ciągle latać do biblioteki, która jest mi z lekka
nie po drodze.

[Gość: wachu]

urocze, hehe:P to niech se młoda sama lata po książki,najlepiej na rowerze..
sport to zdrowie! zbyt niedojrzała jest? przesadzasz:P wczesna samo...ność
daje więcej niż zajęcia pozalekcyjne

[jakw]

Imho trochę za daleko i za mało ciekawa droga. Nie każdy ma
bibliotekę pod oknem. Na zajęcia dodatkowe ma zdecydowanie bliżej.

[Gość: Wietnamski kucharz]

Może zamiast "dostarczać" książki wystarczy nauczyć ją czytać?
Bo wiesz, czytanie książek nie polega jedynie na przeliczaniu ilości
przeczytanych słów na jednostkę czasu i wyznaczaniu współczynnika zrozumienia
tekstu...
To taka czynność która daje przyjemność (takie dziwne uczucie) i coś w nas po
sobie pozostawia zamiast krótkotrwałej, płytkiej satysfakcji z "zaliczenia"
kolejnej książki. Bezrefleksyjnego - bo tak łatwiej, a na zastanowienie się nad
książką potrzeba czasu co psuło by statystykę czytelnictwa.

A może przesadzam. Może niech zostanie już tak jak jest. To szansa dla nas - w
końcu za parę lat ktoś będzie musiał tymi małymi dziś cyborgami kierować.

[morekac]

Niestety, badania wykazują, że osoby, ktore szybko czytają, z reguły
rozumieją to co czytają dużo lepiej niż osoby, ktore czytają wolno.
Ja na przykład nie potrafię czytać wolno - i już. A z czytania mam
przyjemnośc i refleksję - i nie jest to wcale zaliczanie książek.
Swoją córkę posłałam w zeszłym roku na kurs szybkiego czytania - ma
dysleksję i czytanie bardzo ją nużyło, czytała wolno - teraz czyta
szybko i wreszcie wyrabia się z lekturami szkolnymi. Oraz zaczęła
czytać dla przyjemności- czego wczesniej nie robiła, bo zanim
przebrnęła przez książkę... mijały 2 miesiące. Ale przyznaję, ze
kiedy chodzila na ten kurs, była zmęczona.
A z tymi zajęciami dodatkowymi - to sama pozapisywała się na
przeróżne kółka dodatkowe w szkole (chór, sks, kółko dziennikarskie,
humanistyczne i przyrodnicze)- az sama się przeraziłam. Podejrzewam,
ze robi to ze względu na towarzystwo? Ale jeśli jej z tym dobrze...
Zaraz jej minie. Poza tym ma terapię dysleksji + dodatkowe zajęcia z
polskiego i angielskiego- wszystko ze względu na dysleksję.
A młodsza zapisała się ostatnio na niemiecki (dodatkowo w szkole),
na angielski też chodzi w szkole (szkola językowa), więc
przynajmniej nie trzeba nigdzie wozić. W zeszłym roku chciala
chodzić na muzykę, w tym roku już nie - i odpusciliśmy. Chodzimy
jeszcze na basen w weekendy.
Dzieci chyba powinny spróbować różnych aktywności , żeby wiedzieć,
co lubią. Jeśli ma się pasje i zainteresowania, to potem wie się, co
w życiu chce się robić. Ale jeśli nie mają do czegoś talentu czy
ochoty - to ja bym odpuściła, a nie katowała dzieciaka. Ostatecznie
można ten czas wykorzystać inaczej.

[Gość: K]

Simsy to bardzo fajna gra.Jeszcze po maturze w to grałam.
Ale ksiązek tez dużo czytam:)

[Gość: kl]

dobrze, że pani córka jest mądrzejsza od nauczyciela - może by jązatrudnił zamiast anglisty z tytułem mgr? Wtedy nauczyłaby lepiej i koleżanki z jej klasy nie musiałyby chodzić na lekcje prywatne?

[jakw]

Gość portalu: kl napisał(a):

> dobrze, że pani córka jest mądrzejsza od nauczyciela - może by
jązatrudnił zami
> ast anglisty z tytułem mgr? Wtedy nauczyłaby lepiej i koleżanki z
jej klasy nie
> musiałyby chodzić na lekcje prywatne?

A gdzie ja napisałam, że moja córka jest mądrzejsza od nauczyciela?
To, że po angielskim szkolnym mało co umie stwierdziłam sama - na
tyle ten język znam. Po 3 latach nauki ciężko jej było sklecić
zdanie, o wymowie nie wspomnę, bo żal było słuchać. Za to
rozwiązywała świetnie testy gramatyczne i umiała napisać słówka.
Z niemieckim po 2 latach nauki w grupie 5-osobowej chyba sobie
lepiej radziła.
I nie podejrzewam pani od angielskiego, że tego angielskiego nie
umie. Po prostu lekcje języka obcego w > 20-osobowej grupie z
automatu pewnie implikują taki a nie inny sposób nauki.

Mamo, daj odetchnąć dziecku

[Gość: jez]

Dajcie dziecku szanse na bycie dzieckiem!!!!!!!!! Niech wyjdzie na
podworko i pobawi sie z rowiesnikami, niech posiedzi przed blokiem
kocyku z lalkami, niech robi "babki" w piaskownicy! Niech stlucze
kolano albo zetrze lokiec! Niech ma normalne dziecinstwo a nie tylko
wozenie drogim autem z jednych zajec pozalekcyjnych na drugie...

[Gość: maria]

Przestańcie w końcu narzekać. Polska to naród leni, jeżeli dla was idealnym sposobem czasu jest marnowanie go, to w porządku, inni potrafią go lepiej zużytkować. Jeżeli dziecko od małego nauczone jest nauki przez zabawę (przepraszam bardzo, ale taki basen czy judo to frajda dla dziecka, a nie kolejna nudna godzina), w przyszłości do czegoś dojdzie. Osoby, które się tutaj wypowiadają, albo same są nieudacznikami życiowymi albo nie stać ich na kursy dla dzieci, stąd te przesiąknięte żółcią komentarze.

[dragon_fruit]

nie o to chodzi
moi znajomi zdziwili się, że nie zapisałam mojej dwulatki na
angielski, a przecież było jeszcze jedno miejsce-litości!!!
uwazam, że basen raz w tygodniu w jej wieku wystarczy

[Gość: wachu]

Chryste!! masakra! te mamuśki mają porąbane w głowach razem z tatusiami!

[sceptyk40]

Czytając Twoją wypowiedź można mieć wrażenie, że dokonałaś nie lada
wysiłku, aby zmarnować czas na jej napisanie. Mogłaś przecież w tym
czasie opracować strategię, jak wspiąć się na wyższe stanowisko w
pracy, bo przeciez wyścig szczurów trwa. Nie powiem że nie masz
trochę racji mówiąc, że niektóre zajęcia są frajdą - owszem mogą
być, jeśli nie są obowiązkiem. Mówimy tu o przeładowaniu i
odbieraniu dzieciństwa w gronie rodzinnym. Nie musisz obrażać innych
aby usprawiedliwić swoje postępowanie z dzieckiem. Twoim zdaniem
jeśli kogoś nie stać na zajęcia dodatkowe to jest nieudacznikiem ?

[morekac]

Instytucja podwórka jest w zaniku. Owszem, są placeabaw dla
maluchów, natomiast nie ma najczęściej oferty dla starszych dzieci
(miejsce do gry w piłkę czy siatkówkę _ - wrzeszczące 12-latki
bardzo przeszkadzają singlom, emerytom i rodzicom małych dzieci.Oraz
administracjom wszelkiego typu). Z kolei miejsca do takiej gry są
daleko i zajęte przez starszą młodziez... więc chyba lepiej, żeby
dzieciaki wyżyły się na zajęciach dodatkowych pod czyjąś opieką, w
miejscu do tego przeznaczonym niż wpadały na durne pomysły w
okolicach smietników. Oraz cudzych samochodów. Bo pojedynczo całkiem
rozsądne dzieciaki w grupie tworzą niebezpieczną mieszankę. Potem
się słyszy o dzieciach zostawionych bez dozoru...

Mamo, daj odetchnąć dziecku

[Gość: gość portalu]

mam 14 lat szkołę zaczynam o 8:00 a kończę, z powodu zajęć dodatkowych o 16:00
w domu gotuję obiady i sprzątam. I to wszystko robię z własnej nieprzymuszonej
woli. Wolę spędzać czas aktywnie niż gnić z paczką chipsów przed telewizorem...

[dragon_fruit]

są jeszcze inne alternatywy niż tylko gotować/sprzątać albo gnić przed
telewizorem-widzę, że nie rozumiesz
a do tego masz 14 lat, a nie rozumiesz czytanego tekstu

[Gość: aa]

no i jesteś też dzieckiem neostrady:-)

[Gość: wachu]

a ja uważam, że 14 lat to dużo już:) a tu chodzi o małe dzieci i dzieci w wieku
szkolnym...

Dajcie dziecku żyć (własnym życiem)

[Gość: mimi]

Aż muszę zabrać głos.

Podczas ubiegłego roku szkolnego zajmowałam się dwójką dzieciaków z trzeciej i czwartej klasy. Rodzice na rozmowie kwalifikacyjnej dowie...i się, że studiuję na wydziale filozoficznym i że pracowałam w UK jako kelnerka. No i zaczęło się: żeby z dziećmi o filozofii rozmawiać (no może dało się na prawdę podstawy, przecież myślenie abstrakcyjne rozwija się u dzieci dużo później), żeby z nimi angielski ćwiczyć (bo niech doszkolą się po lekcjach w szkole i po zajęciach w szkole prywatnej, bo to nie jest wystarczające), trzy, cztery godziny dziennie dzieciaki musiały zakuwać historię, przyrodę, matematykę, informatykę (regułki na pamięć!), później pisały dyktanda, albo uzupełniały testy, odrabiały lekcje, później ok. 17.00 wracał jeden z rodziców i dziecko mogło pojechać odprężyć się na basen, albo kung fu, albo nie odprężyć się na angielski.
Gdy kilka razy pozwoliłam małej malować farbami (super uzdolnione plastycznie dziecko, rysowała ludzi tak proporcjonalnie, że trudno było uwierzyć), to dowiedziałam się, że lepiej by było, żeby tak "nie ciapała", bo malować mogła raz w tygodniu na kółku plastycznym (nota bene brat też był na nie zapisany, ale po interwencji nauczycielki w końcu rodzice zrezygnowali, młody nie wyrażał ani zainteresowania, ani talentu w tym kierunku, no ale przecież siostra chodziła, to też musiał mieć zajęcie w tym czasie).
Czy dzieci te były szczęśliwe?
Niezależnie od odpowiedzi, mam nieprzyjemne wrażenie, że tylko ja zadałam sobie to pytanie (no może jeszcze ich babcia, którą widywały raz na miesiąc). Kiedyś, jak zwykle szczere do bólu, jak potrafią być tylko dzieci, powiedziały mi, że chyba tata kocha je bardziej niż mama, bo czasem przychodzi do ich pokoju chwilę się z nimi pobawić, mama pewnie też je kocha, ale nie ma dla nich czasu. Dodam, że tato mieszkał w domu tylko kilka dni w tygodniu, resztę spędzał na wyjazdach.
Dzieci nie wychodziły na podwórko (bo niebezpiecznie), nie miały znajomych w bloku (bo wystarczało, że rodzice co któryś weekend wozili ich do kuzynów), nie zapraszano do domu koleżanek i kolegów z klasy ("I co one tu będą robić?" spytała w odpowiedzi na moją sugestię mama, która przecież doskonale wiedziała, że spotkania dla dzieci organizuje się z okazji urodzin i wynajmuje w tym celu animatora kultury).
Kiedy raz dosłownie siłą wyciągnęłam młodego na spacer nad Wisłą, rozglądał się strasznie zdziwiony, w końcu spytał, co robią tu ci wszyscy ludzie. Kiedy odpowiedziałam mu, że przyszli na spacer, spytał się, czy nie mają pracy, albo szkoły. "Mają, ale jest już po południu i przyszli odpocząć", "Ale tak w środku tygodnie?!" nie mógł mi uwierzyć.

Pewnie mój apel na nic się nie zda, tak samo, jak do tych rodziców można było mówić i mówić, ale nie róbcie ze swych dzieci cyborgów, one są dziećmi. Chcą się z Wami bawić, chcą ciapać farbami, biegać za piłką, to że wypełnicie im cały ich wolny czas nie uczyni ich bardziej szczęśliwymi, a uwierzcie mi, szczęśliwemu człowiekowi bardziej się chce. Także bardziej się chce po prostu żyć.

I jeszcze jedno, gdy już znajdzie się ta chwila czasu, żeby zerwać się z pracy i przybiec odgrzać im obiad, to usiądźcie z nimi przy stole. Spędzicie tyle samo czasu, ile patrząc im zza pleców, czy wszystko zjadły, a uwierzcie mi, że one zauważą, że siedzicie z nimi i patrzycie na nie, a nie oceniacie, czy przyjęły odpowiednie ilości składników odżywczych.

To tyle:-) Pozdrawiam moje króliczki!

[Gość: kk]

smutna jest ta opowieść, ale pewnie, niestety, prawdziwa. eh...

Rodzice idioci

[Gość: Autor]

Charakterystyka rodziców gatunku idiotycznego.
- wysyłają dziecko w przedszkolu na dodatkowe zajęcia muzyczne/taneczne/angielski
- gdy dziecko dostanie jedynkę, winią nauczyciela, nie dziecko
- żądają by nauczyciel uczył, ale nie żądają, od dziecka, by się uczyło
- powiedzą o dziecku sąsiada, że głupie i niegrzeczne, a o swoim mówią w
samych superlatywach, choćby było nawet notowane przez policję
- wykupują korepetycje przez cały niemal okres edukacji
-załatwiają zwolnienia z wf
- próbują na siłę "zaprzyjaźnić" się z członkiniami komisji maturalnej
- kupują dziecku maturę ustną z polaka
- załatwiają lewe zwolnienia u lekarzy, by dzieciak dostał kategorie wojskową D
- załatwiają studia jakie tylko się da, choćby i prywatne w najgorszej fabryce
magistrów w okolicy

Mamo, daj odetchnąć dziecku

[Gość: mikonina]

Artykuł właściwie dla mieszkańców dużych miast, warszawiaków w szczególności...
Niestety to Wy nadajecie ton modom, również tym wychowawczym...Szkoda!
Zapomnijcie czasem o wypełnianiu zadań,przestańcie traktować dziecko jako
wyzwanie...

[Gość: kra]

Pewnie, że co za dużo to nie zdrowo, ale w planie zajęć pokazanym w artykule nie
widzę nic zdrożnego. Judo, taniec, czy basen to raczej forma zabawy i
odstresowania dla dziecka, a nie jakiś straszny wysiłek.
Ja jako dziecko nie chodziłam na żadne zajęcia dodatkowe i obecnie bardzo tego
żałuję. Teraz nadrabiam "zaległości" - uczę się angielskiego, uczę się grać w
tenisa, chodzę na basen. Chciałabym się jeszcze nauczyć włoskiego, ale na razie
nie mam na to czasu.

[Gość: mimi]

A jeżeli dziecko nie lubi dżudo? Kilkakrotnie zdarzyło mi się być świadkiem
płaczliwej sceny pt "Mamo (tato) czy musimy jechać na basen (kung fu)?". To było
akurat dziecko, które wolało grać w piłkę nożną, ale rodzice woleli coś bardziej
szlachetnego...

[Gość: mimi]

Aha, jeszcze jedno. Być może od moich czasów dużo się zmieniło, ale pamiętam
pierwszą i ostatnią lekcję tańca, na której byłam w podstawówce. Nauczycielka
darła się na ośmioletnie dziewczynki, jakbyśmy zaraz miały wystąpić w rosyjskim
balecie, a jej poleci głowa, jeżeli występ się nie uda.
Same ćwiczenie tańca też jest wyczerpujące, ale to wie tylko ten, kto spróbował.

Mamo, daj odetchnąć dziecku

[nessie-jp]

No nie wiem, to chyba jednak trochę odwracanie kota ogonem

[Gość: ela]

wszystko zalezy od proporcji. Zawsze chcialam miec angielski w dziecinstwie,
zajecia typu karate itp., niestety nie bylo moich rodzicow stac na to.
Najwazniejsze, zeby dziecko same chcialo. Wtedy osiagnie sie cel- dziecko
chetniej sie przylozy do przedmiotu. Narazie moje dzieci nie sa w takim wieku,
zeby je posylac na zajecia. Ale jezeli na jakies nie beda chcialy chodzic, to
nie bede na sile posylac, oprocz moze angielskiego.Dla mnie angielski to
podstawa, ale jezeli rodzic nie usiadzie z dzieckiem do nauki, to najlepszy
korepetytor cudow nie osiagnie. To samo w innych dziedzinach. Ale bede je
zachecac do probowania roznych rzeczy, bo bez tego nie beda wiedziec, co im sie
w zyciu spodoba. Takie zajecia to dobra rzecz, bo wole zeby dziecko byla na
takich zajeciach niz spedzalo czas z opiekunku. Druga rzecz- dziecko tez musi
miec czas dla rowiesnikow, pobiegac na podworku, bo to chyba najlepsza czesc
dziecinstwa, ktora pozniej milo sie wspomina. Inna sprawa, ze teraz dzieci
zupelnie inaczej spedzaja czas. Jak bylam mala, to podstawa byly zabawy grupowe-
cala gromada bawilo sie w rozne tematyczne gry, a teraz widze dzieci, ktore
chodza sobie z urzadzonkami, siedza na lawce i nawalaja w gry. Najgorsze dla
mnie jest to, ze rodzice ambicjonalnie podchodza do takich zajec, bo oczekuja
wynikow w przyszlosci, a dziecko nie jest maszynka, ktora sobie mozna
zaprogramowac na sukces.

[Gość: m.]

to prawda. dziecinstwo moze byc zmarnowane przez zbyt duza ilosc zajec pozalekcyjnych. moze, ale nie musi.
pytanie, czy dzieciak sam sobie wybierze zajecia, na jakie chce chodzic, czy narzuca mu je rodzice.
moj plan zajec zawsze byl bardzo przeladowany, czasem dochodzilo do spiec z rodzicami, ale to byly kwestie typu -zrezygnuj raz w tygodniu z jazdy konnej, zamiast tego zapisz sie na taniec. od tanca mnie odrzucalo, konie kochalam, wiec namowic sie nie dalam ;) w podstawowce strasznie, ale to strasznie nie lubilam angielskiego, wiec oswiadczylam, ze chodzic nie bede. spotkalo to sie z chwilowa dezaprobata, dopoki nie dodalam, ze zamiast tego wole niemiecki. no i strzal w dziesiatke, bo niemiecki szybko okazal sie moja kolejna miloscia ;) a do tego 'nieszczesnego' wtedy tanca, tez sie w koncu przekonalam... na 2 roku studiow.
tak na prawde, wszystkie dodatkowe zajecia wybieralam sama, chodzilam na co chcialam i plan zajec sobie sama osobiscie tak przeladowalam, ze tylko w nie...e bylam w domu wczesniej jak o 19. i sprawialo mi to na prawde niesamowita radosc. rozwijalam swoje zainteresowania, realizowalam swoje pasje, spelnialam mniejsze i wieksze marzenia.
z perspektywy studiow, to wlasnie te wszystkie zajecia kojarze jako sielskie anielskie dziecinstwo, bo teraz niestety. wszystko kreci sie wokol kierunku studiow i samej uczelni, tak, ze nie pozostaje nawet czasu na sen, wiec co tu mowic o jakiejs jezdzie konnej kilka razy w tygodniu...
wszystkie te zajecia moga byc dla dzieciakow na prawde bardzo satysfakcjonujace, a przeladowany plan dawac radosc, pod warunkiem, ze dziecko te zajecia bedzie przede wszystkim lubilo. ale jesli to rodzic bedzie narzucal cos, czego dzieciak niecierpi, to ja sie absolutnie nie dziwie wszelkim pozniejszym frustracjom i pretensjom.

[Gość: a]

a Ty siedziałaś po godzinach na świetlicy??
co da nauczyciel, jak dzieciak będzie tylko myślał żeby pójść do domu i pograć w
piłkę lub na komputerze?
zadają pracę domową, bo ciężko zapanować nad dzieckiem, być może sfrustrowanym
brakiem kontaktu z rodziną i przeszkadzającym w lekcjach? zapanuj nad taką
20-tką lub 30-tką
rodzice są zbyt leniwi lub zbyt niedouczeni żeby pomagać dziecku w lekcjach
-jestem młoda, nie mam jeszcze dzieci, sama jako dziecko zawsze umiałam
zorganizować sobie czas malując czytając choć rodzice mieli sporo czasu i
potrafili mi poświęcić czas (choć nie przelewało się w domu) no może trochę mi
brakowało towarzystwa innych dzieci na podwórku.. natomiast kiedy się zdecyduję
mieć dziecko to stanę na głowie żeby znaleźć pracę w domu lub na część etatu tak
żebym mogła wspólnie bawić się lub uczyć z dzieckiem - myślę że pieniędzy
dostarczycie mi wy, kiedy np zdecyduję się zarabiać opiekując się waszymi i
jednocześnie swoim

Zajęcia dodatkowe bardzo dobre ale w miarę

[adam.2x]

Uważam że dodatkowe zajęcia ruchowe / sportowe są bardzo porządane bo mają
wysoce pozytywny wpływ na rozwój fizyczny, emocjonalny i socjalny. Jednak
powinny być dozowane tylko w stopniu akceptowanym przez dziecko. Plan pokazany w
artykule jest zbyt intensywny i chyba u większości dzieciaków szybko spowoduje
niechęć. Język angielski powinnien być uczony od przedszkola jako jeden z
najważniejszych przedmiotów tak aby dzieci nie musiały nadrabiać po godzinach.

[Gość: marijke]

Nareszcie jakiś rozsądny głos. Cztero- czy pięciolatki uczą się i
tak angielskiego przez zabawę, więc im nie zaszkodzi, a przynajmniej
później będą mogły bez kompleksów wyjechać na rok do szkoły za
granicę czy podjąć tam studia. Poza tym przecież w przyszłości będą
uczyły się jeszcze co najmniej jednego obcego języka, co przyjdzie
im łatwiej, jeśli jeden wcześniej dobrze opanują.
Pamiętajmy, że dzieci mają różne zainteresowania, niektóre po prostu
lubią się uczyć i rozwijać, a jak pisało już kilka osób wyżej,
zajęcia sportowe czy plastyka często jest dla nich przyjemnością.
Kiedy jako dziesięcio- czy jedenastolatka szłam na dodatkowe lekcje
języka, to nigdy nie żałowałam, że nie spędzam tego czasu na
podwórku. Nie mam traumatycznych wspomnień z dzieciństwa, za to mogę
czytać ciekawe, nieprzetłumaczone na polski książki w językach
obcych.
Poza tym z dzieckiem można rozmawiać również odprowadzając czy
odwożąc go na ten basen czy judo, nie dramatyzujmy.

Mamo, daj odetchnąć dziecku

[Gość: sfrustrowany]

Heh... Moi Rodzice wlasnie tak podchodzili - nie nalezy dziecka
przemeczac, niewiele wiecej niz to, co jest w szkole, wystarczy. I
co? Dzis mam poczucie, ze nic nie umiem, ze dziecinstwo to byl
stracony czas, ktorego juz nie nadrobie. Nie umiem grac na zadnym
instrumencie, do CPE jeszcze daleka droga, poza angielskim zadnym
jezykiem obcym nie posluguje sie w stopniu komunikatywnym...

Mamo, nie dawaj odetchnąć dziecku

[Gość: Sylwia!!]

te dzieci będą kiedyś dziękować rodzicom! moja mama chciała żebym się na coś
zapisała gdy byłam mała, a ja nie chciałam. teraz jestem zła że mnie nie zmusiła!!

Mamo, daj odetchnąć dziecku

[Gość: Parisnika]

Prawie jak uczniowie niektórych liceów. 43-44 wymiar godzin
oczywiście w tygodniu.. a do tego potem odrebienie wszystkich zadań
domowych.. taka jest edukacja w naszym państwie..

[morekac]

oj, pamiętam, w liceum było chyba ze 36godzin samych zajęc (a nie
uczono wtedy religii w szkole...), do tego jakieś zajęcia dodatkowe
czlowiek sobie zawsze znalazł... Uczniowei powinni miec tyle lekcji,
ile nauczyciele pensum - a juz pierwszaki mają wiecej.

[jakeww]

już sam program szkolny jest przeładowany (vide 2 języki obce - po
co to? płynnie 1 niech się każdy nauczy to będzie pięknie) a co za
tym b. niekiedy cenne zajęcia dodatkowe (cenne jeśli zgodne z
talentem lub potrzebą dziecka) z konieczności w tej sytuacji
przeciążają dzieciaka

dzieci MUSZĄ? e. Chyba nie.

[Gość: Anglistka]

Dzieci NIE MUSZĄ (naprawdę!) w przyszłości znać perfekcyjnie angielskiego.
Być może w szkole średniej, którą sobie same wybiorą, zaczną uczyć się hiszpańskiego czy włoskiego, do którego będą miały predyspozycje.
Śmieszny jest ten trend na angielski.
90% młodych ludzi chodzi na korepetycje z angielskiego, a i tak nic z tego nie wynoszą. Co z tego, że znają wszystkie czasy, jeżeli nie umieją stworzyć sensownego zdania?
Jeżeli nie umiają na ustnej maturze po prostu rozmawiać przez pięć minut z egzaminatorem na jakiś temat.
Jeżeli ten angielski do niczego im się nie przydaje, bo wszyscy idą na jakieś pedagogiki albo owszem, wyjeżdżają do Anglii, ale i tak mieszkają w polskich dzielnicach.
Naprawdę mało jest zawodów, w których potrzebna jest baaaardzo biegła znajomość języka obcego. Najważniejsza jest komunikatywność.
Stanowiska kierownicze, albo raczej dyrektorskie, zajmuje niewielki procent tych "korkowiczów".

Mamo, daj odetchnąć dziecku

[olias]

wniosek? kieruj dziecko na psychiatrię, nawet nakjgłupsze będzie
miało forsy jak lodu na biegunie.
państwo powinno odbierać dzieci mętom i elitom.

Mamo, daj odetchnąć dziecku

[Gość: Żan]

tak,tak to nie tylko angielskiego szkoła nie uczy,tam nie ma kto,tylko się
nazywa że uczą,a co powiedzieć o podstawowych przedmiotach??-jak polski i
matematyka,moje dziecko musi chodzić na korki, bo pani nie uczy w ogóle i
ciągle ma pretensje i stawia tylko jedynki,strajki im tylko w
głowie,przepracowani po 12 godzinach pracy,tygodniowo!!!!żenada

Mamo, daj odetchnąć dziecku

[Gość: Tatko]

To fakt że zajęć dodatkowych do wyboru jest teraz b. dużo. To żeby dzieciaki
bawiły się razem na podwórku to rzadkość, bo albo są na zajęciach językowych,
muzycznych etc., albo jak już są w domu to odrabiają lekcje ew. "ćwiczą"
KOMPUTER. Dla mnie że tak powiem KWAS.... Najgorsze jest to że regułą jest
płacenie przez rodziców za prywatne zajęcia dodatkowe podczas gdy na takim
choćby darmowym SKS'ie w szkole problemem jest zebrać garstkę dzieci żeby
wystarczyło na drużynę koszykówki :(

Podsumowując

[echtom]

Zajęcia pozalekcyjne to fajna rzecz, o ile służą rozwijaniu rzeczywistych zainteresowań i uzdolnień dziecka, a nie zaspokajaniu ambicji rodziców. I obok przysłowiowego "podwórka", a nie zamiast.
Co do nauki angielskiego od kołyski - z obserwacji i praktyki wyciągnęłam wniosek, że owszem, małe dzieci świetnie przyswajają język obcy, ale... w naturalnym środowisku, czyli w obcym kraju, w warunkach codziennej komunikacji z rówieśnikami. Wiek rozpoczynania nauki języka w warunkach sztucznych, czyli podczas kilku wyizolowanych godzin tygodniowo, nie ma większego znaczenia. Kiedy 10 lat temu przygotowywałam się w szkole językowej do egzaminu Advanced, w grupie o wyrównanym przecież poziomie i przedziale wiekowym 20-25 lat były osoby, które naukę angielskiego zaczęły od zerówki i takie, które dopiero w szkole średniej. Swoją drogą ciekawa jestem, czy ktoś robił badania, jaki procent dzieci, które wcześnie zaczęły naukę języka, w ogóle do takiego etapu dociera. Ktoś wcześniej o tym wspomniał, i ja też znam takie przypadki, że dziecko posyłane od małego na angielski w szkole średniej zaczyna się uczyć niemieckiego lub francuskiego i odkrywa, że ten drugi język znacznie bardziej mu odpowiada.
Krótko mówiąc - obserwujmy nasze dzieci, słuchajmy, co mówią i pomagajmy im rozwijać zamiłowania i talenty, zamiast tresować je wg stereotypów: "każdy człowiek musi znać angielski", "każdy człowiek musi umieć grać na jakimś instrumencie" itp.