ŻYCIE W ZAKONIE.... :|

[easier_to_fly]

Może i nie jest to post o temacie nadającym się na to forum, ale postanowiłam
napisać właśnie tu, bo forum Kobieta to już od dawna totalne dno, a tu
jeszcze są chyba myślące jednostki :]
Otóż miałam dzisiaj okazję porozmawiać sobie z pewną siostrą zakonną. W sumie
od dawna mnie to zastanawiało, ale dzisiaj po prostu nie mogę uwolnić się od
myśli JAK SIĘ ŻYJE W TAKIM ZAKONIE?? Dla mnie to jest po prostu inny świat,
wręcz inna epoka...Życie według harmonogramu, praktycznie zero rozrywek...Nie
ma mowy o siedzeniu rano przed telewizorem z papierosem i chipsami... :] Nie
ma mowy o FACECIE, nie ma mowy o strojeniu się, o imprezach... o wszystkim
tym, co dla nas jest chlebem powszednim...oczywiście zdaję sobie sprawę, że
do zakonu i seminarium [to to już totalnie chora instytucja moim zdaniem-mam
na myśli skumulowanie w jednym miejscu dziesiątek niewyżytych, bo tak to
trzeba nazwać, a przecież normalnych, zdrowych, młodych FACETÓW]...no więc,
że do tego typu instytucji ZAZWYCZAJ trafiają ludzie, którym najwidoczniej
odpowada takie życie, to zależy odosobowości, od poglądów, od powołania w
końcu... Tak czy inaczej po prostu nie potrafię sobie wyobrazić codzinności
takich siostrzyczek...Życia w jakim starym, przytłaczjącym budynku, gdzie
wszystko wydaje się być święte, a każde zachowanie nie na miejscu... :p
Nieeee...:]
Czekam na Wasze opinie na ten temat...

[Gość: shattered glass]

kazdy ma swoj sposob na zycie.
imo do zakonow czesto ida osoby, ktore nie umieja odnalezc sie w otaczajacej
ich rzeczywistosci - alternatywa pozostaje od niej uciec, mozna sobie strzelic
w leb, wyjechac do Afryki aby pracowac z biednymi albo wlasnie isc do zakonu...
pewnie istnieje tez mozliwosc, ze osoby te czuja powolanie, aby w taki wlasnie
sposob sluzyc Bogu, w ktorego wierza.

nie do konca rozumiem idee zakonow zamknietych, gdzie nie wychodzi sie na
zewnatrz ani nie rozmawia, ale na sile nikogo tam nikt nie ciagnie, wiec pewnie
sa osoby, ktore tam sie dobrze czuja.

mam znajoma siostre urszulanke, wspaniala osoba, rozmowy z nia mi duzo w zyciu
daly, jest po studiach, ma trzydziesci pare lat, absolutnie nie jest jakims
pasztetem, a wrecz ladna kobieta - zostala zakonnica, bo poczula powolanie.

ja bym sie nie mogla zdecydowac na takie zycie, chociaz never say never :P
To rowniez do autorki watku ;) nigdy nie wiemy, jakie niespodzianki nam los
zgotuje.

pozdrawiam.

[Gość: shattered glass]

aha, jeszcze jedno - piszesz o calej masie facetow niewyzytych zgromadzonych w
jednym miejscu... a kobiety to nie sa niewyzyte? ;) jestem pewna, ze zakonnice
maja takie same problemy jak seminarzysci czy zakonnicy ;)

[easier_to_fly]

Wiem wiem...z tym powołaniem to nic nie jest powiedziane... hehe:)) Może nie
powinno się tak mówić, ale mam nadzieję, że mnie nie "najdzie" powołanie:)
A co do tego niewyżycia...zdaję sobie sprawę, że u kobiet jest to samo...ale u
facetów to wydaje mi się jakieś bardziej chore...nie wiem, dlaczego...tak, czy
inaczej dla mnie to trauma.

[Gość: Richelieu*]

Co do niewyżycia.
1. potrzeby seksualne są różnego stopnia przecież
2. praca nad pohamowaniem własnej seksualności jest jednym z elementów
doświadczania bliskości Boga. I przekonanie, że nie ma żadnego pohamowania, tak
jak odbiera to "cywil", a zamiana popędu seksualnego w pracę na rzecz, na
przykład na rzecz bliskości z Bogiem. Praca nad popędami ma rozwijać osobowość
i takie tam;) Choć życie zakonne nie polega konkretnie na rozwijaniu osobowości
a na poglębianiu relacji duchowej. Sekualność jest problemem więc tylko w
pierwszym etapie dojrzewania do święceń
3. brak konktaków seksulanych przez okres długi sprzyja zanikowi potrzeby ich
realizacji. Ta długość zależy oczywiście od indywidualnych skłonności.
Długoletni zakonnik jest już być może psychicznym impotentem i chociaż stosunki
takiego od czasu do czasu, np co 10 lat ;), pozwoliłyby mu przypomnieć co
stracił, to jednak w końcu nie został zakonnikiem po to aby opanowywać własne
pożądania. Więc czym bardziej "normalny" facet i czym bardziej lubił seks przed
święceniami, tym bardziej jego "ofiara" wydaje się być większa.

4. strojenie się, imprezy są chlebem powszednim dla młodzieży. Wg statystyk już
pierwsze dziecko gwałtownie obniża częstotliwość imprezowania tym silniej im
bardziej dotyczy tradycyjnej społeczności. Młodzież zakonna na pewno rekrutuje
się spośród tej części, która za imprezami nie przepada, a w sumie wcale nie ma
tak powszechnej ochoty na imprezowanie jak możnaby sądzić po asortymencie
sklepów z ciuchami imprezowymi

5. zachowanie nie na miejscu. Tobie też wiele zachowań wydaje się być nie na
miejscu bo też ulegasz jakiemuś schematowi zachowania. To co jest dla
nas "obciachem" jest typowym przykładem zachowania nie na miejscu, a główny
problem polega nie na obiektywnej licznie tyc zachowań, a na indywidualnym
przekonaniu co do wielkości zakazów ograniczających jego wolność. Dla głęboko
przekonanej o słuszności swego zakonnego życia zakonnicy liczba zakazów
ograniczających jej wolność będzie dużo mneijsza niż dla statystycznego
Kowalskiego. Zakonnica każdy zakaz zrozumie jako drogę ku większej bliskości
Bogu i tym chętniej będzie go przestrzegać. Kowalski się zbuntuje bo nie ma
ideologii tłumaczącej zakaz.

6. no i zakonnicy też mają rozrywki, znaczy czas wolny, a fakt że nie chce im
się w tym czasie iść na imprezę nie świadczy o tym, że to zasuszone w wieku 25
lat, stare puszczyki, które odarte z cielesności wiszą między ziemią a sensem
tabernakulum.

7. i sama jestem raczej neiwierząca, ale sposoby na życie drugiego szanuję.
Dopóki nie przekracza granic normalności, którą to przekroczył Paetz, Rydzyk i
Jankowski i pare elementów w habicie też

[zettrzy]

> nie ma mowy o strojeniu się,

tak, tego sobie ABSOLUTNIE nie potrafie wyobrazic. Ale tylko tego. Co do reszty,
to np. zycie w armii lub praca w korporacji bardzo czesto wymagaja rownie
wielkiej zdolnosci do negacji wlasnej indywidualnosci. A jakos nikt nie
postrzega tych innych grup jako nieprzystosowanych spolecznie.

[Gość: kolezanka_wrobelka]

ja chcialam dodac, ze moja znajoma, po dwoch kierunkach studiow, ladna i
swietna - poszla do zakonu. zamknietego. ale ten jej zakon to jakis high-life
zakonski, bo musiala znac dwa obce jezyki, zeby byc "przyjeta".
ona zna, oczywiscie, ze zna - i teraz jest w zakonie (zamknietym) we Francji -
wiem tylko, ze jest, niestety przestala sie z kimkolwiek kontaktowac.
szkoda :(
a idea jest bardzo OK.
swojego czasu (czyli DOSC dawno) bylam kilkakrotnie na rekolekcjach i nie
rozumiem - co wy chcecie od siostr??? poznalam same spoko babeczki
interesujace, mlode, ladne, studiujace - i jeszcze modlace sie i zyjace wg
pewnych regul.
a ogolnie przestrzeganie regul nie jest zle. zwlaszcza w wychowaniu.

[Gość: Klara]

Pewnie ileś z tych kobiet ucieka...przed czym, to kazda wie najlepiej
sama...ileś ma powolanie, ileś poszlo , pobędzie tam do slubów i wyjdzie zanim
je złozy...różnie to bywa

Nie sądzę, żeby problemem było to, że się nie stroją - mają habit , identycznie
jak kobieta pracująca w policji, strazy miejskiej czy w wojsku ma mundur.W
wiekszości zakonów dostępne są normalne środki przekazu,łącznie z internetem, a
wiele zakonnic studiuje, niektóre pracują naukowo jak s. Malgorzata
Borkowska,historyk która fascynujaco pisze o kobiecych zakonach w Polsce[*jak
ktoś chce moge podać bardzo bogatą bibliografię zakonną, bo kiedyś mnie to
interesowalo.]
Zakon oprócz dyscypliny daje coś w zamian- poczucie bezpieczeństwa, którego
brak na zewnatrz...Inną sprawą sąakony zamkniete, jak np. krakowskie klaryski i
kameduli na Bielanach w Krakowie - to s zakony o bardzo surowej regule.
zamknięte, kontemplcyjne , w tym drugi opary na regułach eremickich...Tutaj
motywacja może być najrożniejsza, ale czasem sobie myslę, że mozna przyzwycaić
się do wszystkiego - jesli zyjesz tam 5 lat, dasz radę i 10 i 15, nie
wychodzisz, nie widzisz świata , nie masz już za czym tesknić...Nie wiem jak
jest teraz, kiedyś u kamedulów nie wolno bylo opuścić pustelni nawet na pogrzeb
ojca czy matki - jesli jesteś aż tak oddzielony od swiata, w pewnym momencie
trudno do niego wrócić

[easier_to_fly]

heheh...:] Tak się zastanawiam, dlaczego wszyscy największy problem robią z
tego, że się "nie stroją". Nie uważam tego za ich największy życiowy
problem...wymieniłam po prostu jedną z naszych codziennych czynności, równie
dobrze można by napisać "nie mogą siedzieć przy komputerze 6 godzin
dziennie"... :] Jak już pisałam, zdaję sobie sprawę, że ZAZWYCZAJ trafiają tam
osoby, który wiedzą, na co się decydują, łącznie z tym wszystkim, o czym my tu
piszemy...I chodzi mi właśnie o to ich codzienne życie...

[klarak]

ja mysle, ze to jest tak, ze swiat jest zbyt skomplikowany dla wielu osob.
trzeba dokonywac tysiecy wyborow, i czesto zadna z opcji nie jest dobra. taki
uporzadkowny swiat jak w zakonie (albo np. wsrod ortodoksyjnych zydow), gdzie sa
jednoznaczne odpowiedzi na wiele pytan, daje poczucie bezpieczenstwa (jesli
chodzi o ortodoskyjnych zydow, to czytalam, ze wielu np. muzykow z francji
wolalo pojechac do izraela i zyc w kibucu niz sie szarpac dalej, mogac
teoretycznie wszystko). a jak sie czlowiek tak nie szarpie to moze sie skupic,
wyciszyc. wielu osobom to potrzebne. akurat zakon mnie nie podnieca, bo nie
jestem wierzaca i wole sie sama meczyc ze swoimi pytaniami, ale rozumiem te
potrzebe.

[Gość: Klara]

Ale to nie jest zaden problem - wymieniłaś jedną z rzeczy, która ma ekwiwalenty
w zyciu poza murami:) Nie kazda kobieta poza murami też się stroi, prawda? Są
kobiety, które tak jak zakonnice - myją się i uzywają kremu, ale już nie malują
się, aby uwypuklać czy tuszować cos. Życie seksualne jest spreczne z doktryną -
- bodajze istnieją 3 rodzaje powołań: do małżeństwa, kapłaństwa*zakonu i zycia
w samotności - one po prostu wybieraja jedno z nich i konsekwencje z tym
zwiazane.

Identyczne zasady obowiązują choćby w wojsku, gdzie równiez czas
zagospodarowany jest wg harmonogramu. Zakonnice mają bodajże 2 godziny tzw.
rekraaacji czyli czasu wolnego, kiedy mogą robic , co chcą *oczywiscie bez
przesady:))) No cóż, jesli ktos idzie do zakonu to wie, na co sie decyduje,
podobnie jak lekarz, ktory pracując w szpitalu a priori zaklada, że bedzie tam
spędzal na nocnych dyżurach kilka nocy w miesiacu, choć wolały spać we własnym
łóżku.

Natomiast brak zrozumienia dla ludzi idących do zakonu, wynika
najprawdopodobniej w tego, że nie rozumiemy ich toku myslenia .Miałam kiedyś
znajomą - dziewczyna dostala się na dzienną medycynę - przetrwala pierwszy
rok,ktory wykasza wielu studentów, niezle jej szło, była oczywiscie dośc
religijna, a potem pojechala do Lourdes i po powrocie odeszła z medycyny i
zdecydowała się pójśc do klasztoru. Wszelki kontakt nam sie urwał, wstapiła do
jakiegoś zgromadzenia . Dla większości z nas to jakaś nienormalna decyzja - dla
niej, miała sens

[easier_to_fly]

Dokładnie! Po prostu nie mogę pojąć takiego toku myślenia. Oczywiście
absolutnie nikogo nie potępiam, zastanawiałam się tylko jak można zdecydować
się na takie ŻYCIE, bo nie mówimy przecież o kilku miesiącach, czy
latach...Zgadzam się też z opinią klary bodajże; że świat dla wielu osób jest
zbyt skomplikowany, a życie wedle jakiegoś harmonogramu jest bezpieczniejsze i
ardziej harmonijne... W tym wszystkim zastanawia mnie właśnie najbardziej to,
że którejś pięknej, mądrej dziewczynie [o jakich piszecie] może przyjść do
głowy, by wyrzec się tak wielu rzeczy!! Cholera, przecież świat jest taaaaki
interesujący i jest w nim tyle rzeczy do zrobienia, do spróbowania! A wielu z
tych rzeczy zakonnicom nie będzie dane spróbować...No ale TAKIE świadome
wyrzecznie można już chyba nazwać powołaniem... :]

[bardzozielonykot]

poprosze o tą bibliografię zakonną, na maila gazetowego:)

[Gość: Klara]

Sprawdż skrzynke - powinna już byc:)

[Gość: Evita]

Mysle ,że do bycia zakonnica potrzebne jest powołanie. I wtedy nie ma problemu
,że nie mozna palić, stroic się itp. Bo powołanie jest silniejsze od wszystkich
pokus.

[Gość: m]

wiesz, ja słyszałam, że moda koscielna jest bardzo rozbudowana - liczy się, u
kogo szyjesz swoj habit lub, jeśli jesteś księdzem, sutannę, materiał,
wykończenie...
zresztą dla mnie habit byłby czasem błogoslawienstwem - wstaję rano i od razu
wiem w co się ubrać :)

gdy byłam jeszcze mała i wierząca, stwierdziłam, że mogłabym zoistać ksiedzem,
ale nie zakonnicą. księża mają chyba więcej wolnosci...

[parapluie]

jakieś sto metrów od mojego domu jest zakon.Sióstr jest dużo,zwałszcza
młodych.Mają przedszkole,wyjeżdżają na misje,pielegnują ogród i robią jeszcze
wiele innych rzeczy.Sprawiaja wrazenie wesołych i otwartych.Miałam keidyś
lekcje religii z jedną taką siostrzyczką-gralismy latem w piłkę,robiliśmy
przedstawienia-ogólnie super.Moim zdaniem,jeśli ktoś czuje powołanie może być
bardzo szcześliwy zarówno w zakonie zamkniętym jak i takim otwartm na prace z
dziećmi itp.

[fuzzystone]

mow za siebie o chlebie powszednim. Ja tam nie plaszcze dupy przed telewizorem z
czipsami i petem, imprezy mnie smiertelnie nudza w przeciwienstwie do ciuchow
:). A seminarium jest ze zdroworozsadkowego punktu widzenia bardzo dobra
instytucja - bo takim nieopierzonym golawasam daje przedsmak jak bedzie
wygladalo zycie po zlozeiu slubow. Dowiedz sie ilu z nich wylatuje lub samemu
rezygnuje..Moze przeczytaj taka ksiazke Hołowni "Kosciol dla srednio
zaawansowanych" on tam to fajnie wyjasnia bo sam dwa razy probowal i nie wyszlo.
Pomimo tego co sugeruja reklamy nie dla kazdego zycie polega na zarciu,
pieprzeniu sie i imprezach. Moze niektorzy maja tak ze chca zycie poswiecic
innym, nauce lub Bogu. To sie zdaza w przyrodzie i to nie tak rzadko. IWec jak
nie rozumiesz to przejdz nad tym do padku dziennego, nie wydziwiaj i tyle

[easier_to_fly]

Książkę chętnie przeczytam, a Twój chamski komentarz pominę.

[r.richelieu]

chamski?

[easier_to_fly]

fuzzystone napisała:

> Pomimo tego co sugeruja reklamy nie dla kazdego zycie polega na zarciu,
> pieprzeniu sie i imprezach. Moze niektorzy maja tak ze chca zycie poswiecic
> innym, nauce lub Bogu. To sie zdaza w przyrodzie i to nie tak rzadko. IWec jak
> nie rozumiesz to przejdz nad tym do padku dziennego, nie wydziwiaj i tyle

Noo, można tak powiedzieć... :P Ale nie będę tego rozwijać.

[fuzzystone]

chamski ??? Ja sie nie dziwie ze przywedrowalas tutaj z innego forum. Jak ise z
rozumieniem tekstu pisanego problemy ma...i tacy na studia chodza (byc moze)

[Gość: Oliwcia]

A ja bym chciała wstapić do zakonu.

[zettrzy]

> heheh...:] Tak się zastanawiam, dlaczego wszyscy największy problem robią z
> tego, że się "nie stroją".

dlatego ze jestes na forum MODA, na ktorym kazdy powinien miec powolanie do
strojenia sie, tak jak w zakonie kazdy powinien miec powolanie do zyciowego
minimalizmu
i tez nie uwazam ze komentarz fuzzystone jest chamski, co w nim takiego zeby az
epitet przysunac?

[eirenne]

Ach te stereotypy...

[Gość: ja czyli nie ty]

Ja uważam, że jest to powołanie. Może nie każdy akurat lubi się stroić wydawać
pieniądze na ciuchy i kosmetyki. Jesli dziewczyna chce wierzyć w boga i jest
gotowa dla Niego wyrzec się wszystkiego, to czemu nie.
Taki trochę dziwny przykład,ale niech będzie:
Jesli chcesz zrzucic kilka kilogramow, to wyrzekasz się np słodyczy, choc sa
pyszne i mogabyś je jeść kilogramami. Żeby osoągnąć np ładną figure, musisz sie
wyrzec kilku rzeczy. Tak samo jest z zakonnicami. chcą być bliżej Boga i to
jest ich cel. A żeby to osiągnąć, musza się czegoś wyrzec.

lektura ze zrozumieniem

[fuzzystone]

ja zauwazylam ze moja odpowiedz wzbudzila u autorki watku neizdrowe emocje.
Zazwyczaj wypowiadam sie dosadnie i na temat bo inaczej nie umiem. Nie bede
przejmowala stylu polegajacego na zdrobnieniu wszystkiego i infantylnemu
udawaniu ze jeszcze w podstawowce jestem. Zawsze myslalam ze chamstwo przejawia
sie w takich watkach ktore czasami jakies niewyzyte osoby umieszczaja na roznych
forach typu "z ile obciagbelybyscie psu" bo sama parokrotnie takie widywalam
tyle ze ja natychmiast cieto (i slusznie). Jesli autorka ma problemy ze
zrozumieniem mojej wypowiedzi i argumentacji ktora jak sadze jest prosta jak
konstrukcja cepa (vide seminaria), to sugeruje zajecie sie rozrywkami bardziej
intelektualnymi niz tv, imprezy etc. Jak wiadomo nadmierne ogladanie telewzji
kosztem czytania i takich tam zubaza jazyk czego wynikiem moga byc potem
problemy ze zrozumieniem paru zdan zlozonych.
Pomimo uwielbienia dla ciuchow moje (jak sadze nie jestem wyjatkiem)
postrzeganie swiata nieco wychodzi poza lansowany obecnie jedynie sluszny styl
zycia polegajacy na - i teraz wrazliwe osoby moga nei czytac - zarciu, piciu,
pieprzeniu sie, imprezowaniu, ogladaniu Ciao Debil etc.. Zdolnosc do refklesji
powoduje jednak ze niektorzy widza ze jest to plytkie, i byc moze szukaja czegos
innego - poswiecaja sie dla innych, ida do klasztoru, chodza w gory, etc.
nie da sie ukryc ze nikt nie jest wieczny, ja sie zestarzeje i umre i
zakupionych na ten sezon koturnow, torebki, sukienki, spodnicy, rybaczek,
zakietow oraz nowego zegarka do trumny nie wezme, bo w nej zgnija (za wyjatkiem
zegarka moze...)