Jan Paweł II

[Gość: Elżbieta]

Internauci, zjednoczmy się we wspólnej modlitwie w intencji Ojca Świętego. W
wielkim cierpieniu odchodzi nasz ukochany Ojciec. Módlmy się. Badźmy z Nim.
Kochamy Cię Ojcze Święty. Zawsze byłeś, jesteś i będziesz z nami.

[Gość: katolik]

Płacz nic tu nie pomoże. Każdy z nas w swoim czasie odejdzie do krainy
wieczności.
Tam jest prawdziwe życie.
A my możemy tylko kontynuować to co On na ziemi rozpoczął, możemy odmienić
oblicze ziemi, tej ziemi, polskiej ziemi.
Zróbmy to, to dopiero wtedy damy dowód prawdziwej miłości do naszego kochanego
Papieża. Wprowadzmy jego słowa w czyn.

A ja powiadam Wam

[Gość: Chrystus]

Nikogo nie nazywajcie ojcem, bo jeden jest Ojciec Wasz.

[Gość: brat]

Bracie, nie podawaj się za Chrystusa bo bluźnisz w ten sposób.

[Gość: Nie smucę się]

Wszyscy sobie poszli
Któregoś wieczoru, podczas szpitalnej rekonwalescencji w klinice Gemelli po
zamachu na Placu świętego Piotra, Papież wyszedł ze swojego pokoju na
opustoszały korytarz. Rozejrzał się i powiedział: "Ładne rzeczy, wszyscy sobie
poszli, a mnie zostawili!"

Podryw na księdza
Pewnego razu Karol Wortyła wybrał się na samotną wycieczkę w góry.
Ubrany sportowo, wyglądał tak, jak wielu innych turystów. W trakcie wędrówki
spostrzegł, że zapomniał zegarka, podszedł więc do opalającej się na uboczu
młodej kobiety i już miał zapytać o godzinę, gdy ta uśmiechnęła się.
- Zapomniał pan zegarka, co?
- A skąd pani wie? - zapytał zaskoczony Wojtyła.
- Z doświadczenia - odrzekła - Jest pan dziś już dziesiątym mężczyzną, który
zapomniał zegarka. Zaczyna się od zegarka, potem proponuje się winko, wieczorem
dansing...
- Ależ proszę pani, ja jestem księdzem - przerwał jej zawstydzony Wojtyła
- Wie pan - odpowiedziała rozbawiona nieznajoma - podrywano mnie w różny
sposób, ale na księdza to pierwszy raz.

Jeździć po kardynalsku
Pewnego razu zapytano Karola Wojtyłę, czy uchodzi, aby kardynał jeździł na
nartach. Wojtyła uśmiechnął się i odparł:
- Co nie uchodzi kardynałowi, to źle jeździć na nartach!