Gość: Łysiak
IP: *.neoplus.adsl.tpnet.pl
10.01.06, 11:43
Zapominalstwo, co wiedzą wszyscy, może się przerodzić w chorobę równie
brzydką jak kleptomania, gejofilia czy „syndrom Niesiołowskiego”. Przykładów
wokół bez liku. Słoń Trąbalski był mniej zapominalski niż Adam Wybiórczy,
który sławił Kiszczaków, bo zapomniał Bartoszczów, Przemyków i Popiełuszków.
Lub te szlachetne Rokity, Tuski i Wałęsy, które całkiem zapomniały swój
udział w nocnym zdławieniu antykomunistyczno–patriotycznego rządu mecenasa
Jana, i dzięki owej amnezji bezproblemowo reklamują dziś swój antykomunizm
tudzież patriotyzm. Lub ten do niedawna „konserwatywny chrześcijanin”, George
Walker Bush, który właśnie zapomniał, że Boże Narodzenie to Christmas, i
przemianował je (pocztówkami wysyłanymi z Białego Domu –– półtora miliona
sztuk) na „Szczęśliwy Czas Wakacji”, wstępując tym w szeregi
zdrajców „poprawnych politycznie”. Lub ci dłużnicy wielu spośród naiwnych
pożyczkodawców...
Refleksja tycząca powszechnej amnezjady tknęła mnie kiedym przeglądał
niedawno dwa polityczne tygodniki kolorowe, których tytuły zaczyna litera
N: „Najwyższy Czas!” i „Newsweek”. Ten pierwszy reklamuje się
jako „konserwatywno–liberalny”, stąd mnóstwo piszących tam autorów
to „konserwatyści”, którzy wzorem naczelnego redaktora lansują
myśl „konserwatywną” (by nie rzec: zakonserwowaną), traktując fakty,
rzeczywistość lub prawdę z brawurową dozą liberalizmu (by nie rzec: z
osobliwym poczuciem humoru). Wiesław Michnikowski mawiał: „Uśmiałem się jak
pszczoła”, i właśnie to mi się przytrafiło, gdym w „NCz!” smakował
całokolumnową „Relację z II Kongresu Konserwatywnego”, pióra Pawła Toboła–
Pertkiewicza. Artykuł ów solennie lansuje tezę, która była hasłem wiodącym
Kongresu: „Dla prawidłowego rozwoju społeczeństwa potrzebny jest jakiś godny
wzór do naśladowania. Przez wieki dwór stanowił wzór doskonałości moralnej
(...) Doskonałość tę ucieleśniały rodziny panujące”. Nie ośmieliłbym się
zarzucić autorowi braku tzw. erudycji elementarnej („basic knowledge”), więc
na karb jego incydentalnej amnezji składam fakt, że zapomniał, iż to właśnie
dwory –– dwory Kasi II, Ludwiczka XIV, „Stasia” oraz całej reszty władców ––
były przez wszystkie wieki siedliskiem i wylęgarnią kanonów łotrostwa tudzież
rozpusty, dawały społeczeństwom demoralizujący przykład. Od Starożytności
pełnej Messalin i Karakallów, po deifikowaną przez motłoch użytkowniczkę
multirasowego męskiego haremu, świątobliwą, quasi–dziewiczą „lady Di”.
Ofiarą głębokiej amnezji padł też Pierwszy Legalista RP (legalne były
rozbiory, nielegalne były powstania), car „NCz!”, Janusz Korwin–Mikke,
którego znany od dawna antypiłsudczyzm (mniej więcej tak samo radykalny jak
antysemityzm Ben Ladena) zaprowadził do popełnienia artykułu o tym, że Józef
Piłsudski przez całe swoje życie był renegatem, tajnym agentem wywiadu
niemieckiego. Dowód? Jeden, ale mocny jak diabli: przez całe swoje życie
Piłsudski szczerzył zęby ku Wschodowi, nastając na Rosję, a nigdy nie
próbował gryźć lub osłabiać Szwabów. Nie próbował, bo im cichaczem służył.
Mocna rzecz! W tym dużym mocnym tekście ani pół słowa o tym, że Marszałek był
jedynym europejskim politykiem, który chciał wszcząć tzw. „prewencyjną wojnę
z Hitlerem”, i że –– bez wątpienia –– ta wojna zapobiegłaby katastrofie
Europy lat 1938–1945. Ów genialny plan został storpedowany przez niechętną
reakcję Paryża, bo Francuzi uważali, że antyhitlerowska wojowniczość
Piłsudskiego jest koncepcją bezsensowną –– niczym innym jak tradycyjną
antyniemiecką obsesją Polaków. Każdy student historii zna ten epizod (te
dramatyczne naciski wysłanników Komendanta w Paryżu), więc
szefowi „Najwyższego Czasu!” chyba zapomniało się o „drobiazgu” –– o czymś,
co druzgocze całą jego tezę lustracyjną.