Portret diabła

[marzennak]

Moja osiemnastoletnia kuzynka powiesiła sobie nad łóżkiem portret diabła, tzn
postać siedząca, bez twarzy, z rogami na burym, mrocznym tle. Nie daje sobie
nic powiedzieć na ten temat, nie słucha. Co o tym myślicie?

[melinek]

Moze to nie jest diabel, tylo Minotaur?

[marzennak]

Kontur siedzącego na ziemi człowieka z rogami.Po pierwszym spojrzeniu nikt nie
ma wątpliwości.

[queenmaya]

Może zamiast truć, należałoby posłuchać, co ona ma do powiedzenia?
Mogłoby się okazać, że to wcale nie diabeł.
A nawet jeśli diabeł, to co?
Przecież nie znaczy to od razu, że jest satanistką.
A nawet jeśli jest, to truciem można tylko zaszkodzić. Pewnie nikt dotąd jej nie
wysłuchał, tylko wszyscy każą, żeby to ona słuchała.
Czy dziewczyna czuje się kochana i rozumiana? Czy ma się komu zwierzyć? Czy ma
komu zaufać?
Może ten obraz jest jej protestem przeciwko fałszywej duchowości?
Bez uważnego i współczującego wysłuchania tego, co ona ma do powiedzenia nigdy
się nie dowiesz o co chodzi. A wtedy dziewczyna naprawdę może zejść na złą drogę.

[ela.kowalik]

Młode osoby, szczególnie te, które poszukują własnej tożsamości lub pragną
zwrócić na siebie uwagę - często uciekają się do rozmaitych "tricków", którymi
szokują swe otoczenie. Należą do nich strój, fryzura, makijaż, biżuteria,
sposób wyrażania się lub wystrój pokoju. Zamiast to krytykować, usiłowac
zmienić - lepiej ... pochwalić. :-) Często też takie środki wyrazu stosują
osoby, które pragną się dowartościować, bo nie radzą sobie z kompleksem
niższości, nie akceptują siebie bądź czegoś/kogoś w swym bliskim otoczeniu.
Warto o tym porozmawiać, ale bardzo delikatnie.

[rithor]

spytaj ją szczerze ... dlaczego to zrobiła ?? nie kierując sie radami innych
sama będziesz dobrze wiedziała co zrobić ...