Marzenia i realizm

[dotera]

Gdy odplynąłem w fantazje nagle rzeczywistosc brutalnie sprowadzila mnie na ziemie. Ale jesli twardo trzymac sie "realizmu" to mam wrazenie ze to jest zamykanie sie w klatce i zakuwanie kajdanami. Tylko sie powiesic jesli sie zechce stosowac wszystkie zrozumiale reguly zycia

[dotera]

Swiat obiektywnie patrzac jest o zjadaniu sie gatunkow. Tyle ze nie jest tylko obiektywnoscia. Jest nadzieja ze jest w nim tez wyzsza celowosc.

[dotera]

Czy lepiej w zyciu byc zagubionym czy miec nadzieje?

Nadzieja matka glupich, ale chcialoby sie myslec ze pewne rzeczy sa blizej niz na to wychodzi.

Zagubienie. Nie mowie tu o sytuacji lęku , bycia w matni, ale o utracie koordynatow w rzeczywistosci jest jakos o wolnosci. Tylko troche pusto.

Ale kiedys w srodku nocy gdzies w gluszy mialem poczucie ze jestem sam we wszechswiecie i taki lek z samego faktu ze istnieje, egzystencjalny. Najpierw to bylo zwiazane z lekiem, ale pozniej jakbym poczul ze troche doroslem i wszechswiat jest moim domem

[dotera]

Wertowałem cytaty Leonardo da Vinci i ten powiedział , że gdy umiera nadzieja, pojawia się próżnia.

Zachód nie lubi próżni utożsamiając ją z nihilizmem. Wschód lubi , droga w kierunku przebudzenia